Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2072410

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 23 marca 2016 r.
I SA/Wa 2296/15

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Szmydt.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Gminy (...). o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Gminy (...) na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia (...) października 2015 r. nr (...) w przedmiocie reformy rolnej postanawia odmówić Gminie (...) wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie faktyczne

Gmina (...), pismem z dnia (...) listopada 2015 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia (...) października 2015 r. znak: (...) w przedmiocie reformy rolnej.

Zaskarżoną decyzją organ utrzymał w mocy decyzję Wojewody (...) z dnia (...) września 2013 r. znak: (...) którą w pkt I organ stwierdził, że grunty o pow. (...) ha stanowiące część dawnej parceli nr (...) o pow. (...) ha oznaczone aktualnie w ewidencji gruntów obrębu (...) gm. (...) pow. (...) jako działki: nr (...) o pow. (...) ha, nr (...) o pow. (...) ha i nr (...) o pow. (...) ha, pochodzące z dawnego majątku ziemskiego (...), na których znajduje się zespół (...) nie podlegały pod działanie przepisów art. 2 ust. 1 lit. e dekretu PKWN z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej, a w pkt II odmówił stwierdzenia, że grunty o pow. (...) ha, stanowiące pozostałą część powierzchni (...) i (...), pochodzące z dawnego majątku ziemskiego (...), nie podlegały pod działanie przepisów art. 2 ust. 1 lit. e dekretu PKWN z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej.

W dniu (...) listopada 2015 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynął wniosek strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku strona skarżąca wskazała, że uczestnicy postępowania nie czekając na rozpoznanie skargi przez Sąd złożyli do Ministra Administracji i Cyfryzacji wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody (...) z dnia (...) stycznia 1992 r., znak: (...) dotyczącej nabycia przez Gminę (...) nieruchomości oznaczonej obecnie w ewidencji gruntów jako działki nr (...), nr (...) i nr (...) (...) gm. (...) pow. (...), dla której to nieruchomości Sąd Rejonowy w S. Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą nr (...).

Zdaniem strony skarżącej ewentualne uwzględnienie skargi będzie rzutować na postępowanie wszczęte przez Ministra Administracji i Cyfryzacji w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji z 1992 r. Zaskarżona do Sądu decyzja podlega wykonaniu i może mieć wpływ również na inne postępowania, które mogą nieść ze sobą nieodwracalne skutki, bowiem uczestnicy postępowania w przypadku otrzymania korzystnej dla siebie decyzji o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody (...) z 1992 r. mogą nawet zbyć nieruchomość objętą skargą nie czekając do zakończenia sprawy sądowej.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie przez sąd administracyjny wykonania aktu lub czynności określony został w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) i ma on charakter zamknięty.

Zgodnie z tym przepisem, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Z treści powołanego przepisu wynika, że konieczną przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek wykazania tych okoliczności spoczywa na stronie skarżącej. Przy czym podkreślić trzeba, że orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu ma charakter fakultatywny, o czym świadczy użyty w powyższym przepisie zwrot "sąd może". Oznacza to, że Sąd może, lecz nie musi wstrzymać wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nawet, jeżeli stwierdzi, iż w danej sprawie występują przesłanki określone w art. 61 § 3 powołanej ustawy. Zaznaczyć przy tym należy, że na tym etapie postępowania Sąd nie dokonuje oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia.

W rozpoznawanej sprawie wniosek zawarty w skardze dotyczy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, mocą której stwierdzono, że część gruntów dawnej parceli nr (...) o pow. (...) ha pochodzącej z dawnego majątku ziemskiego (...) nie podlegała pod działanie przepisów art. 2 ust. 1 lit. e dekretu PKWN z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej oraz odmawiającej stwierdzenia, że pozostała część gruntów pochodząca z dawnego ww. majątku nie podlegała pod działanie ww. przepisu dekretu.

Podkreślić należy, że zaskarżona decyzja w obecnym stanie prawnym nie powoduje zmian w sferze prawa własności, objętej postępowaniem nieruchomości. W szczególności decyzja ta nie przenosi prawa własności na uczestników postępowania z uwagi na będącą w obrocie prawnym decyzję z dnia (...) stycznia 1992 r., zwaną dalej decyzją komunalizacyjną, i dlatego ewentualnie dopiero wskutek wydania kolejnych decyzji przez organ może nastąpić zmiana stosunków w sferze prawa własności, a tym samym skarżący będą mogli wówczas skutecznie wystąpić o wstrzymanie wykonania decyzji. Odnosząc się do twierdzenia skarżącej, że ewentualna okoliczność otrzymania przez uczestników postępowania decyzji o stwierdzeniu nieważności ww. orzeczenia Wojewody (...) z dnia 1992 r., którą stwierdzono nabycie przez Gminę (...) z mocy prawa w dniu (...).05.1990 r. przedmiotowej nieruchomości, spowoduje nabycie uprawnień przez uczestników do nieruchomości objętej skargą i ewentualnie do jej zbycia, nie stanowi także przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zaznaczyć należy, że otrzymanie ewentualnej korzystnej decyzji dla uczestników postępowania jest zdarzeniem przyszłym i niepewnym, a do tego nie stanowi bezpośredniego skutku wykonania zaskarżonej decyzji, lecz decyzji stwierdzającej nieważność ww. decyzji komunalizacyjnej.

W świetle powyższego stwierdzić należy, że strona skarżąca nie wykazała, że spełniona została którakolwiek z przesłanek wymienionych w wyżej cytowanym przepisie, zatem wniosek strony nie może zostać uwzględniony. Z uzasadnienia wynika bowiem, że przedmiotowy wniosek oparty jest o potencjalnie niebezpieczeństwo, związane z prowadzeniem postępowania przez Ministra Administracji i Cyfryzacji, w innej sprawie tj. stwierdzenia nieważności decyzji komunalizacyjnej i ewentualnym potencjalnym korzystnym dla uczestników postępowania rozstrzygnięciu organu, a w konsekwencji ewentualnej możliwości zbycia nieruchomość będącej przedmiotem skargi do Sądu.

Z powyżej przedstawionych względów, Sąd uznał, że brak jest podstaw do uwzględnienia wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W tej sytuacji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 61 § 3 i § 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji postanowienia.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.