Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1097880

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 20 grudnia 2011 r.
I SA/Wa 2214/11

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Lenart.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad na postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia (...) września 2011 r. nr (...) w przedmiocie wznowienia postępowania postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie faktyczne

Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia (...) września 2011 r., nr (...) uchylające postanowienie Wojewody (...) z dnia (...) czerwca 2011 r., nr (...) i przekazujące sprawę do ponownego rozpatrzenia. Tym ostatnim orzeczeniem organ odmówił wznowienia postępowania w celu uchylenia decyzji Wojewody (...) z dnia (...) sierpnia 2006 r., nr (...).

W swojej skardze wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Ze wskazanego powyżej przepisu wynika zatem, że strona wnioskująca o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powinna określić, na jaką szkodę lub trudne do odwrócenia skutki może ją narazić wykonanie zaskarżonej decyzji.

W skardze, w której zawarty został powyższy wniosek, skarżący nie uzasadnił na czym polega niebezpieczeństwo wyrządzenia mu szkody, bądź powstania trudnych do odwrócenia skutków przez wykonanie zaskarżonego postanowienia. Wskazać także należy, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu.

Ponadto Sąd zauważa, że w doktrynie i orzecznictwie sądów administracyjnych został utrwalony pogląd, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania aktu lub czynności mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania, tj. aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania oraz aktów na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą których zostają na niego nałożone obowiązki. Tymczasem zaskarżone orzeczenie nie posiada cechy wykonalności, bowiem nie wymaga ono żadnej czynności stron - nie przyznaje stronie, co do zasady, żadnych uprawnień ani nie nakłada na stronę żadnych obowiązków.

Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie znajduje uzasadnienia, w związku z tym na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.