Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 706301

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 20 maja 2010 r.
I SA/Wa 2146/09

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Gdesz (spr.).

Sędziowie WSA: Gabriela Nowak, Iwona Kosińska.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 maja 2010 r. sprawy ze skargi W. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia (...) listopada 2009 r. nr (...) w przedmiocie zwrotu podania

1.

oddala skargę;

2.

przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego A. S. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 292,80 (dwieście dziewięćdziesiąt dwa 80/100) złotych, w tym: tytułem opłaty kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych, tytułem 22% podatku od towarów i usług kwotę 52,80 (pięćdziesiąt dwa 80/100) złotych.

Uzasadnienie faktyczne

Przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia (...) listopada 2009 r. sygn. (...) stwierdzające uchybienie do wniesienia przez W. K. (dalej powoływany jako skarżący) zażalenia na postanowienie Burmistrza Gminy B. z dnia (...) sierpnia 2009 r. nr (...) o zwrocie podań skarżącego z dnia 31 lipca 2009 r. oraz z dnia 3 sierpnia 2009 r..

I. Stan faktyczny Postanowieniem z dnia (...) sierpnia 2009 r. Burmistrz Gminy B. działając na podstawie art. 66 § 3 k.p.a. zwrócił skarżącemu jego podania z dnia z dnia 31 lipca 2009 r. i z dnia 3 sierpnia 2009 r. w części dotyczącej matactw, kradzieży, odszkodowań za pomoc urzędników z B. w 34-krotnym okradaniu mieszkania (...), za pomoc w 4 krotnych włamaniach do lokalu po matce, za stratę pamiątkowego lokalu Z. K., za stratę lokalu po M.S., za zdewastowanie i rozgrabienie lokalu, za cenzurę wniosków, odmowę przyjmowania podań i odwołań, za zwracanie podań, niepłacenie za energię elektryczną, za leki, dożywianie, bilety PKP i usługę fryzjerską, za porwanie, za pobicie przez policję, za uszkodzenie przez włamywaczy zamka i drzwi w szafie, za zniszczenie w uszkodzonej szafie rzeczy, za zmianę terminu wizyty w Poradni (...), za skierowanie wniosku do sądu, za zanieczyszczanie jedzenia przez M. K., za zniszczenie podłogi i mebli, za osłabienie wzroku, oddanie przedmiotów i dokumentów ukradzionych z pomocą urzędników z lokalu w B.

2. Postanowienie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 6 sierpnia 2009 r.

W dniu 13 października 2009 r. skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie.

Samorządowe Kolegium Odwoławczego w W. postanowieniem z dnia (...) listopada 2009 r. stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. Uzasadniając rozstrzygnięcie organ stwierdził, że 7 dniowy termin do wniesienia zażalenia wynikający z art. 141 § 1 i 2 k.p.a. upłynął skarżącemu w dniu 13 sierpnia 2009 r. W związku z tym, zażalenie wniesione w dniu 13 października 2009 r. oznacza przekroczenie ustawowego terminu do jego wniesienia, co obliguje organ do wydania postanowienia na podstawie art. 134 w zw. z art. 144 k.p.a.

5. Skarżący nie zgodził się z tym rozstrzygnięciem i wniósł na powyższe postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze stwierdził, że nie uchybił terminowi do wniesienia zażalenia.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o oddalenie skargi i podtrzymało swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.

Na rozprawie w dniu 20 maja 2010 r., do akt złożono pismo pełnomocnika skarżącego radcy prawny A. S. Z jego treści wynika, że skarżący podtrzymuje wniesioną skargę. Jednocześnie pełnomocnik skarżącego wskazał, że skarżący twierdzi, że zażalenie na postanowienie organu pierwszej instancji złożył w terminie, a datownik na tym zażaleniu został spreparowany. Co do tego faktu nie zgłasza jednak wniosków dowodowych, gdyż dowodów nie posiada.

II. Uzasadnienie prawne

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Sąd akceptując ustalenia faktyczne dokonane przez organ w zaskarżonym postanowieniu dokonał kontroli zaskarżonego postanowienia pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zbadał, czy organ administracji, orzekając w sprawie, nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Należy dodać, że zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi.

Podstawę rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowi art. 134 w zw. z art. 144 k.p.a. Zgodnie z jego treścią organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. Kategoryczne określenie "organ odwoławczy stwierdza" oznacza obowiązek organu odwoławczego stwierdzenia uchybienia terminu w sytuacji, gdy zażalenie zostało wniesione po jego upływie. Nie jest to zależne od swobodnego uznania organu, lecz wynika z bezwzględnie obowiązującej normy prawnej (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego OZ w Gdańsku z dnia 29 stycznia 1997 r. sygn. akt: I SA/Gd 1482/96, Nr LEX 29004).

Zgodnie zaś z art. 141 § 2 k.p.a. zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia stronie, a gdy postanowienie zostało ogłoszone ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. Obowiązkiem organu administracji publicznej właściwego do rozpatrzenia zażalenia jest ustalenie w pierwszej kolejności, czy zażalenie nie jest obarczone brakami formalnymi i czy zostało złożone w terminie. Dopiero po ustaleniu tych okoliczności organ może przystąpić do merytorycznego rozpoznania środka odwoławczego. Stosownie natomiast do art. 134 w zw. z art. 144 k.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne.

4. Z akt postępowania administracyjnego, zwłaszcza ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika bezspornie, iż postanowienie Burmistrza Gminy B. z dnia (...) sierpnia 2009 r. zostało doręczone skarżącemu w dniu 6 sierpnia 2009 r. W związku z tym termin do złożenia zażalenia od tego postanowienia upłynął w dniu 13 sierpnia 2009 r. Tym samym złożenie zażalenia w dniu 13 października 2009 r. - a więc dwa miesiące później - oznacza wniesienie zażalenia z uchybieniem terminu.

5. W ocenie Sądu nie można się zgodzić z kwestionowaniem przez skarżącego autentyczność datownika organu, gdzie jako dzień złożenia zażalenia widnieje data 13 października 2010 r.. Po pierwsze, w górnym prawym marginesie skarżący opatrzył zażalenie własnoręcznie wpisaną datą "13 października 2009 r". Po drugie z treści zażalenia wynika, że dotyczy ono nie tylko postanowienia z dnia (...) sierpnia 2009 r., ale również "decyzji z dnia (...)09.2009", a zatem orzeczenia wydanego już po upływie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia (...) sierpnia 2009 r.

Mając powyższe na uwadze, wobec bezzasadności skargi, należało orzec jak" w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Orzeczenie o kosztach zastępstwa prawnego wykonanego na zasadzie prawa pomocy znajduje uzasadnienie w art. 250 wymienionej ustawy oraz § 14 ust. 2 pkt 1 lit.c i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.