Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 706289

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 18 maja 2010 r.
I SA/Wa 1862/09

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Dariusz Chaciński.

Sędziowie WSA: Iwona Owsińska-Gwiazda (spr.) Bogdan Wolski.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 maja 2010 r. sprawy ze skargi J. H. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia (...) sierpnia 2009 r. nr (...) w przedmiocie odmowy nadania licencji zawodowej oddala skargę.

Uzasadnienie faktyczne

Minister Infrastruktury decyzją z dnia (...) sierpnia 2009 r., nr (...), na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) zwanej dalej k.p.a., po rozpatrzeniu wniosku J. H. o ponowne rozpatrzenie sprawy utrzymał w mocy decyzję Ministra Infrastruktury z dnia (...) września 2005 r., nr (...) o odmowie nadania J. H. licencji zawodowej pośrednika w obrocie nieruchomościami.

W uzasadnieniu decyzji przedstawiono następujący stan sprawy:

W związku z orzeczeniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 17 grudnia 2008 r. sygn. akt I SA/Wa 1384/08 Minister Infrastruktury skierował wniosek J. H. o ponowne rozpatrzenie sprawy z 26 października 2005 r. do Państwowej Komisji Kwalifikacyjnej, na posiedzenie przeprowadzone w terminie (...) czerwca 2009 r. jednocześnie wskazując, iż posiedzenie odbywa się bez udziału kandydata. Pismo w przedmiotowej sprawie dręczono w dniu 25 maja 2009 r. W dniu 2 czerwca 2009 r. wpłynęło do Departamentu Gospodarki Nieruchomościami pismo uzupełniające wnioskodawcy z załącznikami dotyczące prowadzonego postępowania. do wykonywania działalności zawodowej w zakresie szacowania nieruchomości. Państwowa Komisja Kwalifikacyjna przeprowadziła postępowanie kwalifikacyjne w trybie art. 127 § 3 k.p.a. w terminie (...) czerwca 2009 r. polegające na ponownej ocenie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Ustalenia Komisji zawiera protokół z dnia (...) czerwca 2009 r. Państwowa Komisja Kwalifikacyjna ustaliła, że kandydat nie udokumentował wykonywania działalności pośrednictwa w obrocie nieruchomościami przed dniem 1 stycznia 1998 r. w okresie dłuższym niż pięć lat, nadto część załączonych przez niego dokumentów nie dotyczy wspomnianego okresu i nie dokumentuje też czynności pośrednictwa. Są to następujące dokumenty: pełnomocnictwo z 1999 r., oświadczenie w sprawie porozumienia o współpracy z 1998 r., akt notarialny - umowa przedwstępna sprzedaży z 1998 r., pełnomocnictwo do świadczenia usług konsultingowych z 1998 r., umowa o świadczenie usług 1998 r. J. H. - dalej skarżący, wskazał następujące okresy wykonywania działalności pośrednictwa w obrocie nieruchomościami:

1.

okres od (...) czerwca 1991 r. do (...) grudnia 1993 r.

Okresu tego dotyczy zaświadczenie o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej z 2 grudnia 1991 r. podmiotu gospodarczego oznaczonego jako J. H. "X.", deklarowany przedmiot działalności " wszelka niekoncesjonowana działalność gospodarcza". Za powyższy okres skarżący nie przedstawił żadnego dokumentu potwierdzającego faktyczne wykonywanie działalności pośrednictwa w obrocie nieruchomościami, nie została też przedstawiona żadna faktura, ogłoszenie czy jakakolwiek umowa potwierdzająca wykonywanie tych czynności. Samo zaświadczenie nie potwierdza faktycznego wykonywania czynności. Sama możliwość wykonywania działalności w ogóle, czyli wszelkiej działalności, nie jest udowodnieniem wykonywania konkretnej działalności, w tym przypadku pośrednictwa w obrocie nieruchomościami. Zatem zespól kwalifikacyjny Państwowej Komisji Kwalifikacyjnej uznał, ze kandydat nie wykazał wykonywania tej działalności w ww. okresie.

2. Okres od (...) stycznia 1992 do (...) grudnia 1992 r.

Okresu tego częściowo pokrywającego się z innymi okresami dotyczy zaświadczenie o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej z 31 grudnia 1992 r. J. i E. H. pod nazwą "X" s.c. (...) E. i J. H. W zaświadczeniu tym szczegółowo określającym zakres działalności zgłoszony do ewidencji, nie ma działalności pośrednictwa w obrocie nieruchomościami. Tak jak w okresie powyższym nie dołączono dokumentu, dowodu potwierdzającego wykonywanie czynności z zakresu pośrednictwa.

3. Okres od (...) sierpnia 1993 do (...) czerwca 1997 r.

Okresu tego częściowo pokrywającego się z ww. dwoma okresami dotyczy:

*

wypis z RHB z 17 grudnia 1999 r. - rejestru sądowego A. spółka z o.o., w zakresie jej działalności wpisano " wszelką działalność gospodarczą" w tym, w pośrednictwie

*

akt notarialny - umowa spółki A. spółka z o.o. z (...) 08.1993 r.

*

świadectwo pracy J. H. w A. spółka z o.o. za okres od (...)08.1993 r. do (...)06.1997 r.

Na podstawie powyższego zespół stwierdził, że kandydat nie udokumentował wykonywania przez siebie działalności zawodowej w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami, skarżący nie przedstawił żadnego dokumentu potwierdzającego faktyczne wykonywanie jakiejkolwiek czynności pośrednictwa w obrocie nieruchomościami. Sam fakt istnienia możliwości wykonywania pośrednictwa w spółce, co wynika z rejestru handlowego nie oznacza udokumentowania, udowodnienia, że usługi pośrednictwa w obrocie nieruchomościami były przez kandydata dokonywane. Świadectwo pracy potwierdza jedynie fakt zatrudnienia skarżącego w spółce a nie jest potwierdzeniem wykonywania przez niego czynności pośrednictwa w obrocie nieruchomościami.

4. Okres od (...) sierpnia 1995 r. do (...) grudnia 1999 r.

Okresu tego częściowo pokrywającego się z w wskazanym okresem dotyczy:

*

wypis z Rejestru Handlowego dział B K. spółka z o.o., w zakresie jej działalności wpisano" wszelką działalność gospodarczą " w tym "w pośrednictwie",

*

świadectwo pracy J. H. w K. spółka z o.o. za okres od (...).08.1995 r. w dacie sporządzenia ((...).12.1999 r.) zatrudnienie nadal trwające.

Na podstawie powyższego zespół stwierdził, że kandydat nie udokumentował za powyższy okres czynności pośrednictwa w obrocie nieruchomościami. W zakresie działalności spółki w której pracował kandydat mieściła się działalność pośrednictwa ale kandydat nie wykazał, że było to pośrednictwo w obrocie nieruchomościami i, że on osobiście je wykonywał. Również za ten okres nie załączono nawet jednego dokumentu potwierdzającej wykonywanie przez niego jakiejkolwiek czynności z zakresu pośrednictwa w obrocie nieruchomościami.

Odnośnie pozostałych dokumentów w aktach sprawy Komisja stwierdziła, że:

1."zaświadczenie" wydane przez firmę nieruchomości Y. jest dokumentem nie potwierdzającym wykonywania konkretnych czynności pośrednictwa, nie wskazuje konkretnych działań, jest więc to ogólna opinia innego podmiotu gospodarczego, że dla tego podmiotu wykonywano "różne usługi pośrednictwa", nie jest to dokument wskazujący dokonanie konkretnych usług pośrednictwa oraz na udział w konkretnych transakcjach.

2.

pismo ZDK dotyczy kwestii sporządzenia protokołu odbiorczego w związku ze zbyciem nieruchomości dla spółki F., której zgodnie z tym pismem kandydat był prezesem. Nie jest więc to pismo dokumentujące wykonanie czynności pośrednictwa w obrocie nieruchomościami

3.

umowy zlecenia: z (...) września do (...) grudnia 1995 r., (...) lutego 1995 r. do (...) grudnia 1995 r., (...)sierpnia 1996 r. do (...) grudnia 1996 r. są umowami między dwiema osobami prawnymi - spółkami prawa handlowego a przedmiotem tych umów jest świadczenia doradztwa podatkowo-finansowego, ekonomicznego i informacji gospodarczej. Nie ma w zakresie przedmiotowym tych umów wykonywania usług pośrednictwa w obrocie nieruchomościami w związku z czym na postawie tych umów nie można uznać, że skarżący wykonywał czynności pośrednictwa w obrocie nieruchomościami.

Pismo skarżącego z 2 czerwca 2009 r. nie wniosło nowych aspektów do sprawy. Komisja miała na uwadze rozważając zasadność osobistego uczestnictwa kandydata w trakcie posiedzenia, iż miał on nieograniczoną możliwość przedstawienia wszelkich dokumentów w tej sprawie, wypowiedzenia się i przedstawienia argumentów co zresztą kandydat wielokrotnie czynił. Załączona dokumentacja zawiera takie luki w wykazaniu wymaganego prawem co najmniej pięcioletniego okresu wykonywania działalności w zakresie pośrednictwa, że w tej sytuacji uczestnictwo kandydata w posiedzeniu komisji było bezprzedmiotowe.

Komisja w protokole z (...) czerwca 2009 r. stwierdziła, że kandydat nie udokumentował wykonywania czynności pośrednictwa w obrocie nieruchomościami przez okres dłuższy niż 5 lat przed 1 stycznia 1998 r. Możliwość zwolnienia z kursu kwalifikacyjnego, z obowiązku odbycia praktyki zawodowej i zdania egzaminu, a co za tym idzie nadania licencji zawodowej pośrednika w obrocie nieruchomościami istniałaby, gdyby kandydat udokumentował swoją osobistą działalność w zakresie pośrednictwa, co nie nastąpiło. Skoro nie zachodzą przesłanki z art. 232 ust. 1 pkt 3 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - dalej ugn, Komisja ustaliła, że postępowanie kwalifikacyjne zakończyło się zatem wynikiem negatywnym. Pismem z 10 czerwca 2009 r. zawiadomiono skarżącego o zakończeniu postępowania oraz o możliwości zapoznania się z aktami sprawy, z której skarżący nie skorzystał. Organ odwoławczy przytaczając treść art. 232 ust. 1 pkt 3 ugn stwierdził, że uzyskanie licencji w tym trybie obliguje wnioskodawcę do wykazania, że wykonywania przez niego działalność przed dniem 1 stycznia 1998 r. przez okres dłuższy niż 5 lat odpowiada definicji pośrednictwa określonej w przepisach tej ustawy - art. 180 ust. 1, 3 i 4 ugn. Mimo zdefiniowania pojęcia pośrednictwa w obrocie nieruchomościami dopiero przez przepisy ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami oraz wprowadzenia przepisami tej ustawy obowiązku uzyskiwania licencji zawodowej przez osoby chcące wykonywać ten zawód, uzyskanie tej licencji obliguje do wykonywania działalności odpowiadającej zdefiniowanemu w ustawie pojęciu pośrednictwa. Nie może być różnicy między statusem osoby wykonującej działalność w zakresie pośrednictwa przed dniem 1 stycznia 1998 r. i po tej dacie (wyrok NSA z 11 kwietnia 2006 r. sygn. akt I OSK 709/05). Na podstawie negatywnej opinii Państwowej Komisji Kwalifikacyjnej zawartej w protokole z (...) czerwca 2009 r. należy stwierdzić, że skarżący nie udokumentował wykonywania czynności pośrednictwa w obrocie nieruchomościami w okresie przed 1 stycznia 1998 r. przez okres dłuższy niż 5 lat. W aktach skarżącego brak jest umów pośrednictwa, z których wynikałoby zobowiązanie kandydata do pośredniczenia przy np.: sprzedaży, kupnie nieruchomości i uprawnienie do otrzymania z tego tytułu wynagrodzenia, bowiem pośrednictwo w obrocie nieruchomościami to zarobkowa działalność osoby trzeciej, która ma na celu doprowadzenia do zawarcia między stronami określonej transakcji handlowej. W związku z tym brak jest podstaw do zwolnienia kandydata z obowiązku ukończenia kursu kwalifikacyjnego, odbycia praktyki zawodowej oraz złożenia egzaminu a tym samym nadania licencji zawodowej pośrednika w obrocie nieruchomościami, co nie zamyka drogi do uzyskania tej licencji po spełnieniu warunków określonych w art. 182 ugn w brzmieniu nadanym ustawą z 24 sierpnia 2007 r.

Na ostateczną, w administracyjnym toku instancji, decyzję Ministra Infrastruktury J. H. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zarzucił naruszenie przepisów prawa procesowego art. 6, 7, 8, 9. 10, 11, 12, 67, 72, 77, 78, 80 i 107 § 1 i 2 k.p.a. mające istotny wpływ na wynik sprawy, naruszenie przepisów prawa materialnego przez błędną wykładnia przepisów art. 180 i 232 ugn. Wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Zarzucił w szczególności, iż postępowanie w sprawie niniejszej trwa już prawie 10 lat, co stanowi naruszenie podstawowych zasad demokratycznego państwa prawa i praw skarżącego. Decyzja nie spełnia warunków formalnych decyzji określonych w art. 107 § 1 i 2 k.p.a. bowiem Minister nie wskazał faktów które organ uznał za udowodnione, dowodów na których się oparł oraz przyczyn z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej - pismo z 2 czerwca 2009 r. z załącznikami do których organ się nie odnosi. Skarżącemu odmówiono pisemnie uczestnictwa w posiedzeniu Komisji jednak uzyskał telefoniczną informację o zasadności jego obecności na tym posiedzeniu, co nie znajduje odzwierciedlenia w aktach sprawy. Ze stanowiska Komisji z (...) czerwca 2009 r. nie wynika jakimi przesłankami kierowano się przyjmując, że skarżący nie wykonywał usług pośrednictwa co winno być szczegółowo wyjaśnione zwłaszcza w świetle pozytywnej opinii Komisji z (...) lutego 2006 r. Nie uwzględniono bezspornych i oczywistych dowodów na wykonywanie usług pośrednictwa wynikających z zaświadczenia z 29 grudnia 1999 r. firmy Y. S.C. z którego wynika, iż skarżący wykonywał na rzecz spółki usługi pośrednictwa od 1991 r. nadto, iż podmioty X., A. spółka z o.o., K. spółka z o.o. i (...) Konsultingowa (...) spółka z o.o. wykonywały usługi pośrednictwa a w imieniu tych podmiotów osobiście działał skarżący. Wykazano, iż wskazane wyżej podmioty posiadały realną możliwość wykonywania czynności pośrednictwa a poprzez złożenie zaświadczenia z firmy Y., szeregu umów i pełnomocnictw wykazał, iż czynności te były faktycznie wykonywane. W ocenie skarżącego zaskarżona decyzja narusza ww. przepisy prawa materialnego poprzez przyjęcie definicji pośrednictwa z ugn podczas gdy było to uregulowanie nowe i dla oceny charakteru pośrednictwa należy odwołać się do stanowiska doktryny, przepisów kodeksu cywilnego w szczególności umów zlecenia jako najbardziej zbliżonych do umowy pośrednictwa.

W piśmie z 2 listopada 2009 r. zatytułowanym uzupełnienie skargi z 15 października 2009 r. skarżący zarzucił dodatkowo naruszenie art. 6, 9, 73 § 2, 74, 110 k.p.a. polegające na nie wydaniu mu poświadczonych kopii z akt, co stanowi pogwałcenie zasady prowadzenia przez organ postępowania w taki sposób, aby pogłębić zaufanie obywateli do organów administracji.

Minister Infrastruktury w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.

Skarżący w piśmie procesowym z dnia 11 marca 2010 r. podtrzymał swoje stanowisko zaprezentowane w skardze.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1296 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Mając to na uwadze należy stwierdzić, że zaskarżona została wydana bez naruszenia prawa, co czyni skargę bezzasadną.

Przed wejściem w życie ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 ze zm.) pośrednicy obrotu nieruchomości nie mieli obowiązku posiadania jakichkolwiek uprawnień do wykonywania tego zawodu. Dlatego wykonywanie przez nich działalności w tym zakresie po wejściu w życie ww. ustawy zostało poddane szczególnym rygorom. Ustawa dla osób, które dotychczas nie prowadziły tej działalności ustanawia warunki nabycia licencji wymienione w art. 182 - średnie wykształcenie, ukończenie kursu kwalifikacyjnego, odbycie praktyki zawodowej w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami oraz złożenie egzaminu. Jeżeli zaś osoby wykonywały praktykę - usługi pośrednictwa w obrocie nieruchomościami przez okres dłuższy niż 5 lat - stosownie do art. 232 ust. 1 i 2 mogły być zwolnione z obowiązku ukończenia kursu kwalifikacyjnego, odbycia praktyki zawodowej oraz złożenia egzaminu. Państwowa Komisja Kwalifikacyjna na wniosek skarżącego przeprowadziła postępowanie kwalifikacyjne dotyczące nadania licencji zawodowej w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami na podstawie art. 232 ust. 1 pkt 3 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. i na podstawie dołączonych dokumentów negatywnie oceniła złożony wniosek stwierdzając brak udokumentowania wykonywania czynności pośrednictwa przez okres dłuższy niż 5 lat przed 1 stycznia 1998 r. Przebieg postępowania przed Komisją został protokolarnie udokumentowany i podpisany przez wszystkich członków Komisji biorących w niej udział. W związku z negatywnym wynikiem postępowania Minister Infrastruktury nie naruszył prawa przy wydawaniu zaskarżonej decyzji utrzymującej w mocy decyzję z (...) września 2005 r. o odmowie nadania skarżącemu licencji zawodowej w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami. Poddano ocenie wszystkie dokumenty złożone przez skarżącego do akt postępowania poświadczające jego doświadczenie zawodowe w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami przez okres 5 - letni do dnia 1 stycznia 1998 r. - data wejścia w życie ustawy. W ocenie Sądu zasadnie komisja uznała, że część złożonych dokumentów to jest: pełnomocnictwo 1999 r., oświadczenie w sprawie porozumienia o współpracy z 1998 r., akt notarialny - umowa przedwstępna sprzedaży z 1998 r., pełnomocnictwo do świadczenia usług konsultingowych z 1998 r.,umowa o świadczenie usług 1998 r. są w niniejszym postępowaniu bezprzedmiotowe. Przepis art. 232 ust. 1 ugn będący podstawą wniosku skarżącego stanowi bowiem o wykonywaniu działalności w zakresie pośrednictwa przed dniem wejścia w życie cyt. ustawy a wszystkie ww. dokumenty tyczą okresu późniejszego. Nie przekracza uznania administracyjnego negatywna ocena Państwowej Komisji Kwalifikacyjnej przedłożonych pozostałych dokumentów. I tak zaświadczenie o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej z 2 grudnia 1991 r." wszelkiej niekoncesjonowanej działalności gospodarczej" nie potwierdza faktycznego wykonywania czynności. Sama możliwość wykonywania działalności w ogóle, czyli wszelkiej działalności, nie jest udowodnieniem wykonywania konkretnej działalności, w tym przypadku pośrednictwa w obrocie nieruchomościami. W zaświadczeniu o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej z 31 grudnia 1992 r. - J. i E. H. pod nazwą "X." s.c. (...) E. i J. H. - nie ma działalności pośrednictwa w obrocie nieruchomościami. Wypis z RHB z 17 grudnia 1999 r. - rejestru sądowego A. spółka z o.o., wypis z Rejestru Handlowego dział B K. spółka z o.o. - w zakresie działalności obu spółek wpisano" wszelką działalność gospodarczą " w tym "w pośrednictwie". Jak słusznie zauważył organ sam fakt istnienia możliwości wykonywania pośrednictwa w spółce, co wynika z rejestru handlowego nie oznacza udokumentowania, udowodnienia, że usługi pośrednictwa w obrocie nieruchomościami były przez kandydata dokonywane. Z kolei świadectwo pracy - w A. spółka z o.o. i w K. spółka z o.o. potwierdzają jedynie fakt zatrudnienia skarżącego w spółce a nie są potwierdzeniem wykonywania przez niego czynności pośrednictwa w obrocie nieruchomościami. Zaświadczenie z firmy U. nie potwierdza wykonania konkretnych czynności pośrednictwa, bowiem nie wskazuje dat, podmiotów czy przedmiotu umów, nie pozwala na identyfikację ewentualnych umów, nie udowadnia ich istnienia, jedynie je uprawdopodabnia. Pismo ZDK nie jest też dokumentem potwierdzającym pośrednictwo. Przedmiotem umów zlecenia przedstawionych przez skarżącego jest świadczenie doradztwa podatkowo - finansowego, ekonomicznego a także informacji gospodarczej. Nie ma więc w zakresie przedmiotowym tych umów wykonywania usług pośrednictwa w obrocie nieruchomościami.

W nawiązaniu do zarzutów skarżącego podzielić należy pogląd organu, iż mimo zdefiniowania pojęcia pośrednictwa w obrocie nieruchomościami dopiero przez przepisy ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami oraz wprowadzenia przepisami tej ustawy obowiązku uzyskiwania licencji zawodowej przez osoby chcące wykonywać ten zawód, uzyskanie tej licencji obliguje do wykonywania działalności odpowiadającej zdefiniowanemu w ustawie pojęciu pośrednictwa, ponieważ nie może być różnicy między statusem osoby wykonującej działalność w zakresie pośrednictwa przed dniem 1 stycznia 1998 r. i po tej dacie (wyrok NSA z 11 kwietnia 2006 r. sygn. akt I OSK 709/05). Uproszczony sposób nabycia licencji w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami dotyczy trybu uzyskania licencji i nie może być traktowany jako sposób na obejście wymogów określonych w art. 180 ust. 1 ugn. Pogląd cytowany przez organ centralny nie jest poglądem odosobnionym w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego. Koresponduje z nim pogląd zawarty w wyroku z 21 lipca 2004 r. sygn. akt I SA 3034/02, lex nr 158893, z którego wynika, iż przepis art. 232 ust. 1 pkt 1, 2, 3 ugn wprowadzający wyjątek od generalnej zasady regulującej sposób postępowania przy ubieganiu się o uprawnienia pośrednika, nie może być interpretowany w sposób rozszerzający. Oznacza to, że uprzywilejowaną pozycję mogą zajmować jedynie osoby, które faktycznie wykonywały czynności pośrednika w obrocie nieruchomościami (...). Zasada prawdy obiektywnej doznaje ograniczenia wtedy, gdy przepisy prawa materialnego nakazują wykazanie przez wnioskującego o skorzystanie z prawnych przywilejów, określonych w tych przepisach przesłanek. Por. także wyrok NSA z 27 lutego 2002 r. sygn. akt I SA 1896/00, lex nr 81675. Sąd administracyjny nie może zarzucić Komisji oraz Ministrowi Infrastruktury w świetle treści art. 180 ust. 1 ugn, że do czynności z zakresu pośrednictwa w obrocie nieruchomościami zaliczyć należy tylko czynności zmierzające do zawarcia umów nabycia lub zbywania praw do nieruchomości, umów nabycia lub zbywania własnościowego spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego, spółdzielczego prawa do lokalu użytkowego lub prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub umów najmu lub dzierżawy.

Sąd nie podziela zarzutów skarżącego, iż decyzja nie spełnia warunków formalnych określonych w art. 107 § 1 i 2 k.p.a. bowiem Minister nie wskazał faktów które organ uznał za udowodnione, dowodów na których się oparł oraz przyczyn z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Organ centralny w ślad za Komisją oparł zaskarżone rozstrzygnięcie na dokumentach przedłożonych przez skarżącego, które zostały wymienione, szczegółowo opisane i poddane analizie. Nie powtarzając argumentacji organu podnieść należy, iż jego zdaniem nie podważając wiarygodności złożonych dokumentów nie przedłożono bezpośrednich dowodów dokumentujących w sposób nie budzący wątpliwości odbytą praktykę zawodową w zakresie pośrednictwa obrotu nieruchomości. Pismo z 2 czerwca 2009 r. wraz z załącznikami nie zawiera nowych dokumentów obrazujących powyższą okoliczność a ich ocenę dokonaną przez skarżącego, opinię prawną instytucji pośrednictwa.

Okoliczność, iż skarżący nie brał udziału w posiedzeniu Komisji Kwalifikacyjnej nie stanowi w ocenie Sądu naruszenia przepisów postępowania. Kwestię tą reguluje rozporządzenie Ministra Infrastruktury z 15 lutego 2008 r. w sprawie nadania uprawnień i licencji zawodowych w dziedzinie gospodarowania nieruchomościami (Dz. U. z 2008 r. Nr 31, poz. 189). Nie przewiduje ono uczestnictwa kandydata na pośrednika w obrocie nieruchomościami w postępowaniu kwalifikacyjnym. Do takiego uczestnictwa uprawniony jest jedynie przedstawiciel ministra jako obserwator - § 24 ust. 5 rozporządzenia. Fakt nieodzwierciedlenia w aktach sprawy notatki z rozmowy telefonicznej o zasadności obecności kandydata na posiedzeniu, przy założeniu odbycia takiej rozmowy, pozostaje w świetle powyższego bez wpływu na wynik postępowania.

Jakkolwiek w tym postępowaniu Sąd nie rozpoznawał zarzutu nieudostępnienia skarżącemu dokumentów z akt sprawy, ponieważ był on przedmiotem odrębnej skargi to podnieść należy, iż zapadł nieprawomocny wyrok oddalający skargę w tym przedmiocie - sygn. akt I SA/Wa 250/10.

Słusznie zarzucił skarżący, iż postępowanie w sprawie niniejszej trwa już obecnie 10 lat, co stanowi naruszenie podstawowych zasad demokratycznego państwa prawa i praw skarżącego jednak naruszenie to pozostaje bez wpływu na wynik sprawy niniejszej.

Mankamentem uzasadnienia zaskarżonej decyzji jest stwierdzenie, iż skarżący nie skorzystał, po zawiadomieniu organu, z przysługującego mu prawa do zapoznania się z aktami postępowania bowiem pełnomocnik skarżącego w dniu 2 lipca 2009 r. zapoznała się z przedstawionymi jej aktami. Naruszenie to nie ma zdaniem Sądu wpływu na rozstrzygnięcie.

Z powyższych przyczyn Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.