Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1097876

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 23 września 2011 r.
I SA/Wa 1764/11

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia Grzegorz Antas (sprawozdawca).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 23 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi D. S. na decyzję Wojewody (...) z dnia (...) lipca 2011 r. znak: (...) w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie skarżącej od kosztów sądowych

Uzasadnienie faktyczne

Wraz ze skargą na decyzję Wojewody (...) z dnia (...) lipca 2011 r. w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość D. S. wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

W uzasadnieniu złożonego wniosku oraz w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, zawartym w urzędowym formularzu PPF, wnioskodawczyni podała, że znajduje się w trudnej sytuacji finansowej i nie posiada środków niezbędnych do uiszczenia opłaty sądowej. Jak wynika z oświadczenia, wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe samodzielnie. Utrzymuje się z renty inwalidzkiej w wysokości (...) netto. Nie posiada oszczędności ani przedmiotów wartościowych, które mogłyby umożliwić pokrycie kosztów sądowych.

Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważyć należało, co następuje:

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym jest możliwe wówczas, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Uzasadnionym jest uznanie zgłoszonego wniosku za zasadny, mając na uwadze, że dochody skarżącej pozostają na bardzo niskim poziomie i w związku z tym, że skarżąca prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe, nie mogą one zostać zwiększone o dodatkowe przychody (innych osób) umożliwiające pokrywanie kosztów utrzymania. Szczegółowego spisu tychże kosztów skarżąca nie przedstawiła, niemniej nie może budzić wątpliwości, że w świetle wysokości deklarowanych dochodów, nie mogą one przybierać charakteru kosztów nadmiernych (nie będących koniecznym utrzymaniem).

Tak rozumiane względy nakazywały, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzec jak w sentencji postanowienia.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.