Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1026830

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 16 lutego 2009 r.
I SA/Wa 1719/08

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia Dariusz Pirogowicz (sprawozdawca).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A. P. i A. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w. z dnia (...) września 2008 r., nr (...) w przedmiocie zasiłku celowego postanawia przyznać A. P. prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w W.

Uzasadnienie faktyczne

A.P. wnioskiem z dnia 9 grudnia 2008 r., uzupełnionym wnioskiem z dnia 10 lutego 2009 r. wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, w sprawie ze skargi A. P. i A. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia (...) września 2008 r. nr (...) w przedmiocie zasiłku celowego.

Z oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym zawartego we wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz dokumentów sprawy wynika, że A. P. prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z matką - A. P. Zarówno wnioskodawca jak i jego matka, nie posiadają żadnych dochodów, a jedynym ich źródłem utrzymania są świadczenia otrzymywane przez A. P. w ramach pomocy społecznej. Wnioskodawca wskazywał, że zarówno on jak i matka zostali w 100% okradzeni z dokumentów i mienia. Po kradzieży pozostał im jedynie obraz J. G. o wartości (...) złotych, który znajdujący się obecnie w "(...)". Obraz ten jest jednak niesprzedawalny z braku odnowienia. Innych przedmiotów wartościowych, ani środków pieniężnych wnioskodawca nie posiada. Nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem lub radcą prawnym.

W tym stanie rzeczy stwierdzono co następuje.

Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Stosowanie zaś do art. 245 § 1-3 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2).

Mając na uwadze ustalony stan faktyczny co do sytuacji materialnej wnioskodawcy stwierdzić należy, że znajduje się on w sytuacji materialnej i rodzinnej kwalifikującej do przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Nie ulega bowiem wątpliwości, że brak jakichkolwiek stałych dochodów wnioskodawcy i jego matki, za wyjątkiem świadczeń uzyskiwanych w ramach pomocy społecznej wskazują jednoznacznie na to, że nie jest ona w stanie samodzielnie ponieść kosztów ustanowienia w niniejszej sprawie adwokata z wyboru. Nie zmienia tej oceny fakt, iż rodzina jest właścicielem cennego obrazu. Jak wynika bowiem z oświadczenia skarżącego obraz ten nie może być obecnie zbyty, co pozwoliłoby rodzinie uzyskać dodatkowe środki finansowe, z uwagi na konieczność jego renowacji. Oznacza to, że spełniona została, określona w art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy, przesłanka przyznania skarżącemu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Jednocześnie wskazać należy, że podejmując niniejsze rozstrzygnięcie nie orzekano w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych, bowiem skarżący zwolniony jest z obowiązku ich uiszczania z mocy ustawy. Zwolnienie to wynika z przepisu art. 239 pkt 1 lit. "a" powołanej wyżej ustawy, w myśl którego strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej (taka sytuacja ma miejsce w rozpoznawanej sprawie) nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.

W tej sytuacji w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.