I SA/Wa 1664/17, Bezczynność organu o charakterze rażącego naruszenia prawa. - Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2424648

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 grudnia 2017 r. I SA/Wa 1664/17 Bezczynność organu o charakterze rażącego naruszenia prawa.

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska.

Sędziowie WSA: Dariusz Chaciński Bożena Marciniak (spr.).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 grudnia 2017 r. sprawy ze skargi L. P. i S. W. w przedmiocie niewykonania przez Prezydenta (...) wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 października 2012 r., sygn. akt I SAB/Wa 401/12

1.

wymierza Prezydentowi (...) grzywnę w wysokości 5000 (pięć tysięcy) złotych;

2.

stwierdza, że bezczynność organu w wykonaniu wyroku miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa;

3.

zasądza od Prezydenta (...) na rzecz L. P. i S. W. solidarnie kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie faktyczne

Wyrokiem z dnia 11 października 2012 r. sygn. akt I SAB/Wa 401/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu sprawy ze skargi L. P. i S. W. (dalej: skarżący) na bezczynność Prezydenta (...) w przedmiocie rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość zobowiązał Prezydenta (...) do rozpoznania wniosku z dnia (...) czerwca 2010 r. o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W. przy ul. (...), hip. Nr (...) - w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem.

Prawomocny wyrok wraz z aktami został doręczony Prezydentowi (...) w dniu 4 grudnia 2012 r. Termin załatwienia sprawy wyznaczony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie upłynął zatem w dniu 4 lutego 2013 r.

W wyniku wniesionych skarg na niewykonanie powyższego wyroku z 11 października 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokami z dnia 22 maja 2013 r. sygn. akt I SA/Wa 659/13 i z dnia 19 marca 2014 r. sygn. akt I SA/Wa 417/14 wymierzył Prezydentowi (...) grzywny odpowiednio w wysokości 100 złotych i 1000 złotych.

Prezydent (...) w dniu (...) marca 2015 r. wydał decyzję nr (...), którą przyznał odszkodowanie za część nieruchomości położonej w W. przy ul. (...), hip. Nr (...) w części działek ewidencyjnych nr (...) i (...) z obrębu (...). Co do pozostałej części działek przedmiotowej nieruchomości organ nie orzekł.

Mimo uprzedniego stwierdzenia bezczynności organu oraz dwukrotnego wymierzenia grzywny z tytułu niewykonania wyroku Sądu, Prezydent (...) nie rozpoznał sprawy objętej wnioskiem z dnia (...) czerwca 2010 r. W tym stanie rzeczy skarżący pismem z dnia 20 lutego 2017 r. wezwali organ do wykonania wyroku, zaś pismem z dnia 1 marca 2017 r. złożyli ww. skargę do sądu, w której wnieśli o wymierzenie organowi grzywny oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę Prezydent (...) wniósł o jej oddalenie, podnosząc konieczność dokonania analizy zgromadzonej dotychczas dokumentacji, pod kątem ewentualnego występowania okoliczności uniemożliwiających wydanie decyzji. Ponadto organ zauważył, że sprawa jest skomplikowana, a opóźnienie w jej załatwieniu zwiększa dodatkowo bardzo duża ilość spraw z zakresu odszkodowań, którymi musi się zajmować Biuro Spraw Dekretowych.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga została złożona w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm., dalej p.p.s.a.), który stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny.

Z powołanego art. 154 § 1 wynikają zatem dwie przesłanki, które muszą być spełnione łącznie, aby sąd administracyjny mógł organowi administracji publicznej wymierzyć grzywnę. Po pierwsze, organ musi pozostawać w bezczynności po wyroku uwzględniającym skargę na podstawie art. 149 p.p.s.a. i zobowiązującym organ do wydania w określonym terminie, stosownego aktu lub dokonania czynności. Po drugie zaś, strona przed wniesieniem skargi musi wystąpić do właściwego organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku.

W rozpoznawanej sprawie - w ocenie Sądu - obie wskazane wyżej przesłanki zostały spełnione.

Pomimo upływu zakreślonego terminu Prezydent (...) nie wykonał wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 października 2012 r., sygn. akt I SAB/Wa 401/12, co czyni zasadną przedmiotową skargę na niewykonanie tego wyroku.

Stosownie do art. 154 § 6 p.p.s.a. grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.

W przedstawionych okolicznościach sprawy - biorąc pod uwagę długość przekroczenia wyznaczonego przez Sąd terminu na załatwienie sprawy oraz to, że Prezydent (...) został już dwukrotnie ukarany grzywnami w wysokości 100 zł i 1000 zł, które to sankcje jednak nie przyniosły skutku w postaci wykonania ww. wyroku - Sąd uznał, iż grzywna w wysokości 5000 zł jest adekwatną sankcją dla Prezydenta (...) za niewykonanie tego wyroku.

Jednocześnie rozpoznając sprawę stosownie do treści art. 154 § 2 p.p.s.a. Sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. O rażącym naruszeniu prawa można mówić, gdy zwłoka w załatwieniu sprawy jest znaczna i jest efektem działań (zaniechań) organów, które można zinterpretować jako unikanie podejmowania rozstrzygnięcia, bądź lekceważenie praw stron domagających się czynności organu, które to czynności organ prowadzi w sposób nieefektywny, poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu, bądź wykonywanie czynności pozornych, powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny (por. wyrok NSA z 23 października 2013 r., sygn. akt I OSK 1181/13). Sytuacja taka zaszła w przedmiotowej sprawie. W ocenie Sądu, bezczynność organu po wydaniu wyroku z dnia 11 października 2012 r. sygn. akt I SAB/Wa 401/12 ma charakter rażącego naruszenia prawa. Za takim stanowiskiem Sądu przemawia długość trwającego postępowania (ok. pięciu lat). Prezydent wydał wprawdzie decyzję z dnia (...) marca 2015 r. nr (...), ale załatwił nią jedynie kwestię odszkodowania za część przedmiotowej nieruchomości. Przy czym od tego dnia organ nie podjął żadnych kroków zmierzających do całościowego załatwienia wniosku odszkodowawczego i to pomimo dwukrotnego ukarania organu przez Sąd grzywną, wezwań skarżących do wykonania wyroku oraz złożenia do Sądu przedmiotowej skargi. Jednocześnie z punktu widzenia zasady praworządności, która ze swej istoty stanowi o działaniu zgodnym z prawem, nie do zaakceptowania jest sytuacja, w której wyrok Sądu nie jest wykonywany. Tymczasem do dnia rozprawy w niniejszej sprawie, tj. do dnia 5 grudnia 2017 r. powołany wyrok z dnia 11 października 2012 r. nie został wykonany.

Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 154 § 1 i § 2 w związku z art. 154 § 6 p.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 i 2 sentencji wyroku. W przedmiocie kosztów postępowania (punkt 3 sentencji wyroku) orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.