I SA/Wa 1196/18 - Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2610620

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 września 2018 r. I SA/Wa 1196/18

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 26 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w (...) z dnia (...) maja 2018 r. nr (...) w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: odrzucić skargę.

Uzasadnienie faktyczne

Pismem z dnia 24 maja 2018 r. E. J. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w (...) z dnia (...) maja 2018 r., nr (...) w przedmiocie umorzenia postępowania.

Z akt sprawy wynika, że na mocy postanowienia Sądu (...) w (...) z dnia (...) sierpnia 2014 r., sygn. akt (...), skarżąca jest (...). Postanowieniem Sądu Rejonowego w (...) z dnia (...) marca 2017 r., sygn. akt (...), obowiązki kuratora skarżącej powierzono B. S. i przyznano mu prawo do reprezentowania jej praw w sprawach urzędowych oraz postępowaniach sądowych. Z kolei postanowieniem Sądu Rejonowego w (...) z dnia (...) listopada 2017 r., sygn. akt (...), zmieniono pkt 3 postanowienia o ustanowieniu B. S. kuratorem i przyznano mu prawo reprezentowania praw skarżącej wyłącznie w postępowaniu sądowym.

Zarządzeniem z dnia 29 sierpnia 2018 r. wezwano kuratora skarżącej do złożenia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi pisemnego oświadczenia, czy popiera jej skargę.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie kurator w piśmie z dnia 4 września 2018 r. oświadczył, że nie popiera skargi wniesionej przez skarżącą.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga podlega odrzuceniu.

Stosownie do art. 26 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302), dalej jako: p.p.s.a., zdolność do czynności w postępowaniu w sprawach sądowoadministracyjnych (zdolność procesowa) mają osoby fizyczne posiadające pełną zdolność do czynności prawnych, a osoba fizyczna ograniczona w zdolności do czynności prawnych ma zdolność do czynności w postępowaniu w sprawach wynikających z czynności prawnych, których może dokonywać samodzielnie. Osoba fizyczna nie mająca zdolności do czynności w postępowaniu może je podejmować tylko przez swojego przedstawiciela ustawowego (art. 27 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 5 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie.

Osoba fizyczna niemająca zdolności procesowej to zarówno osoba niemająca w ogóle zdolności procesowej, jak i osoba posiadająca ograniczoną zdolność procesową, gdy chodzi o sprawy, w których nie może dokonywać czynności samodzielnie. Przedstawicielem ustawowym osoby ubezwłasnowolnionej częściowo jest kurator ustanowiony przez sąd, który reprezentuje osobę ubezwłasnowolnioną częściowo w zakresie określonym przez sąd. W takim stanie rzeczy czynności w postępowaniu sądowym za stronę, która nie ma zdolności procesowej może podejmować tylko jej przedstawiciel ustawowy. Oznacza to, że czynności podejmowane przez stronę niemająca zdolności procesowej, z pominięciem kuratora, który jest jej przedstawicielem ustawowym i został umocowany do jej reprezentowania, nie mogą wywołać skutku w postaci merytorycznego rozpoznania przez sąd zgłoszonych przez nią wniosków i środków odwoławczych (por. postanowienie NSA z dnia 28 lipca 2005 r., II OZ 636/05, dostępne na http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

W ocenie Sądu, skarżąca nie może samodzielnie występować w postępowaniu sądowym z uwagi na brak zdolności procesowej. Czynności w postępowaniu sądowym za stronę, która nie ma zdolności procesowej może podejmować tylko jej kurator ustanowiony przez sąd.

Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że skarżąca wniosła skargę osobiście, a ustanowiony dla niej kurator nie poparł skargi.

Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.