Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 750403

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie
z dnia 3 listopada 2010 r.
I SA/Sz 579/10

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Zofia Przegalińska (spr.).

Sędziowie WSA: Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka, Marzena Kowalewska.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 3 listopada 2010 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia (...) nr (...) w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych oraz określenia zobowiązania podatkowego w tym podatku. oddala skargę.

Uzasadnienie faktyczne

Decyzją z dnia (...) nr (...) Dyrektor Izby Skarbowej w S., utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. z dnia (...) nr (...), którą odmówiono M. K. stwierdzenia nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych w wysokości (...) oraz określono wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych w kwocie (...), z tytułu zawartej w dniu 8 października 2009 r. umowy zamiany 311 akcji Spółki Konsolidowanej "D" S.A. z siedzibą w N. (serii A o numerach (...) do (...)) na stanowiące własność Skarbu Państwa 57839 akcje Spółki Konsolidującej "E" S.A. z siedzibą w L. (serii B o numerach (...) do (...)).

Z uzasadnienia decyzji organu odwoławczego wynika, że w dniu 8 października 2009 r. na podstawie art. 5 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o zasadach nabywania od Skarbu Państwa akcji w procesie konsolidacji spółek sektora elektroenergetycznego (Dz. U. Nr 191, poz. 1367 ze zm.) w zw. z § 20 rozporządzenia Ministra Skarbu Państwa z dnia 19 lutego 2008 r. w sprawie sposobu określenia liczby akcji spółki konsolidującej podlegających zamianie i trybu dokonywania zamiany akcji lub prawa do akcji spółki konsolidowanej na akcje spółki konsolidującej (Dz. U. Nr 41, poz. 250 ze zm.) - pomiędzy Skarbem Państwa reprezentowanym przez Ministra Skarbu Państwa, w którego imieniu działała E. P. jako zamieniającym a M. K., jako uprawnionym akcjonariuszem, została zawarta umowa zamiany akcji. W § 1 umowy akcjonariusz oświadczył, iż w ustawowym terminie złożył pisemne oświadczenie o zamiarze zamiany wszystkich posiadanych akcji Spółki Konsolidowanej na akcje Spółki Konsolidującej oraz że na dzień zawarcia tej umowy jest wpisany do księgi akcyjnej prowadzonej przez Zarząd Spółki Konsolidowanej jako akcjonariusz. W wyniku zawartej umowy zamieniający - Skarb Państwa nabył na własność akcje Spółki Konsolidowanej a uprawniony akcjonariusz - M. K. nabył na własność akcje Spółki Konsolidującej.

W związku z powyższym, skarżący w złożonej 12 października 2009 r. deklaracji p.c.c.-3, zadeklarował podatek od czynności cywilnoprawnych z tytułu zawarcia umowy zamiany w kwocie (...), dokonując jednocześnie wpłaty należnego podatku.

W dniu 17 listopada 2009 r. skarżący zwrócił się do urzędu skarbowego z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych w kwocie (...) wraz z korektą deklaracji p.c.c.-3. W ocenie M. K., przedmiotowa umowa zamiany akcji nie stanowi cywilnoprawnej umowy zamiany w myśl przepisów Kodeksu cywilnego, tylko wynika z realizacji uprawnienia skarżącego do zamiany akcji Spółki Konsolidowanej na akcje Spółki Konsolidującej zgodnie z przepisami ustawy z dnia 7 września 2007 r. o zasadach nabywania od Skarbu Państwa akcji w procesie konsolidacji spółek sektora elektroenergetycznego, jest czynnością techniczną, zatem zapłacony podatek od czynności cywilnoprawnych jest nienależny. Na potwierdzenie swojego stanowiska skarżący powołał przepisy ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych oraz przepisy Kodeksu cywilnego (art. 603, 604). W ocenie skarżącego, żądanie stwierdzenia nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych w kwocie (...) uiszczonego od umowy zamiany akcji, jest zasadne.

W tym stanie faktycznym i prawnym, Naczelnik Urzędu Skarbowego w G. decyzją z dnia (...) (sprostowaną postanowieniem z dnia (...) odmówił M. K. stwierdzenia nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych w wysokości (...) z tytułu zawartej w dniu 8 października 2009 r. umowy zamiany akcji oraz określił z tytułu przedmiotowej umowy, wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych w kwocie (...). Organ podatkowy uznał, że w przedmiotowej sprawie nie ma podstaw do uznania, iż umowa zamiany akcji nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Nie zgadzając się z powyższym stanowiskiem, M. K. pismem z dnia 3 marca 2010 r., wniósł od powyższej decyzji odwołanie do Dyrektora Izby Skarbowej w S., zarzucając decyzji organu pierwszej instancji, rażącą obrazę przepisów postępowania: art. 21 § 3 Ordynacji podatkowej poprzez niewłaściwe zastosowanie, art. 187 § 1 w zw. z art. 122 poprzez niepodjęcie wszystkich możliwych działań w celu wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i oparcie decyzji na niekompletnym materiale dowodowym, art. 191 w zw. z art. 122 i 121 poprzez dowolną ocenę dowodów przeprowadzonych w toku postępowania, wyrażającą się w przyjęciu do opodatkowania wartości nominalnej akcji i zaniechanie przeprowadzenia dowodu z umów sprzedaży akcji w obrocie prywatnym. Nadto skarżący wniósł o przeprowadzenie postępowania dodatkowego na podstawie art. 229 Ordynacji podatkowej, na okoliczność ustalenia wartości rynkowej akcji nabytych w procesie konsolidacji na dzień zamiany w oparciu o dane w obrocie prywatnym, opinię biegłego.

W ocenie M.K., organ podatkowy pierwszej instancji przyjął błędne założenie, iż wartość rynkowa akcji odpowiada wartości nominalnej, zaniechając ustalenia przeprowadzenia postępowania dowodowego i dowiedzenia poczynionych ustaleń w sposób przekonywujący w decyzji.

Dyrektor Izby Skarbowej w S., uzasadniając swoje stanowisko podjęte w sprawie, przywołując treść odpowiednich przepisów ustawy Ordynacja podatkowa tj; art. 72 § 1 pkt 2, art. 75 § 2 pkt 1 lit. b wskazał co rozumie się przez pojęcie nadpłaty podatku oraz, że zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, podatkowi temu podlegają umowy sprzedaży oraz zamian rzeczy i praw majątkowych. Nadto organ wskazał, iż w myśl art. 603 Kodeksu cywilnego przez umowę zamiany każda ze stron zobowiązuje się przenieść na drugą stronę własność rzeczy w zamian za zobowiązanie się do przeniesienia własności innej rzeczy. Do umowy zamiany stosuje się odpowiednio przepisy o sprzedaży (art. 604 k.c). Podobieństwo umów wynika przede wszystkim z istoty umowy zamiany, polegającej na tym, że każdej ze stron umowy przysługują prawa i każdą obciążają obowiązki zarówno sprzedawcy, jak i kupującego. Umowa zamiany przewiduje wymianę rzeczy, bez użycia ekwiwalentu pieniężnego.

Będąca przedmiotem analizy w niniejszym postępowaniu umowa z dnia 8 października 2009 r. wywołuje skutek prawny w postaci przeniesienia prawa własności - w wyniku zamiany akcji. Powyższe zdaniem organu oznacza bezspornie, iż przedmiotowe transakcje jako umowy zamiany, zawierane między Ministrem Skarbu Państwa, reprezentującym Skarb Państwa, i uprawnionymi osobami podlegają przepisom ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, bowiem umowa zamiany została wymieniona w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Dyrektor Izby Skarbowej wskazał ponadto, że w przypadku zawarcia umowy zamiany występuje odpowiedzialność solidarna, podatnikami z tego tytułu są jednak nie obydwie strony czynności, albowiem ze względu na wynikające z art. 8 pkt 5 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych zwolnienie podmiotowe Skarbu Państwa z opodatkowania tym podatkiem, do zapłaty podatku w całości jest zobowiązana wyłącznie druga strona transakcji. Nadto organ odwoławczy wskazał, iż wartość rynkową przedmiotu czynności cywilnoprawnych określa się na podstawie przeciętnych cen stosowanych w obrocie rzeczami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem ich miejsca położenia, stanu i stopnia zużycia, oraz w obrocie prawami majątkowymi tego samego rodzaju, z dnia dokonania tej czynności, bez odliczania długów i ciężarów.

Dyrektor Izby Skarbowej wskazał dalej, iż twierdzenie skarżącego, iż wartość przedmiotowych akcji jest niższa od wartości nominalnej oraz jego żądanie powołania biegłego celem ustalenia wartości w oparciu o niesprecyzowane bliżej transakcje przenoszące własność akcji poza obrotem giełdowym, nie znajduje uzasadnienia w określonym stanie faktycznym. Celem umowy zamiany akcji jest zabezpieczenie praw związanych z posiadaniem akcji i umożliwienie obrotu akcjami spółki konsolidującej na giełdzie. Akcje są papierami wartościowymi, jednak w sensie prawnym są przede wszystkim dokumentami zaświadczającymi o tym, iż ich właściciel posiada udziały w podmiocie, który wyemitował dane akcje emitowane przez spółkę akcyjną jako dokumenty, stwierdzają ułamkową własność kapitału akcyjnego oraz ogół praw i obowiązków przynależnych akcjonariuszom, czyli osobom nabywającym akcje. Wartość rynkowa akcji to cena, po której można sprzedać akcje na publicznym rynku papierów wartościowych. Wartość ta zależy od korzyści, jaką akcja przynosi posiadaczowi, bezspornie kształtuje się na giełdzie. Akcje spółek konsolidowanych, do których należy m.in. "D" S.A. z siedzibą w N., jak i akcje spółki konsolidującej "E" S.A. z siedzibą w L. nie są notowane na rynku publicznym, stąd do ustalenia podstawy opodatkowania na dzień zawarcia umowy zamiany, zasadne zdaniem organu, jest przyjęcie wartości nominalnej, tj. 1 PLN za akcję. W przedmiotowej sprawie brak jest realnych możliwości powołania biegłego do wyceny akcji nie będących w obiegu giełdowym. Wartość nominalna jest najniższą możliwą ceną za akcje. Nadto organ wyjaśnił sposób wyliczenia podatku od czynności cywilnoprawnych od zawartej umowy zamiany akcji.

Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem, M. K. reprezentowany przez pełnomocnika, pismem z dnia 22 czerwca 2010 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i zarzucając jej naruszenie:

1.

art. 21 § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, wyrażające się w zaniechaniu zebrania dowodów i ustalenia elementów stanu faktycznego, mających wpływ na wysokość zobowiązania podatkowego, a w szczególności rzeczywistych cen rynkowych akcji spółki konsolidowanej;

2.

art. 187 § 1 w zw. z art. 122 ustawy Ordynacja podatkowa, poprzez niepodjęcie wszystkich możliwych działań, w celu wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i oparcie decyzji na niekompletnym materiale dowodowym, a w szczególności:

-

zaniechanie przeprowadzenia dowodu z umów sprzedaży akcji w obrocie prywatnym znajdujących się w posiadaniu Wydziału Akcjonariatu "Z" SA, na okoliczność wartości rynkowej akcji nabytych w procesie konsolidacji na dzień zamiany;

-

zaniechanie przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego na okoliczność wartości rynkowej akcji nabytych w procesie konsolidacji na dzień zamiany;

3.

art. 229 ustawy Ordynacja podatkowa poprzez zaniechanie przeprowadzenia dodatkowego postępowania w celu uzupełnienia dowodów i materiałów oraz przeprowadzenia w jego ramach dowodów z:

-

umów sprzedaży akcji w obrocie prywatnym, znajdujących się w posiadaniu Wydziału Akcjonariatu "Z" SA, na okoliczność wartości rynkowej akcji nabytych w procesie konsolidacji na dzień zamiany;

-

opinii biegłego, na okoliczność wartości rynkowej akcji nabytych w procesie konsolidacji na dzień zamiany;

4.

art. 191 w zw. z art. 122, art. 121 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, poprzez dowolną, a nie swobodną ocenę dowodów przeprowadzonych w toku postępowania, wyrażającą się w całkowicie dowolnym przyjęciu, iż wartość rynkowa akcji spółki stanowiąca podstawę opodatkowania stanowi ich wartość nominalną, podczas gdy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie daje ku temu podstaw a w konsekwencji błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę skarżonej decyzji wyrażający się w przyjęciu, że nie ma podstaw do stwierdzenia nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych oraz zachodzą podstawy do określenia wysokości zobowiązania podatkowego w tym podatku.

W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że po stronie organów podatkowych określających w sposób władczy zobowiązanie podatkowe leży obowiązek prawidłowego, czyli zgodnego ze stanem rzeczywistym ustalenia stanu faktycznego sprawy uwzględniającego takie elementy, które mają wpływ na wymiar podatku. W ocenie skarżącego, organ odwoławczy z naruszeniem przepisów postępowania zaniechał przeprowadzenia postępowania dodatkowego (art. 229 O.p.), odrzucił wniosek o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego, naruszył zasadę prawdy obiektywnej, wskutek czego doszedł do nieuprawnionych (w świetle zebranego materiału dowodowego) i przedwczesnych wniosków w zakresie oceny wartości rynkowej przedmiotowych akcji. Niekompletność materiału dowodowego, naruszenie prawa stron do czynnego udziału w postępowaniu poprzez zgłaszanie wniosków dowodowych, dokonywanie dowodów w kierunku ustalenia wartości rynkowej przedmiotowych akcji, powoduje niemożność dokonania oceny całokształtu materiału dowodowego w sposób dowolny, ale też rzetelny. W zakresie przytoczonych reguł postępowania, skarżący wskazał na orzecznictwo sądów administracyjnych: NSA z dnia 18 maja 1981 r. sygn. akt SA 810/81, FSK 2669/04, I SA/Ka 2164/00, I SA/Łd 2164/00. Zdaniem skarżącego, wartości rynkowej akcji nie należy utożsamiać z wartością nominalną akcji, wartość rynkowa może być niższa od nominalnej.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w S., wniósł o jej oddalenie, w pełni podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (legalności).Ocenie Sądu podlegają zatem zgodność aktów administracyjnych (w tym przypadku decyzji) zarówno z przepisami prawa materialnego, jak i procesowego. Kontrola sądów administracyjnych ogranicza się więc do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznawanej sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Zgodnie z art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Kontrolując legalność zaskarżonej decyzji, Sąd nie stwierdził ww. naruszeń prawa, które skutkowałyby koniecznością wyeliminowania z obrotu prawnego tej decyzji.

Istota sporu w rozpoznawanej sprawie sprowadza się do ustalenia, czy organy podatkowe zasadnie odmówiły M. K. jako uprawnionemu akcjonariuszowi, stwierdzenia nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych z tytułu zawartej w dniu 8 października 2009 r. umowy zamiany akcji Spółki Konsolidowanej "D" S.A. na stanowiące własność Skarbu Państwa akcje Spółki Konsolidującej "E" S.A. i określiły podatek od czynności cywilnoprawnych.

Zdaniem skarżącego, wskazana konwersja akcji spółki konsolidowanej na akcje spółki konsolidującej nie ma charakteru umowy cywilnoprawnej w znaczeniu prawa cywilnego, w szczególności art. 603 Kodeksu cywilnego tylko jest czynnością techniczną wynikającą z realizacji uprawnienia, przewidzianego w ustawie z dnia 7 września 2007 r. o zasadach nabywania od Skarbu Państwa akcji w procesie konsolidacji spółek sektora elektroenergetycznego. Organ podatkowy uznaje natomiast, że w przedmiotowej sprawie nie ma podstaw do uznania, iż umowa zamiany akcji z dnia 8 października 2009 r. nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t.j. Dz. U. z 2007 r. Nr 68, poz. 450, ze zm.), podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych. Rzeczami w rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 z późn. zm.) są tylko przedmioty materialne. Rzeczy dzielą się na nieruchomości (grunty, budynki oraz części budynków tzw. nieruchomości lokalowe) i na rzeczy ruchome. Ustawowa definicja umowy zamiany zawarta została natomiast w art. 603 ustawy Kodeks cywilny, zgodnie z którym przez umowę zamiany każda ze stron zobowiązuje się przenieść na drugą stronę własność rzeczy w zamian za zobowiązanie się do przeniesienia własności innej rzeczy. Z definicji tej wynika, że zamiana jest czynnością prawną wzajemną i odpłatną, dla której charakterystyczne jest to, że podstawowe obowiązki obu stron i treść ich świadczenia są identyczne, różny jest jedynie przedmiot świadczenia każdej z nich. Zamiana w swej strukturze i funkcji ekonomicznej, jest bardzo podobna do sprzedaży, jednak w odróżnieniu od niej świadczenie wzajemne strony nie jest świadczeniem pieniężnym w postaci zapłaty ceny, a świadczeniem rzeczowym. Stanowi więc odrębną czynność prawną funkcjonującą w sferze prawa cywilnego.

Przedmiotami zamiany w ujęciu Kodeksu cywilnego, oprócz rzeczy mogą być prawa majątkowe. Prawami majątkowymi są przysługujące danej osobie prawa do korzystania i rozporządzania określoną rzeczą lub prawem ustanowionym na tej rzeczy. Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania czynności cywilnoprawnej.

W rozpatrywanej sprawie M. K. jako uprawniony akcjonariusz, na podstawie umowy z dnia 8 października 2009 r. dokonał zamiany akcji Spółki Konsolidowanej "D" S.A. na stanowiące własność Skarbu Państwa akcje Spółki Konsolidującej "E" S.A., zgodnie z przepisami ustawy z dnia 7 września 2007 r. o zasadach nabywania od Skarbu Państwa akcji w procesie konsolidacji spółek sektora elektroenergetycznego (Dz. U. Nr 191, poz. 1367 z późn. zm.).

Umowa z dnia 8 października 2010 r. wywołuje zatem skutek prawny w postaci przeniesienia prawa własności w wyniku zamiany akcji. Zamieniający tj: Skarb Państwa nabył na własność akcje Spółki Konsolidowanej a M. K. nabył na własność akcje Spółki Konsolidującej.

Powyższe oznacza, iż przedmiotowe transakcje jako umowy zamiany zawierane między Ministrem Skarbu Państwa, reprezentującym Skarb Państwa i uprawnionymi osobami podlegają przepisom ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, bowiem umowa zamiany została wymieniona w zamkniętym katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Wskazany przepis nie zawiera bowiem, w swej treści żadnego odesłania wskazującego na ograniczenie zakresu swego zastosowania w stosunku do wskazanej w nim umowy zamiany. Ponadto przepisy ustawy z dnia 7 września 2007 r. o zasadach nabywania od Skarbu Państwa akcji w procesie konsolidacji spółek sektora elektroenergetycznego (Dz. U. z 2007 r. Nr 191 poz. 1367 ze zm). nie zawierają w swej treści wskazania, iż wymienione w nich zamiany nie podlegają regulacjom określonym w przepisie Kodeksu cywilnego, co oznacza, iż przedmiotową umowę zamiany należy traktować jak każdą inną umowę. A skoro z żadnych uregulowań prawnych nie wynika, żeby umowa ta nie podlegała regulacjom ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, to zasadnie organy podatkowe przyjęły, iż nie ma podstaw, aby wyłączać ją z czynności wymienionych w treści art. 1 ust. 1 pkt 1 tej ustawy.

Podstawę opodatkowania przy umowie zamiany, w myśl ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych stanowi wartość rynkowa rzeczy lub prawa majątkowego, od którego przypada powyższy podatek (art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy). Zgodnie z art. 6 ust. 2 ww. ustawy, wartość rynkową przedmiotu czynności cywilnoprawnych określa się na podstawie przeciętnych cen stosowanych w obrocie rzeczami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem ich miejsca położenia, stanu i stopnia zużycia, oraz w obrocie prawami majątkowymi tego samego rodzaju, z dnia dokonania tej czynności, bez odliczania długów i ciężarów. Wartość rynkowa akcji to cena, po której można sprzedać akcje na publicznym rynku papierów wartościowych. Ponieważ akcje spółek konsolidowanych, do których należy m.in. "D" S.A. z siedzibą w N., jaki i akcje Spółki konsolidującej "E" S.A. z siedzibą w L. nie są notowane na rynku publicznym, stąd do ustalenia podstawy opodatkowania na dzień zawarcia umowy zamiany, organy podatkowe zasadnie przyjęły wartości nominale tj: 1 PLN za akcję. Sąd podziela stanowisko organów podatkowych, iż w rozpatrywanej sprawie brak jest realnych możliwości powołania biegłego do wyceny akcji nie będących w obiegu giełdowym. Spółki nie uczestniczą w transakcjach na rynku pozagiełdowym.

Odnosząc powyższe uwagi do okoliczności rozpatrywanej sprawy, należy stwierdzić, że organy podatkowe przeprowadziły postępowanie w tej sprawie w sposób wyczerpujący. W zaskarżonej decyzji, organ podatkowy prawidłowo ustalił stan faktyczny sprawy oraz zastosował do tak ustalonego stanu faktycznego obowiązujące przepisy prawa. Sąd nie stwierdził przy tym naruszenia przez organ odwoławczy przepisów proceduralnych.

Sąd nie uwzględnił również zarzutów skargi dotyczących sposobu prowadzenia postępowania dowodowego, niekompletności tych dowodów i ich niewłaściwej, naruszającej przepisy Ordynacji podatkowej oceny. Zdaniem Sądu, organy podatkowe przeprowadziły postępowanie dowodowe w sposób wyczerpujący. Uzyskane w ten sposób przez organy podatkowe dowody poddane zostały następnie wnikliwej i poprawnej ocenie. Świadczy o tym analiza motywów przedstawiona w zaskarżonej decyzji, dokonana w kontekście zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, która pozwala stwierdzić, iż wnioskowanie organów podatkowych uwzględnia przedstawione wyżej reguły postępowania podatkowego, a przy tym pozostaje w zgodzie z zasadami logiki i doświadczenia życiowego.

Odnosząc się do zarzutu nieuzasadnionej odmowy uwzględnienia przez organy podatkowe wniosku skarżącego o powołanie biegłego, celem ustalenia wartości akcji w oparciu o transakcje przenoszące własność prawa do akcji poza obrotem giełdowym, uznać należy, że odmowa uwzględnienia tego wniosku nie narusza przepisu art. 188 Ordynacji podatkowej. Zasadniczego podkreślenia wymaga, że organy podatkowe nie mają obowiązku dopuszczenia każdego dowodu proponowanego przez stronę, jeżeli dla prawidłowego ustalenia - procesowego odtworzenia stanu faktycznego adekwatne i wystarczające są inne dowody (art. 188 Ordynacji podatkowej).Należy przy tym podkreślić, że opinia biegłego nie może sama w sobie być źródłem materiału faktycznego sprawy, ani tym bardziej stanowić podstawy ustalenia okoliczności będących przedmiotem jego oceny. Wartość sprzedaży prawa do akcji imiennych przed ich wprowadzeniem na giełdę, które może mieć miejsce w obrocie niepublicznym i za formalną zgodą Spółki Konsolidującej nie jest rejestrowana przez Spółkę Konsolidowaną. Sąd podziela zatem stanowisko organów podatkowych, iż brak jest realnych możliwości powołania biegłego do wyceny akcji nie będących w obiegu giełdowym.

Mając na względzie podniesione wyżej okoliczności, uznać należy, że organy podatkowe prawidłowo przeprowadziły postępowanie podatkowe, a wydana w wyniku tego postępowania decyzja nie narusza prawa. Z tych też powodów, Sąd, skargę jako nieuzasadnioną, na podstawie przepisu art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - oddalił.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.