Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2098189

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie
z dnia 28 lipca 2016 r.
I SA/Sz 512/16

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Marzena Kowalewska.

Sędziowie WSA: Joanna Wojciechowska (spr.), Ewa Wojtysiak.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 28 lipca 2016 r. sprawy ze skargi "N." Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 14 marca 2016 r. nr (...) w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2014 oddala skargę.

Uzasadnienie faktyczne

W dniu 7 kwietnia 2014 r. do Biura Powiatu (...) Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wpłynął wniosek "N." spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S., dalej "spółka", o przyznanie płatności na rok 2014 jednolitej płatności obszarowej (JPO) oraz pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW).

Kierownik Biura Powiatu (...) Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wydał w dniu (...) decyzję nr (...), w której odmówił spółce przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2014.

Organ I instancji przedstawił stan faktyczny, opisując dotychczas składane wnioski o przyznanie płatności przez spółkę oraz przez "A." spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. Organ I instancji opisał powiązania personalne, finansowe i organizacyjne pomiędzy ww. spółkami.

Organ I instancji podał, że środki pomocowe przeznaczone na finansowanie płatności w ramach Wspólnej Polityki Rolnej finansowane są z budżetu Unii Europejskiej i podlegają ochronie na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich (Dz. U. L 312, s. 1), dalej "rozporządzenie nr 2988/95", w tym na podstawie art. 4 ust. 3. Organ I instancji przywołał treść art. 30 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/20089 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniającego rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (Dz.Urz.UE.L 30 z 31 stycznia 2009 r., s. 16), dalej "rozporządzenie nr 73/2009", art. 4 ust. 8 rozporządzenia Komisji (UE) nr 65/2011 z dnia 27 stycznia 2011 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w odniesieniu do wprowadzenia procedur kontroli oraz zasady wzajemnej zgodności w zakresie środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich (Dz.Urz.UE.L 25 z 28 stycznia 2011), dalej "rozporządzenie nr 65/2011" dotyczących tworzenia sztucznych warunków w celu uzyskania płatności. Organ I instancji podał definicje rolnika i gospodarstwa rolnego.

Organ I instancji podał, że z dokonanych ustaleń wynikało, że doszło do tworzenia wielu podmiotów prawa handlowego skierowanych na pozyskanie korzyści w sposób sprzeczny z celami prawa wspólnotowego, m.in. z stosowaniem stawek degresywnych, limitów powierzchni i modulacji przez sztuczne stworzenie warunków w celu uzyskania korzyści, które prowadzi do nieprzyznania lub wycofania korzyści. Organ I instancji wskazał, że wszystkie firmy D. spółka z o.o., N. spółka z o.o., H. spółka z o.o., R. spółka z o.o., S. spółka z o.o., F. spółka z o.o., D. spółka z o.o., S. spółka z o.o., A. spółka w istocie były jednym gospodarstwem. Organ I instancji opisał ww. firmy, wskazując kto miał w nich udziały i kto był prezesem zarządu. Zdaniem organu I instancji, zorganizowanie wielu spółek przez tych samych udziałowców i wykazanie związków pomiędzy nimi nastąpiło w celu stworzenia sztucznych warunków aby uzyskać korzyści finansowe, co pozostawało w sprzeczności z przepisami wspólnotowymi. Organ I instancji wskazał, że w dniu 25 lipca 2014 r. wydał dla spółki decyzję o uchyleniu czynności materialno-technicznej i odmowie dokonania wpisu do ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Powyższą decyzję utrzymał w mocy decyzją z dnia 22 grudnia 2014 r. Dyrektor (...) Oddziału Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Organ I instancji podał, że spółka nie posiada numeru ewidencyjnego (numer EP) i nie może być uznana za rolnika posiadającego odrębnego gospodarstwa, bowiem z uwagi na charakter powiązań miedzy opisanymi spółkami, które należy traktować jako jeden podmiot, będący rolnikiem. Organ przytoczył treść art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2012 r. poz. 1164 z późn. zm.), dalej "ustawa o płatnościach z 2007 r.".

Spółka złożyła odwołanie od powyższej decyzji i wniosła o jej uchylenie. W ocenie spółki, decyzja była przedwczesna, gdyż trwa postępowanie w sprawie uchylenia jej numeru ewidencyjnego. Ponadto, postępowanie dotyczyło wniosku spółki o przyznanie płatności i organ nie może je prowadzić pod kątem ustalenia sztucznych warunków do przyznania ww. płatności. Zdaniem spółki, organ nie mógł zastosować art. 4 ust. 8 rozporządzenia nr 65/2011 w stosunku do spółek, które uzyskały wpis ewidencyjny przed datą obowiązywania ww. rozporządzenia, gdyż do roku 2011 brak było regulacji odnośnie rzekomych sztucznych warunków do uzyskania korzyści. Spółka wniosła o zawieszenie postępowania do czasu zakończenia postępowania w sprawie numeru EP.

Dyrektor (...) Oddziału Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wydał w dniu 23 czerwca 2015 r. postanowienie o zawieszeniu postępowanie w sprawie.

W tym miejscu Sąd wskazuje na znane mu z urzędu okoliczności, że Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w B. wydał w dniu 25 lipca 2014 r. decyzję, w której uchylił w stosunku do spółki czynność materialno-techniczną w postaci wpisu w dniu 29 maja 2006 r. spółki pod numerem identyfikacyjnym (...) do krajowego systemu ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności oraz odmawiającą wpisu do tej ewidencji. Dyrektor (...) Oddziału Regionalnego ARiMR wydał w dniu decyzję z dnia 22 grudnia 2014 r., w której utrzymał w mocy ww. decyzję organu I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wydał w dniu 16 kwietnia 2015 r. wyrok o sygn. akt I SA/Sz 206/15, w którym uchylił ww. decyzję organu II instancji z dnia 22 grudnia 2014 r.

Organ II instancji wydał w dniu 30 lipca 2015 r. decyzję, w której utrzymał w mocy wyżej opisaną decyzję organu I instancji z dnia 25 lipca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wydał w dniu 1 grudnia 2015 r. wyrok o sygn. akt I SA/Sz 981/15, w którym oddalił skargę spółki na decyzje organu II instancji z dnia 30 lipca 2015 r. (wyroki dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Organ II instancji wydał w dniu 14 marca 2016 r. postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania w sprawie.

Dyrektor (...) Oddziału ARiMR wydał w dniu (...) decyzję nr (...), w której utrzymał w mocy decyzję organu I Instancji z dnia 31 marca 2015 r.

Organ II instancji podał, że organ I instancji wydał w dniu 25 lipca 2014 r. dla spółki decyzję o uchyleniu czynności materialno-technicznej i odmowie dokonania wpisu do ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, którą decyzję utrzymał w mocy decyzją z dnia 22 grudnia 2014 r. organ II instancji. WSA w Szczecinie wydał w dniu 16 kwietnia 2015 r. wyrok o sygn. akt I SA/Sz 206/15, w której uchylił decyzję organu II instancji z dnia 22 grudnia 2014 r. Organ II instancji wydał w dniu 30 lipca 2015 r., w której utrzymał w mocy decyzję organu I instancji z dnia 25 lipca 2014 r. WSA w Szczecinie wydał w dniu 1 grudnia 2015 r. wyrok o sygn. akt I SA/Sz 981/15, w którym oddalił skargę spółki na decyzję organu II instancji z dnia 30 lipca 2015 r. Organ II instancji wskazał, że odmowa przyznania przedmiotowej płatności nastąpiła na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o płatnościach z 2007 r., gdyż spółka nie miała numeru EP. Podał, że przepisy ww. ustawy stosuje się w sprawie na podstawie art. 60 ust. 2 ustawy z dnia 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2015 r. poz. 1551), dalej "ustawa o płatnościach z 2015 r.".

Spółka złożyła skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie i wniosła o jej uchylenie oraz zasądzenie kosztów postępowania. Zarzuciła organowi naruszenie:

- art. 64 § 2 k.p.a. przez brak wezwania strony do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przyznanie płatności przez wskazanie numeru identyfikującego (nr EP);

- art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. w zw. z art. 147 k.p.a. przez brak wznowienia z urzędu postępowania w sprawie uchylenia wpisu do ewidencji producentów celem rozpoznania dokumentów przedłożonych przez spółkę po wydaniu decyzji z dnia 30 lipca 2015 r. organu II instancji;

- art. 7, 8, 9, 77 i 80 k.p.a. przez nieprawidłowe prowadzenie postępowania, tj. brak wezwania spółki w piśmie organu I instancji z kwietnia 2014 r. do wskazania gruntów posiadanych w 2006 r., brak wezwania spółki do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przyznanie płatności za rok 2014 r., tj. wskazania nr EP.

Spółka podała, że złożyła wniosek o wznowienie postępowania zakończonego decyzją organu II instancji z dnia 30 lipca 2015 r.

W odpowiedzi na skargę, organ II instancji wniósł o jej oddalenie.

Pismem z dnia 13 czerwca 2016 r. organ II instancji powiadomił Sąd, że w dniu 29 kwietnia 2016 r. wydał postanowienie o odmowie wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego wydaniem decyzji z dnia 30 lipca 2015 r., na które spółka nie złożyła zażalenia.

Na rozprawie pełnomocnik spółki złożyła:

- kopię decyzji z dnia (...) Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w B. nr (...), wydaną na wniosek spółki z dnia 14 kwietnia 2016 r., o wpisie spółki z dniem 16 maja 2016 r. do ewidencji producentów i otrzymaniu nr identyfikacyjnego (...);

- kopię decyzji z dnia (...) Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w B. nr (...) w sprawie przyznania spółce płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2013.

Na rozprawie Sąd postanowił:

- na podstawie art. 111 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.), dalej "p.p.s.a.", połączyć sprawy o sygn. akt I SA/Sz 512/16 i 513/16 do wspólnego rozpoznania i odrębnego rozstrzygnięcia;

- na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a. dopuścić dowody w postaci pisma organu odwoławczego z dnia 13 czerwca 2016 r. i kopii postanowienia tego organu z dnia 29 kwietnia 2016 wraz kopia zwrotnego potwierdzenia odbioru tego postanowienia przez spółkę oraz kopii decyzji z dnia 16 maja 2016 r. Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w B. o wpisie spółki z dniem 16 maja 2016 r. do ewidencji producentów, a także kopii decyzji z dnia 8 czerwca 2016 r. Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w B. w sprawie przyznania spółce płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2013.

Sąd wskazał, co następuje:

Na podstawie art. 60 ust. 2 pkt 1 ustawy o płatnościach z 2015 r., do spraw wszczętych i niezakończonych ostateczną decyzją przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe tj. przepisy ustawy o płatnościach z 2007 r.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o płatnościach z 2007 r., rolnikowi przysługuje jednolita płatność obszarowa do będącej w jego posiadaniu w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, powierzchni gruntów rolnych wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, kwalifikujących się do objęcia tą płatnością zgodnie z art. 124 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia nr 73/2009, jeżeli:

1)

posiada w tym dniu działki rolne o łącznej powierzchni nie mniejszej niż określona dla Rzeczypospolitej Polskiej w załączniku nr VII do rozporządzenia nr 1121/2009, z tym że w przypadku zagajników o krótkiej rotacji działka rolna powinna obejmować jednolitą gatunkowo uprawę o powierzchni co najmniej 0,1 ha;

2)

wszystkie grunty rolne są utrzymywane zgodnie z normami przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności;

2a) przestrzega wymogów przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności;

3)

został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności.

Ww. wymogi muszą być spełnione łącznie. Jak wynikało z akt, na dzień wydania zaskarżonej decyzji spółka nie posiadła numeru EP. W obiegu była decyzja Dyrektora (...) Oddziału Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 30 lipca 2015 r., utrzymująca decyzję organu I instancji o uchyleniu czynności materialnotechnicznej wpisu do ewidencji producentów rolnych i odmowie tego wpisu spółce. WSA oddalił skargę na powyższą decyzję, zaś Dyrektor ARiMR postanowieniem z dnia 29 kwietnia 2016 r. odmówił wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego wydaniem własnej wyżej opisanej decyzji z dnia 30 lipca 2015 r.

Podkreślić należy, że na podstawie art. 170 p.p.s.a., orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby.

Okoliczność, że spółka uzyskała numer EP z dniem 16 maja 2016 r. nie miała wpływu na wynik sprawy, nastąpiło to już po wydaniu zaskarżonej decyzji. Ponadto wpis ten został dokonany na wniosek spółki z dnia 14 kwietnia 2016 r.

Przyznanie spółce płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2013 nastąpiło decyzją organu I instancji z dnia 8 czerwca 2016 r. Powyższa okoliczność również nie miała wpływu na wynik sprawy. W niniejszej sprawie Sąd nie badał prawidłowości przyznania tych płatności.

Wskazać należy, że producent rolny występuje do organu o przyznanie danych płatności za określony rok w odrębnych wnioskach, organ zaś każdorazowo dokonuje oceny spełnienia przez producenta przesłanek do ich przyznania.

Wobec powyższych rozważań Sąd uznał zarzuty skargi za niezasadne i w gruncie rzeczy odnoszące się do postępowania w sprawie uchylenia czynności materialnotechnicznej wpisu do ewidencji producentów rolnych i odmowie tego wpisu spółce, które było przedmiotem postępowania sądowego w innej sprawie. Zarzucanie organowi, że nie wszczął z urzędu postępowania o wznowienie postępowania w sprawie uchylenia ww. wpisu przy jednoczesnym złożeniu przez spółkę do organu wniosku o wznowienie tego samego postępowania było nieuzasadnione. Podobnie jak zarzuty związane z brakiem wezwania spółki do wskazania nr EP. W postępowaniu o przyznanie płatności spółka posługiwała się nr EP.

W ocenie Sądu, organy prawidłowo zebrały materiał dowodowy, dokonały jego oceny i wywiodły z niego logiczne wnioski. Okoliczność, że z zebranego materiału dowodowego skarżąca wywiodła inne wnioski niż organy nie świadczyło, że w sprawie organy naruszyły przepisy procesowe.

Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.