I SA/Sz 495/15 - Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie - OpenLEX

I SA/Sz 495/15 - Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1759911

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 21 maja 2015 r. I SA/Sz 495/15

UZASADNIENIE

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka po rozpatrzeniu w dniu 21 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. G.-R. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia (...) r. nr (...) w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 rok postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie faktyczne

B. G.-R. ((...) lat), reprezentowany przez pełnomocnika, wraz ze skargą na wyżej opisaną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia (...) r. utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w G. z dnia (...) r. znak: (...) określającą skarżącemu wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 rok w kwocie (...) zł, złożył do sądu wniosek o wstrzymanie jej wykonania na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012.270 z późn. zm., zwanej dalej w skrócie: "p.p.s.a.").

Postanowieniem z dnia (...) r. nr (...) Dyrektor Izby Skarbowej w S. odmówił wstrzymania wykonania ww. decyzji ostatecznej z dnia (...) r.

W uzasadnieniu wniosku Skarżący wskazał na wysokość określonego zobowiązania podatkowego ((...) zł) oraz podniósł, że natychmiastowe wykonanie decyzji skutkowałoby trudnymi do odwrócenia konsekwencjami w postaci pozbawienia Skarżącego płynności finansowej niezbędnej do bieżącego regulowania należności wynikających z prowadzonej działalności gospodarczej. W ocenie skarżącego, "późniejsze uwzględnienie przez Sąd skargi Skarżącego" nie doprowadzi do pełnej restytucji i zwrotu nienależnie pobranego podatku co może spowodować znaczną szkodę Skarżącego. Podał dalej w uzasadnieniu wniosku, że nie posiada środków, które pozwoliłyby na zapłatę kwoty zobowiązania. Jego zdaniem, w konsekwencji dojdzie do czynności egzekucyjnych, które faktycznie uniemożliwią prowadzenie przez skarżącego działalności gospodarczej i generowania przychodu, który pozwala na utrzymanie skarżącego i jego rodziny. Natychmiastowe wykonanie decyzji spowoduje, że rodzina skarżącego popadnie w ubóstwo.

Dodatkowo wskazał w uzasadnieniu wniosku na wysokie, zdaniem Skarżącego, prawdopodobieństwo uchylenia zaskarżonej decyzji.

Zdaniem Skarżącego, ewentualne odzyskanie środków w wyniku wydania przez Sąd wyroku uwzględniającego skargę, nie spowoduje faktycznego przywrócenia stanu sprzed wydania decyzji obciążającej Skarżącego. Okres przestoju w działalności gospodarczej, utrata aktywów potrzebnych do jej prowadzenia oraz potencjalna konieczność likwidacji działalności gospodarczej wygeneruje zdecydowanie wyższe koszty niż sporna kwota. Skarżący wskazał na możliwość utraty kontaktów handlowych. Zwrócił uwagę, że ponowne rozpoczęcie działalności gospodarczej powodowałoby wielokrotnie wyższe koszty i nie gwarantowałoby przywrócenia pierwotnego stanu. Skarżący podał, że analogicznie nieodwracalne skutki wystąpią także w odniesieniu do jego rodziny, ponieważ czas posiadania wysoce ograniczonych środków negatywnie wpływa na relacje rodzinne oraz psychikę poszczególnych jej członków.

Dodatkowo skarżący powołał się na orzecznictwo sądów administracyjnych wskazujących na konieczność uwzględniania przy rozpoznawaniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, okoliczności wynikających z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, zgodnie z przepisem art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania aktu na podstawie powołanego przepisu, Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Nie jest dopuszczalne w ramach tych przesłanek dokonywanie merytorycznej oceny zarzutów podniesionych w skardze. Na tym etapie postępowania sądowego nie dokonuje się bowiem oceny zasadności zarzutów, jak również legalności decyzji, będącej przedmiotem wniesionej skargi. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane.

W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntował się pogląd, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. (postanowienie NSA z 15 maja 2014 r. sygn. akt II FZ 468/14, LEX nr 1467648). Jak wynika z treści przytoczonego wyżej przepisu prawa, ustawodawca przewidział możliwość zastosowania instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jedynie w sytuacji, gdy wykonanie decyzji może wywołać wyjątkowo dolegliwe skutki dla Skarżącego.

Domagając się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, Skarżący musi wykazać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia tym aktem znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niezbędne jest wskazanie na konkretne okoliczności pozwalające ocenić, czy wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest należność pieniężna, a więc z natury rzeczy świadczenie odwracalne, którego zwrot (wraz z odsetkami) może być skutkiem ewentualnego uwzględnienia skargi. Skarżący jest zobowiązany do wykonania zaskarżonej decyzji określającej zobowiązanie podatkowe w wysokości (...) zł. Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu jest w danej sprawie obiektywnie zasadne. Twierdzenia zaś wnioskodawcy powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej oraz majątkowej (postanowienie NSA z dnia 26 maja 2014 r., sygn. akt I FSK 731/14, J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis 2006, s. 188).

Stwierdzić należy, że Skarżący nie wykazał, aby zaistniały przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. We wniosku nie powołał okoliczności, które mogłyby uprawdopodobnić zaistnienie przesłanek przemawiających za zastosowaniem w rozpoznawanej sprawie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania decyzji. Żądanie wstrzymania wykonania decyzji bez wskazania konkretnych dowodów na potwierdzenie istnienia przesłanek uzasadniających takie żądanie, w szczególności przedstawiających sytuację finansową skarżącego - zobowiązanego do zapłaty wskazanej wyżej kwoty, należy uznać, wskutek dokonanej wyżej wykładni, za niewystarczające. Skoro skarżący prowadzi działalność gospodarczą, to informacja, m.in., o wysokości uzyskiwanych z tego tytułu dochodów może mieć istotne znaczenie dla oceny złożonego wniosku. Pełnomocnik takich danych nie podał. Informacji takich nie uzyskał też organ rozpoznający wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W aktach sprawy brak jest informacji o stanie majątkowym, czy finansowym skarżącego.

Podkreślić należy, że w uzasadnieniu wniosku skarżący ograniczył się jedynie do gołosłownych stwierdzeń, wskazując na okoliczności, które mogą nastąpić po dokonanej przez organ prawdopodobnej egzekucji należności.

Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, że strona skarżąca nie wykazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby wyrządzić jej znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki, i dlatego, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.