I SA/Sz 280/15 - Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie - OpenLEX

I SA/Sz 280/15 - Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1759836

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 21 maja 2015 r. I SA/Sz 280/15

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia W S A-Jolanta Kwiecińska.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "S."" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wydanej w sprawie skargi "S." Sp. z o.o. z siedzibą w S.na decyzję Dyrektora (...) Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 29 grudnia 2014 r. nr (...), znak:(...), (...) w przedmiocie wpisu do ewidencji producentów rolnych postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji

Uzasadnienie faktyczne

Skarżąca "S." Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. (zwany dalej: "Stroną" bądź "Skarżącą") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Dyrektora (...) Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 29 grudnia 2014 r. nr (...), znak:(...), (...) w przedmiocie wpisu do ewidencji producentów rolnych. Skarżąca uzupełniła ww. skargę pismem z dnia 21 kwietnia 2015 r.

W treści ww. skargi Strona wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, że wykonanie decyzji organu utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji uchylającą czynność w postaci wpisu Skarżącej do ewidencji oraz odmawiającą wpisu do ewidencji prowadzi do powstania dla Skarżącej daleko idących skutków. Jak wskazała Strona przede wszystkim, uchylenie wpisu Skarżącej do ewidencji skutkuje niemożnością posługiwania się w obrocie prawnym wpisem do ewidencji oraz nadanym jej numerem identyfikacyjnym, bez jakiegokolwiek uzasadnienia, co prowadzi do naruszenia zasady nie uznaniowego działania administracji. Powyższe, jak w uzasadnieniu rozpoznawanego wniosku wskazała Skarżąca, powoduje nie tylko niemożność korzystania z pomocy unijnej, ale również niemożność korzystania z form prawnych działania podmiotów na europejskim rynku rolnym, przeznaczonych dla producentów rolnych mogących wykazać się wpisem do ewidencji czy chociażby niemożność zgłaszania swych produktów rolnych do systemu ich certyfikacji. Powyższe okoliczności, w ocenie Skarżącej, narażają ją na wysokie straty finansowe oraz powoduje zablokowanie jej działalności na rynku rolnym, a tym samym w niniejszej sprawie zachodzi po stronie skarżącej niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji organu.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm. - dalej zwana: "p.p.s.a."), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Przy czym w zakresie wyznaczonym przez art. 61 § 3 p.p.s.a. mieści się nie tylko zaskarżona decyzja, lecz również decyzja organu pierwszej instancji.

Z konstrukcji powyższego przepisu przede wszystkim wyłaniają się dwie podstawowe dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy zasady. Po pierwsze, postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania decyzji jest postępowaniem prowadzonym na wniosek skarżącego, a więc Sąd nie jest uprawniony do działania z urzędu, a jedynie w zakresie, na jaki wskazuje Skarżąca w treści tego wniosku. Nie jest dopuszczalna zatem, samodzielna konkretyzacja rzeczywistej woli autora wniosku przez Sąd.

Po drugie, stosownie do treści przytoczonych powyżej przepisów, warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez Stronę we wniosku, okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno wiec odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności), świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie zaistnienia jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Natomiast brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Sąd bowiem nie jest zobowiązany ustalać tych okoliczności we własnym zakresie, gdyż w istocie sprowadzałby się do uzupełniania za stronę Skarżącą uzasadnienia wniosku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04, niepubl.). W postanowieniu z dnia 29 maja 2009 r. oznaczonym sygn. akt I FZ 148/09 (LEX nr 564208) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w interesie strony Skarżącej leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 63 § 3 p.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciążają stronę.

Odnosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy podnieść należy, że rozpoznawany wniosek powyższych wymogów nie spełnia.

W ocenie Sądu, uznać należy, że Strona w ww. wniosku o wstrzymanie wykonania ww. decyzji nie zawarła na tyle skonkretyzowanych i zindywidualizowanych twierdzeń odnoszących się do powyższego wniosku ani nie przedłożyła wraz z wnioskiem jakichkolwiek dokumentów, które w ocenie Sądu, uprawdopodobniałyby przesłanki wstrzymania wykonalności powyższych decyzji wydanych w przedmiotowej sprawie. Strona wskazuje co prawda, na ogólne skutki braku wpisu do Ewidencji Producentów, tj. niemożność korzystania z pomocy unijnej, niemożność korzystania z form prawnych działania podmiotów na europejskim rynku rolnym, przeznaczonych dla producentów rolnych mogących wykazać się wpisem do ww. ewidencji, niemożność zgłaszania swych produktów rolnych do systemu certyfikacji, jednakże nie wskazuje i nie uprawdopodabnia, że wskazane skutki mają do Strony odniesienie i w jakim ewentualnie zakresie.

Powyższe uniemożliwiało dokonanie przez Sąd stosownej oceny skutków braku wstrzymania wykonalności ww. decyzji.

Ponadto dla oceny zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania ww. decyzji decydujące znaczenie ma ocena aktualnego stanu faktycznego, a nie ewentualnych możliwych zagrożeń, jakie mogą się pojawić w bliżej nieokreślonej przyszłości. Tymczasem, w przedmiotowej sprawie, brak jest konkretnych okoliczności wskazujących na możliwość spełnienia subiektywnych obaw Strony. Przede wszystkim Strona nie wskazała żadnych dokumentów źródłowych odzwierciedlających jej sytuację, tj. nie wskazała o jaką pomoc unijną zamierza się ubiegać/ubiega się aktualnie, z jakich form prawnych działania podmiotów na europejskim rynku rolnym, przeznaczonych dla producentów rolnych mogących wykazać się wpisem do ww. ewidencji zamierza korzystać/korzysta aktualnie ani też nie wykazała dokumentów na okoliczność zgłaszania jej produktów rolnych do systemu certyfikacji.

Argumentem przemawiającym za uwzględnieniem wniosku nie może być także przewidywanie czy wręcz obawa strony przed trudnymi do odwrócenia bliżej nieokreślonymi skutkami, które mają nastąpić na skutek wykonania określonej w ww. wniosku decyzji. Sąd podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażony w postanowieniu z 20 grudnia 2004 r. oznaczonym sygn. akt GZ 138/04, w którym definiując przesłanki wyrządzenia znacznej szkody stwierdzono, że chodzi o taką szkodę (majątkową a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich przypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Tego zaś strona nie wykazała. Powyższe nie wynika również z akt sprawy.

W rezultacie, zdaniem Sądu, przedstawione przez stronę okoliczności faktyczne samoistnie nie wyczerpują przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Na obecnym etapie postępowania uznać je zatem należy za czysto teoretyczne i jako takie nie mogą stanowić przesłanki motywującej wniosek o wstrzymanie wykonania ww. decyzji organu II instancji.

Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.