Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1812328

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie
z dnia 7 sierpnia 2015 r.
I SA/Rz 640/15

UZASADNIENIE

Sentencja

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Małgorzata Futera po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I wniosku D.M. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia (...) kwietnia 2015 r. nr (...) w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2008 r. - postanawia - odmówić przyznania prawa pomocy. WSA/post.1 - sentencja postanowienia

Uzasadnienie faktyczne

D.M. (dalej: skarżąca), wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku podała, że nie posiada środków na pokrycie wpisu sądowego od skargi. Przez dwa lata była bezrobotna, więc nie posiada oszczędności, ani majątku którego sprzedaż mogłaby sfinansować wpis sądowy. Jako jedyny majątek skarżąca oświadczyła dom o pow. 180 m 2 na działce o pow. 0,035 ha, który jak wyjaśniła został zajęty jako zabezpieczenie zobowiązania podatkowego, którego dotyczy sprawa.

Skarżąca nie zadeklarowała żadnych dochodów, oświadczyła, że nie korzysta z pomocy społecznej, nie ma alimentów na dziecko. Z treści wniosku wynika, że skarżąca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym tylko z dziewiętnastoletnim synem.

Z uwagi na nasuwające się wątpliwości związane z możliwościami finansowymi skarżącej (deklarowany brak jakichkolwiek możliwości finansowych) na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) - zwana dalej p.p.s.a., skarżąca została wezwana do przedłożenia dokumentów i złożenia wyjaśnień w tej kwestii.

Skarżąca wyjaśniła, że sprzedając w kwietniu br. samochód, spłaciła zaciągnięte pożyczki z tytułu zobowiązań prywatnych, część kwoty przeznaczyła na bieżące utrzymanie, a część przeznaczyła na rozpoczęcie działalności gospodarczej w postaci zakupu towaru. Nie korzysta z pomocy materialnej żadnej instytucji oraz innych osób. Do wyjaśnień załączyła dokumenty mające świadczyć o jej złej sytuacji materialnej, w tym m.in. wyciągi z rachunków bank i SKOK, harmonogram spłaty kredytu (od lipca do października 2015 r.), rachunki za dostarczane: gaz, energię elektryczną, wodę, ścieki Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy stwierdzono:

Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. osobie fizycznej przyznane zostaje prawo pomocy z jej wniosku w zakresie częściowym (o taki ubiega się w tej sprawie skarżąca żądając zwolnienia od kosztów sądowych), jeżeli strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ciężar dowodu spoczywa na stronie składającej taki wniosek.

W ocenie rozpoznającego wniosek referendarza skarżąca nie wykazała, że nie jest w stanie udźwignąć ciężaru kosztów sądowych w przedmiotowej sprawie. Ponieważ skarżąca nie uzyskuje jakichkolwiek dochodów, dlatego zwrócono się do wnioskodawczyni o wyjaśnienia, które pozwoliłyby na poznanie jej sytuacji i podjęcie rozstrzygnięcia.

Dokumenty te nie wskazują na okoliczności, które świadczą jednoznacznie po stronie skarżącej, że ta znajduje się w sytuacji wymagającej wsparcia finansowego w takiej postaci i zakresie jak we wniosku.

W pierwszej kolejności należy podkreślić, że skarżąca nie wskazała źródła utrzymania. Skoro skarżąca nie generuje jakichkolwiek przychodów/dochodów, nie są to środki pochodzące ze sprzedaży samochodu, bo te zostały zgodnie z wyjaśnieniami spożytkowane, nikt nie wspomaga skarżącej, skarżąca nie korzysta ze środków pochodzących z alimentów od ojca jej syna, nie ma oszczędności, to jej oświadczenie jest niewiarygodne i wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Przedstawione fakty w sposób wystarczający wskazują, że wniosek, w którym skarżąca usiłuje przekonywać o swojej trudnej sytuacji, jest niewiarygodny i nie może zostać uwzględniony.

W związku z powyższym na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.