Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2163547

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie
z dnia 5 października 2016 r.
I SA/Rz 442/16

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Szaro (sprawozdawca).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 października2016 r. spraw ze skarg K. G. na decyzje Dyrektora Izby Celnej z dnia (...) marca 2013 r. - nr (...) w przedmiocie określenia spółce cywilnej - Firma Handlowo-Usługowa "A." K. G., J. G. w J. podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu marki Volkswagen Transporter oraz orzeczenie o solidarnej odpowiedzialności K. G. za zaległości podatkowe F.H.U "A." K. G., J. G. w podatku akcyzowym, - nr (...) w przedmiocie określenia spółce cywilnej - Firma Handlowo-Usługowa "A." K. G., J. G. w J. podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu marki Mercedes-Benz oraz orzeczenie o solidarnej odpowiedzialności K. G. za zaległości podatkowe F.H.U. "A." K. G., J. G. w podatku akcyzowym, - nr (...) w przedmiocie określenia spółce cywilnej - Firma Handlowo-Usługowa "A." K. G., J. G. w J. podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu marki Mercedes-Benz oraz orzeczenie o solidarnej odpowiedzialności K. G. za zaległości podatkowe F.H.U. "A." K. G., J. G. w podatku akcyzowym - postanawia-zasądzić od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącego K. G. kwotę 5.851 (pięć tysięcy osiemset pięćdziesiąt jeden) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie faktyczne

W wyroku z dnia 5 lipca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w punkcie 2 sentencji orzeczenia zawarł postanowienie o zasądzeniu od Dyrektora Izby Celnej na rzecz Skarżącego K. G. kwotę 3.951 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Skarżący reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. Strona skarżąca zarzuciła naruszenie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 2 ust. 1 i 2, § 6, § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461) oraz § 2, § 15 ust. 1 i 3, § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1800), poprzez błędne obliczenie kosztów zastępstwa adwokackiego w postępowaniach przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym i nie zasądzenie dalszej kwoty 1800 zł.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 8 września 2016 r., sygn. I GZ 509/16 uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał w zakresie kosztów postępowania sprawę do ponownego rozpoznania tut. Sądowi.

NSA w uzasadnieniu wskazał, że orzeczenie Sądu I instancji w przedmiocie kosztów nie uwzględnia kosztów wynagrodzenia pełnomocnika poniesionych w związku z celowym dochodzeniem praw w czasie dwukrotnego postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Na podstawie art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.), dalej p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw.

Jak stanowi art. 205 § 2 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.

W niniejszej sprawie sprawa była dwukrotnie rozpoznawana przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Rzeszowie. Sąd wydał wyrok oddalający skargę w dniu 19 września 2013 r. Następnie w wyniku ponownego rozpoznania sprawy tut. Sąd wyrokiem z dnia 5 lipca 2016 r. uchylił zaskarżone decyzje. W związku z powyższym Sąd wziął pod uwagę wyrażony w orzecznictwie oraz w doktrynie pogląd zgodnie z którym, jeżeli profesjonalny pełnomocnik reprezentuje stronę w obu instancjach, stawki wynagrodzenia odnoszą się do każdej instancji oddzielnie. Podobnie, jeżeli orzeczenie sądu administracyjnego pierwszej instancji zostanie uchylone, a sprawa przekazana do ponownego rozpoznania, za ponowny udział przed sądem pierwszej instancji przysługuje odrębne wynagrodzenia (tak M. Niezgódka-Medek; (w:) B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz; LEX/el., 2013; Komentarz do art. 205, tak również B. Dauter, Zarys metodyki pracy sędziego sądu administracyjnego, LexisNexis, Warszawa 2008, s. 446, tak również postanowienie NSA z 12 lutego 2009 r., II FZ 38/09 oraz z 21 października 2011 r., II FZ 490/11).

Mając na względzie powyższe Sąd w sentencji niniejszego postanowienia zasądził od organu na rzecz Skarżącego kwotę 5.851 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Na powyższą kwotę składają się:

- uiszczone wpisy od skarg w łącznej wysokości - 300 zł,

- uiszczony wpis od zażalenia w wysokości - 100 zł,

- opłaty skarbowe od pełnomocnictw w łącznej wysokości 51 zł,

- wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości 1.800 zł tytułem wynagrodzenia za reprezentowanie Skarżącego w postępowaniu sądowym I instancji zakończonym wyrokiem z dnia 19 września 2013 r. - na podstawie § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a w zw. z § 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2013 r. poz. 461),

- wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości 3.600 zł tytułem wynagrodzenia za reprezentowanie Skarżącego w postępowaniu sądowym I instancji zakończonym wyrokiem z dnia 5 lipca 2016 r. - na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a w zw. z § 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1800).

Mając na względzie powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 200, art. 205 § 2, art. 194 § 1 pkt 9 p.p.s.a., § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a w zw. z § 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2013 r. poz. 461) oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a w zw. z § 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1800).

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.