I SA/Po 742/18 - Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2582140

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 8 listopada 2018 r. I SA/Po 742/18

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Karol Pawlicki.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział I po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi (...) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia (...) czerwca 2018 r. nr (...) w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2017 r. postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie faktyczne

W skardze z dnia (...) sierpnia 2018 r. na wskazaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2017 r. skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek nie zawierał uzasadnienia.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm. - dalej: "p.p.s.a."), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Przywołany przepis wskazuje, że wstrzymanie wykonania aktu dopuszczalne jest jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że w okolicznościach konkretnej sprawy można zakładać, spodziewać się zaistnienia takiej sytuacji o jakiej mowa w przepisie. Ocena możliwości wystąpienia tego niebezpieczeństwa nie może być przez Sąd dokonywana bez odwołania się do konkretnych okoliczności, odpowiednio potwierdzonych przez wnioskodawcę dowodami. Jeżeli bowiem podatnik twierdzi, że wykonanie decyzji polegającej na obowiązku zapłaty kwoty pieniężnej skutkować będzie powstaniem szkody, to rzeczą wnioskodawcy jest wykazanie tego, że środki pieniężne niezbędne do zapłaty należności publicznoprawnej przekraczają możliwości płatnicze podatnika i doprowadzą, np. do utraty możliwości zaspakajania potrzeb podatnika i jego rodziny.

W złożonym wniosku skarżąca nie wykazała zaistnienia okoliczności świadczących o możliwości wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. Jedynie wskazała, że wnosi o wstrzymanie wykonania decyzji. Jednakże przy rozpoznawaniu wniosku należy wziąć pod uwagę rozważania zwarte w postanowieniu NSA z 9 stycznia 2014 r., sygn. akt I FZ 515/13, w którym wskazano, że w interesie strony leży możliwie najbardziej wyczerpujące wykazanie przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Powyższe nie stoi jednak na przeszkodzie uwzględnieniu przez Sąd rozpoznający wniosek o ww. przedmiocie, informacji wynikających z akt sprawy, w szczególności, gdy jak w sprawie, były one już przedmiotem analizy Sądu podczas rozpoznawania wniosku o przyznanie prawa pomocy. Mimo, że przesłanki przyznania prawa pomocy nie są tożsame z przesłankami udzielenia ochrony tymczasowej, to jednak bez wątpienia sytuacja finansowa strony wnioskującej o tę ochronę rzutuje na ocenę ewentualnych skutków wykonania zaskarżonej decyzji. W sytuacji, gdy stan majątkowy strony jest tego typu, że uzasadnia pomoc materialną Skarbu Państwa (w postaci zwolnienia od kosztów sądowych), można ze znacznym prawdopodobieństwem uznać, że wykonanie zaskarżonej decyzji pozbawi skarżącego środków utrzymania, zwłaszcza gdy uwzględni się wartość egzekwowanej należności. Taka sytuacja postrzegana jest w orzecznictwie jako (potencjalna) szkoda uzasadniająca wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (por. postanowienie NSA z 26 marca 2010 r., II FZ 51/10, postanowienie WSA w Szczecinie z 4 września 2018 r. sygn. I SA/Sz 483/18, postanowienie NSA z 8 listopada 2011 r., II FZ 638/11; z 26 czerwca 2012 r., II FZ 497/12; z 18 lipca 2012 r., II FZ 1590/12; z 12 września 2012 r., II OZ 760/12).

Tym samym na Sądzie spoczywa obowiązek dokonania wszechstronnej i rzetelnej oceny okoliczności nie tylko wskazanych we wniosku, ale także okoliczności możliwych do ustalenia na podstawie akt sprawy (por. postanowienie NSA z 26 czerwca 2012 r. sygn. akt II FZ 497/12 - powołane orzeczenia dostępne na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl).

Odnosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy wskazać należy, iż sytuacja majątkowa skarżącej nie pozwala jej na uregulowanie zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości w kwocie (...) zł. Twierdzenia strony w tym zakresie poparte są znajdującymi się w aktach sprawy dokumentami dołączonymi do wniosku o przyznanie prawa pomocy, na podstawie których postanowieniem z 2 października 2018 r. referendarz sądowy przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Z dokumentacji tej wynika, że skarżąca będąca osobą bezrobotną samotnie wychowuje małoletniego syna. Nie zadeklarowała żadnego dochodu do opodatkowania za 2017 r., deklaracja za 2016 r. nie została złożona z uwagi na brak dochodów. Łączny dochód skarżącej wynosi (...) zł, a średnia miesięczna wydatków to kwota (...) zł. Do dyspozycji strony miesięcznie pozostaje średnio kwota (...) zł, z której skarżąca musi sfinansować swoje potrzeby życiowe, jak również potrzeby jej małoletniego dziecka. Trudna sytuacja skarżącej znajduje ponadto potwierdzenie w decyzji Miasta i Gminy S. z (...) października 2017 r., przyznającej jej zasiłek rodzinny na dziecko do lat 5 oraz dodatek do zasiłku rodzinnego z tytułu samotnego wychowywania dziecka. Z przedłożonych dokumentów oraz wyjaśnień wynika, że strona nie osiągnęła zarówno w 2017 jak i 2016 r. żadnych dochodów podlegających opodatkowaniu. Od (...) listopada 2017 r. jest zarejestrowana jako osoba bezrobotna. Poza nieruchomością zabudowaną domem nie dysponuje również wartościowym majątkiem, który mógłby stanowić realne źródło finansowania kosztów związanych z niniejszą sprawą.

W świetle powyższego Sąd, w oparciu o art. 64 § 3 w zw. z art. 134 p.p.s.a., z urzędu na podstawie akt sądowych przeanalizował okoliczności faktyczne, mogące mieć znaczenie dla rozpoznania wniosku o wstrzymanie, tj. okoliczności przedstawione we wniosku o przyznanie prawa pomocy pomimo, że inne są przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, a inne przyznania prawa pomocy. Dokonując oceny niebezpieczeństwa wystąpienia negatywnych skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd miał więc na uwadze sytuację materialną wnioskodawczyni przedstawioną we wniosku o przyznanie prawa pomocy i po przeanalizowaniu akt sprawy uznał, że w sprawie zachodzą przesłanki uzasadniające udzielenie skarżącej ochrony tymczasowej. W aktach niniejszej sprawy oraz sprawy o sygn. akt I SA/Po 739/18 znajdują się bowiem dokumenty potwierdzające skomplikowaną sytuację materialną strony, którą Sąd uwzględnił przyznając jej prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Niewątpliwie sytuacja finansowa skarżącej rzutuje również na ocenę ewentualnych skutków wykonania zaskarżonej decyzji.

W ocenie Sądu wykonanie zaskarżonej decyzji przed rozpatrzeniem skargi może spowodować wobec skarżącej trudne do odwrócenia skutki.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.