Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 59076

Wyrok
Naczelnego Sądu Administracyjnego (do 2003.12.31) w Poznaniu
z dnia 28 marca 2000 r.
I SA/Po 621/99

UZASADNIENIE

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny - Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2000 r. sprawy ze skargi Zakładów Rolno-Przemysłowych "G." Spółka z o.o. w G. na decyzję Izby Skarbowej w Z. G. Ośrodek Zamiejscowy w G. W. z dnia 11 marca 1999 r. Nr […] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych,

I. uchyla zaskarżona decyzję;

II. zasądza od Izby Skarbowej w Z. G. na rzecz skarżącej Spółki kwotę 8.201,10 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Uzasadnienie faktyczne

W dniach od 11 września 1998 r. do 12 listopada 1998 r. pracownicy Urzędu Kontroli Skarbowej w G. W. przeprowadzili w Zakładzie Rolno-Przemysłowym "G." Spółka z o.o. w G. kontrolę w zakresie prawidłowości rozliczeń z budżetem za okres od chwili powstania Spółki, czyli od 23 października 1995 r. do 31 grudnia 1995 r. m.in. w podatku dochodowym od osób prawnych.

W wyniku kontroli Inspektor Kontroli Skarbowej w Urzędzie Kontroli Skarbowej w G. W. Józef W. działając na podstawie art. 21 § 3, art. 24, art. 53 § 1 i art. 207 § 1 Ordynacji podatkowej i art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 1993 r. Nr 106, poz. 482 z późn. zm.) w dniu 30 listopada 1998 r. Nr […] wydał decyzję w której określił Spółce "G." zobowiązanie z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za powyższy okres w kwocie 310.051 zł i zaległość z tytułu tego podatku w tej samej kwocie.

W uzasadnieniu stwierdzono, iż udział produkcji rolniczej do ogółu przychodów wynosi w Spółce 44,59%, zatem skoro udział przychodów z działalności rolniczej nie osiągnął co najmniej 60% to przychody pozarolnicze nie są wolne od podatku.

Nadto ustalono, iż Spółka otrzymała nieodpłatne świadczenie z tytułu nieodpłatnego prowadzenia ksiąg rachunkowych przez pracowników zatrudnionych w "A." Spółka z o.o. w O. (dochód wynosił 11.107,10 zł). Poza tym zagraniczny udziałowiec i jednocześnie Prezes Zarządu Spółki dokonywał wpłat dewiz na rachunek bieżący Spółki w BGŻ G. W. oraz zasilał kasę Spółki złotymi polskimi, w ten sposób dochód Spółki wyniósł 280.580,06 zł. W okresie kontrolowanym Spółka otrzymała nieoprocentowane pożyczki od innych podmiotów gospodarczych (firmy A. i R.) i dochód Spółki z tego tytułu wyniósł 57.648,29 zł. Wreszcie udziałowiec zagraniczny sfinansował w imieniu Spółki zakup za granicą towarów i dochód wyliczono w kwocie 13.009,69 zł.

Mając na uwadze dochód do opodatkowania z działalności pozarolniczej w kwocie 412.784,73 i zwiększenie przychodów z powyższych tytułów w wysokości 362.345,14 zł określono Spółce zaległość podatkową.

Od powyższej decyzji Spółka wniosła odwołanie wnosząc o jej uchylenie. Pełnomocnik Spółki adwokat Michał K. zarzucił, iż faktycznie udział przychodu z działalności rolniczej w ogólnym przychodzie wynosiły 62,8%, gdyż organ I instancji nieprawidłowo zakwalifikował sprzedaż paszy dla Spółki z o.o. "A.".

Izba Skarbowa w Z. G. Ośrodek Zamiejscowy w G. W. decyzją z dnia 11 marca 1999 r. Nr […] działając na podstawie art. 233 § 1 Ordynacji podatkowej i art. 2 ust. 2, art. 17 ust. 1 pkt 4e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych utrzymała w mocy zaskarżoną decyzję Inspektora Kontroli Skarbowej w G. W.

W uzasadnieniu stwierdziła, iż w odwołaniu Spółka nie wniosła żadnych zastrzeżeń do ustalenia dochodu z tytułu otrzymania nieoprocentowanych pożyczek od udziałowca zagranicznego i nieodpłatnego prowadzenia usług księgowych.

Nadto uznała, iż nowo powstałe podmioty gospodarcze w pierwszym roku swej działalności, nie mogą skorzystać ze zwolnienia przedmiotowego, gdyż wyliczenie 60% wskaźnika udziału opiera się na kryterium roku poprzedzającego rok podatkowy. Zatem Spółka nie ma prawa korzystać z dobrodziejstwa art. 17 ust. 1 pkt 4e omawianej ustawy.

Poza tym sprzedaż mieszanek paszowych nie stanowi przychodów z działalności rolniczej. Zatem organ pierwszej instancji prawidłowo zakwalifikował sprzedaż paszy dla Spółki z o.o. "A." w O.

W skardze na powyższą decyzję Spółka reprezentowana przez adwokata Michała K. zarzucając naruszenie art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych przez uznanie udzielonej pożyczki oraz spłaty długów skarżącej jako nieodpłatne świadczenia i art. 174 § 2 Ordynacji podatkowej przez przesłuchanie w charakterze strony Jawada K. - niewładającego językiem polskim - bez obecności tłumacza wniosła o uchylenie decyzji obu instancji oraz o umorzenie postępowania i obciążenie uczestnika postępowania kosztami postępowania (k. 3-5).

Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie (k. 18-24).

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią przepisu art. 21 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 z późn. zm.) Sąd sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę zaskarżonych decyzji jedynie pod względem ich zgodności z prawem.

Wbrew wywodom organu odwoławczego zamieszczonym w odpowiedzi na skargę, iż Spółka w dalszym ciągu zarzuca decyzji naruszenie przepisu art. 17 ust. 1 pkt 4e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych należy uznać, iż jest odwrotnie. Gdyż Spółka w skardze stwierdza, iż przyjmując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji skarżącej w niniejszej skardze rozszerza zarzuty, które winny były być rozpatrzone z urzędu przez organ odwoławczy i winny skutkować uchyleniem decyzji Inspektora Kontroli Skarbowej.

Sąd także podziela ustalenia i stanowiska organu odwoławczego odnośnie wykładni art. 17 ust. 1 pkt 4e ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jedn. Dz. U. z 1993 r. Nr 106, poz. 482 z późn. zm.). Mianowicie, iż w niniejszej sprawie dochody skarżącej Spółki z działalności pozarolniczej nie są wolne od podatku.

Natomiast zaskarżona decyzja nie zawiera żadnych ustaleń i wniosków, odnośnie ustalenia dochodu z tytułu otrzymania nieoprocentowanych pożyczek od udziałowca zagranicznego i nieodpłatnego prowadzenia usług księgowych. Organ odwoławczy skoncentrował się jedynie na powyższym zagadnieniu, a w tym zakresie ograniczył się jedynie do stwierdzenia, że Spółka w odwołaniu nie wniosła żadnych zastrzeżeń.

Przepis zaś art. 127 Ordynacji podatkowej przewiduje, iż postępowanie podatkowe jest dwuinstancyjne. Jak już stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 28 września 1994 r. Nr III SA 1496/93 istota administracyjnego toku instancji polega na dwukrotnym rozpatrzeniu tej samej sprawy administracyjnej.

Skoro zaś w niniejszej sprawie organ odwoławczy rozpoznał jedynie zarzuty skarżącego zawarte w odwołaniu, to zaskarżona decyzja w pozostałym zakresie nie nadaje się do kontroli.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy, rzeczą organu odwoławczego będzie merytoryczne rozpatrzenie całości sprawy w tym również ustosunkowanie się do zarzutów Spółki zgłoszonych dopiero w skardze, a więc uznania udzielonej pożyczki oraz spłaty długów skarżącej jako nieodpłatnego świadczenia oraz przesłuchania w charakterze strony J. K. - bez obecności tłumacza. Ewentualnie przeprowadzenia w tym zakresie postępowania uzupełniającego.

Z tych to względów Sąd na podstawie art. 22 ust. 1 pkt 1 i art. 2 pkt 3 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. powołanej wyżej uwzględnił skargę.

O kosztach postępowania orzeczono w myśl art. 55 ust. 3 tejże ustawy mając na uwadze taktykę zgłaszania zarzutów przez pełnomocnika skarżącej Spółki.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.