Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2697534

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu
z dnia 2 lipca 2019 r.
I SA/Po 481/19

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Waldemar Inerowicz.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w P. z dnia (...) r., nr (...) w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2015 rok postanawia odrzucić skargę.

Uzasadnienie faktyczne

Skarżący J. K., pismem nadanym w dniu 9 maja 2018 r. (data stempla pocztowego, kopia koperty, k. 21 akt sąd.), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na wskazaną w sentencji niniejszego orzeczenia decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w P.

W odpowiedzi na skargę z dnia 10 czerwca 2019 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w P. wniósł o odrzucenie skargi, jako spóźnionej.

Ze znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy druku zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 54 akt adm.) wynika, że ww. decyzja została skutecznie doręczona skarżącemu w dniu 1 kwietnia 2019 r.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje:

Zainicjowanie kontroli sądowoadministracyjnej wymaga skutecznego wniesienia skargi. W przeciwnym razie sprawie nie można nadać prawidłowego biegu. Wśród bezwzględnie obowiązujących wymogów skutecznego wniesienia skargi przewidziano m.in. termin do jej wniesienia. Stosownie do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm. - w skrócie: "p.p.s.a.") skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Termin określony w art. 53 § 1 p.p.s.a. ma charakter terminu zawitego, a czynność podjęta po jego upływie jest bezskuteczna (art. 85 p.p.s.a.). Uchybienie terminu wymaga od Sądu odrzucenia skargi bez poddania jej kontroli (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). W świetle powołanych wyżej regulacji nie ulega wątpliwości, że wniesienie skargi po terminie skutkuje brakiem nadania jej dalszego biegu i w konsekwencji jej odrzuceniem.

Z akt administracyjnych rozpoznawanej przez Sąd sprawy wynika, że zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w P. wraz z prawidłowym pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego została skutecznie doręczona skarżącemu w dniu 1 kwietnia 2019 r. (druk zpo, k. 54 akt adm.). Oznacza to, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do sądu, uwzględniając treść art. 83 § 2 p.p.s.a., upływał z dniem 2 maja 2019 r. Tymczasem skarga została skutecznie wniesiona przez skarżącego dopiero w dniu 9 maja 2019 r. (data stempla pocztowego na kopii koperty, k. 21 akt sąd.), a więc z uchybieniem trzydziestodniowego terminu, określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. Tym samym ziściła się przesłanka do odrzucenia wywiedzionej w niniejszej sprawie skargi.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 w zw. z art. 53 § 1 i art. 16 § 2 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.