Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1662104

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu
z dnia 8 kwietnia 2015 r.
I SA/Op 97/14

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Wójcik.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. R. na postanowienie Samorządowego kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 27 lutego 2013 r., Nr (...) w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zgłoszonych zarzutów egzekucyjnych postanawia: odrzucić skargę kasacyjną

Uzasadnienie faktyczne

W dniu 24 stycznia 2014 r. do tut. Sądu wpłynęła skarga W. R. (dalej jako skarżący, strona) na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 27 lutego 2013 r. w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zgłoszonych zarzutów egzekucyjnych.

Z uwagi na braki skargi, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 stycznia 2014 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł stosownie do treści § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193).

W dniu 10 lutego 2014 r. do tut. Sądu wpłynęło zażalenie skarżącego na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 stycznia 2014 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W zażaleniu zawarty został również wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego.

Postanowieniem z dnia 14 maja 2014 r. referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie z uwagi na niewykazanie i nieudokumentowanie wydatków ponoszonych w związku z utrzymaniem gospodarstwa domowego oraz nieujawnienie źródła utrzymania strony.

Od postanowienia z dnia 14 maja 2014 r. skarżący wniósł sprzeciw. Postanowieniem z 4 sierpnia 2014 r. tut. Sąd odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie z uwagi na brak współpracy W. R. z Sądem w zakresie dokładnego ustalenia okoliczności faktycznych rzutujących na ocenę zasadności wniosku.

Skarżący nie wniósł zażalenia na postanowienie z dnia 4 sierpnia 2014 r. w związku z czym stało się ono prawomocne.

Natomiast postanowieniem z dnia 2 grudnia 2014 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 stycznia 2014 r. (sygn. akt II FZ 1536/14).

Na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 grudnia 2014 r., skarżący został wezwany do wykonania zarządzenia z dnia 27 stycznia 2014 r., w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do wykonania zarządzenia, a zatem do uiszczenia wpisu od skargi zostało skarżącemu doręczone w dniu 29 grudnia 2014 r. Termin do uiszczenia wpisu upłynął 5 stycznia 2015 r. W odpowiedzi skarżący złożył kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie z kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu.

Postanowieniem z dnia 28 stycznia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił skargę W. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 27 lutego 2013 r. w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zgłoszonych zarzutów egzekucyjnych.

Postanowieniem z dnia 25 marca 2015 r. referendarz sądowy odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie z tych samych względów jak poprzednio.

W ustawowym terminie skarżący złożył skargę kasacyjną (nazwaną "kasacją") na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 28 stycznia 2015 r. którą sporządził osobiście, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia wraz z poprzedzającą je decyzją SKO w Opolu i skierowanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania oraz o "podpisanie niniejszej kasacji przez uczciwego i zdolnego do takiego gestu pro bono prawnika pracującego/ współpracującego z Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Opolu".

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje:

Skargę kasacyjną należało odrzucić.

Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) -/dalej p.p.s.a./ od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Z kolei stosownie do treści art. 175 § 1 i 3 p.p.s.a., skarga kasacyjna może być sporządzona jedynie przez adwokata lub radcę prawnego, a w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami może zostać sporządzona również przez doradcę podatkowego.

Powyższy przepis wprowadza tzw. przymus adwokacko-radcowski, oznaczający bezwzględny obowiązek sporządzenia skargi kasacyjnej przez wskazanych powyżej fachowych pełnomocników (z okoliczności sprawy nie wynika, aby skarga kasacyjna była sporządzona przez podmioty wskazane w § 2 art. 175 p.p.s.a.).

Zatem z uwagi na tzw. przymus adwokacko - radcowski, skarga kasacyjna sporządzona samodzielnie przez stronę, która nie posiada kwalifikacji określonych w art. 175 p.p.s.a. jest niedopuszczalna, co prowadzi do jej odrzucenia na podstawie art. 178 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

Jak z powyższego wynika skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez jedną z osób wymienionych w art. 175 p.p.s.a. Sporządzenie skargi kasacyjnej przez osobę nie posiadającą wymaganych kwalifikacji przesądza o jej niedopuszczalności. Jeżeli zatem skarga kasacyjna została wniesiona z naruszeniem wskazanego przepisu wojewódzki sąd administracyjny winien ją odrzucić bez wzywania do usunięcia braków (postanowienie NSA z 28 stycznia 2004 r., sygn. akt FSK 3/04, M. Praw. 2004, nr 5 s.202).

Zaznaczyć dodatkowo należy, że doręczając stronie odpis postanowienia o odrzuceniu skargi, Sąd pouczył skarżącego o tym, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem, radcą prawnym lub doradcą podatkowym. Niezachowanie tego wymogu spowoduje odrzucenie skargi kasacyjnej bez merytorycznego rozpoznania. Mimo wyraźnego pouczenia skarżący złożył skargę kasacyjną sporządzoną przez siebie osobiście. Nie wykazał przy tym, że należy do kręgu osób wskazanych w treści art. 175 § 1-3 p.p.s.a.

Odnosząc się do wniosku skarżącego o podpisanie skargi przez "prawnika współpracującego z Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Opolu" wskazać należy, że obowiązujące przepisy prawa nie przewidują tego rodzaju instytucji. Natomiast jak wynika z wcześniejszych rozważań, skarżącemu odmówiono ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Wobec tego sporządzenie skargi kasacyjnej przez podmiot nieuprawniony wbrew wymogom wynikającym z art. 175 p.p.s.a., jest brakiem nieusuwalnym i czyni wniesienie skargi kasacyjnej niedopuszczalnym (por. postanowienie NSA z 5 marca 2004 r., sygn. akt OSK 69/04 - dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl oraz B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, wyd. II, Wolters Kluwer Zakamycze 2006, s. 409). Brak zachowania przymusu adwokacko - radcowskiego przy sporządzeniu skargi kasacyjnej jest zatem brakiem, który nie podlega uzupełnieniu.

Tym samym, skoro wniesiona przez skarżącego skarga kasacyjna nie została sporządzona przez podmiot do tego uprawniony, Sąd zobligowany był do jej odrzucenia jako niedopuszczalnej.

Z tych przyczyn faktycznych i prawnych Sąd, na podstawie art. 178 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.