Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2189594

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie
z dnia 1 grudnia 2016 r.
I SA/Ol 862/16

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Ryszard Maliszewski.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Spółki A. o przywrócenie terminu do wniesienie skargi w sprawie ze skargi Spółki A. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "(...)" nr "(...)" w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2013 r. postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi.

Uzasadnienie faktyczne

Z przekazanych Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie akt sprawy wynika, że decyzją z dnia "(...)" Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w przedmiocie podatku od towarów i usług.

W dniu 31 października 2016 r. w biurze podawczym Organu została złożona skarga na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej. Jednocześnie strona wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesieniu skargi.

W uzasadnieniu tego wniosku podano, że przedmiotową decyzję próbowano doręczyć ustanowionemu pełnomocnikowi strony I.L. Przesyłka nigdy nie dotarła od adresata. Z informacji otrzymanych od doręczyciela wynikało, że zawiadomienia o przesyłce zostało przekazane pracownikom, którzy wykonywali prace remontowe. O wydaniu decyzji pełnomocnik strony skarżącej dowiedział się w siedzibie Organu w dniu 24 października 2016 r.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o jej oddalenie.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 718), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie zaś do art. 87 § 1-4 powołanej ustawy, w przypadku uchybienia terminu do wniesienia skargi, strona powinna wystąpić z wnioskiem o jego przywrócenie za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi, w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu oraz uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w jego uchybieniu, a ponadto równocześnie z wnioskiem złożyć skargę. Wskazane w powołanych przepisach przesłanki skutecznego złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi muszą być spełnione łącznie. Oznacza to, że nawet w przypadku zachowania przez wnioskodawcę warunków, o których mowa w art. 87 § 1-4 p.p.s.a., przywrócenie terminu będzie niedopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu było zawinione przez stronę. Z taką zaś sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie.

Kryterium braku winy, jako przesłanka pozytywna wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych, w tym związanych z wnoszeniem skargi. Przy ocenie braku winy należy zatem przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy i uwzględniać jedynie te przeszkody, których strona nie mogła usunąć przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu nie jest więc możliwe, gdy strona dopuści się choćby lekkiego niedbalstwa w prowadzeniu swojej sprawy.

Z akt niniejszej sprawy wynika, że przedmiotowa decyzja organu II instancji została skarżącemu doręczona w trybie art. 150 O. p. Z analizy treści zwrotki, jak i oświadczenia doręczyciela wynika, że przy doręczeniu zastępczym doręczyciel zachował się niezgodnie z wymogami ustawy. Stosownie do treści art. 150 § 2 O.p. zawiadomienie o pozostawaniu pisma w miejscu określonym w § 1, wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie 7 dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, lub miejsca wskazanego jako adres do doręczeń w kraju, na drzwiach jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. Powołany przepis nie przewiduje możliwości przekazania awiza osobie trzeciej.

W tej sytuacji uznać należy, że strona skarżąca uprawdopodobniła okoliczności przemawiające za brakiem brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi.

Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 86 § 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.