Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2189520

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie
z dnia 13 grudnia 2016 r.
I SA/Ol 732/16

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Ryszard Maliszewski.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na skutek wniesienia zażalenia strony skarżącej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 7 listopada 2016 r. sygn. akt I SA/Ol 732/16 o oddaleniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi E.O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "(...)" nr "(...)" w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2012 r. postanawia: 1/ uchylić własne postanowienie z dnia 7 listopada 2016 r. sygn. akt I SA/Ol 732/16, 2/ wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie faktyczne

Postanowieniem z dnia 7 listopada 2016 r. sygn. akt I SA/Ol 732/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "(...)" nr "(...)" w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2012 r.

Skarżąca, reprezentowana przez radcę prawnego, złożyła zażalenie na to postanowienie. Wniosła o zmianę postanowienia WSA w Olsztynie i wstrzymanie wykonania decyzji. Podniosła, że jej sytuacja jest na tyle zła, że uzasadnia wstrzymanie wykonania decyzji. Obszernie przedstawiła sytuację majątkową. Podała, że obecnie spłaca zaległości podatkowe (za lata 2011 oraz 2013) w wysokości 5.900 zł miesięcznie oraz na bieżąco reguluje inne zobowiązania. Pomimo rozłożenia spłaty na raty nastąpiło znaczne pogorszenie sytuacji ekonomicznej skarżącej oraz jej rodziny. Komornik zajął wynagrodzenie skarżącej, podobnie uczynił też z domem. Skarżąca nie posiada żadnych oszczędności, wszelkie wpływy z działalności przeznaczane są na bieżące koszty z nią związane. Z kolei dochody z prowadzonej przez skarżącą działalności stanowią źródło utrzymania nie tylko dla strony, ale także dla jej rodziny. Konsekwencją utraty tego dochodu będzie utrata źródła utrzymania. Powyższe odczują także pracownicy skarżącej, którzy w razie likwidacji działalności stracą to źródło zarobkowania. Wyprzedaż majątku również doprowadziłaby do likwidacji firmy. Praktycznie wszystkie składniki majątku, które posiada skarżąca służą do prowadzenia jej działalności. Podkreśliła, że przez wiele lat utrzymywała własną rodzinę samodzielnie, ponadto utworzyła miejsca pracy będące źródłem stałego utrzymania dla innych rodzin.

W ocenie skarżącej przedstawione przez nią okoliczności uprawdopodabniają możliwość wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, co uzasadnia zmianę zaskarżonego postanowienia i uwzględnienie wniosku o wstrzymaniu wykonania decyzji.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych.

Sąd stwierdził, że zażalenie strony skarżącej złożone na postanowienie WSA w Olsztynie z dnia 7 listopada 2016 r. sygn. akt I SA/Ol 732/16, wobec przedstawienia przekonującej i rzeczowej argumentacji wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, jest oczywiście uzasadnione, co uzasadnia uchylenie zaskarżonego postanowienia w ww. trybie. Jednocześnie Sąd stwierdził, że zaistniała potrzeba rozpoznania przedmiotowego wniosku na nowo.

Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, w myśl § 3 powołanego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Sąd rozpoznając zgłoszony w niniejszej sprawie wniosek stwierdza, że żądanie strony zasługuje na uwzględnienie.

Skarżąca na etapie zażalenia na ww. postanowienie z dnia 7 listopada 2016 r. przekonująco wykazała, że w jej sytuacji należy zastosować szczególny środek w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Sytuacja ta powoduje, że wykonanie decyzji zagraża nie tylko jej działalności gospodarczej, ale również egzystencji zarówno jej, jak i najbliższej rodziny. Sąd rozpoznając wniosek ma na względzie, że wykonanie zaskarżonej decyzji może pozbawić stronę i rodzinę środków do życia. Może mieć też negatywny wpływ na miejsca pracy w działalności skarżącej.

Strona skarżąca, inaczej niż podczas rozpatrywania pierwotnego wniosku o wstrzymanie, tym razem na etapie zażalenia przedstawiła sytuację materialną i rodzinną, która powoduje, że w niniejszej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zażalenie jest zatem oczywiście uzasadnione. Na tej podstawie Sąd stwierdza, że uzasadniona jest zmiana stanowiska i uchylenie ww. postanowienia z dnia 7 listopada 2016 r. oraz wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Sąd podkreśla jednocześnie, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest jedynie środkiem tymczasowej ochrony strony skarżącej do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez sąd, i stosownie do art. 61 § 6 p.p.s.a. upada z dniem wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę bądź z dniem uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 w związku z art. 195 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.