Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1973835

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie
z dnia 18 stycznia 2016 r.
I SA/Ol 580/15

UZASADNIENIE

Sentencja

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Anna Ambroziak po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. S. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M. S. "A" na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "(...)" Nr "(...)" w przedmiocie: zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za poszczególne miesiące 2003 r. postanawia: 1.przyznać prawo pomocy w postaci ustanowienia adwokata 2. umorzyć postępowanie z wniosku strony o zwolnienie od kosztów sądowych WSA/post.1-sentencja postanowienia

Uzasadnienie faktyczne

Postanowieniem z dnia 15 stycznia 2013 r. sygn. akt I SA/Ol 583/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie przyznał skarżącej M. S. prawo pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych i odmówił ustanowienia adwokata.

Wyrokiem z dnia 21 kwietnia 2015 r. sygn. akt I GSK 881/13 Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Celnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 13 marca 2013 r. sygn. akt I SA/Ol 583/12 - uchylającego zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "(...)"., uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.

Wyrokiem z dnia 29 października 2015 r. sygn. akt I SA/Ol 580/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, oddalił skargę M. S., na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "(...)" Nr "(...)" w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za poszczególne miesiące 2003 r.

Wnioskiem z dnia 11 grudnia 2015 r. skarżąca wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie wpisu od skargi kasacyjnej i ustanowienie adwokata. Następnie w złożonym na urzędowym formularzu PPF wniosku, zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.

Wyjaśniła, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z mężem. Oboje utrzymują się ze świadczenia emerytalnego uzyskiwanego przez S. S. w wysokości "(...)" netto. Oświadczyła, że nie posiada majątku. Nadto wyjaśniła, że posiadłość w miejscowości "(...)" stanowi własność męża, przy czym obecnie prowadzona jest z niej egzekucja komornicza. W uzasadnieniu wniosku oświadczyła, że od 2009 r. jest bezrobotna, obecnie bez prawa do zasiłku. Utrzymuje się z zasiłku okresowego przyznawanego przez Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w kwocie ok. 310 zł. Wskazała, że jej majątek w postaci mieszkania w drodze licytacji został sprzedany przez komornika.

Do pisma załączyła: potwierdzenia wypłaty świadczenia na rzecz S. S., odpis decyzji ZUS w sprawie wysokości emerytury od 1 marca 2015 r. przysługującej S. S., odpis decyzji MOPS z dnia "(...)" przyznającej zasiłek okresowy, odpisy faktur za media, odpis aktu notarialnego z dnia "(...)' - umowa ustanowienia rozdzielności majątkowej pomiędzy małżonkami M. i S. S.

Uzasadnienie prawne

Referendarz sądowy zważył, co następuje:

Na wstępie należy stwierdzić, że stosownie do art. 239 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. M. S., której przyznane zostało prawo pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym w zakresie zwolnienia od kosztów na mocy prawomocnego postanowienia z dnia 15 stycznia 2013 r. I SA/Ol 583/12, nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Przyznane w tym zakresie prawo pomocy nie zostało cofnięte, jak również nie wygasło, skarżąca korzysta zatem ze zwolnienia od kosztów sądowych przez cały tok postępowania sądowoadministracyjnego, dotyczącego skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w z dnia "(...)" nr "(...)", w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za poszczególne miesiące 2003 r.

Podkreślić bowiem należy, że przyznane prawo pomocy rozciąga się na całe postępowanie sądowoadministracyjne w danej sprawie, obejmuje postępowanie zażaleniowe i kasacyjne, a nawet postępowanie wznowieniowe (por. uchwałę NSA z dnia 2 grudnia 2010 r. sygn. akt II GPS 2/10, publ. CBOiS). Jest ono skuteczne od momentu złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy, aż do zakończenia postępowania. Strona korzysta z tego prawa pomocy na wszystkich etapach postępowania przed sądami administracyjnymi, w ramach sprawy sądowoadministracyjnej i nie ma potrzeby ponawiania swojego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Nie ma więc znaczenia faza sprawy sądowoadministracyjnej, a nawet skutek w postaci definitywnego jej rozstrzygnięcia (p. ww. uchwała NSA).

Skoro więc strona skarżąca w dalszym ciągu może korzystać z przyznanego jej prawa pomocy, w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, które obejmuje swym zakresem również wpis od skargi kasacyjnej, rozpoznawanie złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych stało się zbędne, a postępowanie w tym zakresie podlega na podstawie art. 249a p.p.s.a. umorzeniu.

Przechodząc zatem do wniosku strony w zakresie ustanowienia adwokata stwierdzić należy, że zgodnie z treścią art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd (referendarz sądowy) przyznaje prawo pomocy w zakresie całkowitym, w przypadku gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Natomiast stosownie do pkt 2 § 1 art. 246 ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zaznaczyć jednocześnie należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, a w zakresie częściowym obejmuje tylko zwolnienie od opłat sądowych w całości lub w części, albo tylko od wydatków, albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 i 3 p.p.s.a.).

W tym miejscu należy podkreślić, że w orzecznictwie i doktrynie przyjmuje się, zgodnie z art. 246 § 1 i 2 p.p.s.a., w którego treści używa się określenia "gdy wykaże", iż ciężar dowodu spoczywa na stronie, która ubiega się o przyznanie prawa pomocy. Wskazuje się, że strona ma przekonać sąd (referendarza sądowego), iż znajduje się w sytuacji opisanej w tych przepisach, która uniemożliwia poniesienie jej jakichkolwiek kosztów postępowania lub poniesienie pełnych kosztów postępowania. W związku z tym to sam wnioskodawca powinien należycie uzasadnić i uprawdopodobnić okoliczności, które podaje we wniosku o przyznanie prawa pomocy i jeżeli fakty, które podaje we wniosku, nie znajdują pokrycia w aktach sprawy lub pozostają w sprzeczności z zawartymi tam informacjami o stanie majątkowym strony, istnieją podstawy do odmowy przyznania prawa pomocy (postanowienie NSA z dnia 9 września 2004 r. sygn. akt FZ 360/04; M. Niezgódka-Medek (w:) B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, komentarz do art. 246 p.p.s.a.).

Mając na uwadze przedstawioną wyżej sytuację materialną strony skarżącej stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie spełniona została przesłanka uzasadniająca przyznanie prawa pomocy w postaci ustanowienia adwokata. Wskazać należy, iż skarżąca wykazała, z czego się utrzymuje oraz wyjaśniła swoją sytuację majątkową i rodzinną. Po dokonaniu analizy dokumentów oraz oświadczeń wnioskodawczyni obrazujących jej sytuację majątkową i rodzinną stwierdzić należy, iż skarżąca wraz z mężem utrzymuje się z ograniczonych środków finansowych, a posiadany przez jej męża majątek podlega egzekucji. Trudno zatem uznać, aby ze środków finansowych jakimi dysponuje miesięcznie wnioskodawczyni wraz z mężem była w stanie zgromadzić środki pieniężne na pokrycie kosztów ustanowienia adwokata. Podkreślić należy, że na obecnym etapie postępowania, jest to koszt niezbędny, który strona musi pomieść aby móc skutecznie złożyć skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Mając na uwadze powyższe Sąd uznał że w niniejszej sprawie zachodzi podstawa do ustanowienie adwokata.

Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i 2 w związku z art. 258 § 1 i 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.

.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.