Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1805170

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie
z dnia 18 września 2015 r.
I SA/Ol 557/15

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Czajkowski.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie po rozpoznaniu w dniu 18 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi k.w. - K. na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej-działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia "(...)", Nr "(...)", w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia

Uzasadnienie faktyczne

k.w. - K. wniosła do Dyrektora Izby Skarbowej-działającego z upoważnienia Ministra Finansów o wydanie interpretacji indywidualnej w przedmiocie zwolnienia przedmiotowego unormowanego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361 z późn. zm.), dalej jako: "u.p.d.o.f.".

Interpretacją indywidualną z dnia "(...)" Dyrektor Izby Skarbowej uznał za nieprawidłowe stanowisko wnioskodawczyni, że w opisanym przez nią stanie faktycznym znajdzie zastosowanie ww. przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 u.p.d.o.f. Interpretacja indywidualna została doręczona stronie w dniu 26 maja 2015 r. (k. 26 akt adm.). Wnioskodawczyni zaś wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa w dniu 10 czerwca 2015 r. (k. 27 akt adm.). Mając to na uwadze, postanowieniem z dnia "(...)" Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, uznając, że termin ten upłynął z końcem 14 dnia od daty doręczenia stronie interpretacji, tj. w dniu 9 czerwca 2015 r.

W dniu 7 sierpnia 2015 r. strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na ww. interpretację indywidualną.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przepis art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), dalej jako: "p.p.s.a.", stanowi, że skargę do sądu administracyjnego można wnieść jedynie po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Z tym zastrzeżeniem, że jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 p.p.s.a. w brzmieniu obowiązującym przed dniem 15 sierpnia 2015 r.).

Z treści powołanych wyżej unormowań wynika, że jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, a więc m.in. na interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa powinno zostać wniesione w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności. Jednocześnie z treści art. 52 § 3 p.p.s.a. wywieść należy, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa złożone po upływie wskazanego w tym przepisie terminu 14 dni jest niedopuszczalne, a zatem wezwanie takie należy uznać za nieskuteczne. Takie wadliwe wezwanie do usunięcia naruszenia prawa należy traktować na równi z brakiem wezwania. Upływ wskazanego wyżej 14 - dniowego terminu wyłącza zatem możliwość skutecznego zaskarżenia do sądu czynności, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. (np. postanowienie NSA z dnia 25 kwietnia 2014 r., sygn. akt I OSK 820/14, postanowienie NSA z dnia 17 czerwca 2014 r., sygn. akt II GSK 1325/14, postanowienie NSA z dnia 8 września 2014 r., sygn. akt I FSK 1301/14, opubl. na stronie internetowej: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Powoduje to bowiem, że w istocie nie można mówić o wyczerpaniu przez stronę przysługujących jej środków zaskarżenia.

Z przedstawionych wraz ze skargą akt administracyjnych sprawy wynika, że skarżąca uchybiła terminowi do wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, co stwierdził ostatecznym postanowieniem z dnia "(...)" Dyrektor Izby Skarbowej.

Powyższe skutkuje uznaniem, że strona nie wyczerpała wskazanego w art. 52 § 1 i § 3 p.p.s.a. trybu zaskarżenia interpretacji indywidualnej do sądu administracyjnego. Wniesienie skargi na tę interpretację jest zatem niedopuszczalne.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. należało orzec, jak w sentencji postanowienia.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.