I SA/Ol 232/15 - Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie - OpenLEX

I SA/Ol 232/15 - Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1746532

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 22 czerwca 2015 r. I SA/Ol 232/15

UZASADNIENIE

Sentencja

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Małgorzata Klimek po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "(...)" Nr "(...)" w przedmiocie: zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 r. postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych

Uzasadnienie faktyczne

Wnioskiem z dnia 30 kwietnia 2015 r. skarżący A. S. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych (uznano, że dokonana przez skarżącego obróbka graficzna formularza, która nie pozbawiła go żadnych elementów istotnych, nie wpłynęła negatywnie na jego moc prawną). Z oświadczenia wnioskodawcy wynikało, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną oraz trzema córkami. Skarżący prowadzi działalność gospodarczą, z której poniósł stratę. Jego żona pracuje i uzyskuje wynagrodzenie w wysokości 4.500 zł. Dwie córki studiują i nie uzyskują dochodów, jedna z tytułu stażu otrzymuje wynagrodzenie w wysokości 997,40 zł. Żona skarżącego posiada dom o powierzchni 160 m2 - zabezpieczony przez Prokuraturę oraz gospodarstwo rolne o powierzchni 22 ha. Wnioskodawca podał, że jest właścicielem byłej fermy w "(...)" o powierzchni 3,64 ha - zabezpieczonej przez Prokuraturę, działki o powierzchni 4 ary - zabezpieczonej w 1/2 przez Prokuraturę oraz gruntów rolnych o powierzchni 1,12 ha - zabezpieczonych w 1/4 przez ZUS. Małżonka skarżącego posiada także samochód "(...)" z 2003 r. oraz "(...)" z 2006 r. Wnioskodawca jest udziałowcem w Spółkach: "(...)" - 10%, "(...)" - 43%, "(...)" - 21% - wszystkie udziały zabezpieczone przez Prokuraturę.

Argumentując wniosek skarżący wskazał na brak jakichkolwiek dochodów z prowadzonej działalności gospodarczej, zabezpieczenie wszystkich posiadanych przez niego nieruchomości przez Prokuraturę oraz saldo rachunku bankowego (-250.000,00 zł).

W związku z koniecznością uzupełnienia informacji na temat sytuacji materialnej wnioskodawcy, wyjaśnienia wątpliwości powstałych na tle złożonego przez niego oświadczenia skarżący wezwany został do złożenia dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych dotyczących jego sytuacji majątkowej (w zakresie przedłożenia dokumentów potwierdzających zajęcie nieruchomości oraz praw majątkowych, wartości i rodzaju składników majątkowych wykorzystywanych w prowadzonej działalności gospodarczej, wartości udziałów w spółkach, posiadania polis ubezpieczeniowych) i finansowej (w zakresie dotyczącym ponoszonych przez rodzinę wydatków, sposobu wykorzystywania majątku nieruchomego wnioskodawcy oraz jego żony i uzyskiwania z niego dochodów, wyciągów z rachunków bankowych skarżącego i jego małżonki z okresu ostatnich trzech miesięcy, przedłożenia dokumentów z których wynika wysokość przychodu, kosztów uzyskania przychodów, straty oraz źródeł jej pokrycia). W przedmiotowym wezwaniu zawarte zostało pouczenie, zgodnie z którym nieprzedłożenie w wyznaczonym terminie żądanych dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych może stanowić podstawę odmowy przyznania prawa pomocy.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., zwolnienie od kosztów sądowych w całości lub w części, czyli przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, jeśli osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z treści przytoczonego przepisu wynika, że w postępowaniu o przyznanie prawa pomocy, to na stronie spoczywa ciężar wykazania, iż znajduje się w sytuacji uprawniającej ją do otrzymania prawa pomocy. To strona ma zatem przekonać rozpoznającego wniosek o przyznanie prawa pomocy, że nie jest w stanie ponieść określonych kosztów postępowania. Składając formularz wniosku, powinna tym samym skrupulatnie go wypełnić, a w sytuacji, gdy zawarte w nim oświadczenie o stanie rodzinnym, majątku i dochodach okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości (art. 255 p.p.s.a.), przedłożyć dodatkowe oświadczenia i dokumenty źródłowe pozwalające na zweryfikowanie złożonego przez nią oświadczenia i dokonanie oceny jej rzeczywistej sytuacji materialnej.

W niniejszej sprawie, pomimo zawartego w wezwaniu pouczenia o skutkach nieprzedłożenia w wyznaczonym terminie wymienionych w nim dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych, skarżący nie przedłożył jakichkolwiek dodatkowych oświadczeń, czy też dokumentów źródłowych, jak również żadnego pisma wyjaśniającego brak ich złożenia. Wobec powyższego nie jest możliwe jednoznaczne stwierdzenie, czy rzeczywiście skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych oraz kosztów zastępstwa prawnego. To, że skarżący, pomimo wezwania, nie przedkłada żądanych dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych dotyczących jego sytuacji majątkowej i finansowej, ponoszonych wydatków, sposobu wykorzystywania posiadanego majątku nieruchomego, uzyskiwania z niego dochodów, czy też wyciągów z rachunków bankowych, nie wyjaśniając jednocześnie przyczyn braku ich złożenia, uniemożliwia zweryfikowanie jego oświadczenia w zakresie aktualnej sytuacji materialnej i tym samym ocenę jego rzeczywistych zdolności płatniczych. Rodzi również wątpliwości co do rzetelności złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach i nie pozwala przyjąć w sposób nie budzący wątpliwości, że skarżący nie posiada i nie jest w stanie zdobyć środków pieniężnych, które mogłyby posłużyć do sfinansowania kosztów postępowania w niniejszej sprawie bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla niego i jego rodziny. Oświadczenie niepełne oraz takie, które budzi wątpliwości nie może stanowić podstawy przyznania prawa pomocy. Prawo pomocy jest bowiem instytucją wyjątkową i jako taka powinno być stosowne tylko w stosunku do osób, które w sposób nie budzący wątpliwości wykazały, że spełniają przesłanki do jego otrzymania, czego w warunkach niniejszej sprawy skarżący nie uczynił.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.