Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 29043

Wyrok
Naczelnego Sądu Administracyjnego (do 2003.12.31) w Lublinie
z dnia 19 lutego 1997 r.
I SA/Lu 422/96

UZASADNIENIE

Uzasadnienie faktyczne

Bezsporne jest, że Przedsiębiorstwo Państwowej Komunikacji Samochodowej, jako podmiot świadczący usługi w zakresie transportu - zobowiązane było na mocy art. 29 ust. 1 i 52 ustawy z 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług i § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z 27 maja 1994 r. w sprawie kas rejestrujących do rozpoczęcia z dniem 1 stycznia 1995 r. ewidencji obrotu i kwot podatku należnego od towarów i usług przy zastosowaniu kas rejestrujących z tym, że za usługi, za których świadczenie należność jest przyjmowana przez kierowców autobusów komunikacji pasażerskiej, termin ten rozpoczynał się od 1 lipca 1995 r.

Pismem z 22 grudnia 1994 r. adresowanym do Ministerstwa Finansów strona zwróciła się z prośbą o "przesunięcie terminu stosowania fiskalnych kas dworcowych" z uwagi na niemożliwość zrealizowania zamówienie strony przez producenta tych kas fiskalnych w 1994 r. Wniosek powyższy został przesłany do urzędu skarbowego, gdzie wydana została decyzja z 10 marca 1995 r., mocą której przedłużono czasowe zwolnienie z obowiązku ewidencji obrotu i kwot podatku należnego za pomocą kas rejestrujących do dnia 31 marca 1995 r. Z uzasadnienia tej decyzji wynika, że zwolnienie to dotyczy bileterek stacjonarnych typu "Emar 05-S", a nie bileterek instalowanych w autobusach typu "Emar 05". W związku z dokonanym zawiadomieniem przez stronę w miejscu zainstalowania kas rejestrujących typu "Emar 05" urząd skarbowy nadał tym kasom numery ewidencyjne.

Z dokumentów tych wynikało, że kasa rejestrująca typu "Emar 05" nr fabryczny 011128, numer unikatowy BH 94060877, numer ewidencyjny 48-21-00014/95 miała być zainstalowana w autobusie o nr rej. ZAL 9230 (nr inwentarzowy autobusu L-300095), zaś faktycznie uruchomiono ją jako bileterkę stacjonarną typu "Emar 05-S" na dworcu PKS.

Z dokumentów tych wynika ponadto, że do miesiąca września 1995 r. w przedsiębiorstwie nie było faktycznie kas stacjonarnych, bowiem dopiero w tym miesiącu kasy powyższe zostały ufiskalnione.

Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów z 12 maja 1993 r. w sprawie kryteriów i warunków technicznych, którym muszą odpowiadać kasy rejestrujące, oraz warunków stosowania tych kas przez podatników (Dz. U. Nr 39, poz. 178 z późn. zm.), podatnicy obowiązani do stosowania kas rejestrujących mogą stosować wyłącznie kasy posiadające znak bezpieczeństwa i pozytywną opinię Ministra Finansów dotyczącą programu pracy kasy lub systemu kasowego, kwalifikującą kasy do obrotu.

Minister Finansów - jako kasę biletową dla stacji PKS - zakwalifikował wyłącznie kasę typu "Emar 05-S", której do września 1995 r. strona nie posiadała, jakkolwiek w związku z decyzją urzędu skarbowego z dnia 10 marca 1995 r. powinna tego typu kasę zainstalować od 7 kwietnia 1995 r.

Konsekwencje takiego stanu rzeczy zostały określone w art. 29 ust. 2 cyt. ustawy o podatku od towarów i usług oraz w § 6 w związku z § 7 cytowanego rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie kas rejestrujących. Z tych też przyczyn nie można przyjąć, aby zaskarżone decyzje naruszały prawo.

Podnoszone w skardze zarzuty nie znajdują swojego uzasadnienia w materiale odwodowym, bez znaczenia dla merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy jest to, czy strona świadomie, czy nieświadomie udzieliła organowi niewłaściwej informacji odnośnie do zainstalowania kasy typu "Emar 05-S" w miesiącu marcu 1995 r., co okazało się nieprawdziwe w trakcie kontroli przeprowadzonej w miesiącu wrześniu 1995 r., a więc należy przyjąć, iż były to nowe okoliczności w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 5 kpa, uzasadniające wznowienie postępowania, zakończonego decyzją ostateczną urzędu skarbowego z dnia 14 czerwca 1995 r. w sprawie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za okres 1 kwietnia 1995 r. do 30 kwietnia 1995 r., jak również wydanej w wyniku wznowienia postępowania w tej sprawie decyzji w trybie art. 151 § 1 pkt 2 kpa.

Bezzasadne są również pozostałe zarzuty, bowiem z akt sprawy wynika, że w postępowaniu przed organami podatkowymi czynny udział brały osoby upoważnione przez stronę do występowania przed organami podatkowymi, składając różnego rodzaju dowody, wnioski dowodowe bądź oświadczenia, osoby te były zapoznawane z aktami sprawy, jak i z projektami decyzji. Całkowicie błędny jest pogląd skarżącego, jakoby problem w sprawie sprowadzał się do różnicy zdań między urzędem skarbowym a serwisantem kas rejestrujących typu "Emar" co do możliwości dopuszczenia kasy typu "Emar 05" jako kasy rejestrującej stacjonarnej typu "Emar 05-S".

Problem ten nie sprowadza się do ewentualnych danych technicznych kasy "Emar 05", lecz do tego czy producent kas oraz podatnik stosują przepisy określone w tym zakresie tzn. między innymi cytowane rozporządzenie Ministra Finansów w sprawie kas rejestrujących oraz w sprawie kryteriów i warunków technicznych, którym muszą odpowiadać kasy rejestrujące, oraz warunków stosowania tych kas przez podatników.

W sprawie wykazano jednoznacznie, że przepisy te nie były respektowane przez stronę i to zadecydowało o treści rozstrzygnięć. Postanowieniem z 22 maja 1996 r. Izba Skarbowa sprostowała oczywistą omyłkę dotyczącą daty, o czym podnosiła strona w uzasadnieniu skargi, ale to nie ma jakiegokolwiek wpływu na treść rozstrzygnięcia, zawartego w zaskarżonych decyzjach.

Z tych też przyczyn na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym skarga podlega oddaleniu.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.