I SA/Łd 714/16 - Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2203061

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 7 lutego 2017 r. I SA/Łd 714/16

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Tarno (spr.).

Sędziowie: NSA Wiktor Jarzębowski, WSA Paweł Kowalski.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K. i T. K. o wyłączenie sędziego NSA Pawła Janickiego od orzekania w sprawie o sygn. akt I SA/Łd 714/16 w sprawie ze skargi M. K. i T. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia (...) r. nr (...) w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 r. postanawia: oddalić wniosek.

Uzasadnienie faktyczne

M. K. i T. K. zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z (...) r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 r.

Pismem złożonym na rozprawie w dniu 27 stycznia 2017 r. skarżący, w trybie art. 20 § 1, w zw. z art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.), dalej: "p.p.s.a.", wnieśli o wyłączenie sędziego NSA Pawła Janickiego w sprawie sygn. akt SA/Łd 714/16 wskazując na fakt jego orzekania jako przewodniczącego i sędziego sprawozdawcę w sprawie o sygn. akt I SA/Łd 506/16, dotyczącej zobowiązania skarżących w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2010 r. Obie sprawy oparte są na tym samym stanie faktycznym, niekorzystnie dla skarżących ocenionym przez skład sędziowski, któremu przewodniczył sędzia NSA Paweł Janicki, co w ocenie wnioskodawców wzbudza uzasadnione wątpliwości co do jego bezstronności w niniejszej sprawie.

W dniu 30 stycznia 2017 r. sędzia NSA Paweł Janicki złożył oświadczenie, iż nie są mu znane żadne okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnione wątpliwości co do jego bezstronności w sprawie. Oświadczył również, że nie zachodzą podstawy do wyłączenia go z mocy ustawy określone w art. 18 p.p.s.a.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie jest zasadny.

W rozumieniu art. 18 p.p.s.a., sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach:

1)

w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki;

2)

swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia;

3)

osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli;

4)

w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron;

5)

w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą;

6)

w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator;

6a) dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie;

7)

w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej (§ 1).

Powody wyłączenia trwają także po ustaniu uzasadniającego je małżeństwa, przysposobienia, opieki lub kurateli (§ 2). Sędzia, który brał udział w wydaniu orzeczenia objętego skargą o wznowienie postępowania, nie może orzekać co do tej skargi (§ 3). Stosownie zaś do brzmienia art. 19 p.p.s.a. niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.

Skład orzekający w tej sprawie analizując wniosek skarżących w kontekście przywołanych wyżej przesłanek z art. 18 i 19 p.p.s.a. nie dopatrzył się żadnych okoliczności, które uzasadniałyby jego uwzględnienie.

Instytucja wyłączenia sędziego zarówno z mocy prawa, jak i na wniosek strony, jest istotną gwarancją procesową, która ma zapewnić rozpoznanie sprawy przez sąd w takim składzie orzekającym, którego sędziowie nie pozostają w relacjach osobistych ze stronami oraz nie mieli określonych wcześniej związków z rozpoznawaną sprawą. Ratio legis przepisów o wyłączeniu sędziego, we wszystkich procedurach sądowych sprowadza się do eliminowania przyczyn, które mogą skutkować wątpliwościami, co do bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznaniu określonej sprawy.

Mając na uwadze podstawowy zarzut rozpatrywanego wniosku, a mianowicie fakt, iż wskazany sędzia orzekał we wcześniejszych sprawach zainicjowanych przez skarżących należy podkreślić, że okoliczność orzekania wcześniej w sprawach, w których skarżący jest stroną, nie jest wystarczającą przesłanką wyłączenia.

Wskazany przez skarżącego sędzia orzekał w innych sprawach, których przedmiotem kontroli były inne decyzje, ponadto skarżący nie przedstawił okoliczności, które podważałyby wiarygodność złożonego przez Sędziego oświadczenia co do okoliczności mogących wywołać uzasadnione wątpliwości co do jego bezstronności.

Zdaniem sądu rozstrzygnięcie wskazywane przez skarżących nie może rzutować na ocenę bezstronności sędziego, bowiem prawidłowość jego podjęcia może być kwestionowana jedynie w drodze właściwych środków zaskarżenia, przysługujących stronie w toku postępowania. Zarzuty w tym zakresie należy uznać za bezzasadne. Podkreślić należy, iż zgłaszając wniosek o wyłączenie sędziego należy wskazać na motywy ewentualnego stronniczego działania sędziego. Nie jest wystarczająca sama utrata wiary w bezstronność sędziego wynikająca z jednostronnych odczuć wnioskujących, konieczne jest wskazanie obiektywnych, poważnych powodów wnoszenia żądania. Dodatkowo należy zauważyć, że rozpatrzenie wniosku o wyłączenie sędziego powinno odbywać się każdorazowo w odniesieniu do okoliczności konkretnej sprawy. Niedopuszczalne jest bowiem formułowanie zarzutów o generalnym braku bezstronności danego sędziego w oderwaniu od specyfiki i okoliczności jednostkowej sprawy. Przesłanki będące podstawą wyłączenia sędziego powinny pozostawać w związku przyczynowym między ich wystąpieniem a powstaniem oceny sądu w taki sposób, że prawdopodobne jest, iż w tych okolicznościach sędzia może okazać się nieobiektywny (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2012, s. 94). W literaturze podkreśla się, że bezstronność sędziego jest ściśle związana z obiektywizmem w rozstrzyganiu danej sprawy, a więc wolnego od emocji stosunku do sprawy będącej przedmiotem rozstrzygnięcia bądź też emocjonalnego stosunku do strony wynikającego m.in. z więzi rodzinnej, przyjaźni lub koleżeństwa (por. Z. Tabor, T. Pietrzykowski, Bezstronność jako pojęcie prawne (w:) Prawo a wartość, s. 273).

Dodać wreszcie trzeba, że sędzia Paweł Janicki złożył oświadczenie, że nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 i 19 p.p.s.a., dające podstawę do wyłączenia od rozpoznawania sprawy skarżącego i prawdziwość tego oświadczenia nie budzi - w przekonaniu składu orzekającego - żadnych wątpliwości.

Podsumowując sąd stwierdził, że podniesione przez skarżących okoliczności nie świadczą o spełnieniu którejkolwiek z przesłanek określonych w art. 18 i art. 19 p.p.s.a. Okoliczność, że sędzia reprezentuje pogląd prawny, w ocenie skarżących dla nich niekorzystny, oraz że wydaje odmienne od ich oczekiwań rozstrzygnięcia, nie stanowi podstawy wyłączenia sędziego. Taka sytuacja nie może być oceniana jako okoliczność mogąca wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego w danej sprawie. Zarzuty dotyczące wydanego w sprawie orzeczenia bądź opierające się na naruszeniu przepisów procesowych w toku postępowania mogą uzasadniać wniesienie środka odwoławczego, a nie wniosku o wyłączenie sędziego.

W tym stanie rzeczy wniosek o wyłączenie sędziego NSA Pawła Janickiego podlegał oddaleniu, o czym sąd orzekł na podstawie art. 22 § 1 i § 2 p.p.s.a. w związku z art. 19 i art. 18 § 1 p.p.s.a.

Ake.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.