Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 59127

Wyrok
Naczelnego Sądu Administracyjnego (do 2003.12.31) w Łodzi
z dnia 30 czerwca 1998 r.
I SA/Łd 640/97

UZASADNIENIE

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi Wydział I w składzie następującym: przewodniczący sędzia NSA J. Chlebny (spr.), sędziowie NSA J. Antosik, M. Zirk-Sadowski, protokolant A. Błażyńska, po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 1998 r. sprawy ze skargi "TLB" spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia 21 kwietnia 1997 r. nr (...) w przedmiocie wymiaru cła oddala skargę.

Uzasadnienie faktyczne

W dniu 3 października 1996 r. Agencja Celna "A.", działająca z upoważnienia "TLB" spółki z ograniczona odpowiedzialnością z siedzibą w W., zgłosiła do odprawy celnej towar określony jako "ćwierci wołowe mrożone", przypisując go do kodu PCN 0202 30 10 0, mimo iż w fakturze z dnia 18 września 1996 r. dołączonej do zgłoszenia celnego producent zadeklarował kod PCN 0202 30 90 0. Producentem mięsa była firma hiszpańska.

Decyzją z dnia 7 października 1996 r. Dyrektor Urzędu Celnego w Ł., opierając się na opinii lekarza weterynarii, stwierdził, że towar celny jest mięsem wołowym mrożonym bez kości i zaklasyfikował go do pozycji 0202 30 90 0 taryfy celnej importowej zadeklarowanej przez producenta.

Pismem z dnia 6 listopada 1996 r. Spółka "TLB" wniosła o wznowienie postępowania w trybie art. 145 § 1 pkt 5 kpa i zakwalifikowanie importowanego towaru do kodu PCN 0202 30 10 0. Do wniosku spółka dołączyła opinię dwóch rzeczoznawców w zakresie technologii i techniki przemysłu mięsnego, opartą na ocenie losowo wybranych partii importowanego mięsa, znajdujących się pod nadzorem celnym. W trakcie postępowania celnego spółka nadesłała również oryginał umowy zawartej z kontrahentem hiszpańskim.

Postanowieniem z dnia 5 grudnia 1996 r. Dyrektor Urzędu Celnego w Ł. wznowił na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 kpa postępowanie celne w sprawie zakończonej wydaniem decyzji ostatecznej z dnia 7 października 1996 r.

Decyzją z dnia 11 grudnia 1996 r. Dyrektor Urzędu Celnego w Ł. odmówił uchylenia swej ostatecznej decyzji.

W odwołaniu od tej decyzji spółka podniosła, że organ I instancji nie uwzględnił we wznowionym postępowaniu opinii biegłych, z których jednoznacznie wynika, iż przedmiotem importu były odkostnione ćwierćtusze wołowe przednie, i zezwolenia na przywóz takiego towaru, przy zastosowaniu stawek celnych preferencyjnych, które spółka otrzymała od Ministra Współpracy i Gospodarki z Zagranicą. W odwołaniu podniesiono również, że zakwalifikowanie towaru przez producenta nie powinno być uznane za argument na rzecz przyjętej przez organ celny klasyfikacji celnej towaru, gdyż producent hiszpański dzięki takiej klasyfikacji uzyskał korzystną dla niego stawkę dopłat.

Decyzją z dnia 21 kwietnia 1997 r. nr (...) Prezes Głównego Urzędu Ceł utrzymał w mocy zaskarżoną decyzje. W uzasadnieniu stwierdzono, że zgodnie z art. 23 ust. 1 Prawa celnego cło wymierza się według stanu towaru, jego wartości celnej i stawek obowiązujących w dniu zgłoszenia do odprawy celnej. Zdaniem Prezesa GUC, badając stan towaru w dniu zgłoszenia do odprawy, organ celny organ celny nie popełnił błędu w klasyfikacji. Jak wynika bowiem z powołanych przez spółkę opinii biegłych, mięso nie jest ćwiercią, lecz elementami pochodzącymi z wykrawania - odkostnienia ćwierćtusz wołowych przednich. Taką ocenę towaru potwierdza również orzeczenie wydane przez Zakładowy Weterynaryjny Inspektorat Sanitarny w Ł. Zdaniem Prezesa GUC, kod PCN 0202 30 10 0 nie jest możliwy do zastosowania w sprawie, gdyż będące przedmiotem przywozu mięso wołowe bez kości nie stanowi ćwierci.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżąca spółka wniosła o uchylenie decyzji organu odwoławczego i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że organy celne błędnie zaklasyfikowały sprowadzony przez spółkę towar i w rezultacie błędnie wymierzyły cło. Zdaniem spółki organy celne nie przeprowadziły dokładnie postępowania wyjaśniającego. Przedstawione przez stronę skarżąca dowody, a więc faktura, pozwolenie MWGzZ, kontrakt z eksporterem mięsa, orzeczenia Zakładu Weterynarii Inspektora Sanitarnego, nie zostały w toku postępowania odwoławczego uwzględnione bez podania uzasadnienia dla ich odrzucenia jako dowodów, nie został zatem oceniony cały materiał dowodowy. Natomiast powołana w uzasadnieniu decyzji organu odwoławczego opinia rzeczoznawców z dnia 14 października 1996 r. została przez Prezesa GUC zinterpretowana dowolnie. Zdaniem spółki biegli jednoznacznie stwierdzili, że mięso pochodzi z ćwierćtuszy przednich, a wyliczenie części nie było wyczerpujące, pytanie zadane biegłym przez spółkę zmierzało bowiem jedynie do ustalenia, czy mięso pochodzi z przedniej części wołu. Biegli zatem nie uznali za konieczne wymienić w swej opinii wszystkich jego części. Zdaniem spółki problem kompletności tzw. ćwierćtusz został podniesiony dopiero w decyzji organu odwoławczego.

W odpowiedzi na skargę Prezes Głównego Urzędu Ceł wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu podtrzymał swoje stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, precyzując niektóre argumenty. Przede wszystkim podkreślił, że organy celne wzięły pod uwagę wszystkie dowody przedstawione przez stronę skarżącą w postępowaniu celnym. Na ich podstawie, a w szczególności korzystając z opinii biegłych, jednoznacznie ustalono, że na towar celny składało się mięso pochodzące z ćwierci wołowych przednich, a nie same ćwierci. Zdaniem organów celnych mięso pochodziło z wykrawania - odkostnienia - ćwierćtusz wołowych przednich. Takie stwierdzenie jest zawarte również w opiniach przedstawionych przez biegłych strony skarżącej. Zdaniem Prezesa GUC kod PCN 0202 30 10 0, obejmujący ćwierci całe lub pokrojone maksymalnie na pięć części, nie był możliwy do zastosowania. Towar celny należało zaklasyfikować do pozycji 0202 właściwej dla mięsa wołowego mrożonego bez kości, lecz według kodu PCN 0202 30 90 0, który obejmuje w taryfie celnej "pozostałe" z pozycji 0202.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż organy celne swą decyzją nie dopuściły się naruszenia przepisów prawa materialnego ani przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy.

Obowiązek ustalenia wysokości cła przez zastosowanie stawki celnej do podstawy wymiaru cła wynika z art. ust. 4 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. - Prawo celne (tekst jednolity: Dz. U. z 1994 r. Nr 71, poz. 312). Obowiązująca w dniu zgłoszenia towaru do odprawy celnej Taryfa celna, stanowiąca załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 grudnia 1995 r. w sprawie ceł na towary przywożone z zagranicy (Dz. U. Nr 151, poz. 737), przyjęła w całości nazewnictwo i pełne zasady interpretacji Scalonej Nomenklatury określenia towarów. W związku z tym taryfikację towarów ustala się zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów Taryfy oraz zgodnie z Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej.

Zgodnie z art. 109 i 111 Prawa celnego organy celne są upoważnione do wydawania decyzji w sprawach celnych, w których orzeka się między innymi o klasyfikacji taryfowej towaru. Organy celne miały obowiązek wymierzyć cło według stanu towaru i jego wartości w dniu dokonania zgłoszenia celnego i według stawek w tym dniu obowiązujących (art. 23 ust. 1 ustawy - Prawo celne).

Zdaniem sądu organy celne nie naruszyły powołanych wyżej przepisów prawa celnego.

Dokonując klasyfikacji taryfowej towaru organy celne zbadały dokładnie jego stan, opierając się początkowo również na opinii biegłego weterynarza, który nie potwierdził kodu PCN zaproponowanego przez spółkę (k. akt celnych nr 10), a następnie wykorzystano również opinię biegłych dostarczoną przez stronę skarżącą.

Sąd podzielił pogląd organów celnych, iż w opiniach biegłych stwierdzono, że przedmiotem importu było mięso pochodzące "z wykrawania - odkostnienia - ćwierćtusz wołowych przednich z następujących elementów zasadniczych, takich jak szponder, mostek i goleń przednia" Biegli stwierdzili, że mięso pochodzi z bydła młodego i jest częściowo zdefrostowane (rozmrożone). W opiniach nie ma stwierdzenia, iż masa wyszczególnionych elementów jest równa całkowitej masie ćwierci.

Jak wynika z powołanej przez organy celne literatury fachowej (por.: E. Świderski "Teoria i Ćwiczenia z Towaroznawstwa Produktów Spożywczych", Wydawnictwo SGGW-AR, Warszawa 1987), ćwierćtusza przednia wołowa składa się z 8 zasadniczych części, takich jak szyja, karkówka, mięso bez kości z łopatki, mostek, szponder, rozbratel, antrykot, goleń (pręga) przednia. Zdaniem biegłych przedmiotem przywozu były tylko trzy elementy ćwierćtuszy wołowej: szponder, mostek i goleń przednia.

Kod PCN 0202 30 10 0, który spółka uważa za prawidłowy w odniesieniu do sprowadzonego przez nią towaru, obejmuje ćwierci całe lub pokrojone maksymalnie na pięć części, a każda ćwiartka stanowi pojedynczy blok. Jak wynika z opinii biegłych, towar celny nie stanowił ćwierci, lecz mięso pochodzące z wykrawania, a tylko trzy części na osiem pochodziło z tej części mięsa, choć taryfa wymaga dla tego kodu pięciu części w wypadku mięsa pokrojonego.

Warto zauważyć, że również zgodnie ze "Zbiorem wyjaśnień do taryfy celnej", opracowanym przez Radę Współpracy Celnej w Brukseli: "ćwierci przednie całe i rozdzielone, jeśli nie zawierają karku, łopatki lub z których usunięto inne elementy, wyłącza się z kodu 0202 30 10 0 i klasyfikuje się według kodu PCN 0202 30 90 0".

Wbrew zarzutom skarżącej spółki, problem kompletności nie był zatem argumentem, który organy celne podniosły dopiero w postępowaniu odwoławczym, lecz wynika wprost z taryfy celnej.

W tym stanie rzeczy zaklasyfikowanie przez organy celne towaru do pozycji 0202 właściwej dla mięsa wołowego mrożonego bez kości, lecz według kodu PCN 0202 30 90 0, który obejmuje w taryfie celnej "pozostałe" z pozycji 0202, należy uznać za prawidłowe.

Na marginesie jedynie należy zauważyć, że stanowisko przyjęte przez polskie organy celne, co do klasyfikacji taryfowej towaru, pokrywa się ze stanowiskiem przyjętym przez hiszpańskie organy celne, które kierują się również Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej.

Zdaniem sądu nieprawidłowości proceduralne, które podnosi strona skarżąca w pismach procesowych złożonych po wniesieniu skargi, nie miały istotnego wpływu na wynik sprawy. Spółka "TLB" miała możliwość w postępowaniu odwoławczym przedstawić dowody i dokładnie wyjaśnić swoje stanowisko. Wszystkie zarzuty zawarte w skardze były już przedmiotem postępowania dowodowego prowadzonego przez organ odwoławczy i do wszystkich dowodów i argumentów organ odwoławczy ustosunkował się w uzasadnieniu swej decyzji, choć stanowiska strony skarżącej nie podzielił, do czego miał jednak prawo.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 79, poz. 368 z późn. zm.) orzekł jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.