Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1929686

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi
z dnia 6 października 2015 r.
I SA/Łd 562/15

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Wiktor Jarzębowski.

Sędziowie: WSA Bożena Kasprzak (spr.), NSA Bogusław Klimowicz.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 października 2015 r. sprawy ze skargi Z. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia (...) r. nr (...) w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 r. oddala skargę.

Uzasadnienie faktyczne

Zaskarżonym postanowieniem z dnia (...) r. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. stwierdził, że odwołanie Z. K. od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. z dnia 30 września 2014 r. określającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 rok w kwocie 13.335,00 zł, zostało wniesione z uchybieniem terminu do jego wniesienia.

W uzasadnieniu powyższego postanowienia przedstawiono dotychczasowy przebieg postępowania.

Decyzją z dnia (...) r. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. określił Z. K. wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 rok w kwocie 13.335,00 zł.

Powyższą decyzję przesłano reprezentującemu podatnika pełnomocnikowi - radcy prawnemu B. K. i zgodnie z potwierdzeniem odbioru została ona skutecznie doręczona w dniu 14 października 2014 r.

Natomiast zgodnie z datą stempla pocztowego odwołanie od przedmiotowej decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. z dnia (...) r. zostało złożone (nadane w urzędzie pocztowym) w dniu 15 grudnia 2014 r. W odwołaniu wniesiono o uchylenie zaskarżonej decyzji. Wraz z odwołaniem złożony został wniosek o przywrócenie uchybionego terminu do wniesienia odwołania od ww. decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł.

Powołując się na treść art. 223 § 1 i § 2 pkt 1, art. 12 § 1 i art. 12 § 6 pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. zauważył, że termin do wniesienia odwołania od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. z dnia 30 września 2014 r. upłynął z dniem 28 października 2014 r. Tak więc wniesienie odwołania w dniu 15 grudnia 2014 r. (data stempla pocztowego) nastąpiło po terminie wskazanym w ustawie Ordynacja podatkowa.

Dalej wskazując na treść art. 228 § 1 pkt 2 ww. ustawy Ordynacja podatkowa oraz fakt, że w decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. z dnia (...) zawarto pouczenie o treści art. 223 powyższej ustawy, tj. o trybie i terminie wniesienia odwołania, Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. postanowił jak w sentencji.

Na postanowienie z dnia (...) r, stwierdzające, że odwołanie od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. z dnia (...) r. zostało wniesione z uchybieniem terminu do jego wniesienia oraz na odrębnie wydane postanowienie z dnia (...) r. odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. z dnia (...) r. wniesiono skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Zaskarżonym postanowieniom zarzucono naruszenie przepisów postępowania (mające istotny wpływ na wynik sprawy): tj. naruszenie art. 216 § 1 oraz art. 163 § 1 i § 2 w związku z art. 162 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) poprzez odmowę przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. z dnia (...) r. wobec stwierdzenia organu, że pełnomocnik skarżącego nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminowi oraz "mając świadomość jaki wpływ wywrze jego choroba na możliwość złożenia odwołania w terminie, pozwolił biernie temu terminowi upłynąć", a także naruszenia procedury polegające na nie wyczerpującym rozpatrzeniu materiału dowodowego oraz na jego dowolnej ocenie, wyrażającej się zwłaszcza w odmówieniu mocy dowodowej i wiarygodności dokumentom: - zaświadczeniom lekarskim stwierdzającym niezdolność do pracy w okresie 23 października 2014 r. do 21 listopada 2014 r. oraz od 21 listopada 2014 r. do 9 grudnia 2014 r. (w oryginale) oraz wyprowadzenie z treści tego dokumentu niezgodnych z doświadczeniem życiowym i zasadami logiki wniosków, iż odwołanie mogłoby być złożone w otwartym terminie; ewentualnie, naruszenie przepisów proceduralnych polegających na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego i niepodjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, w tym niewyjaśnienie przyczyny uniemożliwiającej złożenie przez pełnomocnika skarżącego odwołania w terminie.

Z uwagi na powyższe wniesiono o uwzględnienie skargi i uchylenie zaskarżonych postanowień w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi wskazano na okoliczności, które zdaniem pełnomocnika, wyłączają jego winę w uchybieniu terminowi do wniesienia odwołania.

W odpowiedzi na skargę organ podatkowy wniósł o jej oddalenie podnosząc argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.

Przedmiotem sporu jest stwierdzenie wniesienia odwołania z uchybieniem terminu. Należy zatem odpowiedzieć na pytanie, czy organy podatkowe zasadnie uznały, że strona skarżąca uchybiła 14 - dniowemu terminowi do wniesienia odwołania.

Powyższą kwestię regulują przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) - dalej O.p. Zgodnie z art. 223 § 2 cyt. ustawy odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji.

W rozpoznawanej sprawie istotne są zatem następujące okoliczności stanu faktycznego, które mają wpływ na prawidłową ocenę legalności zaskarżonego postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminowi do wniesienia odwołania:

1.

czy doszło do skutecznego doręczenia stronie skarżącej, reprezentowanej przez pełnomocnika, decyzji organu I instancji,

2.

z jaką datą doszło do doręczenia przesyłki,

3.

kiedy upływał termin do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji,

4.

czy strona skarżąca zachowała 14-dniowy termin do wniesienia odwołania, a w konsekwencji,

5.

czy prawidłowo organ odwoławczy - na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej - stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia odwołania.

Jak prawidłowo ustalił to i ocenił organ odwoławczy, przesyłka zawierająca decyzję organu I instancji została prawidłowo wysłana na adres pełnomocnika Z. K. w miejsce wykonywania przez niego czynności zawodowych i doręczona w dniu 14 października 2014 r.

Przyjmując zatem, że skuteczne doręczenie przesyłki nastąpiło do rąk pełnomocnika strony skarżącej w dniu 14 października 2014 r., 14-dniowy termin na wniesienie odwołania upływał w dniu 28 października 2014 r.

Wobec tego, że strona skarżąca odwołanie wniosła w dniu 15 grudnia 2015 r., zasadnie Dyrektor Izby Skarbowej uznał, że nie zachowała 14-dniowego terminu do wniesienia odwołania, a w konsekwencji także prawidłowo - na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej - stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia odwołania.

Podejmując rozstrzygnięcie w oparciu o ww. przepis organ odwoławczy, jak podniesiono powyżej, ogranicza się wyłącznie do badania, czy odwołanie zostało wniesione w terminie. Uchybienie terminowi do wniesienia odwołania jest okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia, organ odwoławczy nie może przystąpić do merytorycznego rozpatrzenia odwołania, lecz ma obowiązek wydania postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu. Istnienie tej obiektywnej przesłanki uzasadniającej zastosowanie w sprawie przepisu art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej podlegało w niniejszej sprawie weryfikacji sądowej. Kontrola sądowa w tak określonym zakresie skierowana jest bezpośrednio na określoną formę działania administracji. Sąd administracyjny orzeka wprost i wyłącznie o zgodności z prawem zaskarżonego aktu lub czynności (w tym wypadku postanowienia organu odwoławczego stwierdzającego uchybienie terminowi do wniesienia odwołania).

Reasumując, podstawę do wydania tego rodzaju postanowienia stanowi ustalenie daty doręczenia decyzji organu I instancji, daty złożenia odwołania od tej decyzji oraz oceny, czy zachowany został termin określony w art. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej.

Z uwagi na powyższe wszelkie zarzuty skargi dotyczące braku winy w uchybieniu terminowi nie mogą w sprawie, której przedmiotem jest postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminowi, odnieść zamierzonego skutku, ponieważ są przedmiotem oceny w postępowaniu wszczętym wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.

W tym stanie rzeczy przyjąć należało, że Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. prawidłowo wydał - na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej - postanowienie stwierdzające uchybienie terminowi do wniesienia odwołania.

Wobec tego skarga, jako nieuzasadniona, podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 20 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.)

P.C.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.