Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1748079

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi
z dnia 9 czerwca 2015 r.
I SA/Łd 1372/14

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Bożena Kasprzak.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2015 r. sprawy ze skargi A. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia (...) roku nr (...) w przedmiocie: określenia opłaty paliwowej za miesiące październik i grudzień 2011 r. postanawia: odrzucić skargę.

Uzasadnienie faktyczne

W dniu 17 listopada 2014 r. A. S. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z (...) roku określającą skarżącej opłatę paliwową za miesiące październik i grudzień 2011 r. W skardze zawarty był wniosek o zwolnienie skarżącej od kosztów sądowych.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z 21 stycznia 2015 r. doręczonym skarżącej w dniu 10 lutego 2015 r. została ona wezwana do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy przez nadesłanie oświadczenia o stanie rodzinnym majątku i dochodach na załączonym urzędowym formularzu PPF w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Termin do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy upłynął w dniu 17 lutego 2015 r.

Zarządzeniem z dnia 25 lutego 2015 r. referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania wniosek o przyznania prawa pomocy.

Od powyższego zarządzenia skarżąca nie złożyła sprzeciwu.

Zarządzeniem z dnia 22 kwietnia 2015 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi zgodnie z zarządzeniem z 21 stycznia 2015 r.

Powyższe zarządzenie zostało doręczone skarżącej w dniu 19 maja 2015 r.

Skarżąca nie uiściła wymaganego wpisu od skargi, a w dniu 26 maja 2015 r. złożyła pismo, w którym wniosła o zwolnienie od wpisu sądowego.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a., od skargi pobiera się wpis. Według art. 220 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, zaś stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

W niniejszej sprawie skarżąca była zobowiązany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 647 zł. Po prawomocnym zakończeniu postępowania w przedmiocie przyznania skarżącej prawa pomocy, w dniu 19 maja 2015 r. doręczono skarżącej prawomocny odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi upłynął zatem w dniu 26 maja 2015 r. (we wtorek). Pomimo upływu tego terminu, skarżąca nie uiściła wpisu od skargi w ogóle. Okoliczność ta stosownie do treści przytoczonego wyżej art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., obliguje sąd do odrzucenia skargi. Odrzucenie skargi przez sąd jest równoznaczne z odmową rozpatrzenia sprawy i wydania merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie.

W tym miejscu należy wyjaśnić, że wprawdzie skarżąca w terminie otwartym do uiszczenia wpisu sądowego złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, lecz był to już drugi wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie. Jak zaś już wyżej wskazano, zarządzenie referendarza sądowego z dnia 25 lutego 2015 r. stało się prawomocne w następstwie niezłożenia przez skarżącego sprzeciwu od tego postanowienia. W orzecznictwie wskazuje się, że w tym stanie rzeczy, po bezskutecznym upływie tego drugiego terminu, skarga powinna zostać odrzucona. Ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony w trakcie biegu terminu do uiszczenia wpisu nie może zniweczyć skutków jego nieuiszczenia, nie przerywa biegu tego terminu. W takiej sytuacji kolejny wniosek podlega rozpoznaniu dopiero po odrzuceniu skargi (por. postanowienia NSA: z dnia 10 stycznia 2007 r., I FZ 653/06 oraz powołane tam orzecznictwo; z dnia 21 marca 2012 r., II GZ 95/12; z dnia 3 grudnia 2014 r., II FSK 3075/14). Prawomocność rozstrzygnięcia w sprawie kosztów sądowych oznacza obowiązek strony uiszczenia wymaganego wpisu (por. też postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 grudnia 2002 r., sygn. akt III RN 144/02, niepubl.). Od obowiązku tego nie zwalnia strony ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy. Ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy w terminie określonym w wezwaniu do uiszczenia wpisu, wystosowanym do skarżącego po wydaniu prawomocnego rozstrzygnięcia w sprawie kosztów sądowych, nie uchyla skutków tego prawomocnego rozstrzygnięcia dla toczącego się postępowania (por. postanowienie NSA z 10 maja 2010 r., sygn. akt II FZ 115/10).

Stanowisko powyższe sąd rozpoznający niniejszą skargę w pełni podziela. Odmienne procedowanie mogłoby natomiast w sposób nieuzasadniony przedłużać rozpoznanie sprawy, a nawet uniemożliwić jej zakończenie w rozsądnym terminie, co przekreślałoby sens i cele toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a., sąd orzekł jak w postanowieniu.

Ake.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.