I SA/Łd 102/18 - Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2487564

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 11 maja 2018 r. I SA/Łd 102/18

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia Tomasz Naraziński (spr.).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w Wydziale I po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. M. o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie doradcy podatkowego w sprawie ze skargi K. M. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia (...) roku Nr UNP: (...) w przedmiocie: orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności skarżącego jako członka zarządu za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z tytułu podatku od towarów i usług za okres od grudnia 2012 r. do lipca 2013 r. postanawia: przyznać skarżącemu prawo pomocy poprzez ustanowienie doradcy podatkowego.

Uzasadnienie faktyczne

K. M. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia (...) r. w sprawie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności skarżącego jako członka zarządu za zaległości podatkowe Spółki z o.o. A. z tytułu podatku od towarów i usług za okres od grudnia 2012 r. do lipca 2013 r.

W odpowiedzi na doręczony skarżącemu odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 7 lutego 2018 r. zobowiązującego do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 500 zł, skarżący złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych na druku PPF.

Postanowieniem referendarza sądowego z 6 marca 2018 r. skarżącemu zostało przyznane prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych.

W dniu 8 maja 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wydał wyrok oddalający skargę.

W tym samym dniu skarżący złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku i wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie doradcy podatkowego.

W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że jego dochód z emerytury wynosi aktualnie 1.575 zł ponieważ pozostałą część świadczenia pobiera komornik. Skarżący podkreślił, że powyższa kwota wraz z emeryturą żony w wysokości 969 zł musi wystarczyć małżonkom na pokrycie wydatków na utrzymanie.

W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną. Małżonkowie mieszkają w mieszkaniu spółdzielczym o powierzchni 42,93 m2. Nie posiadają oszczędności, przedmiotów wartościowych, akcji i innych papierów wartościowych.

Skarżący ma przyznaną emeryturę w wysokości 3.779 zł, natomiast emerytura jego żona wynosi 969 zł. Według oświadczenia czynsz za lokal mieszkalny wynosi 400 zł, centralne ogrzewanie - 1.000 zł za dwa miesiące, telefon - 100 zł, opłaty za pozostałe media - 725 zł.

Uzasadnienie prawne

Referendarz sądowy zważył, co następuje:

Wniosek zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.) - dalej "p.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania.

Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 p.p.s.a.).

W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym.

W rozpoznawanej sprawie skarżący w pierwszym wniosku o przyznanie prawa pomocy wystąpił o zwolnienie od kosztów sądowych, natomiast obecnie wniósł o ustanowienie pełnomocnika. Należy zatem przyjąć, że skarżący wnosi o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.

Stosownie do treści art. 246 § 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

W ocenie referendarza skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Referendarz sądowy wziął pod uwagę, że przed tutejszym sądem zawisły dwie sprawy ze skarg wnioskodawcy, w których koszty sądowe są takie same (sygn. akt I SA/Łd 101/18 i I SA/Łd 102/18). Obie sprawy dotyczą odpowiedzialności skarżącego jako członka zarządu za zaległości podatkowe spółki z o.o. W obu sprawach sąd oddalił skargi.

Uwzględniając wniosek referendarz wziął od uwagę te same okoliczności, które zadecydowały o przyznaniu skarżącemu prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych.

Z nadesłanego przez wnioskodawcę zeznania o wysokości dochodu za rok 2017 wynika, że łącznie małżonkowie w ubiegłym roku osiągnęli dochód w wysokości 37.941 zł. Zatem średni miesięczny dochód skarżącego i jego żony wynosił w ubiegłym roku 3.161 zł.

Referendarz uwzględnił oświadczenie skarżącego, zgodnie z którym na skutek potrąceń komorniczych skarżący otrzymuje aktualnie emeryturę w wysokości 1.575 zł. O wiarygodności tego oświadczenia świadczą dokumenty wystawione przez komorników, dotyczące egzekucji z rachunku bankowego i świadczenia emerytalnego.

Biorąc pod uwagę, że małżonkowie ponoszą koszty utrzymania mieszkania w wysokości około 1.725 zł miesięcznie oraz inne niezbędne wydatki, np. na zakup żywności, to skarżący nie jest w stanie, z aktualnie uzyskiwanych dochodów, ponieść kosztów sądowych i ustanowić pełnomocnika z wyboru.

Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.

Ake.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.