Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2585334

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie
z dnia 10 września 2018 r.
I SA/Kr 706/18

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Inga Gołowska.

Sędziowie WSA: Grażyna Firek Urszula Zięba (spr.).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 września 2018 r. sprawy ze skargi M. W. na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa z dnia (...) czerwca 2018 r. nr (...) w przedmiocie nieuwzględnienia protestu - skargę oddala.

Uzasadnienie faktyczne

Rozstrzygnięciem z dnia 15 czerwca 2018 r., nr (...) Zarząd Województwa nie uwzględnił protestu M. W. prowadzącej działalność gospodarczą pn. A. E. Doradztwo i Szkolenia M. W.

Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych; Wnioskodawca wniósł protest za pośrednictwem Instytucji Organizującej Konkurs (IOK), tj. Wojewódzkiego Urzędu Pracy w K. (WUP), do Instytucji Zarządzającej RPO WM na lata 2014-2020 (IZ) od negatywnego wyniku oceny formalno-merytorycznej projektu pt: Impuls do kariery (numer wniosku: (...)), złożonego w ramach konkursu nr (...) Projekt uzyskał negatywną ocenę na etapie oceny obligatoryjnych kryteriów merytorycznych punktowych, ponieważ nie uzyskał minimum punktowego, tj. 6 pkt, w ramach kryterium Zdolność do efektywnej realizacji projektu. Szczegółowe uzasadnienie negatywnej oceny zostało zawarte w piśmie wysłanym z dnia 11 kwietnia 2018 r. (znak sprawy: (...)) oraz w załączonej karcie oceny formalno-merytorycznej. Ocena ww. kryterium odbywa się w ramach dwóch subkryteriów, tj. Potencjał Wnioskodawcy/partnerów oraz Doświadczenie Wnioskodawcy/partnerów, zgodnie z zapisami załącznika nr (...) do Regulaminu konkursu. W ramach ww. kryterium, pierwszy z oceniających przyznał 5 pkt a drugi 4 pkt, co oznacza średnią ocenę 4,5 pkt Ocena wskazanego kryterium przedstawia się następująco: subkryterium nr (...): oceniający nr (...) - 4 pkt, oceniający nr (...) - 3 pkt subkryterium nr (...): oceniający nr (...) - 1 pkt, oceniający nr (...) -1 pkt Zgodnie z uzasadnieniem subkryterium nr (...), oceniający uznali przede wszystkim, iż Wnioskodawca nie posiada wystarczającego potencjału kadrowego oraz technicznego, co jest niezbędne do realizacji projektu. Natomiast w odniesieniu do subkryterium nr (...), oceniający uznali m.in., iż przedstawienie wyłącznie jednego projektu, który nie został jeszcze zrealizowany na terenie województwa m., nie stanowi potwierdzenia skuteczności działań Wnioskodawcy w obszarze tematycznych dla osób pozostających bez pracy w M. Analizując zapisy wniosku (m.in. pole D.2. WN) stwierdzono, iż Wnioskodawca wskazał 3 osoby, które stanowić mają potencjał kadrowy. Jedną ze wskazanych osób jest M. W., która jest Wnioskodawcą i jednocześnie będzie pełnić funkcję kierownika projektu. Ponadto, Wnioskodawca wymienił dwie inne osoby, które posiadają doświadczenie w realizacji projektów POKL oraz w dziedzinie rozliczania projektów UE. Natomiast, z bardzo ogólnego opisu, trudno jest stwierdzić m.in., jaki jest zakres ich zadań, jaka jest ich rola w zakresie merytorycznej realizacji projektu. Z analizy dokumentacji aplikacyjnej wynika, iż M. W. - oprócz pełnienia funkcji kierownika projektu - będzie również świadczyć większą część form wsparcia, które są oferowane w projekcie. Zgodnie z zapisami części (...) wniosku o dofinansowanie, Wnioskodawca, tj. (osoba samozatrudniona) odpowiedziana będzie za indywidulane poradnictwo zawodowe. Również takie formy wsparcia, jak indywidualne wsparcie motywacyjne (psychologiczne), indywidualne poradnictwo z zakresu organizacji opieki nad osobami zależnymi, realizowane mają być przez tzw. osobę samozatrudniona, natomiast - zgodnie z zapisami przedmiotowego wniosku - jedyną osobą posiadającą odpowiednie kompetencje i wykształcenie w powyższym zakresie, jest M. W.

Mając zatem na względzie powyższe, IRP stwierdziła, iż w złożonym wniosku aplikacyjnym - informacje, które mogą stanowić potwierdzenie posiadanego potencjału kadrowego - przedstawiono wyłącznie w odniesieniu do jednej osoby, tj. M. W. Zdaniem IRP, wątpliwym jest wykonywanie wszystkich funkcji (tj. kierownik projektu, świadczenie form wsparcia) przez jedną osobę, gdzie zgodnie z informacjami przedstawionymi we wniosku, liczba godzin pracy zaplanowana dla kierownika projektu wynosi 140 godz./mc, przy jednoczesnym świadczeniu form wsparcia w projekcie. Argumentem, który wpłynął na obniżenie liczby przyznanych punktów w subkryterium nr (...) był również argument dotyczący zaplanowanego w projekcie pośrednictwa pracy, jako usługi zleconej, co świadczy o braku potencjału kadrowego, tj. braku osób świadczących oferowane formy wsparcia w projekcie. Analizując zapisy wniosku stwierdzono, iż w projekcie zaplanowano pośrednictwo pracy, jako zewnętrzną usługę zleconą podmiotowi, który posiada wpis do KRAZ. Wnioskodawca w części (...) WN wyjaśnił, iż podmioty takie najlepiej znają regionalny rynek pracy i posiadają szeroki zakres kontaktów. Stwierdzono, iż zapisy Regulaminu konkursu nie wykluczają zlecania usług podmiotom zewnętrznym. Natomiast, zgodnie z zapisami Instrukcji, obowiązkiem Wnioskodawcy było wykazanie w szczególności obecnie posiadanego potencjału. W związku z tym - zdaniem IRP - eksperci słusznie obniżyli punktację w niniejszym subkryterium.

W odniesieniu do zarzutów zawartych w proteście i analizując uzasadnienia oceny przeprowadzonej w subkryterium nr (...) tj. Potencjał Wnioskodawcy/partnerów - IRP stwierdziła brak podstaw do poddawania w wątpliwość niezależności IOK oraz celowego dążenia do odrzucenia wniosku. W świetle uzasadnienia w powyższym zakresie, IRP uznała, iż oceniający podali spójne argumenty, które wpłynęły na obniżenie liczby przyznanych punktów za potencjał Wnioskodawcy. Zaznaczono, iż uzasadnienia przedstawione przez ekspertów, mieszczą się w granicach określonych zapisami załącznika nr 1 do Regulaminu konkursu.

Odnosząc się do potencjału kadrowego - w opinii IRP - Wnioskodawca nie przedstawił szczegółowych informacji dotyczących zasobów kadrowych, zgodnie z wymogami stawianymi w Instrukcji. Wnioskodawca zaplanował różnorodne formy wsparcia, jednak - w świetle zapisów wniosku o dofinasowanie - kompetencje do ich realizacji posiada jedynie jedna osoba, tj. Wnioskodawca, będący zarazem właścicielem firmy, który równocześnie spełnia funkcje kierownika projektu. W związku z czym, zdaniem IRP, wątpliwym jest wykonanie większości wskazanych zadań, zaplanowanych w projekcie przez jedną i tę samą osobę.

Odnosząc się do potencjału technicznego - na podstawie zapisów pola D.2 wniosku o dofinasowanie - stwierdzono, iż potencjał techniczny stanowią: urządzenia biurowe, drukarki, ksero, projektory multimedialne, laptopy. Mając na względzie zapisy ww. pozycji wniosku, IRP podzieliła ocenę ekspertów, iż zasoby techniczne zostały przedstawione w bardzo ogólny sposób. Wnioskodawca nie wskazał jednoznacznie, iż wymieniony sprzęt będzie wykorzystywany na potrzeby przedmiotowego projektu, czy wskazany sprzęt jest wyłącznie jego potencjałem, czy też partnera występującego w projekcie. W opinii IRP, trudno jest stwierdzić, czy wykazany sprzęt jest wystarczający do realizacji projektu, gdyż Wnioskodawca nie wskazał liczby wymienionego sprzętu, który stanowi potencjał techniczny Wnioskodawcy. W opinii IRP, argumentem, który również potwierdza niewystraczający potencjał techniczny do realizacji przedmiotowego projektu, jest brak zaplecza lokalowego na terenie realizacji projektu, tym bardziej, iż siedziba Wnioskodawcy oraz partnera znajduje się poza województwem małopolskim. Zaznaczono też, że choć posiadanie sal szkoleniowych na terenie realizacji projektu nie jest obligatoryjne, to jednak Wnioskodawcy dysponujący takim zapleczem, są oceniani, jako lepiej przygotowani do realizacji planowanego projektu i premiowani są w formie dodatkowych punktów w toku oceny.

W uzasadnieniu złożonego protestu Wnioskodawca nie zgodził się z argumentacją oceniających, którzy uznali, iż opis potencjału technicznego jest zbyt ogólny. Stwierdził nadto, iż ocena jego projektu była niekompletna, nierzetelna i nacechowana negatywnie.

Natomiast odnosząc się do subkryterium nr 2, tj. Doświadczenie Wnioskodawcy/partnerów, IRP stwierdziła, że obowiązkiem Wnioskodawcy wynikającym z zapisów Instrukcji było przedstawienie doświadczenia w realizacji różnego rodzaju przedsięwzięć, nie tylko realizowanych przy udziale środków funduszy strukturalnych, w okresie ostatnich trzech lat w stosunku do roku, w którym składany jest wniosek o dofinansowanie. Wnioskodawca w pozycji D.2. wniosku o dofinansowanie wymienił projekty, które w jego opinii mają stanowić potwierdzenie posiadanego, wymaganego doświadczenia. IRP podzieliła jednak stanowisko oceniających, którzy wskazali wyłącznie na jeden projekt realizowany na terenie województwa małopolskiego, który może stanowić potwierdzenie posiadanego doświadczenia, tj. Czas na akcję: (...)!. Wskazany projekt dotyczy Poddziałania 9.1.2 RPO WM, zatem skierowany jest do osób zagrożonych ubóstwem oraz wykluczeniem społecznym. Zdaniem IRP, ww. projekt częściowo stanowi potwierdzenie posiadanego doświadczenia. Jednak IRP zaznaczyła jednocześnie, iż ww. projekt jest w trakcie realizacji, w związku z tym trudno jest uznać, że Wnioskodawca posiada doświadczenie w realizacji przedsięwzięć, które zakończą się sukcesem. Analizując treść wniosku, stwierdzono również, iż Wnioskodawca wymienił inne projekty, które mają stanowić potwierdzenie posiadanego doświadczenia. Ponadto, wymienił on projekty, w których brała udział właścicielka firmy (świadczenie usług poradnictwa psychologicznego), a także projekty zrealizowane przez partnera, tj. Stowarzyszenie Inicjatyw Międzynarodowych (SlM). Jednakże, wskazane projekty charakteryzują się odmienną specyfiką, a także grupą docelową, aniżeli projekty skierowane do osób znajdujących się w trudnej sytuacji na rynku pracy, zatem trudno jest uznać wskazane doświadczenie za w pełni adekwatne. IRP stwierdziła, iż projekty te częściowo stanowią potwierdzenie posiadanego doświadczenia w danym obszarze tematycznym, na rzecz tożsamej grupy docelowej oraz na określonym terenie. Wnioskodawca nie wykazał doświadczenia w zakresie grupy docelowej ani w zakresie obszaru tematycznego, w związku z czym, w opinii IRP, przyznanie 1 pkt w subkryterium Doświadczenie Wnioskodawcy/partnerów było adekwatne do informacji przedstawionych w dokumentacji aplikacyjnej.

Wnioskodawca w uzasadnieniu złożonego protestu wskazał również, iż elementem ocenianym w kryterium Zdolność do efektywnej realizacji projektu jest potencjał społeczny, o którym może świadczyć współpraca z innymi instytucjami/organizacjami publicznymi. Argumentował, iż w treści wniosku wymienił podmioty, które mogą potwierdzić jego potencjał społeczny. Analizując zapisy wniosku, IRP zgodziła się z Wnioskodawcą, iż w części D.2. WN zostały wymienione instytucje, które mogą potwierdzić jego potencjał społeczny (np.: P. S.A. w J.) oraz partnera projektu (np. F.). Jednocześnie wskazano, że zapisy Instrukcji wyraźnie wskazują, jak rozumiany jest potencjał społeczny Wnioskodawcy. Wnioskodawca natomiast, wskazał we wniosku, instytucje, które mogą potwierdzić potencjał społeczny. Natomiast, na podstawie tych informacji słusznym było uznanie przez oceniających, iż nie można w szerszy sposób spojrzeć na działalność Wnioskodawcy i partnera projektu w obszarze tematycznym dla osób pozostających bez pracy na terenie M.

W podsumowaniu protestu odnośnie subkryterium nr 2, Wnioskodawca stwierdził, iż uwagi oceniających były całkowicie bezpodstawne, a sankcja, którą zastosowali nie była w żaden sposób proporcjonalna do przedstawionego doświadczenia i potencjału społecznego. Jednak - w opinii IRP - eksperci dokonali oceny zgodnie z kryteriami. Ponadto, przyznanie 1 pkt we wskazanym subkryterium nie stanowiło żadnej kary, a było wynikiem przeprowadzonej oceny na podstawie informacji przedstawionych we wniosku, które były niewystarczające i nie spełniały wymogów zapisanych w Instrukcji.

W świetle powyższego, protest nie został uwzględniony.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie strona skarżąca ww. rozstrzygnięciu zarzuciła naruszenie:

- art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1460 z późn. zm., dalej: "u.z.r.p."), poprzez naruszenie zasad przejrzystości, rzetelności i równości, przejawiające się w:

- błędnym uznaniu, że w ramach kryterium Zdolność do efektywnej realizacji projektu, subkryterium nr 1, skarżąca nie wykazała odpowiednich zasobów kadrowych oraz potencjału technicznego, pomimo w istocie skarżąca wykazała należyte zasoby kadrowe, w skład których wchodzi trzech doświadczonych specjalistów, a także wystarczająco szczegółowo opisała bogate zasoby technicznej mające zostać wykorzystane na potrzeby realizacji przedmiotowego projektu,

- nieuprawnionym sformułowaniu w uzasadnieniu rozstrzygnięcia protestu nowych, niezasadnych zastrzeżeń w ramach kryterium Zdolność do efektywnej realizacji projektu, subkryterium nr 1, które nie były uprzednio wskazywane w uzasadnieniu ocen eksperckich,

- niesłusznym przyjęciu, że brak prawa własności lokali na terenie realizacji projektu potwierdzał niewystarczający potencjał techniczny do realizacji projektu, w sytuacji, w której deklarowany przez skarżącą najem sal wykładowych jest praktyką powszechnie spotykaną w obrocie, umożliwiającą najpełniejsze dopasowanie miejsc realizacji wsparcia do miejsc zamieszkania uczestników projektu, a nadto jest przewidywany przez dokumentację konkursową, co stanowi rażące naruszenie zasady równości i nieuzasadnione preferowanie podmiotów zarejestrowanych i będących właścicielami lokali znajdujących się na obszarze województwa małopolskiego,

- nieprawidłowym uznaniu, że w ramach kryterium Zdolność do efektywnej realizacji projektu, subkryterium nr 2, skarżąca jedynie częściowo wykazała doświadczenie w obszarze tematycznym odpowiadającym projektowi, w realizacji działań na rzecz grupy docelowej, do której skierowany jest projekt, w realizacji działań na terytorium, na którym będzie realizowany projekt, pomimo że skarżąca opisała realizowany na terenie województwa małopolskiego od dziewięciu miesięcy projekt Czas na akcję: (...)" skierowany do zbliżonej grupy docelowej, zaś realizacja tego projektu od tak znacznego już czasu, pozwoliła niewątpliwie nabrać przez skarżącą doświadczenia, dającego rękojmię należytego wykonania projektu będącego przedmiotem niniejszego postępowania,

- pominięciu przy ocenie kryterium Zdolność do efektywnej realizacji projektu, subkryterium nr 2 innych realizowanych przez skarżącą projektów m.in. "(...)" oraz "(...)", pomimo że spełniają one przesłankę ścisłego związku w obszarze tematycznym oraz tożsamości grupy docelowej, zaś Instrukcja Wypełniania Wniosku nie wyłącza możliwości powoływania się na programy realizowane na terenie innych województw, wskazując jedynie, że w opisie należy uwzględnić przede wszystkim przedsięwzięcia realizowane na określonym terenie, którego dotyczyć będzie realizacja projektu,

- umniejszeniu roli doświadczenia skarżącej zdobytego podczas realizacji projektu "Czas na akcję: (...)" z uwagi pozostawanie tego projektu w fazie realizacji, podczas gdy dokumentacja konkursowa nie przewiduje konieczności legitymowania się jedynie projektami zakończonymi, zaś Instrukcja Wypełniania Wniosku mówi wprost o przedsięwzięciach aktualnie realizowanych i zanalizowanych, bez rozróżniania stopnia ich ważności dla oceny doświadczenia wnioskodawcy,

- bezzasadnym pominięciu przy ocenie kryterium Zdolność do efektywnej realizacji projektu, subkryterium nr 2, opisu potencjału społecznego skarżącej i partnera, pomimo że Instrukcja Wypełniania Wniosku jednoznacznie kwalifikuje opis potencjału społecznego, jako istotny element opisu potencjału i doświadczenia,

- art. 57 u.z.r.p., poprzez nieuwzględnienie protestu w sytuacji, gdy ocena projektu została dokonana przez ekspertów wadliwie, w sposób naruszający zasadę rzetelności wyboru projektów.

W uzasadnieniu skargi, strona skarżąca podała, że nie było żadnych podstaw tak faktycznych, jak i prawnych, aby czynić jej zarzut z zaplanowania pośrednictwa pracy, jako usługi zleconej zewnętrznemu podmiotowi, zarejestrowanemu w KRAZ. Takie działanie skarżącej nie tylko nie powinno być postrzegane negatywnie, ale w sposób oczywisty ma na celu zmaksymalizowanie jakości wsparcia oferowanego uczestnikom. Sam Zarząd Województwa zauważa, że zapisy Regulaminu nie wykluczają zlecenia usług podmiotom zewnętrznym. Zarząd nie odniósł się przy tym do istotnego stwierdzenia zawartego w proteście, zgodnie z którym w ramach Karty Oceny Formalno-Merytorycznej kryterium "Sposób zarządzania projektem oraz zadania zlecone i rok Partnerów, Rola partnerów lub innych podmiotów zaangażowanych w realizację projektu: 0-4 pkt ramach subkryterium ocenie podlega: "poprawność opisu oraz uzasadnienie roli partnerów lub innych podmiotów zaangażowanych w realizację projektu, z uwzględnieniem zad zleconych". Obaj oceniający w ramach powyższego kryterium nie wnieśli jakichkolwiek zastrzeżeń do zlecenia usług pośrednictwa pracy podmiotowi zewnętrznemu. Mimo to, zarówno w ocenie ekspertów Wojewódzkiego Urzędu Pracy, jak i Zarządu Województwa, miało to zupełnie bezzasadnie, świadczyć o braku potencjału kadrowego skarżącej. Nie sposób podzielić zatem oceny Zarządu, jakoby takie zlecenie miało być równoznaczne z rzekomym brakiem potencjału kadrowego. Zdaniem strony skarżącej, należy mieć na uwadze, iż wskazała ona we wniosku dane trzech doświadczonych specjalistów. We wniosku wskazano jednoznacznie, że partnerzy współpracują na stałe z kadrą, której doświadczenie i kwalifikacje są adekwatne do realizacji projektu - doradcy zawodowi, psychologowie. Tym samym, przy tak opisanym potencjale kadrowym nie sposób czynić skarżącej zarzutu jego niedostateczności. Za nieuprawniony uznano także powielony przez Zarząd WM pogląd o niewykazaniu przez skarżącą odpowiedniego potencjału technicznego. Wniosek zawiera bowiem jasne i przejrzyste wyliczenie rodzajów posiadanych środków technicznych wraz z wyliczeniem czynności, które mają być przy ich pomocy wykonywane. Opis przeznaczenia urządzeń w sposób jednoznaczny pozwala na ich powiązanie w projektem. Dodano, że ilość posiadanego sprzętu została określona, poprzez wyliczenie go w liczbie mnogiej. Takie określenie ilości sprzętu oznacza, że w ramach potencjału technicznego, posiada więcej, niż jedno urządzenie każdego z rodzajów sprzętu. Bezzasadne pozostaje również utożsamianie przez organ, planowanego przez skarżącą najmu sal wykładowych z brakami potencjału technicznego, niezbędnego do realizacji projektu. Wynajem sal pozostaje wszakże w pełni dopuszczamy i zgodny z dokumentacją konkursową, a zwłaszcza z Załącznikiem nr 12 do Regulaminu konkursu Katalog stawek, w którym przedstawiono "Przykładowy wykaz dopuszczalnych cen wynajmu sal". Tym samym, dokumentacja konkursowa wyraźnie dopuszcza możliwość najmu sal, przewidując jedynie przykładowy wykaz dopuszczalnych cen wynajmu sal. Ponadto, dokumentacja konkursowa w żadnym z postanowień czy w żadnej z wytycznych nie przewiduje możliwości umniejszenia ilości punktów wynikających z oceny potencjału technicznego, przez pryzmat najmu powierzchni sal wykładowych. Dodano, że premiowanie podmiotów będących właścicielami nieruchomości na terenie województwa małopolskiego, na które wprost wskazuje Zarząd Województwa w skarżonym rozstrzygnięciu, nie znajduje żadnej podstawy w dokumentacji konkursowej. Zwrócono także uwagę, że Instrukcja Wypełniania Wniosku nie wyłącza możliwości powoływania się na programy realizowane na terenie innych województw, wskazując jedynie, że w opisie należy uwzględnić przede wszystkim przedsięwzięcia realizowane na określonym terenie, którego dotyczyć będzie realizacja projektu. Skarżąca uczyniła zadość tej wytycznej, wskazując w pierwszej kolejności na bardzo zbliżony projekt realizowany na terenie M. i, w dalszej opisując również inne, licznie przez nią realizowane projekty. Nie zostały one jednak w najmniejszym nawet stopniu wzięte pod uwagę przez organ, mimo że jednoznacznie potwierdzają on doświadczenie skarżącej. Z powyższych przyczyn, rysuje się, zdaniem strony skarżącej, jednoznaczny wniosek, że ocena projektu została dokonana przez oceniających w sposób rażąco wręcz wadliwy.

W świetle powyższych zarzutów i przedstawionej argumentacji skargi, wniesiono o jej uwzględnienie i stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, jak również o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Zarządowi Województwa oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych oraz uiszczonej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał w całości dotychczasowe stanowisko w sprawie. W zakresie zarzutów skargi, uznał je za bezpodstawne i powołał się na treść zaskarżonego rozstrzygnięcia. Argumentował, że wnioskodawczyni w zasadzie nie zapewniła informacji umożliwiających podwyższenie przyznanej punktacji. Organ uznał, że może i z informacji przedstawionych we wniosku, w tym sposobu ich przedstawienia wynika głębokie przekonanie wnioskodawczyni, że dysponuje ona bardzo wysokim potencjałem do realizacji projektu, ale to za mało, aby uznać, że liczba przyznanych punktów w kwestionowanym zakresie, narusza prawo. Przesądzające w tym zakresie mogą być jedynie obiektywne dane (informacje), które mogłyby być weryfikowalnym potwierdzeniem tego przekonania. Jednakże, jak słusznie wskazywano w toku oceny wniosku oraz rozpatrywania środka odwoławczego, w wielu miejscach wniosku takich danych zabrakło, a w ich miejsce wnioskodawczyni zaoferowała jedynie ogólne deklaracje lub informacje o okolicznościach niedających podstaw do przyznania większej liczby punktów. Mając powyższe na uwadze, wniesiono o oddalenie skargi w całości.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.

Z kolei przepis art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 tj. z późn. zm., dalej p.p.s.a.), stanowi, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Takimi przepisami szczególnymi są m.in. przepisy ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2017 r. poz. 1460, dalej: u.z.r.p.), które określają m.in. sposób wyboru projektów do dofinansowania oraz procedurę odwoławczą w sprawach dotyczących oceny projektów finansowanych ze środków programu operacyjnego. Jedynie w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy p.p.s.a., z wyłączeniami o których mowa w art. 64 u.z.r.p.

Prawo, w świetle którego oceniana jest legalność oceny projektu, to nie tylko przepisy u.z.r.p. ale także postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego. Zatem, kontrolując zgodność z prawem dokonanej przez organ oceny projektu, sąd administracyjny ma na względzie zgodność z prawem powszechnie obowiązującym a także z postanowieniami aktów wydanych na podstawie prawa powszechnie obowiązującego przez właściwe podmioty i w granicach ich kompetencji.

W przekonaniu Sądu zarzuty skargi M. W. nie zasługują na uwzględnienie.

Zdaniem Sądu, ocena wniosku skarżącej zgodna była z zasadami określonymi w art. 37 ust. 1 u.z.r.p., który stanowi, że właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcy równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Jest też zobowiązana - z mocy art. 45 ust. 4 u.z.r.p. - do niezwłocznego przekazania wnioskodawcy pisemnej informacji o zakończeniu oceny projektu i jej wyniku wraz z uzasadnieniem oceny i podaniem liczby punktów otrzymanych przez projekt lub informacji o spełnieniu albo niespełnieniu kryteriów wyboru projektów.

Sąd podziela poglądy prezentowane w orzecznictwie sądów administracyjnych na gruncie ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, wskazujące, że strona powinna wiedzieć dokładnie, dlaczego jej projekt został oceniony negatywnie. W orzecznictwie podnosi się również, że uzasadnienie oceny powinno być zrozumiałe dla strony i wyraźnie wskazywać przyczyny negatywnej oceny, a więc wymieniać uchybienia wraz z ich wyjaśnieniem. Jeżeli uzasadnienie informacji zawiera taką treść, która umożliwia stronie podjęcie polemiki merytorycznej z dokonaną oceną, trzeba uznać je za odpowiadające prawu (por. np. wyrok NSA z 5 listopada 2014 r. sygn. akt II GSK 2410/14, wyrok NSA z 9 lipca 2013 r., sygn. akt II GSK 1114/13 dostępne na stronie: https://cbois.nsa.gov.pl).

W rozpoznawanej sprawie kryterium to zostało spełnione a najlepszym dowodem powyższego, jest fakt, iż skarżąca sformułowała konkretne zarzuty podważające merytoryczną zasadność dokonanej oceny. Ocena ta zawierała stosowne uzasadnienie potwierdzające przeprowadzoną analizę treści wniosku w kontekście wymogów spełnienia kryteriów, zgodnie z regulaminem. Uzasadnienie oceny wniosku skarżącej było zatem wystarczające i umożliwiało podjęcie polemiki merytorycznej z dokonaną oceną, w ramach wniesionego protestu. Co więcej - w ocenie Sądu - nie ma podstaw do stawiania twierdzeń, że uzasadnienia przedstawione przez ekspertów, nie mieszczą się w granicach określonych zapisami załącznika nr 1 do Regulaminu konkursu.

Także protest Skarżącej rozpatrzony został zgodnie z procedurą odwoławczą określoną w u.z.r.p. Wskazać należy, że zgodnie z art. 57 u.z.r.p. właściwa instytucja rozpatruje protest weryfikując prawidłowość oceny projektu w zakresie kryteriów wyboru projektu, z których oceną wnioskodawca się nie zgadza i zarzutów protestu o charakterze proceduralnym w zakresie przeprowadzonej oceny.

Analizując uzasadnienie rozstrzygnięcia protestu zawarte w zaskarżonej w niniejszej sprawie informacji o nieuwzględnieniu protestu z dnia 15 czerwca 2018 r. Sąd stwierdza, że jest ono zgodne z przywołanym wyżej przepisem u.z.r.p. Przede wszystkim należy zauważyć, że IRP dokonała weryfikacji pierwotnej oceny merytorycznej projektu w zakresie kryteriów i zarzutów objętych protestem skarżącej, odnosząc się przy tym do wszystkich spornych w rozpatrywanej sprawie kwestii i podniesionych zarzutów. Organ przedstawił własną argumentację dotyczącą oceny projektu w ramach zaskarżonego kryterium i w granicach zaskarżenia. Ocena ta jest uznaniowa, ale nie dowolna. Sąd administracyjny ocenę tą w pełni podziela.

W kontekście powyższego stwierdzić należy, iż skoro procedura postępowania nie została naruszona rozstrzygnięciu Sądu poddana zostać musiała merytoryczna zasadność tej dokonanej oceny wniosku skarżącej M. W. o dofinansowanie projektu złożonego w ramach konkursu pt. Impuls do kariery.

Projekt uzyskał negatywną ocenę na etapie oceny obligatoryjnych kryteriów merytorycznych punktowych, ponieważ nie uzyskał minimum punktowego, tj. 6 pkt, w ramach kryterium "Zdolność do efektywnej realizacji projektu". Ocena ww. kryterium odbywała się w ramach dwóch subkryteriów, tj. Potencjał Wnioskodawcy/partnerów oraz Doświadczenie Wnioskodawcy/partnerów. W ramach ww. kryterium, pierwszy z oceniających przyznał 5 pkt a drugi 4 pkt, co oznacza średnią ocenę 4,5 pkt, zamiast wymaganych 6 pkt. Analizując przedłożone w trakcie postępowania sądowo-administracyjnego dokumenty brak jest argumentów uzasadniających podważenie argumentacji zaprezentowanej przez IRP. Niepodważalną kwestią jest, iż składając wniosek o dofinansowanie skarżąca powinna precyzyjnie i wyczerpująco przedstawić w jego treści wszelkie elementy i dane istotne z punktu widzenia kryteriów oceny, określone w regulaminie konkursu oraz w stosownym załączniku do tego regulaminu. Okoliczność ta została wyraźnie określona w instrukcji wypełnienia wniosku. Wnioskodawca w tego typu konkursie winien nadto zdawać sobie sprawę, iż złożenie wniosku oznacza uczestnictwo w pewnego rodzaju konkurencji-rywalizacji, w ramach której jego wniosek podlega specjalistycznej ocenie i porównaniu z innymi projektami, dokonywanej przez wyspecjalizowane do tego podmioty bazujące na swojej wiedzy i doświadczeniu. Reasumując, to sama wnioskodawczyni decydowała, w jakiej formie wniosek o dofinansowanie zostanie złożony Treść wniosku pozwala stwierdzić, iż IRP prawidłowo wskazała, że na wykazanie potencjału kadrowego wnioskodawczyni zaoferowała przede wszystkim informacje dotyczące jednej osoby, tj. siebie samej, przy czym w projekcie pełni ona różne funkcje (tj. wnioskodawca, kierownik projektu, świadczenie form wsparcia). Wskazała równocześnie, że liczba godzin pracy zaplanowana tylko dla kierownika projektu (tj. M. W.) wynosić miała 140 godz./mc, przy jednoczesnym świadczeniu form wsparcia w projekcie. Powyższe dane zasadnie oceniono zatem jako wskazujące na słabości w zakresie potencjału kadrowego. Wątpliwym jest bowiem wykonanie większości wskazanych zadań, zaplanowanych w projekcie przez jedną i tę samą osobę.

Wnioskodawca wymienił co prawda dwie inne osoby, które posiadają doświadczenie w realizacji projektów POKL oraz w dziedzinie rozliczania projektów UE. Natomiast, z bardzo ogólnego opisu, trudno jest stwierdzić m.in., jaki jest zakres ich zadań, jaka jest ich rola w zakresie merytorycznej realizacji projektu. O braku stosownego potencjału kadrowego świadczyć też może ujęcie w projekcie pośrednictwa pracy, jako usługi zleconej, Powyższe wynika zapewne z braku osób świadczących oferowane formy wsparcia w projekcie. Co prawda, zapisy Regulaminu konkursu nie wykluczają zlecania usług podmiotom zewnętrznym jednakże skoro wnioskodawcy mają obowiązek wykazania potencjału posiadanego w dacie składania wniosku to niewątpliwie konieczność zlecania tego typu usług słusznie - w skali porównawczej - powodować może obniżenie punktacji w niniejszym subkryterium podmiotom zlecającym te usługi podmiotom zewnętrznym.

W kwestii subkryteruim Doświadczenia Wnioskodawcy skarżąca powoływała się na jedyny realizowany na terenie województwa małopolskiego projekt, który w świetle zapisów mógł stanowić potwierdzenie posiadanego doświadczenia, zatytułowany "Czas na akcję: A.!" w ramach działania 9.1.2 RPO WM. Był on przewidziany na okres od października 2017 r. do czerwca 2019 r. jednakże na moment zamknięcia naboru wniosków w przedmiotowym konkursie tj. styczeń 2018 r., jego realizacja trwała zaledwie 4 miesiące z 20, na jakie został przewidziany. Trudno więc w istocie było przyjąć, iżby skarżąca posiadała wymagane doświadczenie w realizacji podobnego typu wniosków, dodatkowo realizowanych na terenie Województwa M. Fakt, iż instrukcja wypełniania wniosku nie stanowi o konieczności wykazania w ramach tego kryterium tylko projektów zakończonych jest oczywisty jednakże zakres zaawansowania realizacji projektu, niewątpliwie nie przekreśla konieczności oceny czy w danych okolicznościach sprawy, można mówić o takim doświadczeniu, czy nie. Zarzuty skargi w tym zakresie nie mogły więc wpłynąć na sposób rozstrzygnięcia sprawy.

Wnioskodawca wymienił inne projekty, które miały stanowić potwierdzenie posiadanego doświadczenia, jak świadczenie usług poradnictwa psychologicznego a także projekty zrealizowane przez partnera, tj. Stowarzyszenie Inicjatyw Międzynarodowych (SlM). Projekty te, realizowane poza terenem województwa małopolskiego, charakteryzują się jednak odmienną specyfiką, a także grupą docelową, aniżeli projekty skierowane do osób znajdujących się w trudnej sytuacji na rynku pracy, zatem trudno jest uznać wskazane doświadczenie za w pełni adekwatne. Posiadane doświadczenie odzwierciedlało przyznanie 1 pkt w subkryterium Doświadczenie Wnioskodawcy/partnerów i było adekwatne do informacji przedstawionych w dokumentacji aplikacyjnej. Przypomnieć należy, że instrukcja wypełniania wniosku zalecała uwzględnianie przede wszystkim przedsięwzięść realizowanych na terenie, którego dotyczyć miała realizacja projektu.

Także punktacja dotycząca potencjału technicznego nie nasuwa wątpliwości Sądu, co do jej adekwatności. Nie jest bowiem uzasadnione twierdzenie jakoby IOK i IRP miały wykluczać projekty wnioskodawców, którzy nie są właścicielami lokali, w których projekt będzie realizowany. Taka argumentacja jest zdaniem Sądu, chybiona. Najem powierzchni do organizacji szkoleń nie został wykluczony, jednakże jest on niżej punktowany, niż projekty, które bazują na własnej bazie szkoleniowej, mając przy tym w oczywisty sposób większy potencjał w działaniu. Nie było przy tym istotne miejsce siedziby podmiotu ani też powszechny w obrocie (akcentowany przez wnioskodawczynię) najem powierzchni sal na cele szkoleniowe. Słusznie organ ocenił, iż większy potencjał techniczny ma podmiot dysponujący takimi salami niż pozyskujący je w drodze doraźnego wynajmu.

Również w zakresie deklarowanego wyposażenia - w kontekście potencjału technicznego wnioskodawcy - ocena IOK, a następnie IRP była prawidłowa. Wnioskodawczyni podała, iż dysponuje urządzeniami biurowymi, nie precyzując ani ich rodzaju, ani wieku, ani liczby. Wskazała jedynie, iż potencjał techniczny stanowią: urządzenia biurowe, drukarki, ksero, projektory multimedialne, laptopy. Jest to zatem niewątpliwie zapis ogólny z którego trudno jest stwierdzić, czy wykazany sprzęt jest wystarczający do realizacji projektu. Niczym niepotwierdzone były zatem zarzuty skargi o "szczegółowo opisanych, bogatych zasobach technicznych" Powyższe w powiązaniu z brakiem zaplecza lokalowego na terenie realizacji projektu, niewątpliwie zatem nie mogło spowodować przyznania maksymalnej liczby punktów w ramach subkryterium potencjału technicznego. Dysponujący odpowiednią ilością sprzętu biurowego i szkoleniowego oraz zapleczem lokalowym, mogli zostać uznanymi za lepiej przygotowanych do realizacji planowanego projektu i premiowani w formie dodatkowych punktów w toku oceny.

Powyższe okoliczności zasadnie zatem wpłynęły na brak możliwości zmaksymalizowania liczby przyznanych punktów, zwłaszcza iż ocena ekspertów czyniona była w porównaniu z danymi przedstawionymi przez pozostały wnioskodawców aplikujących w konkursie. Wszystkie te okoliczności zdecydowały o podzieleniu przez Sąd w składzie orzekającym w sprawie stanowiska organu zaprezentowanego w toku przeprowadzanej oceny wniosku M. W. o dofinansowanie.

O zasadności skargi nie mogło też decydować subiektywne przekonanie wnioskodawczyni o dysponowaniu wysokim potencjałem do realizacji projektu. Jest ono niewystarczające, aby uznać, że liczba przyznanych punktów w kwestionowanym zakresie, narusza prawo. Przesądzające w tym zakresie mogły być jedynie weryfikowalne i obiektywne dane (informacje), zamiast ogólnych deklaracji lub informacji o okolicznościach niedających podstaw do przyznania większej liczby punktów.

Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdził, że zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu i na podstawie przepisu art. 61 ust. 8 pkt 2 u.z.r.p. orzekł jak w sentencji wyroku.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.