Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1787007

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie
z dnia 27 lipca 2015 r.
I SA/Kr 640/15

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Michna (spr.).

Sędziowie WSA: Maja Chodacka, Waldemar Michaldo.

Sentencja

|Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie | po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 lipca 2015 r. sprawy ze skargi S.T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 30 stycznia 2015 r. Nr (...) w przedmiocie podatku rolnego za 2014 rok - skargę oddala.

Uzasadnienie faktyczne

Decyzją z dnia z dnia 11 grudnia 2014 r., nr (...) Prezydent Miasta K.ustalił skarżącej S.T.wysokość podatku rolnego za rok 2014 r. w kwocie 21 zł.

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że zgodnie z ewidencją gruntów skarżąca według stanu na dzień 1 stycznia 2014 r. jest właścicielką niezabudowanej działki nr (...). sklasyfikowanej jako łąki klasy ŁIV, a zatem podlega opodatkowaniu podatkiem rolnym.

W odwołaniu skarżąca wniosła o uchylenie decyzji i przekazanie akt do organu I instancji celem objęcia decyzją gruntów wymienionych w postanowieniu Kolegium z dnia 31 stycznia 2000 r. nr (...). Podała, że z wyjaśnień organu I instancji zawartych w piśmie z dnia 11 grudnia 2014 r. nr (...) wynika, że do 1989 r. jej działki wymienione w postanowieniu Kolegium z dnia 31 stycznia 2000 r. były opodatkowane podatkiem rolnym, a od 1990 r. są obciążone podatkiem od nieruchomości. Skarżąca zarzuciła, że w związku z wejściem w życie ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników i członków ich rodzin (tekst jedn.: Dz. U. z 2015 r. poz. 704) organ dokonał własnej interpretacji art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r. poz. 1381 z późn. zm.) - biorąc pod uwagę jedynie powierzchnie działek.

Decyzją z dnia 30 stycznia 2015 r., nr (...) Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję z dnia organu I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że skarżąca jest właścicielką jedynie działki nr 239/2 o powierzchni 0,0594 ha sklasyfikowanej w ewidencji gruntów jako łąki, zatem przedmiot opodatkowania w rozpatrywanej sprawie stanowi grunt o powierzchni 0,0594 ha. Organ zaznaczył, że grunt będący własnością skarżącej nie stanowi gospodarstwa rolnego, gdyż za gospodarstwo rolne uważa się obszar gruntów, o których mowa w art. 1 ustawy o podatku rolnym, o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy, stanowiących własność lub znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej, w tym spółki, nieposiadającej osobowości prawnej. W rozpatrywanej więc sprawie podstawę opodatkowania podatkiem rolnym stanowiła więc liczba hektarów wynikająca z ewidencji gruntów i budynków.

Natomiast zgodnie z treścią art. 6 ust. 1 ustawy o podatku rolnym podatek wynosił od 1 ha gruntów równowartość pieniężną 5 q żyta - obliczone według średniej ceny skupu żyta ustalonej na podstawie komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego ogłaszanego w Dzienniku Urzędowym RP "Monitor Polski". W związku z tym organ I instancji prawidłowo ustalił wysokość podatku rolnego za 2014 r. na kwotę 21 zł. Kwota podatku rolnego została ustalona poprzez pomnożenie powierzchni gruntów przez równowartość pieniężną 5 q żyta (0,0594 ha x 5 x 69,28 zł = 20,58 zł).

W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skarżąca domagała się uchylenia decyzji organu odwoławczego. Argumentowała, że organ odwoławczy pominął jej wnioski i zarzuty podniesione w odwołaniu. Zdaniem skarżącej organ powinien był wyjaśnić "dlaczego od 1990 r. należący do niej grunt opodatkowano podatkiem od nieruchomości, a teraz podlega opodatkowaniu podatkiem rolnym". Dodatkowo w piśmie z dnia 23 lipca 2015 r. skarżąca zarzuciła, że decyzja SKO dotyczy nieistniejącej już działki nr (...). Do pisma dołączone zostały dokumenty, które zdaniem skarżącej, dowodziły, że nieprawidłowości urzędników Urzędu Miasta K. doprowadziły do utraty praw emerytalnych i utraty własności innych działek.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje.

Skarga była niezasadna.

Z akt postępowania wynika, że w 2014 r. skarżąca posiadała wyłącznie działkę nr 239/6 obr. 87 jednostka ewidencyjna Podgórze o powierzchni 0,0594 ha (wypis z rejestru gruntów - wykaz zmian z 2013 r.). Działka ta została sklasyfikowana w ewidencji gruntów jako łąki. Skarżąca nie przedstawiła dowodu, aby w 2014 r. była właścicielką lub posiadała jakieś inne grunty. W związku z tym Sąd uznał, że domaganie się ustalenia wysokości podatku od innych działek było niezasadne.

Przedmiotem zaskarżonej decyzji była wyłącznie jedna działka (przy czym rzeczywiście Kolegium mylnie podało jej oznaczenie jako 239/2), od której organ ustalił za 2014 r. podatek rolny. Sąd nie mógł kontrolować czy wydane decyzje podatkowe za lata poprzednie były prawidłowe, ponieważ każda decyzja za każdy rok podatkowy podlega odrębnemu zaskarżeniu. Jeżeli nie zostanie zaskarżona do sądu administracyjnego, to nie można się domagać jej skontrolowania "przy okazji" zaskarżenia decyzji za kolejne lata podatkowe.

Skarżąca w istocie domagała się wyjaśnienia przez organy dlaczego na przestrzeni od 1978 r. do 2014 r. płaciła od tej samej działki a to podatek rolny, a to podatek od nieruchomości. Wskazywała, że różnice w sposobie opodatkowania naraziły ją na szkody.

Sąd administracyjny rozpatrujący skargę na konkretną decyzję podatkową (tu: decyzja ustalająca podatek rolny za 2014 r.) nie może badać (przepisy prawa nie dają mu takich kompetencji) skutków poprzednio wydanych decyzji na inne sfery życia podatnika czyli np. jego uprawnienia emerytalne czy rozliczenia z osobami trzecimi. Sąd podkreśla ponownie, że każdy rok podatkowy rozpatrywany jest odrębnie. Zmieniające się przepisy podatkowe na przestrzeni lat mogą powodować, że od tych samych gruntów podatnik zobowiązany będzie płacić różny rodzaj podatku (tekst jedn.: podatek od nieruchomości lub podatek rolny). Tylko gwoli wyjaśnienia Sąd zauważa, że taka sytuacja mogła teoretycznie wystąpić w przypadku skarżącej przy założeniu posiadania przez nią niezmiennie działki przekraczającej 0,5 ha, ale nie przekraczającej 1 ha i kwalifikowanej w ewidencji gruntów jako łąki.

Zgodnie bowiem z obowiązującym do końca 1989 r. art. 1 ust. 2 ustawy o podatku rolnym - gospodarstwem rolnym dla celów podatku rolnego był obszar użytków rolnych przekraczający 0,5 ha. Z tych też powodów skarżąca najprawdopodobniej do końca 1989 r. płaciła podatek rolny. Następnie po zmianie definicji gospodarstwa rolnego (od 1 stycznia 1990 r. zwiększono normę do 1 ha) skarżąca nie mogła płacić podatku rolnego, ponieważ podatek rolny można było płacić zgodnie z ówcześnie obowiązującym art. 1 ust. 1 ustawy o podatku rolnym tylko od gruntów gospodarstw rolnych (a grunty poniżej 1 ha nie mogły być gospodarstwem rolnym) lub od dochodów z niektórych rodzajów upraw i produkcji zwierzęcej (tzw. działów specjalnych produkcji rolnej"). Następnie 1 stycznia 2003 r. znów weszła w życie kolejna zmiana ustawy o podatku rolnym (obowiązująca również w 2014 r.).

Zgodnie z obowiązującym do dziś art. 1 ustawy o podatku rolnym opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza. Zmiana ta spowodowała, że bardzo wielu właścicieli (posiadaczy) nieruchomości z powrotem zaczęło podlegać opodatkowaniu podatkiem rolnym ponieważ od 1 stycznia 2003 r. nieistotny był sposób wykorzystywania gruntów ale kwalifikacja tych gruntów w ewidencji gruntów jako "użytków rolnych". Zgodnie zaś z § 68 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (tekst jedn.: Dz. U. z 2015 r. poz. 542) do użytków rolnych zalicza się łąki.

Jak Sąd już podkreślał powyżej są to tylko ogólne informacje przy założeniu niezmieniających się warunków na przestrzenia lat. Sąd zawarł te rozważania w uzasadnieniu wyroku ponieważ z treści skargi i pism składanych przez skarżącą wynika, że skutki zmian sposobu opodatkowania były dla niej dolegliwe, a żaden organ dotychczas nie wyjaśnił skarżącej systemowych przyczyn zmiany sposobu obliczania podatku od tych samych gruntów. Sąd podkreśla, że organy w decyzji za 2014 r. nie miały prawnego obowiązku wyjaśniania sposobu opodatkowania nieruchomości posiadanych przez skarżącą w latach poprzednich (przy czym, jak wynika z akt sprawy, na przestrzeni lat 1978 - 2014 skarżącą posiadała różne działki o różnej numeracji). Być moi że gdyby jednak wyjaśniono skarżącej system i logikę zmian w sposobie opodatkowania nieruchomości w latach poprzednich, analogicznie jak to uczynił Sąd, skarżąca nie wnosiłaby skargi. Zbyt lakoniczne uzasadnienie w tym zakresie nie wpłynęło jednak na prawidłowość ustalenia wysokości opodatkowania.

Sąd uznał postępowanie organów w przedmiocie ustalenia wysokości podatku rolnego za 2014 r. za prawidłowe i skargę oddalił na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.). Przepis ten stanowi, że w razie nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.