Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1748694

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie
z dnia 12 czerwca 2015 r.
I SA/Kr 640/15

UZASADNIENIE

Sentencja

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie: Michał Śmiałowski po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S.T. o zwolnienie od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, z dnia 30 stycznia 2015 r., sygn.(...), w przedmiocie podatku rolnego, postanawia: zwolnić stronę skarżącą od kosztów sądowych

Uzasadnienie faktyczne

Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek S.T. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, z dnia 30 stycznia 2015 r., (...), w przedmiocie podatku rolnego.

Jak wynika z uzasadnienia wniosku, zawartego w nim "oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach" oraz nadesłanych dokumentów S. T. ur. w 1942 r. samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Otrzymuje rentę rodzinną po mężu, w wysokości 646,92 zł miesięcznie, netto. W 2014 r. uzyskała z tego tytułu dochód w wysokości 12 460,88 zł.

Jest ona właścicielką spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego o pow. 57,3 m2, działki nr 239/2, objętej szeregiem postępowań egzekucyjnych oraz udziału w nieruchomości objętej księgą wieczystą nr (...), wynoszącego 5/96 części.

Grunty te nie przynoszą jednak żadnego dochodu, mimo ustalonego przez Sąd Rejonowy w K. (sygn. akt (.....]) zarządu nieruchomością.

Strona skarżąca nie posiada oszczędności ani przedmiotów wartościowych.

Zdaniem orzekającego wniosek zasługuje na uwzględnienie.

Instytucja prawa pomocy stanowi jedną z gwarancji realizacji konstytucyjnej zasady prawa do sądu. Umożliwia ona dostęp do sądu podmiotom, które nie są w stanie samodzielnie pokryć kosztów związanych z prowadzeniem postępowania sądowego.

Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym ma też charakter wyjątkowy. Stosowane jest wobec osób o bardzo trudnej sytuacji materialnej. Stanowi odstępstwo zarówno od ogólnej zasady przewidzianej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), zgodnie z którą strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie jak i od konstytucyjnego obowiązku ponoszenia danin publicznych wynikającego z art. 84 Konstytucji RP. Instytucja ta stanowi jednocześnie formę dofinansowania strony skarżącej z budżetu państwa, przez co stosowanie jej powinno sprowadzać się do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.

W myśl art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 2). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje natomiast zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3).

Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej, w zakresie całkowitym przysługuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ww. ustawy).

W przedmiotowej sprawie strona skarżąca wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych. Taki wniosek zgodnie z art. 245 § 3 ww. ustawy objęty jest definicją prawa pomocy w zakresie częściowym. Przesłanką wymagającą oceny jest więc fakt, czy strona skarżąca nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przez uszczerbek utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, należy natomiast rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony skarżącej w taki sposób, iż nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych (por. postanowienie NSA z dnia 22 marca 2005 r., sygn. akt. FZ 794/04, postanowienie NSA z dnia 7 marca 2012 r., sygn. akt I FZ 29/12).

Przedstawiona przez S.T. sytuacja nie daje możliwości poniesienia przez wnioskodawczynię kosztów sądowych, bez pogorszenia warunków bytowych.

Prowadzi ona samodzielnie gospodarstwo domowe, nie ma oszczędności ani przedmiotów wartościowych, a z posiadanych nieruchomości nie uzyskuje żadnego dochodu. Jej jedynym źródłem utrzymania jest renta w wysokości 646,92 zł, miesięcznie. Stąd też poniesienie kosztów sądowych przez stronę skarżącą, nawet na poziomie 100 zł jest poza jej możliwościami płatniczymi.

Biorąc pod uwagę powyższe, orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 244 § 1, art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2, pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.).

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.