Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 29007

Wyrok
Naczelnego Sądu Administracyjnego (do 2003.12.31) w Krakowie
z dnia 30 stycznia 1997 r.
I SA/Kr 1151/96

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Elżbieta Bukowska.

Sędziowie NSA: Józef Gach (spr.), Władysław Wepsięć.

Protokolant: Iwona Sadowska-Białka.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny rozpatrując skargę wniesioną w niniejszej sprawie zważył, co następuje:

W postępowaniu podatkowym w odróżnieniu od innych procedur szczegółowych regulowanych nowymi przepisami prawa, organem administracji państwowej jest urząd skarbowy a nie osoba zajmująca określone stanowisko - zob. art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 22 grudnia 1982 r. o urzędzie Ministra Finansów oraz o urzędach i izbach skarbowych oraz art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych (Dz. U. z 1993 r. Nr 108, poz. 486 ze zm.). Na czele urzędu skarbowego stoi naczelnik urzędu. W braku odrębnych uregulowań zarówno kompetencje naczelnika, jak i jego zastępców (z istoty zastępstwa) do podpisywania decyzji wydawanych przez urząd skarbowy jest oczywista.

Nowela z dnia 12.10.1992 r. do rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie stawek podatku obrotowego od j.g.u. oraz ulg i zwolnień od tego podatku weszła w życie z dniem 31.10.1992 r. (§ 2). Od tej daty zawężony został zakres zwolnienia od podatku obrotowego sprzedaży maszyn i urządzeń części I i II zaliczonych w SWW do 07 i 08 oraz 091 i 097 o zespoły, części wyposażenia oraz akcesoria środków transportu samochodowego (SWW 102). Tym samym te zespoły, części, wyposażenia oraz akcesoria znalazły się wśród wykazu wyrobów podlegających opodatkowaniu podatkiem obrotowym bez względu na ich przeznaczenie oraz odbiorcę (z wyjątkiem przeznaczonych na eksport oraz wyrobów kooperacyjnych). Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie wynika aby skarżący sprzedawał przedmiotowe zespoły, części i wyposażenie oraz akcesoria jako wyroby kooperacyjne bądź na eksport.

Skoro tak, to podatek obrotowy od sprzedaży wyrobów objętych załącznikiem nr 2 do rozporządzenia nie podlega zwrotowi.

Podstawę materialnoprawną zwrotu podatku obrotowego stanowi art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych (Dz. U. z 1993 r. Nr 108, poz. 486, zm. Dz. U. Nr 134, poz. 646) o brzmieniu: "Kwoty nadpłaconych i nienależnie uiszczonych podatków podlegają zwolnieniu na poczet zaległych i bieżących zobowiązań podatkowych, a w razie braku takich zobowiązań, z zastrzeżeniem ust. 4, zwrotowi z urzędu w ciągu 3 miesięcy od dnia powstania nadpłaty, chyba, że podatnik zgłosi wniosek o zaliczenie nadpłaty na poczet przyszłych zobowiązań".

Skoro skarżący - jak to wykazano wyżej - uiścił podatek należny, to jego wniosek o zwrot tego podatku nie jest zasadny. Wniosek ten podlegał przy tym ocenie według przepisów o podatku obrotowym, gdyż te przepisy, a nie przepisy o podatku od towarów i usług, obowiązywały w okresie od 31.10.1992 r. do 4.07.1993 r.

Z tego względu Sąd na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368) orzekł jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.