I SA/Ke 411/18 - Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2604849

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 28 grudnia 2018 r. I SA/Ke 411/18

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Rojek.

Sędziowie WSA: Artur Adamiec, Magdalena Chraniuk-Stępniak (spr.).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 grudnia 2018 r. sprawy ze skargi E. Sp. z o.o. w K. na informację Zarządu Województwa Świętokrzyskiego z dnia (...) 2018 r. nr (...) w przedmiocie nieuwzględnienia protestu

1.

stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny - przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Zarząd Województwa Świętokrzyskiego;

2.

zasądza od Zarządu Województwa Świętokrzyskiego na rzecz E. Sp. z o.o. w K. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Uzasadnienie faktyczne

Zarząd Województwa Świętokrzyskiego (Zarząd, organ) skierował do E.-M.Sp. z o.o. w K. ("Spółka") pismo z (...) 2018 r. nr (...) zawierające informację, że wniosek o dofinansowanie pn. "Akcelerator technologii ekologicznych dla przemysłu i energetyki - paliwo z odpadów" złożony w ramach jednoetapowego konkursu zamkniętego nr RPSW.02.05.00-IZ.00-26-154/17 dla działania 2.5 Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Świętokrzyskiego na lata 2014 - 2020, został odrzucony w wyniku niespełnienia kryterium nr 1 dopuszczającego sektorowego pn. "Czy projekt dotyczy innowacji produktowej lub procesowej?"

W uzasadnieniu wyjaśniono, że w pkt 2-2.7 Biznes Planu wskazano, iż innowacja procesowa dotyczy innowacyjnego sposobu hartowania "Hardening ProRDF", a produktowa - grupy produktów wytworzonych dzięki zastosowaniu technologii "Hardening ProRDF". Nie zostało zakwestionowane, że ww. technologia hartowania jest procesem innowacyjnym. Natomiast proces ten nie jest przedmiotem projektu. Wnioskodawca wskazuje, że proces hartowania będzie zlecany do specjalistycznej hartowni. Z tego względu nie można uznać, że projekt dotyczy wdrożenia innowacji polegającej na innowacyjnej metodzie hartowania. W zakresie rzeczowym projektu wskazano na zakup maszyn do obróbki do produkcji elementów separatorów, filtrów, itp. nie wskazując jednak poziomu innowacyjności tych urządzeń ani produktów. Z tego względu, jak również z uwagi na to, że na rynku świętokrzyskim występuje duża konkurencja w zakresie działalności związanej z obróbką metali i wiele podmiotów dysponuje nowoczesnym sprzętem, nie można uznać, że w przedmiotowym projekcie wystąpiło wdrożenie innowacji w rozumieniu decyzji tj. "stosowania w danym powiecie województwa świętokrzyskiego nie dłużej niż 3 lata".

Spółka złożyła protest do Zarządu. Podniosła, że jest właścicielem technologii, jako spółka typu start-up. Wdrożenie tak skomplikowanej technologii hartowania, przygotowanej na podstawie zlecenia prac B+R na Uniwersytecie Rolniczym w K., przekracza możliwości finansowe Spółki. Zakup pieca hartowniczego wraz z linią do hartowania to koszt około 4-5 milionów zł netto. Zakup takiego środka trwałego jest nieracjonalny. Większość firm zajmujących się produkcją maszyn i urządzeń zleca hartowanie w modelu outsourcingu, optymalizując w ten sposób koszty. Nie jest to zatem działanie szczególnie odmienne w stosunku do standardu rynkowego. Samo jednak zintegrowanie wytworzonych elementów na bazie innowacyjnego hartowania (co do którego oceniający nie mają wątpliwości, że jest innowacyjny), z pozostałymi podzespołami wytworzonymi na bazie planowanych do zakupu maszyn i urządzeń prowadzi do wytworzenia nowych produktów. Wytwarzane docelowe produkty będą dopełniać definicji innowacji produktowej, tj. wprowadzenie na rynek przez dane przedsiębiorstwo nowego towaru lub usługi lub znaczące ulepszenie oferowanych uprzednio towarów i usług w odniesieniu do ich charakterystyki lub przeznaczenia. Spółka wprowadza na rynek nowe towary - zawierające zintegrowaną technologię "Hardening ProRDF". Taka sytuacja wprost wypełnia definicję innowacji produktowej.

Definicja kryterium zawiera w sobie znacznik logicznej alternatywy, nie zaś logicznej koniunkcji. Jeśli zatem projekt Spółki dotyczy innowacji produktowej, kryterium należy uznać za spełnione, pomimo tego, iż oceniający nie uznają innowacji procesowej. Oceniający nie negują, że projekt nie dotyczy innowacji produktowej, skupiając się wyłącznie na innowacji procesowej.

Sam zatem innowacyjny proces hartowania, ostatecznie zintegrowany w finalnym produkcie świadczy o jego innowacyjności. Trudno wskazać inną interpretację z tej racji, że sytuacja, w której dany przedmiot jest innowacyjny, a komponenty do jego produkcji pochodzą, czy są wykonane u podwykonawców, jest zjawiskiem powszechnym we współczesnej praktyce gospodarczej. Nie można zakupić technologii hartowania, bez zakupu innowacyjnego produktu z serii ProRDF.

Zarząd nie uwzględnił protestu, o czym poinformował stronę w piśmie z (...) 2018 r. nr (...). Wskazał na definicję spornego kryterium. Wyjaśnił, że zgodnie z regulaminem jednoetapowego konkursu zamkniętego nr RPSW.02.05.00-IZ.00-26-154/17, w ramach konkursu wsparcie kierowane będzie dla projektów charakteryzujących się wysokim poziomem innowacyjności oraz zakładających znaczący wzrost zatrudnienia. Projekty realizowane przez mikro, małe i średnie przedsiębiorstwa powinny zakładać wprowadzanie zmian produktowych lub procesowych o charakterze innowacyjnym, uzupełniająco zmian marketingowych i/lub organizacyjnych. W ramach działania 2.5 przewiduje się następujące rodzaje projektów:

- dofinansowanie inwestycji związanych z rozwojem przedsiębiorstwa, wprowadzeniem nowych produktów i/lub usług, a także unowocześnieniem wyposażenia związanego z działalnością gospodarczą;

- dokonywanie zasadniczych zmian procesu produkcyjnego lub zmian w sposobie świadczenia usług za pośrednictwem zakupu zaawansowanych nowych technologii lub w wyniku wdrożenia wyników prac B+R.

W wyniku realizacji projektu musi nastąpić wdrożenie innowacji produktowej lub procesowej o skali co najmniej ponadlokalnej, tj. stosowanej w danym powiecie nie dłużej niż 3 lata.

Technologia hartowania, stanowiąca "autorski pomysł" wnioskodawcy nie będzie wdrażana przez wnioskodawcę w ramach projektu, lecz będzie zlecana specjalistycznej hartowni. Innowacyjny proces hartowania nie wpłynie na dokonywanie zasadniczych zmian procesu produkcyjnego u wnioskodawcy oraz na wprowadzenie do praktyki w przedsiębiorstwie nowych lub znacząco ulepszonych metod produkcji lub dostawy. Nie można zatem uznać, że projekt dotyczy wdrożenia innowacji procesowej, polegającej na innowacyjnej metodzie hartowania.

Odnosząc się do innowacji produktowej organ wskazał, że produkty, które wnioskodawca zamierza produkować w ramach projektu, tj. "nowa Grupa Produktowa z serii "ProRDF": separatory, filtry, urządzenia do waloryzacji, urządzenia do uzdatniania" - zostaną wytworzone przy zastosowaniu technologii hartowania "Hardening ProRDF", która nie stanowi przedmiotu projektu oraz nie będzie wdrażana przez wnioskodawcę. Z koncepcji techniczno-technologicznej, przedstawionej przez wnioskodawcę w pkt 1-7.4 Biznes Planu wynika, że podstawowe komponenty, które można zamówić na rynku zewnętrznym, jak np. obudowy z blachy, będą dowożone do zakładu wnioskodawcy i łączone. Natomiast kluczowe elementy urządzeń, te które bezpośrednio mają styczność w procesie przetwarzania odpadów, będą wykonywane na miejscu. Obrobione elementy będą następnie przesyłane do specjalistycznej hartowni, która na podstawie technologii wnioskodawcy dokona zahartowania elementów składowych produktów. W zakładzie wnioskodawcy będzie odbywać się finalne zamontowanie wszystkich części, wykończenie oraz początkowy rozruch i testy produktów.

Odnosząc się do zakresu rzeczowego projektu, oceniający powtórzyli argumentację z pisma z 29 sierpnia 2018 r.

Na powyższą informację Spółka złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. Wniosła o uwzględnienie skargi i uznanie, że ocena została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, a naruszenie to miało istotny wpływ na tej wynik oceny, oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję.

W uzasadnieniu Spółka zakwestionowała przyjętą przez organ definicję innowacji produktowej. Nie zgodziła się też z przyjętą argumentacją w zakresie spełnienia lub niespełnienia przez projekt wymogu wdrożenia innowacji produktowej. Zastosowana interpretacja definicji jest rozszerzająca na niekorzyść Spółki i w sposób niezrozumiały łączy innowację procesową z innowacją produktową, co zgodnie z Podręcznikiem OECD Podręcznik OSLO jest nieprawidłowe. Ponieważ definicja kryterium nr 1 zakłada logiczną alternatywę, tym bardziej argumentacja oceniających jest sprzeczna i niezgodna z regulaminem konkursu, jak również dokumentami przyjętymi w zakresie polityki innowacyjności na poziomie Unii Europejskiej, tj. Podręcznikiem OSLO i Strategią EUROPA 2020 Strategia na rzecz inteligentnego i zrównoważonego rozwoju sprzyjającego włączeniu społecznemu. Jest również sprzeczna z zasadą clara non sunt interpretanda. Przyjęta w regulaminie konkursu definicja innowacji produktowej jest jasna na tyle, że nie wymaga w przypadku skarżącej szerszej wykładni.

Zdaniem Spółki, projekt dopełnia kryterium dopuszczające sektorowe nr 1, ponieważ w ramach jego przedsiębiorstwa zostaną wprowadzone nowe produkty. Wdrażana technologia stanowi zastrzeżone know-how firmy, a przykładowa hartownia bez tego know-how nie jest w stanie wytworzyć potrzebnych komponentów. Przyjmując argumentację oceniającego, wdrożenie nie następuje w przedsiębiorstwie oceniającego, jednakże trudno jest się zgodzić, że wdrożenie technologii następuję w hartowni, jeśli nie ma dostępu do całego opisu technologii, a otrzymuje jedynie wytyczne hartownicze.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko przedstawione w zaskarżonym rozstrzygnięciu i wniósł o oddalenie skargi.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2018.1302 z późn. zm.), dalej "ustawa p.p.s.a." sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje przede wszystkim orzekanie w sprawach skarg na rozstrzygnięcia, akty, czynności i bezczynność określone w art. 3 § 2 powołanej ustawy. Stosownie do art. 3 § 3 ustawy p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

Takimi przepisami szczególnymi są m.in. przepisy ustawy z 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 217 z późn. zm., dalej ustawa wdrożeniowa), które określają m.in. sposób wyboru projektów do dofinansowania oraz procedurę odwoławczą w sprawach dotyczących oceny projektów finansowanych ze środków regionalnego programu operacyjnego. Jedynie w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy p.p.s.a., z wyłączeniami, o których mowa w art. 64 ustawy wdrożeniowej. Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1 tej ustawy, wnioskodawca może wnieść skargę do sądu administracyjnego zgodnie z art. 3 § 3 ustawy p.p.s.a. W wyniku rozpatrzenia skargi, sąd może: uwzględnić skargę stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą (pkt 1a); orzec, że pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą (pkt 1 b); oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia (pkt 2); umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe (pkt 3). Jednocześnie zgodnie z unormowaniem art. 66 ust. 2 pkt 2 ustawy w przypadku, gdy na jakimkolwiek etapie postępowania w zakresie procedury odwoławczej wyczerpana zostanie kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w ramach działania sąd uwzględniając skargę, stwierdza tylko, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i nie przekazuje sprawy do ponownego rozpatrzenia.

Wyjaśnić należy, iż stosownie do art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 2017 r. o zmianie ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 1475) do postępowań w zakresie wyboru projektów do dofinansowania prowadzonych na podstawie ustawy zmienianej w art. 1, rozpoczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe, przy czym ustawą zmienianą w art. 1 jest ustawa wdrożeniowa. Niniejsze postępowanie zostało rozpoczęte przed datą wejścia w życie ustawy zmienianej, tj. przed 1 września 2017 r.

Ustawa wdrożeniowa nie określa innego kryterium sprawowania kontroli sądowej niż przewidziane w art. 1 § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 2188) i art. 134 § 1 ustawy p.p.s.a., tj. kryterium legalności. Stosownie do powołanych regulacji sąd bada zaskarżone orzeczenie pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem, zarówno materialnym, jak i procesowym, nie jest przy tym - co do zasady - związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Dokonując kontroli sądowej zaskarżonego rozstrzygnięcia w tak zakreślonych granicach, Sąd stwierdził, że skarga zasługuje na uwzględnienie. Ocena projektu została bowiem dokonana z naruszeniem prawa, a naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny.

Stosownie do art. 9 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy wdrożeniowej, instytucja zarządzająca, którą w przypadku regionalnego programu operacyjnego jest zarząd województwa, została zobowiązana do przygotowania propozycji kryteriów wyboru projektów i wyboru projektów do dofinansowania. Zgodnie z art. 37 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej wybór projektów do dofinansowania jest przeprowadzany przez właściwą instytucję w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektów, zatwierdzonych przez komitet monitorujący, zgodnych z warunkami określonymi w art. 125 ust. 3 lit. a Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 1303/2013 z 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (rozporządzenie ogólne).

W art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej zawarto zasady ogólne dotyczące wszystkich trybów wyłaniania projektów do dofinansowania. Wymieniona tam zasada przejrzystości, rzetelności, bezstronności wyboru projektów oraz równości wnioskodawców w dostępie do informacji o zasadach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania dotyczy każdego etapu konkursu - począwszy od momentu przygotowywania regulaminu konkursu i formularza aplikacyjnego. Zasady te mają charakter normatywny i stanowią gwarancję równego traktowania wszystkich potencjalnych beneficjentów pomocy unijnej. Zasada przejrzystości reguł oceny projektów realizuje się przede wszystkim w obowiązku powszechnie dostępnej i pełnej informacji o trybie i warunkach wyboru projektów, pozostając w ścisłej korelacji z zasadą rzetelności, która związana jest z ustanowieniem jasnych i zrozumiałych dla wnioskodawców kryteriów wyboru projektów, zgodności postępowania właściwej instytucji z ustanowionymi w danym trybie regułami oraz wszechstronnym uzasadnieniem wyboru, co odnosi się również do należytego umotywowania dokonanej oceny projektu. Zasada bezstronności ustanawia zakaz wprowadzania preferencji dla określonych grup czy rodzajów wnioskodawców lub projektów. Równy dostęp do informacji, będący emanacją traktatowej zasady równości w dostępie do pomocy, nakłada na właściwą instytucję obowiązek publikowania informacji niezbędnych do realizacji równego dostępu do pomocy w zakresie ubiegania się o dofinansowanie projektów (por. wyrok NSA z 26 października 2017 r. sygn. akt II GSK 3252/17 dostępny orzeczenia.nsa.gov.pl. i przywołane w nim orzecznictwo).

Kontrola sądowoadministracyjna sprowadza się w tym przypadku do zbadania, czy dokonana ocena projektu nie narusza powyższych reguł. Powinna ona zmierzać w szczególności do oceny, czy argumentacja informacji o odrzuceniu projektu oraz w zaskarżonym rozstrzygnięciu protestu nie jest dowolna, to znaczy mieści się w granicach logicznego rozumowania, jest spójna, wyczerpująca (kompletna), odpowiada generalnym standardom prawa, zasadom doświadczenia życiowego, pozostaje w związku z ustalonymi kryteriami, w sposób jasny, nie budzący wątpliwości, prezentując przesłanki dokonanej oceny.

Wybór projektów w trybie konkursowym następuje na podstawie regulaminu określonego przez właściwą instytucję. Regulamin określa zasady przeprowadzenia konkursu, zawierając w swej treści pozycje wymienione szczegółowo w art. 41 ust. 2 pkt 1-12 ustawy wdrożeniowej w tym "kryteria wyboru projektów wraz z podaniem ich znaczenia" (pkt 7). W niniejszej sprawie konkurs został przeprowadzony na podstawie Regulaminu jednoetapowego konkursu zamkniętego nr RPSW.02.05.00-IZ.00-26-154/17 przeprowadzonego w ramach Działania 2.5 Wsparcie inwestycyjne sektora MŚP Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Świętokrzyskiego na lata 2014 - 2020 określonego przez Zarząd, który wyznaczał ramy prawne postępowania konkursowego i do którego reguł podmioty uczestniczące miały obowiązek zastosowania się.

Zgodnie z § 12 ust. 5 części III, dotyczącego oceny merytorycznej, każdy projekt w trybie konkursowym w pierwszej kolejności poddawany jest ocenie pod kątem spełnienia kryteriów dopuszczających (ogólnych i sektorowych). Wynikiem takiej oceny jest spełnienie (TAK), lub niespełnienie (NIE) danego kryterium. Niespełnienie co najmniej jednego z kryteriów dopuszczających powoduje odrzucenie projektu.

Bezpośrednią przyczyną sporu w kontrolowanej sprawie jest negatywna ocena projektu co do kryterium dopuszczającego sektorowego nr 1 - czy projekt dotyczy innowacji produktowej lub procesowej.

Z definicji kryterium dopuszczającego sektorowego nr 1 wynika, że ocenie podlega, czy projekt dotyczy innowacji produktowej lub procesowej. Nie jest możliwe dofinansowanie projektów, których efektem jest wyłącznie wdrożenie rozwiązania stanowiącego innowację marketingową lub organizacyjną. Do oceny kryterium przyjmuje się definicję innowacji określoną w podręczniku OECD Podręcznik Oslo, zgodnie z którą przez innowację należy rozumieć wprowadzenie do praktyki w gospodarce nowego lub znacząco ulepszonego rozwiązania w odniesieniu do produktu (towaru lub usługi), procesu, marketingu lub organizacji. Zgodnie z ww. definicją można rozróżnić: innowację produktową - oznaczającą wprowadzenie na rynek przez dane przedsiębiorstwo nowego towaru lub usługi lub znaczące ulepszenie oferowanych uprzednio towarów i usług w odniesieniu do ich charakterystyk lub przeznaczenia; innowację procesową - oznaczającą wprowadzenie do praktyki w przedsiębiorstwie nowych lub znacząco ulepszonych metod produkcji lub dostawy; innowację marketingową - oznaczającą zastosowanie nowej metody marketingowej obejmującej znaczące zmiany w wyglądzie produktu, jego opakowaniu, pozycjonowaniu, promocji, polityce cenowej lub modelu biznesowym, wynikającej z nowej strategii marketingowej przedsiębiorstwa; innowację organizacyjną - polegającą na zastosowaniu w przedsiębiorstwie nowej metody organizacji jego działalności biznesowej, nowej organizacji miejsc pracy lub nowej organizacji relacji zewnętrznych. Dodatkowym efektem projektu może być wprowadzenie nowych rozwiązań organizacyjnych lub nowych rozwiązań marketingowych prowadzących do poprawy produktywności i efektywności przedsiębiorstwa.Wspierane będą projekty obejmujące wprowadzenie na rynek produktu/usługi lub procesu, innowacyjnego co najmniej w skali ponadlokalnej. Należy przez to rozumieć, że innowacja wdrażana w wyniku realizacji projektu może być stosowana w danym powiecie województwa świętokrzyskiego nie dłużej niż 3 lata. Weryfikacja nastąpi w oparciu o zapisy wniosku o dofinansowanie, opinię o innowacyjności oraz dodatkowych dokumentów i danych potwierdzających innowacyjność projektu (np. dokumenty patentowe, publikacje naukowe, dostępne badania, wynik przeszukiwania baz danych, literatura fachowa). Z przedstawionych dokumentów musi jednoznacznie wynikać, że innowacja wdrażana w wyniku realizacji projektu nie jest stosowana w danym powiecie województwa świętokrzyskiego dłużej niż 3 lata.

Zdaniem Sądu, w rozpoznawanej sprawie w zakresie oceny spełnienia ww. kryterium zaistniały uchybienia, dające podstawę stwierdzeniu, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny.

Jak wskazano powyżej, zasada rzetelności, o której stanowi art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej jest związana z ustanowieniem jasnych i zrozumiałych dla wnioskodawców kryteriów wyboru projektów, zgodności postępowania właściwej instytucji z ustanowionymi w danym trybie regułami. Winna być ona realizowana przez organ również w kontekście należytego umotywowania dokonanej oceny projektu.

Rozstrzygnięcie protestu przez właściwą instytucję zarządzającą powinno zawierać szczegółową, jednoznaczną, rzetelną i przejrzystą analizę kwestionowanych przez wnioskodawcę ocen projektu. Rozstrzygnięcie podlegające ocenie sądu musi zawierać powody, które zdecydowały o nieuwzględnieniu protestu wraz z ich uzasadnieniem. Przy formułowaniu oceny zachowana jest swoboda, wszakże nie powinna ona jednak być dowolna, nacechowana arbitralnością. Dowolna byłaby wówczas, gdyby była sprzeczna z obowiązującymi unormowaniami, logiką, wiedzą, doświadczeniem życiowym, pozbawiona spójnego wywodu, gdyby nie wyjaśniono zrozumiale przesłanek oceny.

Zdaniem Sądu Instytucja Zarządzająca formułując uzasadnienie informacji o nieuwzględnieniu protestu powyższym wymogom nie sprostała.

W pierwszej kolejności należy zauważyć, iż nazwa kryterium dopuszczającego sektorowego nr 1, a mianowicie: "czy projekt dotyczy innowacji produktowej lub procesowej" nie pozostawia wątpliwości interpretacyjnych, iż pozytywną ocenę w ramach tego kryterium spełni projekt realizujący którąkolwiek z wymienionych innowacji. Aby zatem uzyskać potwierdzenie spełnienia kryterium projekt winien dotyczyć innowacji produktowej albo innowacji procesowej (lub, co oczywiste, obu z nich).

Poza sporem pozostaje okoliczność, iż projekt nie dotyczy innowacji procesowej, albowiem strona zaakceptowała w tym względzie argumentację organu. Wynika to wprost z treści protestu i skargi. Jednakże zdaniem skarżącej projekt dotyczy innowacji produktowej, albowiem wytwarzane docelowe produkty wypełniają jej definicję.

Uzasadniając brak innowacji produktowej organ podniósł, iż produkty, które wnioskodawca zamierza produkować w ramach projektu tj. separatory, filtry, urządzenia do waloryzacji, urządzenia do uzdatniania zostaną wytworzone przy zastosowaniu technologii hartowania Hardening ProRDF, która nie stanowi przedmiotu projektu oraz nie będzie wdrażana przez wnioskodawcę.

Zdaniem Sądu powyższa argumentacja organu jest wadliwa i nie może świadczyć o braku innowacji produktowej.

Okoliczność, iż dana technologia nie stanowi przedmiotu projektu w żaden sposób nie może wpływać na istnienie innowacji produktowej tego projektu. Strona deklaruje bowiem wprowadzenie na rynek 4 innowacyjnych produktów, nie zaś samej procedury. Należy zwrócić uwagę na brzmienie definicji tej innowacji: jest to wprowadzenie na rynek przez dane przedsiębiorstwo nowego towaru lub usługi. W świetle tej definicji należało zatem ocenić cechy produktów końcowych z uwzględnieniem technologii hartowania w procesie ich wytwarzania, czego organ zaniechał. Jednakże obojętne z punktu widzenia tej oceny jest, czy sama technologia hartowania jest przedmiotem projektu. Zaproponowane przez organ rozumienie definicji spornego kryterium wykracza poza jej ramy i wprowadza nowe, nieznane wymogi.

Sąd nie podziela również tezy organu, iż w zakresie rzeczowym projektu strona nie wskazała poziomu innowacyjności produktów wytwarzanych przez maszyny. Należy w tym względzie zauważyć, iż organ nie rozważył i nie ocenił w ramach spełnienia spornego kryterium informacji jakich dostarczył wnioskodawca w dokumentacji projektowej.

W punkcie 2-2 Biznes planu wnioskodawca wskazywał, iż projekt zakłada wprowadzenie na rynek nowej grupy produktowej opartej o nową technologię hartowania próżniowego - separatory, filtry oraz urządzenia do uzdatniania i waloryzacji. Jak dalej wskazano dotychczas żadna firma nie stosowała w swoich produktach technologii hartowania, jaką proponuje wnioskodawca i dla specyficznej branży - gospodarki odpadami komunalnymi. Efekty projektu będą innowacyjne na skalę europejską. Na potwierdzenie wyrażonego stanowiska strona załączyła opinię o innowacyjności, stanowiącą załącznik 18. Dalej opisując charakter wdrażanej innowacji strona podała, że innowacja produktowa dotyczy nowej grupy produktowej zawierającej 4 rodzaje urządzeń, które dzięki zastosowaniu technologii Hardening ProRDF pozwalają na bezpieczne oraz efektywne przetwarzanie frakcji odpadów komunalnych. Także w punkcie 3 Biznes planu wnioskodawca w szczegółowy sposób opisał nowe produkty oraz wyjaśnił jakimi nowymi cechami będą się one charakteryzowały, co będzie je wyróżniało spośród produktów konkurencji.

Żadnych z powyżej wskazanych informacji organ nie przeanalizował w kontekście spełnienia kryterium innowacji produktowej. Analizie nie poddano także opinii o innowacyjności, stanowiącej załącznik 18, która zawiera m.in. charakterystykę produktów.

W ocenie Sądu brak szczegółowej analizy treści wniosku i jego załączników - w szczególności Biznes planu i opinii o innowacyjności czyni uwagi organu, w kontekście niespełnienia warunków spornego kryterium, dowolnymi.

Wymaga podkreślenia, że na organie spoczywa obowiązek rozważenia wszelkich wskazanych we wniosku okoliczności, w zestawieniu z definicją danego kryterium, która to powinność jest skorelowana z obowiązkiem należytego uzasadnienia zajętego stanowiska, tj. wyjaśnienia z jakich powodów projekt został odrzucony. Ocena w omawianym zakresie została natomiast dokonana bez rozważenia wszelkich wskazanych we wniosku i jego załącznikach okoliczności i bez przedstawienia wyczerpującego uzasadnienia dla dokonanego wyboru w tym zakresie.

Mając na względzie powyższe uchybienia wskazać należy, że wyrażone w zaskarżonej informacji stanowisko organu uchyla się spod kontroli Sądu, albowiem nie zawiera stosownego, pełnego uzasadnienia.

Stwierdzone wady dokonanej oceny polegające na błędnej interpretacji definicji kryterium oraz niekompletnym jej uzasadnieniu świadczą o naruszeniu przez Zarząd zasady rzetelności (art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej).

W świetle powyższego Sąd stwierdza, że dotychczas zaprezentowana ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny.

Ponownie rozpatrując sprawę Instytucja Zarządzająca wyeliminuje wady dokonanej oceny projektu w zakresie kryterium dopuszczającego sektorowego nr 1 oraz właściwie ją uzasadni.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy wdrożeniowej orzekł, jak w punkcie 1 wyroku. Rozstrzygnięcie o kosztach w punkcie 2 wyroku (200 zł - wpis od skargi) uzasadnia art. 200 w zw. z art. 205 § 2 ustawy p.p.s.a.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.