Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 72633

Wyrok
Naczelnego Sądu Administracyjnego (do 2003.12.31) w Katowicach
z dnia 18 czerwca 2001 r.
I SA/Ka 819/00

UZASADNIENIE

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie - Ośrodek Zamiejscowy w Katowicach po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2001 r. sprawy ze skargi Spółki z o.o. "C. C." Biura Handlu Zagranicznego w J. na decyzję Izby Skarbowej w K. z dnia 15 marca 2000 r. nr (...) w przedmiocie określenia wysokości podatku od towarów i usług

oddala skargę.

Uzasadnienie faktyczne

Urząd Skarbowy w R. decyzją z dnia 25 października 1999 r. nr (...) określił Spółce z o.o. "C. C." Biuru Handlu Zagranicznego w J. kwotę zwrotu różnicy podatku od towarów i usług za miesiąc luty 1999 r. w wysokości 72.405 zł. Poza tym określono wysokość zaległości podatkowej w kwocie 8.214 zł i odsetki za zwłokę w kwocie 1.377,30 zł. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia podano przepis art. 207, art. 21 § 3, art. 52 § 1 pkt 2, art. 53 § 5 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 z późn. zm.), art. 10 ust. 2, art. 27 ust. 6 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 z 1993 r. z późn. zm.). W uzasadnieniu decyzji wskazano, że strona zaniżyła podatek należny z uwagi na niesłuszne zaliczenie do sprzedaży eksportowej i zastosowanie stawki 0% w stosunku do usługi opracowania projektów graficznych udokumentowanych fakturą wystawioną dla kontrahenta rosyjskiego. Wyżej wymieniona usługa została wykonana w kraju i nie przedstawiono dokumentów, z których wynikałoby, że usługa może być traktowana jako eksport usług. Zgodnie z treścią art. 39 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku VAT eksportem usług są również usługi świadczone w kraju, jeżeli są bezpośrednio związane z eksportem towarów, a z zawartych umów wynika, że wartość tych usług jest uwzględniona w cenie towaru. Następnie dokonano wyliczenia należności podatkowych.

W odwołaniu od powyższej decyzji strona zarzuciła naruszenia przepisów prawa procesowego, tj. art. 120, art. 122, art. 139 , art. 180, art. 210 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 z późn. zm.). Ponadto zarzucono naruszenie przepisów prawa materialnego przez błędną i rozszerzającą interpretację art. 39 ust. 2 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 z 1993 r. z późn. zm.) oraz błędną wykładnię § 58 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 15 grudnia 1997 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 156, poz. 1024 z późn. zm.). W oparciu o powyższe zarzuty domagano się uchylenia zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu odwołania dowodzono, że strona miała prawo zastosować stawkę 0%, a organ podatkowy niesłusznie odmówił przyjęcia dokumentów istotnych w sprawie.

Zaskarżoną decyzją z dnia 15 marca 2000 r. nr (...) Izba Skarbowa w Katowicach na podstawie art. 233 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 z późn. zm.) uchyliła decyzję organu I instancji w części i określiła kwotę zwrotu różnicy podatku w wysokości 67.089 zł, a w pozostałej części utrzymała w mocy decyzję I instancji.

W uzasadnieniu decyzji powołano się na pogląd zawarty w wyroku NSA z dnia 5 stycznia 1998 r. sygn. akt I SA/Ka 987/96 i wskazano, że warunkiem zastosowania stawki "0" dla usług świadczonych w kraju jest bezpośrednie ich powiązanie z eksportem towaru oraz uwzględnienie ich wartości w cenie eksportowanego towaru. W cenie eksportowanego towaru nie uwzględniono wartości usługi projektowej. Podkreślono, że strona nie świadczyła tej usługi, lecz nabyła ją na własny rachunek w podmiocie macierzystym "C. C." ZPChr. Nie zgodzono się z zarzutami dotyczącymi naruszenia przepisów proceduralnych akcentując, że Spółka była zapoznana z materiałem dowodowym i miała możliwość wypowiedzenia się i uzupełnienia materiału dowodowego, co czyniła w pismach. Poza tym organ podatkowy w dostateczny sposób wyjaśnił okoliczności sprawy i dopuścił wszystkie dowody. Zmieniono decyzję z uwagi na oparcie się na korekcie deklaracji przez strony.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Spółka z o.o. "C. C." Biuro Handlu Zagranicznego w J. zarzuciła powyższej decyzji naruszenie:

- postanowień art. 121 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 z późn. zm.) poprzez niezgodność wewnętrzną uzasadnienia zaskarżonej decyzji,

- przepisu art. 122 Ordynacji podatkowej poprzez nie wyjaśnienie istotnych problemów mających znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy,

- art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez nie zebranie wszystkich materiałów związanych z realizacją umowy zlecenia na wykonanie usług projektowo-graficznych na rzecz kontrahenta rosyjskiego,

- błędną i rozszerzającą interpretacje treści art. 4 ust. 6 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 z 1993 r. z późn. zm.).

W oparciu o powyższe zarzuty strona domagała się uchylenia zaskarżonej decyzji.

Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymał dotychczasowe stanowisko.

W piśmie z dnia 25 maja 2001 r. pełnomocnik strony dowodził, że sporna usługa spełniała warunki do przyjęcia stawki 0% w oparciu o przepis § 58 lub § 70 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 15 grudnia 1997 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 156, poz. 1024 z późn. zm.). Do pisma dołączono pismo Urzędu Statystycznego z dnia 27 września 2000 r., z którego wynika, że usługę polegającą na zaprojektowaniu wzoru graficznego zaliczono do podbranży rzeczoznawca.

Na rozprawie w dniu 7 czerwca 2001 r. pełnomocnik strony skarżącej podtrzymał zarzuty zawarte w skardze i piśmie procesowym z dnia 25 maja 2001 r.

Pełnomocnik organu odwoławczego wniósł o oddalenie skargi.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa.

Zakres kontroli sądowo-administracyjnej został w tej sprawie wyznaczony przez przepis art. 21 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 z późn. zm.). W jego świetle Sąd jest uprawniony wyłącznie do oceny legalności podjętej decyzji określającej podatek od towarów i usług.

Powszechnie przyjmuje się, że podatek od towarów i usług jest podatkiem sformalizowanym i stosowanie wszelkich ulg, przywilejów i preferencji w tym podatku może być stosowane tylko w wypadku zachowania warunków określonych w ustawie bądź w wydanym na jej podstawie rozporządzeniu Ministra Finansów.

Eksport towarów i usług jest odrębną czynnością zdefiniowaną z punktu widzenia jej charakteru oraz miejsca wykonania. Zgodnie z art. 4 pkt 4 cyt. ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 z 1993 r. z późn. zm.) eksportem towarów jest potwierdzony przez graniczny urząd celny wywóz towarów poza granicę Rzeczypospolitej Polskiej w wykonaniu czynności określonych w art. 2. Istotą tej czynności, obok aspektów o charakterze kauzalno-podmiotowym, jest aspekt formalny. Aby czynność ta uznana była za eksport, musi być potwierdzona formalnie przez konkretny urząd celny. Przez eksport usług rozumie się usługi wykonywane przez podatnika poza państwową granicą RP (por. Komentarz do ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, pod red. W. Modzelewskiego, Warszawa 1997, s. 17).

Przepis art. 39 rozciągnął omawiane pojęcie usług eksportowych. Eksportem usług w rozumieniu ustawy są również:

1) usługi świadczone w kraju, jeżeli są bezpośrednio związane z eksportem towarów, a z zawartych umów wynika, że wartość tych usług jest uwzględniona w cenie eksportowanego towaru,

2) usługi polegające na naprawie, uszlachetnianiu, przerobie lub przetwarzaniu towarów przywiezionych na polski obszar celny na czas oznaczony, jeżeli towary te zostaną wywiezione za granicę zgodnie z warunkami określonymi w przepisach celnych.

Minister Finansów działając na podstawie upoważnienia ustawowego (art. 39 ust. 2 cyt. ustawy) wydał w dniu 15 grudnia 1997 r. rozporządzenie w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 156, poz. 1024 z późn. zm.). W § 58 przez usługi związane bezpośrednio z eksportem towarów uznano:

1) usługi dotyczące towarów eksportowanych, polegające na ich pakowaniu, przewozie do miejsc formowania przesyłek zbiorowych, składowaniu, przeładunku, ważeniu, kontrolowaniu, nadzorowaniu bezpieczeństwa przewozu,

2) usługi świadczone na podstawie umowy maklerskiej, agencyjnej, zlecenia, pośrednictwa i komisu, dotyczące towarów eksportowanych.

W rozpatrywanej sprawie strona nie dopełniła podstawowego obowiązku pozwalające na skorzystanie z preferencyjnej stawki "0", gdyż w cenie eksportowanego towaru ani w umowie nie ujęto ceny usługi projektowania. Podobne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku, z dnia 5 stycznia 1998 r. sygn. akt I SA/Ka 987/96 oraz z dnia 23 marca 1999 r. sygn. akt I SA/Ka 1493/97.

Nie można było również przyjąć preferencyjnej stawki na podstawie § 70 ust. 2 pkt 3 cyt. rozporządzenia. Przepis ten stanowił, że stawkę podatku 0% stosuje się do usług projektowania budowlanego, technologicznego i urbanistycznego, w zakresie rzeczoznawstwa, adwokackich i notarialnych, z zastrzeżeniem ust. 3. Wprawdzie mamy do czynienia z usługą zaliczoną do podbranży rzeczoznawstwa, lecz to nie strona skarżąca wykonała usługę projektowania a inny podmiot w rozmienia ustawy o podatku od towarów i usług. A zatem z tego względu skorzystanie z niższej stawki nie było uzasadnione.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego brak również podstaw do przyjęcia, że organy podatkowe nie wyjaśniły w dostateczny sposób okoliczności sprawy i naruszyły inne przepisy Ordynacji podatkowej. Na podatniku podatku od towarów i usług ciąży obowiązek ścisłego spełniania przesłanek i zgromadzenia odpowiednich dokumentów, aby skorzystać z preferencyjnego sposobu opodatkowania. Niedopełnienie tego obowiązku wywołuje negatywne skutki prawne dla strony.

Z tych względów Sąd skargę jako nieuzasadnioną, na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 z późn. zm.), oddalił.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.