Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1623156

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim
z dnia 28 stycznia 2015 r.
I SA/Go 693/14

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Dariusz Skupień.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 stycznia 2015 r. wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia skargi w sprawie ze skargi S.J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia (...) r. nr (...) w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od stycznia do października 2007 r. postanawia: odmówić przywrócenia terminu.

Uzasadnienie faktyczne

Decyzją z dnia (...) października 2014 r. nr (...) Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia (...) czerwca 2014 r. nr (...) określającą skarżącemu podatek do towarów i usług za okres od stycznia do października 2007 r.

Zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 13 października 2014 r. (z.p.o.k.129 akt administracyjnych). Decyzja ta zawierała prawidłowe pouczenie o sposobie i trybie jej zaskarżenia.

Na powyższą decyzję S.J. wniósł skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. nadając ją w Urzędzie Pocztowym w dniu 12 listopada 2014 r. (data stempla pocztowego k. 13 akt sądowych).

Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału ww. skarga została przekazana zgodnie z właściwością Dyrektorowi Izby Skarbowej w dniu 14 listopada 2014 r. (k. 14 akt sądowych), o czym poinformowano skarżącego.

Dyrektor Izby Skarbowej przesyłając przedmiotową skargę do tutejszego Sądu wraz z aktami administracyjnymi, w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie.

Postanowieniem z dnia 19 grudnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. odrzucił skargę S.J. jako wniesioną z uchybieniem terminu.

Wnioskiem z dnia (...) grudnia 2014 r., złożonym za pośrednictwem organu, skarżący, wystąpił do tutejszego Sądu o przywrócenie terminu do złożenia skargi.

W motywach uzasadnienia wniosku podniósł, że skutkiem wydania zaskarżonej przez niego decyzji było wszczęcie postępowania egzekucyjnego, przez co nie miał środków finansowych na zaangażowanie profesjonalnego pełnomocnika. Dlatego też po otrzymaniu decyzji 14 października 2014 r., zwrócił się o sporządzenie skargi do członka swojej rodziny. Sporządzoną skargę otrzymał 12 listopada 2014 r. Tego samego dnia udał się do Urzędu Pocztowego celem nadania przesyłki, zawierającej skargę. Skarżący zaznaczył, że z uwagi na to, że okienko w punkcie pocztowym było bardzo małe podał skargę przez niewielki otwór w szybie celem dobrania właściwej koperty przez pracownika pocztowego. Skarżący wskazał, że w związku z problemem wynikającym z przekazania skargi przez otwór w szybie, ekspedientka po wybraniu koperty zaproponowała aby wypełnił kopertę a później tak wypełnioną kopertę podał z powrotem. Z uwagi na fakt, iż skarga znajdowała się już po drugiej stronie ekspedientka zaproponowała mu podanie danych zawartych na skardze, celem zaadresowania. Sugerując się nagłówkiem skargi wskazała mu adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp.

Skarżący zaznaczył, że nie miał możliwości skontrolowania adresu z tym wskazanym w skardze. W ocenie skarżącego do pomyłki doszło nie z jego winy, gdyż osobą, która się pomyliła był pracownik poczty. Zaznaczył również, że dopiero w dniu 29 grudnia 2014 r. tj. w dniu otrzymania postanowienia o odrzuceniu przedmiotowej skargi zorientował się, iż koperta w skutek błędu pracownika poczty, została niewłaściwie zaadresowana.

Nadto skarżący stwierdził, że Sąd mimo poprawnie zaadresowanej skargi potrzebował aż dwóch dni by wysłać skargę do organu, co spowodowało, iż skarga została złożona jeden dzień po terminie.

W ocenie skarżącego niedochowanie terminu stanowiło skutek okoliczności, za które nie ponosi winy a przy wysyłaniu skargi dołożył należytej staranności.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm. - powoływanej dalej jako p.p.s.a.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże zgodnie z regulacją art. 86 § 1 tej ustawy jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

Wymogi formalne wniosku o przywrócenie terminu zostały sprecyzowane w art. 87 § 1-4 p.p.s.a., zgodnie z którym pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Zaznaczyć należy, że aby przywrócenie terminu było możliwe strona musi spełnić łącznie wszystkie przesłanki wynikające z ww. przepisu. Pozytywną przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy strony w jego uchybieniu. Brak winy wiąże się w takiej sytuacji z obowiązkiem dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Jedynie gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, można mówić o braku winy. Należy wskazać, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, przy zastosowaniu obiektywnego miernika staranności, jaki można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Przy ocenie winy strony lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub nie podjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu. Brak winy w uchybieniu terminu należy przyjąć wtedy, gdy zainteresowany nie był w stanie przeszkody pokonać (usunąć) przy użyciu sił i środków normalnie dostępnych, nie ryzykując własnym bądź innych zdrowiem, życiem lub narażając siebie bądź innych na poważne straty majątkowe (por. postanowienie NSA z dnia 19 grudnia 2013 r. sygn. akt II GZ 752/13 dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach na stronie internetowej cbois.nsa.gov.pl).

W rozpoznawanej sprawie skarżący uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wskazał na okoliczności nadania skargi w Urzędzie Pocztowym. Zaznaczył, że z uwagi na to, że okienko w punkcie pocztowym było bardzo małe podał skargę przez niewielki otwór w szybie celem dobrania właściwej koperty przez pracownika pocztowego. Skarżący wskazał następnie, że zaadresował kopertę przy czym to pracownik poczty podał mu błędne dane adresowe bowiem skarga, z uwagi na trudności w przekazaniu, została po drugiej stronie okienka. Skarżący twierdzi, że dochował należytej staranności przy wnoszeniu skargi winą obarczając pracownika poczty.

W ocenie Sądu powołana w uzasadnieniu wniosku okoliczność podania przez pracownika poczty niewłaściwych danych adresowych, nie wskazuje na brak winy skarżącego w uchybieniu terminowi do złożenia skargi. Skarżący wskazał, że z uwagi na brak środków finansowych na profesjonalnego pełnomocnika zwrócił się o sporządzenie skargi do członka swojej rodziny, niemniej jednak przed nadaniem skargi w Urzędzie Pocztowym zapewne zapoznał się z jej treścią, m.in. z danymi adresowymi podanymi w nagłówku przedmiotowej skargi. Nadto w skarżonej decyzji S.J. został właściwie pouczony przez organ o trybie wnoszenia skargi. Trudno zatem przyjąć by skarżący adresując kopertę przedmiotowej skargi, przy dochodwaniu należytej staranności, nie zwrócił uwagi, że wysyła ją do (...), gdzie znajduje się Sąd Administracyjny, zamiast do (...), gdzie mieści się siedziba Dyrektora Izby Skarbowej.

Zauważyć również należy, że skarga S.J. liczy 9 stron A4, zatem nawet wraz z jej odpisem nie stanowiła ona pisma nadzwyczajnych rozmiarów, które nie mogłoby przejść przez okienko pocztowe. W ocenie Sądu skarżący godząc się na pomoc pracownika poczty w zaadresowaniu koperty przedmiotowej skargi zgodził się również na wynikające z tego konsekwencje. Przyjmuje się bowiem, że pojęcie winy strony w uchybieniu terminowi w postępowaniu sądowym obejmuje swym zakresem także winę osób trzecich, które strona upoważniła do dokonania określonej czynności. Błędy i zaniedbania osoby, którą posłużył się skarżący obciążają jego samego, a tym samym nie uwalniają one strony od winy w niezachowaniu terminu (por. postanowienie NSA z 21 stycznia 2015 r. sygn. akt I OZ 1226/14 dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl).

Skarżący we wniosku o przywrócenie terminu wskazuje również, że Sąd, mimo poprawnie zaadresowanej skargi potrzebował aż dwóch dni by wysłać skargę do organu, co spowodowało, iż skarga została złożona jeden dzień po terminie.

Wskazać jednak należy, że powyższy zarzut skarżącego nie znajduje uzasadnienia. Skarga S.J. wpłynęła bezpośrednio do tutejszego Sądu w dniu 13 listopada 2014 r. (koperta k. 13 akt sądowych) i już dnia następnego po wydaniu stosownych zarządzeń przez Przewodniczącego Wydziału została przekazana listem poleconym do Dyrektora Izby Skarbowej (koperta k. 14 akt sądowych).

W ocenie Sądu podniesiona we wniosku o przywrócenie terminu argumentacja skarżącego nie uprawdopodobnia braku winy skarżącego w uchybieniu terminowi do złożenia skargi, a tym samym uniemożliwia jego przywrócenie.

Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.