Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 748538

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim
z dnia 7 października 2010 r.
I SA/Go 586/10

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Stefan Kowalczyk.

Sędziowie WSA: Dariusz Skupień, Joanna Wierchowicz (spr.).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 października 2010 r. sprawy ze skargi A.D. i W.D. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia (...) r. nr (...) w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym oddala skargę.

Uzasadnienie faktyczne

A.D. i W.D. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej nr (...) z (...) kwietnia 2010 r. utrzymujące w mocy postanowienie Dyrektora Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Nr (...) z dnia (...) grudnia 2009 r. w przedmiocie zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne.

Rozstrzygnięcie zapadło na podstawie następującego stanu faktycznego:

Dyrektor Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wszczął postępowanie egzekucyjne z majątku "F" s.c. A.D., W.D. na podstawie tytułów wykonawczych Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału z dnia (...) kwietnia 2009 r. Organ egzekucyjny dokonał zajęcia rachunku bankowego skarżącej, prowadzonego przez (...). Podaniem z (...) kwietnia 2009 r., wspólnicy spółki wnieśli zarzuty na prowadzone postępowanie egzekucyjne podnosząc zarzut nieistnienia obowiązku zapłaty składek na ubezpieczenie społeczne, składek na ubezpieczenie zdrowotne, składek na FP i FGSP za poszczególne okresy wymienione w tytułach wykonawczych wraz z naliczonymi odsetkami za zwłokę i kosztami upomnień. W piśmie z dnia (...) maja 2009 r. skarżący potwierdzili, iż pismo nazwane skargą na czynności egzekucyjne dotyczy zarzutu na prowadzone postępowanie egzekucyjne - zarzutu nieistnienia obowiązku zapłaty składek.

Po uzyskaniu stanowiska wierzyciela - Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział - Dyrektor Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych postanowieniem z (...) października 2009 r. orzekł o niedopuszczalności zarzutu zgłoszonego przez Zobowiązaną.

Skarżąca złożyła zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej, który postanowieniem z (...) listopada 2009 r. nr (...) uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Dyrektor Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych postanowieniem z (...) grudnia 2009 r. orzekł o uznaniu za bezzasadny zarzut nieistnienia obowiązków wykazanych w tytułach wykonawczych z dnia (...) kwietnia 2009 r. w oparciu o stanowisko wierzyciela wyrażone w postanowieniu z (...) grudnia 2009 r. Wierzyciel bowiem uzasadniając swoje stanowisko wskazał, że rozpoznając zarzut w trybie art. 33 pkt 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji wziął pod uwagę, że płatnik składek "F" A.D., K.D. dokonała zgłoszenia do ubezpieczeń od dnia (...) stycznia 1999 r. K.D. z tytułu prowadzenia działalności jako wspólnik w 'F" s.c. dokonał zgłoszenia do ubezpieczeń społecznych i do ubezpieczenia zdrowotnego od (...) stycznia 1999 r. do (...) maja 2000 r. po czym zgłosił się ponownie od (...) maja 2001 r. Działalność w dalszym ciągu prowadzona była przez drugiego wspólnika - A.D. Zakład Ubezpieczeń Społecznych, Oddział wszczął odrębne postępowanie administracyjne w wyniku którego wydał w dniu (...) kwietnia 2004 r. decyzję (...), którą ustalił okres podlegania ubezpieczeniom społecznym przez K.D. z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej w formie spółki cywilnej. Rozstrzygnięcie to nie zostało zakwestionowane przez skarżących w związku z czym stało się ostateczne i prawomocne i podlegało wykonaniu. Dalej wierzyciel podał, że w dniu (...) czerwca 2004 r. "F" s.c. złożyła korekty dokumentów rozliczeniowych ZUS DRA i ZUS RNA za okres 06/2000-05/2001 oraz dokument zgłoszeniowy ZUS ZUA - zgłoszenie do ubezpieczeń społecznych K.D. w związku z czym wystąpiło zadłużenie z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne za okres 07/200-05/2001, na ubezpieczenie zdrowotne za okres 09/2000-05/2001 i na FP i FGŚP za okres 08/200-04/2001. Dokument korekty zawierał pouczenie, z którego wynikało, że deklaracja stanowi podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego. Wierzyciel podkreślił, że złożenie przez płatnika korekt dokumentów zgłoszeniowych i rozliczeniowych jest tożsame z tym, że powstał obowiązek opłacenia składek. Obowiązki wykazane w tytułach wykonawczych z dnia (...) kwietnia określone zostały w dokumentach rozliczeniowych złożonych do ZUS przez 'F" s.c. lecz nie zostały wykonane.

Na postanowienie Dyrektora Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z (...) grudnia 2009 r. skarżący wnieśli zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej, zarzucając po raz kolejny nieistnienie obowiązku opłacenia składek ubezpieczeniowych za okres od dnia (...) czerwca 2000 r. do dnia (...) maja 2001 r., oraz stwierdzając, że stan faktyczny i prawny sprawy przedstawiony w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, jak i w postanowieniu Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział z (...) grudnia 2009 r. Nr (...) w sprawie stanowiska wierzyciela, nie znajduje potwierdzenia w aktach sprawy.

Postanowieniem z (...) kwietnia 2010 r. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy postanowienie Dyrektora Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z (...) grudnia 2009 r. o uznaniu za bezzasadny zarzut nieistnienia obowiązków wykazanych w tytułach wykonawczych z dnia (...) kwietnia 2009 r.

W uzasadnieniu postanowienia będącego przedmiotem kontroli w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym, Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, że na podstawie art. 34 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji wypowiedź wierzyciela w zakresie zarzutów o których mowa w art. 33 pkt 1-5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji jest dla organu egzekucyjnego wiążąca. Powołał się przy tym na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 20 czerwca 2008 r., sygn. akt II FSK 741/07 zawierający stanowisko, zgodnie z którym za niedopuszczalne należy uznać domaganie się od organów egzekucyjnych aby te - wbrew twierdzeniom wierzyciela - uwzględniły wniesiony przez zobowiązanego środek zaskarżenia. Przyjęcie stanowiska, zgodnie z którym organy egzekucyjne byłyby w takiej sytuacji uprawnione do merytorycznego badania zarzutów pozostawałoby w sprzeczności z jednoznacznym brzmieniem analizowanych regulacji prawnych i prowadziłoby do zakwestionowania racjonalności rozwiązań prawnych przyjętych przez ustawodawcę.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący wnieśli o uchylenie w całości postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej lub jego zmianę, ewentualnie o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia oraz o zwrot kosztów postępowania według norm przepisanych.

Uzasadniając skargę strona skarżący zarzuciła brak uzasadnienia faktycznego i prawnego zaskarżonego postanowienia twierdząc, że uzasadnienie stanowi wyłącznie opis stanu faktycznego i czynności dokonywanych przez strony w sprawie i nie posiada odrębnego wyjaśnienia dlaczego i na jakiej podstawie prawnej organ II instancji utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Dyrektora Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych zwłaszcza, że postanowieniem z (...) listopada 2009 r. po rozpatrzeniu identycznego zażalenia z (...) października 2009 r., Dyrektor Izby Skarbowej uchylił postanowienie organu I instancji w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Skarżąca podkreśliła, że postanowienie z (...) listopada 2009 r. zawierało opis stanu faktycznego sprawy i oddzielne wyjaśnienie dlaczego i na jakiej podstawie prawnej zostało wydane, wobec czego niezrozumiałe jest dla niej, dlaczego zaskarżone rozstrzygnięcie jest całkowicie rozbieżne w stosunku do poprzedniego.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, że zaskarżone postanowienie zawiera zarówno uzasadnienie faktyczne, jak i prawne i wskazuje fakty, które organ odwoławczy uznał za udowodnione oraz dowody, na których się oparł, a w uzasadnieniu prawnym przywołuje treść przepisów, oraz podaje ich wykładnię odniesioną do ustalonego w sprawie stanu faktycznego. Podkreślił, że skarżąca została poinformowana o zasadach rozpatrywania zarzutów na postępowanie egzekucyjne określonych w art. 34 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Wskazał także, że zarzut nieistnienia obowiązku objętego tytułami wykonawczymi został wymieniony w art. 33 pkt 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji co zobowiązywało do uzyskania stanowiska wierzyciela w formie postanowienia na podstawie art. 34 § 1 lub przepisu art. 34 § 1a ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Przypomniał, że poinformował stronę skarżącą, że pierwsze z tych postanowień (art. 34 § 1) wydawane jest, gdy wierzyciel wypowiada się merytorycznie w zakresie zgłoszonych zarzutów, pod kątem przesłanek określonych w art. 33 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji zaś drugie (na podstawie art. 34 § 1a powołanej ustawy) dotyczy stwierdzenia przez wierzyciela niedopuszczalności zarzutów, jeżeli zarzut zobowiązanego jest lub był przedmiotem rozpatrzenia w odrębnym postępowaniu administracyjnym, podatkowym lub sądowym albo zobowiązany kwestionuje w całości lub w części wymagalność należności pieniężnej z uwagi na jej wysokość ustaloną lub określoną w orzeczeniu, od którego przysługują środki zaskarżenia.

Dyrektor Izby Skarbowej wskazał również, że w przypadku stwierdzenia niedopuszczalności zarzutów, wierzyciel nie dokonuje ich merytorycznej oceny. Dyrektor Izby Skarbowej przypomniał, iż dwukrotnie uchylał postanowienia w przedmiocie zgłoszonego zarzutu nieistnienia obowiązku objętego tytułami wykonawczymi z jednoczesnym przekazaniem sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. (...) czerwca 2009 r. Oddział ZUS orzekł o oddaleniu zarzutu nieistnienia obowiązku zapłaty składek na ubezpieczenie społeczne.

Dyrektor Izby Skarbowej po przeprowadzonym postępowaniu odwoławczym postanowieniem z (...) sierpnia 2009 r. wycofał postanowienie organu egzekucyjnego z obrotu prawnego, jako wydanego z pominięciem stanowiska wierzyciela oraz niespełniającego wymogów określonych przez ustawodawcę w art. 124 k.p.a. i po ponownym rozpatrzeniu sprawy, powołując się na stanowisko Wierzyciela ZUS Oddział Dyrektor Oddziału ZUS postanowieniem z (...) października 2009 r. orzekł o niedopuszczalności zarzutu zgłoszonego przez Zobowiązaną.

Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z (...) listopada 2009 r. uchylił zaskarżone postanowienie organu egzekucyjnego i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji bowiem organ egzekucyjny orzekając o niedopuszczalności zarzutu nie podał w postanowieniu zakresu, w jakim orzeka, tj. w odniesieniu do których tytułów wykonawczych, powołanych przez skarżącą, stwierdził niedopuszczalność zarzutu i nie wskazał także odrębnego postępowania administracyjnego lub sądowego, w którym zarzut był przedmiotem rozpatrzenia, a tym samym nie spełnił przesłanki pozwalającej na zastosowanie art. 34 § 1a ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Dopiero (...) grudnia 2009 r. Oddział Zakładu Ubezpieczeń Społecznych orzekł o bezzasadności zarzutu nieistnienia obowiązków wykazanych w tytułach wykonawczych z dnia (...) kwietnia 2009 r. w oparciu o stanowisko wierzyciela wyrażone w postanowieniu z (...) grudnia 2009 r., wydanym na podstawie art. 34 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, w którym wierzyciel poddał merytorycznej ocenie zarzut skarżącej w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego.

W postanowieniu z (...) grudnia 2009 r. organ egzekucyjny przytoczył stanowisko wierzyciela z którego wynikało, że płatnik składek " F " A.D., K.D. S. C. dokonał zgłoszenia do ubezpieczeń od dnia (...) stycznia 1999 r. K.D. z tytułu prowadzenia działalności jako wspólnik w "F" s.c. dokonał zgłoszenia do ubezpieczeń społecznych i do ubezpieczenia zdrowotnego od dnia (...).01.1999 r. do (...).05.2000 r., po czym zgłosił się ponownie od (...).05.200lr. Jednocześnie w okresie, w którym K.D. jako wspólnik spółki cywilnej był wyrejestrowany z ubezpieczeń (tj. od (...).06.2000 r. do (...).05.2001 r.); powyższa działalność w dalszym ciągu prowadzona była przez drugiego wspólnika - A.D. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wszczął "odrębne postępowanie administracyjne"; w jego wyniku dnia (...) kwietnia 2004 r. wydał decyzję w której ustalił okres podlegania ubezpieczeniom społecznym przez K.D. z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej w formie spółki cywilnej. Rozstrzygnięcie zawarte w wyżej powołanej decyzji nie zostało nigdy zakwestionowane przez strony postępowania; decyzja ta jest zatem prawomocna i podlega wykonaniu. Dnia (...) czerwca 2004 r. F s.c. złożyła korekty dokumentów rozliczeniowych ZUS DRA i ZUS RNA za okres 06/2000 - 05/2001 oraz dokument zgłoszeniowy ZUS ZUA (zgłoszenie do ubezpieczeń społecznych K.D.). W wyniku złożenia korekt dokumentów rozliczeniowych na koncie płatnika "F " s.c. wystąpiło zadłużenie z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, na ubezpieczenie zdrowotne, na FP i FGŚP w kwotach wskazanych w zaskarżonej decyzji. Deklaracje zawierały pouczenie: "w przypadku niewpłacenia w obowiązującym terminie kwot (...) lub wpłacenia ich w niepełnej wysokości, deklaracja stanowi podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego, zgodnie z przepisami ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Złożenie przez płatnika korekt dokumentów zgłoszeniowych i rozliczeniowych jest tożsame z tym, że powstał obowiązek opłacenia składek". Tym samym wierzyciel stwierdził, że obowiązki wykazane w tytułach wykonawczych z (...) kwietnia 2009 r. określone zostały w dokumentach rozliczeniowych złożonych do ZUS lecz nie zostały wykonane.

W dniu 6 maja 2002 F s.c. złożyła w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych deklarację rozliczeniową ZUS DRA korygującą wysokość składek na ubezpieczenie społeczne za okres rozliczeniowy 2001/08. Deklarowana składka na Fundusz Ubezpieczeń Społecznych w wysokości 1 175.37 zł została pomniejszona o dobrowolne ubezpieczenie chorobowe osób prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą, tj. A.D. oraz K.D. wobec czego składka na FUS na okres rozliczeniowy 2001/08 wyniosła 1 115.29 zł.

(...) września 2001 F wpłaciła składki na FUS za wyżej wskazany okres w kwocie 1 091.93 zł Różnica 23,36 zł nie została dotychczas uregulowana. Obowiązek jej uiszczenia zawarty został w tytule wykonawczym z (...) kwietnia 2009.

Wierzyciel podkreślił, że 2 grudnia 2008 r. spółce doręczono upomnienia i pouczono, iż w przypadku nie uregulowania zaległości w ciągu 7 dni, zostanie wszczęte postępowanie egzekucyjne w celu przymusowego ściągnięcia należności w trybie egzekucji administracyjnej, a następnie (...) kwietnia 2009 r. organ egzekucyjny - Dyrektor Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, w oparciu o tytuły wykonawcze wszczął postępowanie egzekucyjne z majątku skarżącej.

Orzekając o utrzymaniu w mocy postanowienia organu egzekucyjnego z (...) grudnia 2009 r., Dyrektor Izby Skarbowej przedstawił argumenty wskazane przez wierzyciela przy merytorycznej ocenie zgłoszonego zarzutu, gdyż skarżąca zgłosiła zarzut wymieniony w art. 33 pkt 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, a zgodnie z art. 34 § 1 tej ustawy w zakresie zarzutów, o których mowa w art. 33 pkt 1- 5, wypowiedź wierzyciela jest dla organu egzekucyjnego wiążąca.

Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził ponadto, iż w zaskarżonym postanowieniu poinformował skarżącą, że w postanowieniu z (...) grudnia 2009 r. wierzyciel orzekł o nieuwzględnieniu zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne, a nie jak wywodziła skarżąca, o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu, jak to miało miejsce w postanowieniu z (...) października 2009 r., w którym wierzyciel uznał za niedopuszczalny zgłoszony przez zobowiązaną zarzut w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Tym samym organ odwoławczy wyjaśnił skarżącej, iż ww. rozstrzygniecie wierzyciela z (...) grudnia 2009 r. zostało wydane w oparciu o przepis art. 34 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, a nie art. 34 § 1a tej ustawy.

Reasumując Dyrektor Izby Skarbowej uznał, iż zaskarżone postanowienie nie wykazuje niezgodności z prawem materialnym ani procedurą administracyjną i wniósł o oddalenie skargi jednocześnie informując, że zawarty w skardze wniosek o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego zostanie rozpatrzony przez Dyrektora Izby Skarbowej w odrębnym postępowaniu, stosownie do art. 23 § 6 ustawy o post. Egz. w adm.

Na rozprawie w dniu 7 października 2010 r. skarżący wspólnicy stawili się i złożyli pismo procesowe w którym podtrzymali swoje twierdzenie, iż złożone w zażaleniu zarzuty nie zostały rozpoznane ani nie została dokonana ich ocena zgodnie z zasadami obowiązującymi w postępowaniu administracyjnym co potwierdza odpowiedź Dyrektora Izby Skarbowej na zarzuty zawarte w skardze.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga okazała się, po dokonaniu kontroli sądowoadministracyjnej zaskarżonego postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej, niezasadna.

W szczególności nie znalazł potwierdzenia zasadniczy zarzut skargi związany z brakiem merytorycznego i prawnego wyjaśnienia przez Dyrektora Izby Skarbowej powodów utrzymania w mocy postanowienia Dyrektora Oddziału ZUS z dnia (...) grudnia 2009 r. w porównaniu ze stanowiskiem tego samego organu wyrażonym w postanowieniu z (...) listopada 2009 r., które zapadło po rozpoznaniu identycznych zarzutów i w związku z którymi Dyrektor Izby Skarbowej uchylił postanowienie Dyrektora Oddziału ZUS z dnia (...) października 2009 r. orzekające o niedopuszczalności zarzutu zgłoszonego przez skarżących w dniu (...) kwietnia 2009 r.

W związku z powyższym przypomnieć trzeba, że postanowienie z (...) października 2009 r. orzekało o uznaniu za niedopuszczalny zarzut skarżących zgłoszony (...) kwietnia 2009 r. Podstawą uchylenia przez Dyrektora Izby Skarbowej tego postanowienia (postanowieniem z dnia (...) listopada) i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji było m.in. stwierdzenie, iż organ egzekucyjny nie podał zakresu w jakim orzekł tj. w odniesieniu do jakich tytułów wykonawczych stwierdził niedopuszczalność zarzutu. Nie wskazał również odrębnego postępowania administracyjnego, w którym w ocenie wierzyciela zarzut zgłoszony przez zobowiązaną spółkę był przedmiotem rozpatrzenia co miałoby decydujące znaczenie w zakresie ziszczenia się jednej z przesłanek niedopuszczalności zarzutu, określonych w art. 34 § 1a ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Tak więc, istotnie, słusznie skarżący zauważyli, iż Dyrektor Izby Skarbowej dokładnie wskazał błędy organu egzekucyjnego, które skutkowały wyeliminowaniem z obrotu prawnego postanowienia Dyrektora Oddziału ZUS z dnia (...) października 2009 r. Nie oznacza to jednak, iż zaskarżone postanowienie dotknięte jest wadami z tego powodu, że nie czyni zadość żądaniom skarżących. Sytuacja bowiem uległa zmianie. Mianowicie nie tylko tożsamość zarzutów podnoszonych przez skarżących w kolejnych zażaleniach miała wpływ na rozstrzygnięcie, lecz przede wszystkim stanowisko wierzyciela w sprawie zarzutów. Organ I instancji po uzyskaniu ponownie stanowiska wierzyciela (postanowienie z (...) grudnia 2009 r.) tym razem uznającego zarzut nieistnienia obowiązków wykazanych w tytułach wykonawczych za bezzasadny w oparciu o art. 34 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji tj. po merytorycznym rozpatrzeniu zarzutów i po ponownym rozpatrzeniu sprawy również uznał za bezzasadny zarzut nieistnienia obowiązków wykazanych w tytułach wykonawczych. Przepis art. 34 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji stanowi bowiem, że zarzuty zgłoszone na podstawie art. 33 pkt 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, a taki zarzut był przedmiotem postępowania, organ egzekucyjny rozpatruje po uzyskaniu stanowiska wierzyciela w zakresie zgłoszonych zarzutów. Wypowiedź wierzyciela jest zaś dla organu egzekucyjnego wiążąca. Zatem to stanowisko wierzyciela, który merytorycznie rozpoznał zarzut nieistnienia należności i stwierdził, że należność objęta zarzutem istnieje bo została stwierdzona ostateczną i prawomocną decyzją ZUS z dnia (...) kwietnia 2009 r., zdeterminowało orzeczenie organu egzekucyjnego pierwszej instancji i w efekcie utrzymanie jego postanowienia przez organ odwoławczy. Z tych też względów uzasadnienie orzeczenia organu odwoławczego musiało się różnić od tego, które zapadło w dniu (...) listopada 2009 r. Wszystkie te okoliczności znalazły szerokie i wyczerpujące odzwierciedlenie w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia i nie budzą zastrzeżeń Sądu.

Podobnie nie znalazło potwierdzenia w aktach sprawy twierdzenie skarżących jakoby w postanowieniu z (...) grudnia 2009 r. ((...) organ egzekucyjny orzekł o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu. Z postanowienia tego (k. 111 akt administracyjnych) wprost wynika, iż Dyrektor Oddziału ZUS orzekł o bezzasadności zarzutu nieistnienia obowiązków wykazanych w tytułach wykonawczych (...) z dnia (...) kwietnia 2009 r.

Nie można także podzielić stanowiska skarżących co do tego, że zaskarżone postanowienie zawiera wyłącznie opis stanu faktycznego. Zgodnie bowiem z art. 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, jeżeli przepisy tej ustawy nie stanowią inaczej, w postępowaniu egzekucyjnym mają odpowiednie zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego (dalej: k.p.a.). Stosownie zaś do art. 124 § 2 k.p.a. postanowienie powinno zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne, jeżeli służy na nie zażalenie lub skarga do sądu administracyjnego oraz gdy wydane zostało na skutek zażalenia na postanowienie. W myśl zaś art. 107 § 3 k.p.a., który z mocy art. 126 tej ustawy stosuje się odpowiednio do postanowień, uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Jak z powyższego wynika w ramach uzasadnienia faktycznego Dyrektor Izby Skarbowej obowiązany był przedstawić przebieg postępowania w sprawie. Fakt, iż w przypadku postępowania egzekucyjnego charakteryzuje się ono wieloma postępowaniami wpadkowymi przewidzianymi przez przepisy ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji a związanymi z rozpoznawaniem środków zaskarżenia przysługujących stronie, nie zwalniał organu prowadzącego postępowanie od obowiązku ich przedstawienia, tym bardziej, że wynik tych postępowań miał wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Decydujące bowiem rozstrzygnięcie zależało od stanowiska (wypowiedzi) wierzyciela odnośnie podniesionego zarzutu nieistnienia obowiązku. Tak więc nie można czynić organowi egzekucyjnemu zarzutów związanych z wykonaniem przez niego obowiązku nałożonego na niego przepisami obowiązujących ustaw. Również, wbrew twierdzeniom skarżących postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej zawierało uzasadnienie prawne. Poczynając od strony 5 zaskarżonego postanowienia Dyrektor Izby Skarbowej przytoczył treść mających zastosowanie w sprawie przepisów prawa a następnie odniósł je do stanu faktycznego ustalonego w toku postępowania. Argumentacja organu zarówno co stanu faktycznego jak i prawnego nie nasuwa, w ocenie Sądu, zastrzeżeń.

Biorąc zatem pod uwagę fakt, iż nie potwierdziły się w toku kontroli sądowoadministracyjnej zarzuty podniesione przez skarżących i stwierdzeniu, iż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę oddalił.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.