Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1678629

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach
z dnia 25 lutego 2015 r.
I SA/Gl 827/14

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek.

Sędziowie WSA: Paweł Kornacki (spr.), Wojciech Organiściak.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 lutego 2015 r. sprawy ze skargi J. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia (...) nr (...) w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oddala skargę.

Uzasadnienie faktyczne

1. Zaskarżoną decyzją z dnia (...) r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. (dalej: Kolegium albo SKO) utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta Ż. (dalej: Burmistrz) z dnia (...) r., określającą J. i D. (obecnie skarżącemu) wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi.

2. Zaskarżona decyzja została wydana na gruncie następującego stanu sprawy.

2.1. Burmistrz działając na podstawie art. 6o i art. 6q ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r. poz. 1399 z późn. zm. - dalej: u.c.p.g.), § 2 uchwały Rady Miejskiej w Ż., nr (...) r. z dnia (...) r. w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, ustalenia stawki tej opłaty i stawki opłaty za pojemnik o określonej pojemności (Dz. U. Województwa Śląskiego z 2013 r., poz. 3937 - dalej: uchwała z dnia 21 maja 2013 r.), art. 207 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm. - dalej: o.p.) oraz art. 104, 107 i 108 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r. poz. 267 z późn. zm.), decyzją nr (...) z dnia (...), (...):

1)

określił skarżącemu wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi z nieruchomości położonej w Ż., przy ul. (...), w wysokości (...) zł miesięcznie;

2)

określił opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi obliczoną według stawki miesięcznej wyżej wskazanej, za okres od 1 lipca 2013 r. do 30 marca 2014 r. w wysokości (...) zł;

3)

wskazał, że opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi za okres od dnia 1 kwietnia 2014 r. w wyżej określonej wysokości powinna być uiszczana w terminie do 15 dnia następnego miesiąca kalendarzowego, po miesiącu w którym powstał obowiązek ponoszenia opłaty, do chwili złożenia deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi.

W uzasadnieniu Burmistrz podał, że skarżący jest właścicielem wskazanej w sentencji nieruchomości, zabudowanej budynkiem mieszkalnym. Wbrew obowiązkowi, skarżący nie złożył do dnia 30 kwietnia 2013 r. deklaracji w sprawie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Następnie, organ powołał się na art. 6o i 6j ust. 1 u.c.p.g. oraz uchwałę Rady Miejskiej w Ż, stosownie do której, w przypadku nieruchomości zamieszkiwanej przez mieszkańców, opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi stanowi iloczyn liczby mieszkańców (w tym przypadku: 1), miesięcznej stawki opłaty ((...) zł) oraz liczby miesięcy za jaki została naliczona (tutaj: 9), a zatem za zaległe miesiące wynosi ona (...) zł.

2.2. W odwołaniu skarżący stwierdził, że decyzja Burmistrza jest krzywdząca. Akcentował problemy natury sąsiedzkiej, związane z rozbudową budynku przez sąsiada. Wskazał, że dobrowolnie, bez umowy segregował odpady. Zaczął także je wywozić na własną rękę. Urząd Miejski zażądał od niego niezrozumiałej deklaracji. Wskazał, że ponosi inne obciążenia finansowe, np. podatek od nieruchomości. Podniósł, że opłata ustalona przez organ jest za wysoka. Do odwołania dołączył szereg dokumentów.

2.3. Kolegium decyzją z dnia (...) r., nr (...) utrzymało decyzję Burmistrza w mocy. W uzasadnieniu powołało się na regulacje ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, podkreślając, że właściciele nieruchomości są zobowiązani do składania deklaracji w sprawie opłat za odpady komunalne. Jeśli deklaracja nie została złożona, wójt, burmistrz, prezydent, wydaje decyzję o wysokości opłaty. Tak było w tej sprawie.

3. W skardze skarżący podniósł, że SKO nie oceniło, czy stawka (...) zł jest za wysoka. Dodał, że jest emerytem, pobiera (...) zł, ma 73 lata. Przedstawił wyliczenie swoich wydatków, wynoszących miesięcznie (...) zł. Wskazał na samowolę budowalną sąsiada, że podatki opłaca, lecz składanie deklaracji uważa za niepotrzebne obciążenie. Wniósł o uchylenie decyzji z obniżeniem stawki miesięcznej z (...) zł, do np. (...) zł.

4. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie.

5. W piśmie z dnia 15 lutego 2015 r. skarżący podtrzymał swoją dotychczasową argumentację.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

6. Zaskarżona decyzja nie narusza prawa, a zatem skarga, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm. - dalej: p.p.s.a.), podlega oddaleniu.

7. Na wstępie rozważań wskazać należy, że zgodnie z art. 5 ust. 1 u.c.p.g. właściciele nieruchomości zapewniają utrzymanie czystości i porządku między innymi przez zbieranie powstałych na terenie nieruchomości odpadów komunalnych zgodnie z wymaganiami określonymi w regulaminie (pkt 3) oraz pozbywanie się zebranych na terenie nieruchomości odpadów komunalnych oraz nieczystości ciekłych w sposób zgodny z przepisami ustawy i przepisami odrębnymi (pkt 3b). Korelatem ostatnio wspomnianego obowiązku jest ciążący na gminie obowiązek zorganizowania odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy (art. 6c ust. 1 u.c.p.g.). Właściciele nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy, są w związku z tym obowiązani ponosić na rzecz gminy, na terenie której są położone ich nieruchomości, opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi, o czym stanowi już art. 6h u.c.p.g. Obowiązek ponoszenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi powstaje w przypadku nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy - za każdy miesiąc, w którym na danej nieruchomości zamieszkuje mieszkaniec (art. 6i pkt 1 u.c.p.g.). Właściciel nieruchomości jest obowiązany złożyć do wójta, burmistrza lub prezydenta miasta deklarację o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w terminie 14 dni od dnia zamieszkania na danej nieruchomości pierwszego mieszkańca lub powstania na danej nieruchomości odpadów komunalnych (art. 6m ust. 1 u.c.p.g.). W razie niezłożenia deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi albo uzasadnionych wątpliwości co do danych zawartych w deklaracji wójt, burmistrz lub prezydent miasta określa, w drodze decyzji, wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, biorąc pod uwagę uzasadnione szacunki, w tym średnią ilość odpadów komunalnych powstających na nieruchomościach o podobnym charakterze (art. 6o u.c.p.g.).

8. Z akt administracyjnych kontrolowanej sprawy jednoznacznie wynika, że skarżący nie złożył deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Mając to na względzie, Burmistrz był uprawniony, a zarazem zobowiązany, do wydania decyzji w oparciu o art. 6o u.c.p.g., a zatem do określenia skarżącemu wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi.

9. Bez znaczenia w tym zakresie pozostawały także okoliczności wskazywane przez skarżącego, a dotyczące jego sytuacji majątkowej. Stosownie do przywołanego już powyżej art. 6i pkt 1 u.c.p.g. obowiązek uiszczenia opłaty w odniesieniu do nieruchomości zamieszkanych - a co istotne, to właśnie z tego rodzaju nieruchomością mamy do czynienia w kontrolowanej sprawie - powstaje za każdy miesiąc, w którym na danej nieruchomości zamieszkuje mieszkaniec. Powstanie tego obowiązku zostało zatem uzależnione od faktu samego zamieszkiwania na danej nieruchomości. Skoro fakt zamieszkiwania przez skarżącego na przedmiotowej nieruchomości nie jest w kontrolowanej sprawie kwestionowany, zasadnym było określenie skarżącemu, jako właścicielowi tej nieruchomości, wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi.

10. Nie mają znaczenia w tej sprawie także kwestie dotyczące sporów sąsiedzkich skarżącego, czy zgodności z prawem, realizowanych przez sąsiada skarżącego, inwestycji budowlanych. W tej materii zapadały inne akty administracyjne, podlegające kontroli w innych sprawach, także przed sądem administracyjnym.

11. Analogicznie należy ocenić podnoszony argument, że skarżący ponosi inne obciążenia publicznoprawne, np. podatek od nieruchomości. Każde z nich ma inną podstawę prawną, nawiązującą do innych okoliczności faktycznych. Podatek od nieruchomości jest zaliczany do grupy podatków majątkowych; jest podatkiem od posiadania majątku (por. H. Litwińczuk, Podatki majątkowe (w:) System instytucji prawno-finansowych PRL, t. III, Ossolineum 1985, s. 336; wyrok NSA z dnia 18 listopada 2011 r., II FSK 1037/10, Lex nr 1069804; wyrok WSA w Warszawie z dnia 19 lutego 2009 r., III SA/Wa 3085/08, Lex nr 545960). Posiadacze majątku podlegającego opodatkowaniu podatkami majątkowymi, uzyskują bowiem szczególnego rodzaju dochody, a mianowicie dochody w naturze polegające na zaspokajaniu potrzeb bytowych, socjalnych czy gospodarczych na wyższym poziomie niż osoby nie posiadające majątku, względnie posiadające go w węższym zakresie. Z kolei opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi wiąże się z nałożonymi przez ustawę, mającymi swe źródło w Konstytucji RP, obowiązkami gminy w zakresie ochrony środowiska (art. 74 pkt 2), zorganizowania odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy (art. 6c ust. 1 u.c.p.g.) oraz jednoczesnym obowiązkiem właścicieli nieruchomości (także wynikającym z normy konstytucyjnej: art. 86 Konstytucji RP) zapewnienia utrzymania czystości i porządku, między innymi przez zbieranie powstałych na terenie nieruchomości odpadów komunalnych (art. 5 ust. 1 u.c.p.g.). Stosownie do art. 6r. ust. 1 i 2 u.c.p.g. opłata za gospodarowanie odpadami stanowi dochód gminy, z którego gmina pokrywa koszty funkcjonowania systemu gospodarowania odpadami komunalnymi.

12. Skarżący niezasadnie kwestionuje także wysokość nałożonej na niego opłaty.

Stosownie do art. 6j. ust. 1 u.c.p.g., opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi stanowi iloczyn:

1)

liczby mieszkańców zamieszkujących daną nieruchomość, lub

2)

ilości zużytej wody z danej nieruchomości, lub

3)

powierzchni lokalu mieszkalnego

- oraz stawki opłaty ustalonej na podstawie art. 6k ust. 1.

Ponadto, zgodnie z art. 6j ust. 2a u.c.p.g. rada gminy może zróżnicować stawki opłaty w zależności od powierzchni lokalu mieszkalnego, liczby mieszkańców zamieszkujących nieruchomość, odbierania odpadów z terenów wiejskich lub miejskich, a także od rodzaju zabudowy.

Wreszcie, w art. 6k ust. 1 pkt 1 u.c.p.g. ustawodawca przewidział, że rada gminy, w drodze uchwały dokona wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi spośród metod określonych w art. 6j ust. 1 i 2 oraz ustali stawkę takiej opłaty.

Rada Miejska w Ż., wskazaną wyżej uchwałą z dnia 21 maja 2013 r., określiła, że w przypadku nieruchomości zamieszkiwanej przez jedną, dwie lub trzy osoby, opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi stanowi iloczyn liczby mieszkańców zamieszkujących daną nieruchomość oraz określonej przez siebie stawki opłaty (§ 1 ust. 1 lit.a. uchwały). Z kolei, wysokość stawki opłaty w tym przypadku, jeżeli odpady komunalne są zbierane i odbierane w sposób selektywny, określiła na (...) zł miesięcznie od osoby (§ 2 ust. 2 uchwały).

Organy w decyzjach oparły się na wymienionych regulacjach ustawy oraz na stosownych przepisach aktu prawa miejscowego. Skarżący nie zgłosił zastrzeżeń co do zgodności uchwały z aktem normatywnym wyższego rzędu, a Sąd takich wad, z urzędu, nie dostrzega.

13. Mając to wszystko na uwadze, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skarga podlegała oddaleniu.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.