Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2723087

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach
z dnia 6 sierpnia 2019 r.
I SA/Gl 584/18

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Bożena Pindel.

Sędziowie WSA: Agata Ćwik-Bury, Beata Machcińska (spr.).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 6 sierpnia 2019 r. sprawy ze skargi A. K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia (...) nr (...) w przedmiocie skargi na czynność egzekucyjną oddala skargę.,

Uzasadnienie faktyczne

Przedmiotem skargi A.K. (dalej: "skarżąca" lub "zobowiązana") jest postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach (dalej zamiennie: "organ nadzoru") utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. (dalej także jako: "organ egzekucyjny") o oddaleniu skargi zobowiązanej na czynność egzekucyjną.

Stan sprawy przedstawia się następująco.

1. W dniu (...) r. Naczelnik Urzędu Skarbowego wystosował do skarżącej zawiadomienie nr (...) o zajęciu innej wierzytelności pieniężnej skarżącej w A S.A. w W. w związku z egzekucją prowadzoną przeciwko skarżącej na podstawie własnych tytułów wykonawczych z dnia (...) r. o numerach od (...) do (...), które obejmują zaległości skarżącej w podatku od towarów i usług za poszczególne kwartały 2012 r.

2. W piśmie z dnia 11 grudnia 2017 r. zobowiązana sformułowała skargę na tę czynność egzekucyjną, wskazując, że tytuły wykonawcze zostały wydane na podstawie nieprawdziwych i spreparowanych informacji i dokumentów.

3. Postanowieniem z dnia (...) r., nr (...) Naczelnik Urzędu Skarbowego, działając na podstawie art. 123 i art. 124 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. - Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 z późn. zm.), następnie oznaczanej w skrócie: "k.p.a.", oraz art. 17, art. 18 i art. 54 § 5 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. - Dz. U. z 2017 r. poz. 1201 z późn. zm.), dalej powoływanej jako: "u.p.e.a.", oddalił wyżej wskazaną skargę zobowiązanej.

W uzasadnieniu organ egzekucyjny wyjaśnił, że przedmiotowa czynność egzekucyjna została dokonana zgodnie z art. 89 u.p.e.a., a stosowne w tym względzie zawiadomienie spełnia wymogi przewidziane w art. 67 u.p.e.a. i rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie wzorów dokumentów stosowanych w egzekucji należności pieniężnych (Dz. U. z 2015 r. poz. 2310). Czynność ta nie narusza zatem prawa i jako taka jest dopuszczalna. Zarazem bez wpływu na tę kwalifikację pozostają argumenty podniesione przez skarżącą, gdyż w sprawie weryfikacji zasadności skargi na czynność egzekucyjną bez znaczenia pozostaje to, czy do wystawienia tytułów wykonawczych doszło w sposób poprawny.

4. W zażaleniu z dnia 30 stycznia 2018 r. skarżąca stwierdziła, że to postanowienie organu egzekucyjnego rażąco narusza prawo, ponieważ jego wydanie świadczy o braku uwzględnienia całokształtu okoliczności sprawy. Podtrzymała przy tym swe twierdzenie, zgodnie z którym już samo wszczęcie postępowania egzekucyjnego było nieuprawnione.

5. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej zaskarżonym postanowieniem z dnia (...) r., nr (...), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 144 k.p.a. w związku z art. 18 i art. 54 u.p.e.a., utrzymał w mocy powyższe rozstrzygnięcie organu egzekucyjnego i podzielił argumentację przedstawioną w jego uzasadnieniu.

6. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach zobowiązana podtrzymała swe dotychczasowe stanowisko i zażądała zmiany zaskarżonego postanowienia albo jego uchylenia i przekazania sprawy organowi nadzoru do ponownego rozpatrzenia. Ponownie podniosła, że tytuły wykonawcze zostały wydane na podstawie nieprawdziwych, spreparowanych informacji i dokumentów oraz że aktualnie toczą się postępowania odwoławcze w tym zakresie.

7. W odpowiedzi organ nadzoru wniósł o oddalenie skargi.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem oceny w niniejszej sprawie jest prawidłowość dokonanej czynności egzekucyjnej - zajęcia innej wierzytelności pieniężnej, a w konsekwencji zasadność postanowienia o oddaleniu skargi skarżącej na tę czynność egzekucyjną.

Skargę na czynność egzekucyjną normuje art. 54 § 1 u.p.e.a. Zgodnie z tym przepisem zobowiązanemu przysługuje skarga na czynności egzekucyjne organu egzekucyjnego lub egzekutora oraz skarga na przewlekłość postępowania egzekucyjnego. Skargę na czynności egzekucyjne, o której mowa w § 1, wnosi się w terminie 14 dni od dnia zawiadomienia zobowiązanego o czynności egzekucyjnej, o ile przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej (art. 54 § 4 u.p.e.a.). W myśl art. 54 § 5 u.p.e.a. w sprawie skarg, o których mowa w § 1 i 2, postanowienie wydaje organ egzekucyjny. Na postanowienie o oddaleniu skargi przysługuje zażalenie. W przypadku uwzględnienia skargi na czynności egzekucyjne organ egzekucyjny uchyla zakwestionowaną czynność egzekucyjną lub usuwa stwierdzone wady czynności (art. 54 § 5a u.p.e.a.). Wniesienie skargi, o której mowa w § 1, nie wstrzymuje postępowania egzekucyjnego. Organ egzekucyjny lub organ nadzoru może jednak, w drodze postanowienia, wstrzymać w uzasadnionych przypadkach prowadzenie postępowania egzekucyjnego (art. 54 § 6 u.p.e.a.).

Określony w art. 54 § 1 u.p.e.a. środek ochrony prawnej zobowiązanego, jakim jest skarga na czynności egzekucyjne, stanowi samoistną instytucję postępowania egzekucyjnego. Ma charakter subsydiarny, komplementarny wobec innych środków prawnych i nie może mieć zastosowania do tych przypadków, w których przewidziano inne środki zaskarżenia, jak zarzuty, zażalenie, żądanie wyłączenia rzeczy lub prawa spod egzekucji czy skargę do sądu powszechnego (por. wyrok NSA z dnia 2 kwietnia 2015 r., II FSK 778/13; wyrok NSA z dnia 18 sierpnia 2015 r., II FSK 1688/13; wyrok WSA w Warszawie z dnia 23 października 2015 r., III SA/Wa 3396/14, wyrok NSA z dnia 24 października 2014 r., II GSK 1377/13). Skarga w tym trybie przysługuje na dokonanie przez organ egzekucyjny czynności natury wykonawczej, czy czynności faktyczne podejmowane już w toku prowadzonej egzekucji przez organ egzekucyjny lub przez egzekutora, a także na wydawane w toku egzekucji akty (postanowienia i zarządzenia), na które nie przysługuje inny środek zaskarżenia, jak np. zażalenie, czy zarzuty. Kontroli w tym trybie mogą bowiem podlegać wyłącznie czynności egzekucyjne, którymi są zgodnie z definicją legalną z art. 1a pkt 2 u.p.e.a., wszelkie podejmowane przez organ egzekucyjny działania zmierzające do zastosowania lub zrealizowania środka egzekucyjnego. Pojęcie czynności egzekucyjnych obejmuje zarówno czynności o charakterze prawnym, podejmowane wyłącznie przez organ egzekucyjny lub organ rekwizycyjny, jak i czynności o charakterze faktycznym, dokonywane przez egzekutora lub poborcę skarbowego.

Sąd podziela stanowisko organu, że będące przedmiotem skargi zawiadomienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. z dnia (...) r. (nr (...)) o zajęciu innej wierzytelności skarżącej w A S.A., jest kompletne - zawiera wszelkie prawem wymagane elementy, o których mowa w art. 67 § 2 u.p.e.a., zostało sporządzone według obowiązującego wzoru (określonego przez akt wykonawczy wydany na podstawie art. 67 § 1 u.p.e.a.), a skarżąca nie wskazała konkretnych braków tego dokumentu. Przedmiotowa czynność egzekucyjna została dokonana zgodnie z art. 89 § 1 u.p.e.a., w myśl którego organ egzekucyjny dokonuje zajęcia wierzytelności pieniężnej innej, niż określona w art. 72-85, przez przesłanie do dłużnika zobowiązanego zawiadomienia o zajęciu wierzytelności pieniężnej zobowiązanego i jednocześnie wzywa dłużnika zajętej wierzytelności, aby należnej od niego kwoty do wysokości egzekwowanej należności wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia należności w terminie i kosztami egzekucyjnymi bez zgody organu egzekucyjnego nie uiszczał zobowiązanemu, lecz należną kwotę przekazał organowi egzekucyjnemu na pokrycie należności.

Przedmiotowe zawiadomienie zostało doręczone zarówno dłużnikowi zajętej wierzytelności, jak i skarżącej, co również wynika z akt administracyjnych.

Jak już Sąd wyjaśnił, zarzuty skarżącej dotyczące wystawienia tytułów wykonawczych nie mogły być rozpoznawane w trybie skargi na czynność egzekucyjną, gdzie sam proces badania obejmuje wyłącznie zgodność z prawem i prawidłowość dokonanych przez organ egzekucyjny czynności egzekucyjnych (tu zawiadomienia o zajęciu innej wierzytelności z dnia (...) r.). W ramach tego postępowania, prowadzonego na podstawie art. 54 u.p.e.a., nie przeprowadza się kontroli zasadności wszczęcia postępowania egzekucyjnego i prawidłowości jego prowadzenia.

Przeprowadzona przez Sąd kontrola przedmiotowej czynności egzekucyjnej nie wykazała naruszenia prawa przez organ egzekucyjny.

Mając na uwadze wszystkie podniesione wyżej okoliczności, Sąd uznał, iż zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu egzekucyjnego nie narusza prawa i działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.