Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 3077236

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach
z dnia 15 października 2020 r.
I SA/Gl 241/20
Ciężar dowodu w sprawie odpowiedzialności członka zarządu za długi spółki.

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Kandut, Asesor WSA Monika Krywow (spr.).

Sędziowie WSA: Adam Nita.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 października 2020 r. sprawy ze skargi J. M. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia (...) nr (...) w przedmiocie odpowiedzialności osoby trzeciej w podatku od towarów i usług za wrzesień i październik 2014 r., wraz z odsetkami za zwłokę i kosztami postępowania egzekucyjnego

1) uchyla zaskarżoną decyzję,

2) zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach na rzecz strony skarżącej kwotę 980 (dziewięćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Uzasadnienie faktyczne

Decyzją z dnia (...), nr (...), Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Katowicach (dalej jako "organ odwoławczy" lub "Dyrektor"), działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 oraz art. 107 § 1 i § 2 pkt 2 i pkt 4, art. 116 § 1, § 2 i § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 900 z późn. zm., dalej jako "O.p."), po rozpatrzeniu odwołania J. M. (dalej jako "skarżący" lub "osoba trzecia") utrzymał w mocy decyzję Naczelnika (...) (...) Urzędu Skarbowego w S. (dalej jako "organ podatkowy") z dnia (...), nr (...) orzekającą o odpowiedzialności skarżącego, byłego członka zarządu B sp. z o.o. w K. (dalej jako "Spółka"), jako osoby trzeciej: za zaległość podatkową Spółki z tytułu podatku od towarów i usług za wrzesień 2014 r. w wysokości (...) zł wraz z odsetkami za zwłokę od ww. zaległości na dzień wydania decyzji w wysokości (...) zł, za zaległość podatkową Spółki z tytułu podatku od towarów i usług za październik 2014 r. w wysokości (...) zł wraz z odsetkami za zwłokę od ww. zaległości na dzień wydania decyzji w wysokości (...) zł, a także koszty postępowania egzekucyjnego w wysokości (...) zł oraz określającą, że odpowiedzialność ta ma charakter odpowiedzialności solidarnej ze Spółką.

Powyższa decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Organ podatkowy po przeprowadzeniu postępowania podatkowego, wszczętego na podstawie postanowienia z dnia (...), decyzją z dnia (...) r. orzekł o odpowiedzialności skarżącego, jako byłego członka zarządu Spółki, za jej zobowiązania w podatku od towarów i usług za wrzesień i październik 2014 r. wraz z odsetkami za zwłokę i kosztami egzekucyjnymi, w kwotach wskazanych powyżej.

Zdaniem organu podatkowego zaistniały przesłanki pozytywne wynikające z art. 116 § 1 O.p. i nie zaszły przesłanki negatywne wynikające z treści tego przepisu, a wyłączające odpowiedzialność członka zarządu w niniejszej sprawie. Organ podatkowy wskazał, że w dacie powstania zobowiązania i jego wymagalności skarżący pełnił funkcję członka zarządu Spółki. Zobowiązania te wynikają jednocześnie ze złożonych przez Spółkę deklaracji na podatek od towarów i usług za wskazane miesiące i nie zostały uregulowane. Jednocześnie przed wszczęciem postępowania wobec skarżącego Spółce zostały doręczone odpisy tytułów wykonawczych. Ponadto zdaniem organu podatkowego w niniejszej sprawie zachodzi bezskuteczność egzekucji, o jakiej mowa w art. 116 § 1 O.p., albowiem wszczęte wobec Spółki postępowanie egzekucyjne nie wykazało majątku Spółki, a w konsekwencji postanowieniem z dnia (...) organ egzekucyjny umorzył to postępowanie z uwagi na bezskuteczność egzekucji. Nadto organ podatkowy ustalił, że stan niewypłacalności Spółki w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy prawo upadłościowe i naprawcze wystąpił w dniu (...), a zatem termin wynikający z art. 21 ust. 1 tej ustawy określił na dzień (...). Jednocześnie wskazał, że skarżący nie złożył w tym terminie wniosku o ogłoszenie upadłości, zaś złożenie takiego wniosku w dniu 13 listopada 2014 r. uznał za spóźnione. Jednocześnie wskazał, że członek zarządu w niniejszej sprawie nie wskazał majątku, z którego możliwa byłaby egzekucja.

Od powyższej decyzji członek zarządu wniósł odwołanie zarzucając naruszenie art. 2 i art. 30 Konstytucji (polegające na zachwianiu poczucia bezpieczeństwa podatnika i nie sprzyjaniu poszanowania jego godności), art. 116 § 1 lit. b O.p. (poprzez przyjęcie, iż wystąpiła sytuacja niewypłacalności Spółki, a odwołujący pozostawał członkiem zarządu w okresie powstania zobowiązań podatkowych objętych decyzją oraz nie złożył w stosownym czasie wniosku o ogłoszenie upadłości i nastąpiło to z jego winy) oraz przepisów postępowania, tj. art. 121, art. 122, art. 125 O.p., art. 187, art. 191, art. 208 § 1, art. 210 § 1 ust. 6 i art. 218 O.p. Zdaniem członka zarządu postępowanie w sprawie było prowadzone w sposób wadliwy, albowiem organ nie zebrał całości materiału dowodowego w sprawie, w tym poprzez odmowę przeprowadzenia wnioskowanych przez niego dowodów. Pominął przy tym okoliczność, że w dacie powstania zobowiązania nie pełnił on funkcji członka zarządu, a to z tej przyczyny, że Nadzwyczajne Zgromadzenie Wspólników zatwierdzające sprawozdanie finansowe Spółki za pierwszy pełny rok obrotowy pełnienia funkcji członka zarządu odbyło się we wrześniu 2014 r., a nadto uprzednio złożył on rezygnację z pełnienia tej funkcji z końcem czerwca 2014 r. Podniósł także, że organ podatkowy ustalając dzień niewypłacalności Spółki uwzględnił listę wierzytelności, na której znajdowały się spółki zależne, a rozliczenia pomiędzy nimi, w ocenie członka zarządu, nie wpływają na niewypłacalność. Jednocześnie odwołał się do pisma Spółki-matki, które jego zdaniem dopiero doprowadziło do stanu niewypłacalności, bowiem wynika z niego, iż zaprzestaje ona finansować Spółkę, a nadto Spółka utraciła prawo do korzystania z głównego produktu tejże. Tym samym zgłoszenie przez niego wniosku o ogłoszenie upadłości w listopadzie 2014 r. nastąpiło we właściwym czasie.

Utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję Dyrektor odwołał się do treści art. 127 O.p. stwierdzając, że organ odwoławczy nie ogranicza się jedynie do oceny podjętego przez organ podatkowy rozstrzygnięcia, ale obowiązany jest ponowie sprawę rozpoznać.

Wskazał zatem na treść art. 107 § 1 i § 2, art. 108 § 2 i art. 116 § 1, § 2 i § 4 O.p. Stwierdził, że warunkiem wszczęcia postępowania w sprawie odpowiedzialności osoby trzeciej, w tym wypadku członka zarządu, uwarunkowana jest m.in. uprzednim wszczęciem postępowania egzekucyjnego. Wskazał, że postępowanie w niniejszej sprawie zostało wszczęte w dniu (...), tj. z dniem doręczenia skarżącemu postanowienia z dnia (...), a zatem po wszczęciu postępowań egzekucyjnych wobec Spółki za przedmiotowe okresy rozliczeniowe. Zdaniem Dyrektora wszczęcie postępowań egzekucyjnych miało miejsce odpowiednio w dniach (...) i (...), a zatem w dacie wystawienia tytułów egzekucyjnych obejmujących przedmiotowe zaległości. W związku bowiem z nieuregulowaniem zobowiązań wynikających ze złożonych przez Spółkę deklaracji organ podatkowy wystawił tytuły wykonawcze o nr (...) (za wrzesień 2014 r.) i (...) (za październik 2014 r.). Stwierdził przy tym, że postępowanie egzekucyjne wszczynane jest wcześniej niż sama egzekucja, a zatem z dniem wystawienia tytułów wykonawczych.

Odnosząc się do przesłanek z art. 116 § 1 O.p. warunkujących odpowiedzialność członka zarządu stwierdził, że skarżący został powołany na członka zarządu z dniem 29 czerwca 2012 r., co wynika z uchwały nr (...) Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników Spółki (pod pierwotną nazwą). Jednocześnie ustalił, że w dniu (...) Sąd Rejonowy (...) w K. wydał postanowienie o wykreśleniu skarżącego z funkcji członka zarządu, a okoliczność ta została ujawniona w dniu 29 września 2015 r. Tym samym stwierdził, że z uwagi na treść art. 103 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług termin płatności tego podatku za wrzesień 2014 r. upływał w dniu 27 października 2014 r., zaś za październik 2014 r. - w dniu 25 listopada 2014 r., a zatem w okresie, w którym skarżący pełnił funkcję członka zarządu. Odnosząc się do drugiej z przesłanek pozytywnych warunkujących odpowiedzialność członka zarządu, organ odwoławczy dokonał wykładni pojęcia "bezskuteczność egzekucji" wynikającej z art. 116 § 1 O.p. i odwołał się do uchwały siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 grudnia 2008 r., sygn. akt II FPS 6/08. Wskazał zatem, że w ramach czynności egzekucyjnych prowadzonych wobec Spółki w oparciu o wskazane tytułu wykonawcze organ egzekucyjny skierował zapytania na temat Spółki oraz jej majątku do Urzędu Patentowego RP, Ministerstwa Sprawiedliwości Centralnej Informacji i Zastawach Skarbowych i Krajowego Rejestru Sądowego, Ministerstwa Sprawiedliwości Departamentu Centrum Ogólnopolskich rejestrów Sądowych i Informatyzacji Resoru, Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, Centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców. Wystosował także zapytania o rachunki w systemie Ognivo i Cerber oraz zapytania dotyczące sytuacji finansowej do Spółki, członków zarządu oraz biura rachunkowego. Stwierdził, że w wyniku powyższych zapytań ustalono, że Spółka nie prowadzi działalności gospodarczej i nie odbiera korespondencji pod adresem siedziby. Brak jest możliwości kontaktu z osobami reprezentującymi Spółkę. Nie posiada ona majątku ruchomego i środków transportu. W systemie informatycznym ZUS figuruje jako płatnik składek - zajęto wskazany rachunek bankowy. Nadto nie posiada prawa patentu na wynalazek, prawa ochronnego na znak towarowy oraz wzór użytkowy, prawa z rejestracji na wzór przemysłowy, wzór zdobniczy, oznaczenie geograficzne oraz topografię układów scalonych. Dyrektor stwierdził także, że pismem z dnia 13 czerwca 2016 r. organ egzekucyjny zlecił Naczelnikowi (...) (...) Urzędu Skarbowego w W. wykonanie w ramach pomocy prawnej czynności egzekucyjnych wobec Spółki z jej wszelkiego majątku znajdującego się w miejscu prowadzonej działalności gospodarczej, tj. pod wskazanym adresem w W. Z odpowiedzi nadesłanej do organu egzekucyjnego na skutek powyższego wystąpienia wynika zaś, że nie dokonano czynności egzekucyjnych z uwagi na fakt, że Spółka pod wskazanym adresem nie prowadzi działalności gospodarczej i nie ma tam majątku Spółki. Dyrektor stwierdził zatem, że postepowanie egzekucyjne nie doprowadziło do wyegzekwowania obowiązku pieniężnego i w konsekwencji postanowieniem z dnia (...) organ egzekucyjny umorzył postępowanie z powodu bezskuteczności egzekucji. W ocenie organu odwoławczego doszło zatem do spełnienia drugiej z przesłanek pozytywnych.

Odnosząc się do przesłanek uwalniających członka zarządu od odpowiedzialności za zobowiązania Spółki w pierwszej kolejności Dyrektor ustalił, czy w odniesieniu do Spółki wystąpiła przesłanka niewypłacalności i w jakiej dacie. Wskazał zatem na treść art. 11 ust. 1 i ust. 2 ustawy prawo upadłościowe i naprawcze wskazując, że obie przesłanki upadłości są samoistne. Ustalił, że Spółka posiada zaległości, które ujął w formie tabeli wskazującej na pozycję na liście wierzycieli, nazwę wierzyciela, termin zapłaty oraz wysokość wierzytelności, zaznaczając, że dalsze wierzytelności osób trzecich zostały wymienione w spisie wszystkich wierzycieli, w piśmie z ZUS oraz na liście zaległości z dnia 19 września 2019 r. Biorąc pod uwagę powyższe, uznał, że już na dzień (...) Spółka nie wykonywała swoich wymagalnych zobowiązań, zatem od tego dnia znajdowała się w stanie niewypłacalności. W konsekwencji, w ocenie Dyrektora, winna była złożyć wniosek o ogłoszenie upadłości do dnia (...), korygując tym samym datę wskazaną przez organ podatkowy. Tymczasem członek zarządu wystąpił z wnioskiem dopiero w listopadzie 2014 r., a wniosek ten został oddalony wobec braku majątku pozwalającego na pokrycie kosztów postępowania upadłościowego. W zakresie drugiej z przesłanek organ odwoławczy wskazał, że pomimo skierowania wezwania do skarżącego nie przedstawił on majątku Spółki, z którego możliwe byłoby prowadzenie egzekucji. W konsekwencji stanął na stanowisku, że również ta przesłanka w sprawie nie występuje.

Odnosząc się do zarzutów odwołania Dyrektor stanął na stanowisku, że wobec treści § 11 aktu założycielskiego Spółki przepis art. 202 § 1 k.s.h. (powołany przez skarżącego) nie znajduje zastosowania, albowiem w umowie Spółki wyraźnie wskazano, że członkowie zarządu powoływani są stosowną uchwałą na czas nieokreślony. Jednocześnie zwrócił uwagę, że pomimo twierdzeń skarżącego o złożonym wypowiedzeniu, podejmował on czynności jako członek zarządu odbierając kierowaną do Spółki korespondencję, występując właśnie z wnioskiem o ogłoszenie upadłości, czy składając kolejne wypowiedzenie po dacie wskazanej w odwołaniu. Dyrektor stwierdził także, że przedłożona przez członka zarządu umowa potracenia nie dotyczyła żadnego z podmiotów, których wierzytelności przesądziły o konieczności zgłoszenia wniosku o upadłość. Ostatecznie Dyrektor stwierdził, że zgłoszone przez skarżącego wnioski dowodowe, wobec zebranego w sprawie materiału dowodowego, nie były zasadne. Organ odwoławczy uznał bowiem materiał dowodowy za wystarczający do wydania decyzji w sprawie. Jednocześnie wskazał, że Spółka, jako odrębny podmiot od Spółki-matki nastawiona, była na działalność nastawioną na zysk, co wynika z § 3 aktu założycielskiego Spółki, zatem twierdzenia skarżącego dotyczące przyczyn niewypłacalności są bezzasadne.

W skardze na powyższą decyzję członek zarządu, reprezentowany przez pełnomocnika w osobie adwokata, zarzucił:

Naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, w tym w szczególności: art. 187 i art. 188 O.p. poprzez brak należytego zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, wynikający w szczególności z odmowy przeprowadzenia jakichkolwiek dowodów zgłoszonych przez członka zarządu, pomimo występowania po jego stronie ciężaru wykazania okoliczności wyłączających jego odpowiedzialność; art. 191 O.p. poprzez przekroczenie swobodnej oceny dowodów i dokonanie wybiórczej oceny dowodów zgromadzonych w sprawie; art. 197 § 1 O.p. poprzez zaniechanie przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego z zakresu księgowości oraz wyceny zdolności upadłościowej i układowej, na okoliczność ustalenia stanu finansów Spółki w czasie sprawowania przez skarżącego funkcji członka zarządu, weryfikacji wystąpienia stanu niewypłacalności Spółki i jego ewentualnej daty, czasu właściwego do złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości, wystąpienia okoliczności świadczących o braku winy skarżącego w zakresie daty złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości; art. 208 § 1 O.p. poprzez niesłuszne zaniechanie umorzenia postępowania w sprawie, mimo że stało się ono bezprzedmiotowe z uwagi na wygaśnięcie mandatu skarżącego jako członka zarządu przed datą powstania przedmiotowych zobowiązań podatkowych Spółki;

Przepisów prawa materialnego, tj. art. 116 § 1 pkt b O.p. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i błędne uznanie, iż w okresie kadencji skarżącego w organie wystąpiła sytuacja niewypłacalności Spółki, a skarżący ze swojej winy nie złożył we właściwym terminie wniosku o ogłoszenie upadłości.

Tym samym członek zarządu wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi konsekwentnie, w ślad za odwołaniem, wskazano na okoliczność wygaśnięcia mandatu członka zarządu w oparciu zarówno o treści art. 202 § 1 k.s.h., jak i złożonego oświadczenia z lutego 2014 r. ze skutkiem na dzień 30 czerwca 2014 r. Jednocześnie wskazywano na zasadność złożonego wniosku o przeprowadzenie dowodów na okoliczności w nim wskazane (przesłuchanie skarżącego oraz świadków, przeprowadzenie dowodu z całości akt postępowania upadłościowego i powołanie biegłego do ich zbadania). Podtrzymano również twierdzenie, że zgłoszenie wniosku o upadłość nastąpiło we właściwym czasie wobec treści pisma Spółki-matki.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał także swoje dotychczasowe stanowisko.

W piśmie z dnia 13 sierpnia 2020 r. pełnomocnik skarżącego poinformował o umorzeniu postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec członka zarządu z uwagi na przedawnienie zobowiązania Spółki załączając kserokopię postanowienia z dnia (...) r.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Zaskarżona decyzja podlega uchyleniu, jednakże z innych przyczyn niż wskazane w skardze.

Przedmiotem oceny jest decyzja organu odwoławczego, mocą której utrzymana została decyzja organu podatkowego orzekająca o odpowiedzialności skarżącego, jako członka zarządu, za zobowiązania Spółki z tytułu podatku od towarów i usług za wrzesień i październik 2014 r. wraz z odsetkami za zwłokę oraz kosztami egzekucyjnymi.

Zgodnie z art. 116 § 1 O.p. Za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w organizacji, spółki akcyjnej lub spółki akcyjnej w organizacji odpowiadają solidarnie całym swoim majątkiem członkowie jej zarządu, jeżeli egzekucja z majątku spółki okazała się w całości lub w części bezskuteczna, a członek zarządu:

1) nie wykazał, że:

a) we właściwym czasie zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości lub wszczęto postępowanie zapobiegające ogłoszeniu upadłości (postępowanie układowe) albo

b) niezgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości lub niewszczęcie postępowania zapobiegającego ogłoszeniu upadłości (postępowania układowego) nastąpiło bez jego winy;

2) nie wskazuje mienia spółki, z którego egzekucja umożliwi zaspokojenie zaległości podatkowych spółki w znacznej części.

Z powyższego przepisu wynika zatem, że przesłankami orzekania o odpowiedzialności członków zarządu jest po pierwsze powstanie zaległości podatkowej z tytułu zobowiązań, których termin płatności upływał w czasie pełnienia przez nich obowiązków członka zarządu oraz bezskuteczność egzekucji w stosunku do spółki w całości lub w części (przesłanki pozytywne), a nadto niewykazanie przez członka zarządu, że złożono we właściwym czasie wniosek o ogłoszenie upadłości, bądź ten wykazaniu braku winy w niezgłoszeniu wniosku o ogłoszenie upadłości we właściwym czasie oraz niewskazanie przez członka zarządu mienia spółki umożliwiającego zaspokojenie znacznej części zaległości podatkowych spółki (przesłanki negatywne). Nie ulega wątpliwości także, że ciężar dowodu w postępowaniu opartym na ww. przepisie w zakresie przesłanej pozytywnych ciąży na organie.

W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie organ podołał ww. obowiązkowi jedynie w części.

Nie jest sporne, że skarżący został powołany na funkcję członka zarządu w dniu 29 czerwca 2012 r. uchwałą nr (...) Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników. Jednocześnie organ odwoławczy wskazał, że w dniu 29 września 2015 r. ujawniony został wpis o wykreśleniu skarżącego jako członka zarządu na skutek wydanego w dniu (...) postanowienia sądu rejestrowego w tym przedmiocie. I choć organ odwoławczy w ogóle pominął kwestię tego, że wpis ten ma charakter deklaratoryjny, to wadliwość w tym przedmiocie nie zmienia oceny prawidłowości ustalenia, że skarżący w dacie powstania zobowiązania i jego wymagalności pozostawał członkiem zarządu Spółki. Nie ulega bowiem wątpliwości, że rezygnacja z dnia 18 lutego 2014 r. ze skutkiem na dzień 30 czerwca 2014 r. była bezskuteczna. W uchwale z dnia 31 marca 2016 r. Sąd Najwyższy wyjaśnił, że "Oświadczenie członka zarządu spółki kapitałowej o rezygnacji z tej funkcji jest składane - z wyjątkiem przewidzianym w art. 210 § 2 i art. 379 § 2 k.s.h. - spółce reprezentowanej w tym zakresie zgodnie z art. 205 § 2 lub art. 373 § 2 k.s.h.". Jednocześnie uznał, że bez znaczenia jest, czy zarząd spółki był jednoosobowy, czy wieloosobowy, a rezygnację składa ostatni z nich, czy też rezygnację składają oni jednocześnie. Ze znajdujących się w aktach administracyjnych sprawy wynika, że na oświadczeniach tych nie została wskazana jako adresat Spółka, brak jest również dowodów na ich złożenie zgodnie z ww. uchwałą. Co więcej sam skarżący w pierwszej kolejności podnosi zarzut wygaśnięcia jego mandatu z uwagi na treść art. 202 § 1 k.s.h., a dopiero później wskazuje na ww. oświadczenia, co już samo w sobie wskazuje na niekonsekwencję skarżącego w swych twierdzeniach. Tymczasem zdaniem Sądu również art. 202 § 1 k.s.h. nie miał zastosowania w sprawie, bowiem przepis ten reguluje kwestię wygaśnięcia mandatu o ile umowa spółki nie stanowi inaczej. W niniejszej sprawie z umowy Spółki (§ 11 aktu założycielskiego) wynika wprost, że członkowie zarządu są powoływani uchwałą zgromadzenia wspólników na czas nieoznaczony. Zatem skoro umowa Spółki regulowała kwestię "kadencyjności" członków zarządu, to nie było możliwe uznanie, że w dacie zatwierdzenia sprawozdania finansowego za pełny rok obrotowy w czasie pełnienia przez skarżącego funkcji członka zarządu jego mandat wygasł. W ocenie Sądu za skuteczną należało uznać dopiero rezygnację ujawnioną w piśmie skarżącego z dnia 23 kwietnia 2015 r., a uprzednio wyrażoną w piśmie zwołującym Nadzwyczajne Zgromadzenie Wspólników wskazującym w porządku obrad przyjęcie jego rezygnacji z funkcji członka zarządu, tj. dzień 30 marca 2015 r. (k. 201 i 202 akt administracyjnych). Oznacza to, że w dacie powstania przedmiotowych zobowiązań i ich wymagalności skarżący pozostawał członkiem zarządu Spółki.

Natomiast w kwestii wykazania bezskuteczności egzekucji, organ odwoławczy nie sprostał ciążącemu na nim obowiązkowi. Wskazał co prawda, że z treści uchwały siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 grudnia 2008 r., sygn. akt II FPS 6/08 wynika, że stwierdzenie bezskuteczności egzekucji ustala się na podstawie każdego prawnie dopuszczalnego dowodu, jednakże ustalenie w tym przedmiocie oparł o czynności egzekucyjne podjęte wobec Spółki. Tymczasem uszło uwadze organu odwoławczego przy dokonywaniu powyższej oceny, że skarżący w 2015 r. przestał pełnić funkcję członka zarządu co znalazło odzwierciedlenie w postaci stosownego wpisu w rejestrze przedsiębiorców KRS. Jednocześnie ze znajdujących się w aktach sprawy informacji odpowiadającej odpisowi pełnemu (ale i aktualnych) z rejestru przedsiębiorców, w dacie jego wykreślenia był on jedynym członkiem zarządu Spółki. Drugi z członków zarządu został bowiem wykreślony w dniu 6 lutego 2013 r. Zatem tak jak czynności egzekucyjne podejmowane przed datą ustania mandatu skarżącego w zarządzie Spółki należało uznać za skuteczne (w tym doręczenie tytułów wykonawczych obejmujących przedmiotowe zobowiązania podatkowe Spółki), tak wszelkie czynności podejmowane po tej dacie były kierowane wobec podmiotu, który nie posiadał organu uprawnionego do jego reprezentacji i jako takie nie mogą stanowić podstawy do czynienia jakichkolwiek ustaleń dotyczących bezskuteczności egzekucji. Tymczasem z treści art. 30 § 3 k.p.a. znajdującego zastosowanie w postępowaniu egzekucyjnym w administracji wynika, że Strony niebędące osobami fizycznymi działają przez swych ustawowych lub statutowych przedstawicieli. Z kolei art. 201 § 1 k.s.h. wyraźnie stanowi, że Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością reprezentuje zarząd, który również prowadzi sprawy Spółki. Z akt administracyjnych sprawy nie wynika przy tym by ustanowiony został kurator dla spółki, bądź tymczasowy pełnomocnik. Wręcz z dokumentów znajdujących się w tych aktach należy stwierdzić, że korespondencja kierowana do Spółki w toku czynności egzekucyjnych (po ustaniu mandatu skarżącego) była następnie uznawana za skutecznie doręczoną. Organ odwoławczy ustalając bezskuteczność egzekucji wobec Spółki oparł się także na wystąpieniach organu egzekucyjnego jakie miały miejsce w 2016 r. i 2017 r. (wystąpienia zarówno do wskazanych podmiotów o udzielenie informacji, jak i z wnioskiem o pomoc prawną do organu właściwego ze względu na miejsce prowadzenia przez Spółkę działalności). Bezrefleksyjnie przy tym w oparciu o powyższe dokumenty stwierdził, że Spółka nie odbiera korespondencji kierowanej do niej, a z osobami reprezentującymi Spółkę brak jest kontaktu. Nadto za okoliczność przemawiającą za bezskuteczności egzekucji uznał fakt umorzenia tego postępowania postanowieniem organu egzekucyjnego z dnia (...), jednakże i w tym względzie pominął okoliczność, że Spółka nie miała osób sprawujących funkcję członka zarządu, a zatem organu uprawnionego do reprezentacji. Nie można zatem uznać, że powyższe postanowienie wysłane na Spółkę, która jak zostało to wskazane, a przyznane przez organ odwoławczy, nie miała osób ją reprezentujących (brak zarządu), weszło do obrotu prawnego.

Nie można przy tym tracić z pola widzenia faktu, że w protokole o stanie majątkowym Spółki spisanym w dniu 9 grudnia 2014 r. wynika, że majątek ruchomy został określony na kwotę (...) zł (określoną jako szacunkową wartość rynkową zgodnie z załącznikiem do ww. protokołu o stanie majątkowym zobowiązanego z dnia (...)). Z kolei z postanowienia sądu upadłościowego oddalającego wniosek o ogłoszenie upadłości Spółki wynika, że ze sprzedaży tego majątku uzyska się kwotę nie przekraczającą (...) zł.

W konsekwencji powyższego nie było możliwe ustalenie, że egzekucja wobec Spółki była bezskuteczna, a tylko okoliczności związane z postępowaniem egzekucyjnym organ odwoławczy powołał.

Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja narusza zarówno treść art. 127, jak i art. 122, art. 124, art. 187 § 1 i art. 191 O.p., jak i art. 116 § 1 tej ustawy.

Rozpatrując ponownie sprawę organ odwoławczy oceni zatem ponownie przesłanki dotyczące odpowiedzialności członka zarządu za zobowiązania Spółki w niniejszej sprawie w świetle art. 116 § 1 O.p. nie tracąc przy tym z pola widzenia okoliczności związanych z przedawnieniem zobowiązania Spółki.

Z tych też względów Sąd, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm., dalej jako "p.p.s.a.") orzekł jak w pkt 1 sentencji.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 i 205 p.p.s.a. Na koszty w niniejszej sprawie złożyła się kwota 500 zł uiszczona tytułem wpisu oraz wynagrodzenie pełnomocnika w osobie adwokata w wysokości 480 zł ustalone na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1800 z późn. zm.).

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.