I SA/Gd 472/17 - Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2489438

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 16 maja 2018 r. I SA/Gd 472/17

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 27 sierpnia 2014 r. sygn. akt (...) przedmiocie określenia kwoty dotacji podlegającej zwrotowi do budżetu powiatu postanawia zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku na rzecz strony skarżącej kwotę 13.236 (trzynaście tysięcy dwieście trzydzieści sześć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Uzasadnienie faktyczne

Wyrokiem z dnia 20 stycznia 2015 r., sygn. akt I SA/Gd 1270/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę A Sp. z o.o. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 27 sierpnia 2014 r. w przedmiocie określenia kwoty dotacji podlegającej zwrotowi do budżetu powiatu.

Na skutek skargi kasacyjnej spółki, Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 19 stycznia 2017 r., sygn. akt II GSK 1446/15 uchylił ww. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.

Ponownie rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 20 września 2017 r., sygn. akt I SA/Gd 472/17 - uwzględnił skargę spółki - uchylając zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty (...) z dnia 2 grudnia 2013 r. (pkt 1) oraz zasądzając od organu na rzecz strony skarżącej kwotę 9.636 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.

W uzasadnieniu wyroku, jako podstawę prawną należnych stronie skarżącej kosztów postępowania, oprócz art. 200, art. 205 § 2 i art. 209 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm. - dalej: p.p.s.a.), Sąd I instancji wskazał również na § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1800 z późn. zm.).

Skarżąca spółka złożyła zażalenie na postanowienie w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania sądowego zawarte w pkt 2 wskazanego wyżej wyroku, wnosząc o jego zmianę poprzez zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kwoty 13.236 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 7 lutego 2018 r. sygn. akt II GZ 927/17 uchylił zaskarżone postanowienie zawarte w punkcie 2 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 20 września 2017 r. i w tym zakresie przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku do ponownego rozpoznania.

W uzasadnieniu NSA wskazał, że z dniem 1 stycznia 2016 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1800 z późn. zm.), co wynika z § 23 powołanego aktu prawnego.

Na mocy § 22 rozporządzenia z 2015 r. straciło moc dotychczasowe rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461 oraz z 2015 r. poz. 616 i 1079 - dalej jako: rozporządzenie z 2002 r.).

Jednocześnie z § 21 rozporządzenia z 2015 r. wynika, że do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji.

Ponadto rozporządzenie z 2015 r. zostało znowelizowane rozporządzeniem z 2016 r. i jak wynika z treści § 3 tego nowelizującego rozporządzenia weszło ono w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, tj. 27 października 2016 r. Jednakże zgodnie z § 2 rozporządzenia z 2016 r. do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji.

Dokonując interpretacji użytego przez prawodawcę w § 21 rozporządzenia z 2015 r. oraz w § 2 rozporządzenia z 2016 r. zwrotu: "zakończenia postępowania w danej instancji" - w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego - należy uwzględnić stanowisko zaprezentowane w uchwale Sądu Najwyższego z dnia 24 stycznia 2007 r. (sygn. akt II CZP 124/06 opubl. OSNC 2007/6/91) w kwestii interpretacji identycznego zwrotu zawartego w art. 149 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 167, poz. 1398 z późn. zm.), zgodnie z którym zakończenie postępowania w danej instancji następuje z chwilą wydania orzeczenia kończącego postępowanie w tej instancji.

W rozpoznawanej sprawie postępowanie sądowoadministracyjne zostało wszczęte skargą wniesioną w dniu 30 września 2014 r. (data nadania skargi w placówce pocztowej). W momencie wydania przez WSA w Gdańsku w dniu 20 stycznia 2015 r. (sygn. akt I SA/Gd 1270/14) wyroku oddalającego skargę nastąpiło zakończenie postępowania w tej instancji. Wskutek wniesienia od tego wyroku skargi kasacyjnej zostało zainicjowane postępowanie drugoinstancyjne, które trwało w chwili wejścia w życie rozporządzenia z 2015 r. (tj. w dniu 1 stycznia 2016 r.) oraz w chwili wejścia w życie rozporządzenia z 2016 r. nowelizującego rozporządzenie z 2015 r. (tj. w dniu 27 października 2016 r.). Postępowanie w tej instancji uległo zakończeniu w dniu 19 stycznia 2017 r., kiedy Naczelny Sąd Administracyjny wydał wyrok (sygn. akt II GSK 1446/15), którym uchylił wyrok WSA w Gdańsku z dnia 20 stycznia 2015 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.

Oznacza to, że w dniu 19 stycznia 2017 r. doszło w tej sprawie do zakończenia postępowania w danej instancji w rozumieniu § 21 rozporządzenia z 2015 r. oraz § 2 rozporządzenia z 2016 r., tj. przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Zatem po tym dniu w sprawie winno mieć zastosowanie rozporządzenie z 2015 r. w brzemieniu obowiązującym po wejściu w życie rozporządzenia z 2016 r. i na podstawie przepisów znowelizowanego rozporządzenia z 2015 r. Sąd I instancji powinien policzyć koszty zastępstwa procesowego w ponownie prowadzonym postępowaniu, czego jak wynika z treści zaskarżonego postanowienia zawartego w pkt 2 wskazanego na wstępie wyroku - nie uczynił.

Ponadto w rozpoznawanej przez Sąd I instancji sprawie, przedmiotem zaskarżenia była należność pieniężna (243.503 zł), od której skarżąca uiściła wpis stosunkowy w wysokości 2.436,00 zł. Zgodnie zaś z treścią § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia z 2015 r. w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - stawkę oblicza się na podstawie § 2. Skoro zatem wartość przedmiotu sprawy przekraczała 200.000 zł, to wysokość kosztów zastępstwa procesowego winna być określona na podstawie art. § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a w zw. z § 2 pkt 7 rozporządzenia z 2015 r.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 224 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369), zwanej dalej p.p.s.a. jeżeli w toku postępowania sąd nie orzekł o obowiązku ponoszenia kosztów sądowych lub też orzeczeniem nie objął całej kwoty należnej z tego tytułu, postanowienie w tym przedmiocie wyda na posiedzeniu niejawnym wojewódzki sąd administracyjny.

Zgodnie z art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw.

Zgodnie z art. 205 § 2 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.

Na koszty postępowania sądowego w niniejszej sprawie składają się: uiszczony wpis od skargi w wysokości 2436 zł oraz kwota wynagrodzenia adwokata w wysokości 10.800 zł obliczona na podstawie art. § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a w zw. z § 2 pkt 7 rozporządzenia z 2015 r., o czym przesądził NSA w ww. postanowieniu z dnia 7 lutego 2018 r., sygn. akt II GZ 927/17.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie powołanych przepisów zasądził od organu administracji na rzecz strony skarżącej łączną kwotę 13.236 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.