Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 29031

Wyrok
Naczelnego Sądu Administracyjnego (do 2003.12.31) w Gdańsku
z dnia 12 lutego 1997 r.
I SA/Gd 1453/96

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: A. Korzeniowski.

Sędziowie: W. Zientara, E. Rischka (spraw.).

Protokolant: D. Penkalla.

Uzasadnienie faktyczne

Dział Egzekucyjny Pierwszego Urzędu Skarbowego w G. postanowieniem z dnia 16 maja 1996 r. Nr (...) odmówił Spółce z o.o. "A." w G. (osobie trzeciej) wyłączenia spod egzekucji szeregu ruchomości, wyszczególnionych w postanowieniu.

Pismem z dnia 28 maja 1996 r. Spółka wniosła zażalenie na powyższe postanowienie wnosząc o jej uchylenie. Zgodnie z pouczeniem zażalenie wniesiono do Izby Skarbowej za pośrednictwem Pierwszego Urzędu Skarbowego w G.

Izba Skarbowa w G. postanowieniem z dnia 17 lipca 1996 r. Nr (...) działając na podstawie art. 134, 141 § 1, 2 kpa oraz art. 17 w zw. z art. 40 § 1, w trybie art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Tekst jednolity: Dz. U. 1991 r. Nr 36 poz. 161 z późn. zm.) stwierdziła uchybienie terminu do wniesienia zażalenia i pozostawiła je bez rozpatrzenia.

W uzasadnieniu wywiedziono, iż zaskarżone postanowienie Spółka z o.o. "A." w G. otrzymała w dniu 21 maja 1996 r. (za pośrednictwem odbioru przesyłki). Na to postanowienie strona wniosła zażalenie przesyłką poleconą skierowaną do Urzędu Skarbowego w G. w dniu 29 maja 1996 r.

Stosownie do przepisu art. 141 kpa i art. 17 § 1 cyt. ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz pouczenia w zaskarżonym postanowieniu - zażalenie może być wniesione w terminie 7 dni od daty jego doręczenia lub ogłoszenia. W przedmiotowej sprawie termin te upłynął zatem w dniu 28 maja 1996 r.

Strona wniosła zażalenie w dniu 29 maja 1996 r., a więc z uchybieniem terminu. Skoro strona nie skorzystała z przesłanek przepisu art. 58 kpa i nie wniosła o przywrócenie terminu, tym samym w ocenie Izby Skarbowej należało orzec jak w postanowieniu.

W skardze wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego zatytułowanej "zażalenie", skarżąca Spółka wniosła:

1) o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie I Urzędu Skarbowego w G. z dnia 16 maja 1996 r. Nr (...),

2) w przypadku przywrócenia terminu o rozpoznanie zażalenia skarżącego z dnia 28 maja 1996 r. na ww. postanowienie I Urzędu Skarbowego w G.

Ponadto skarżąca wniosła o zawieszenie postępowania egzekucyjnego.

W uzasadnieniu wywiedziono, że wpisana na potwierdzeniu odbioru przesyłki data 21 maja 1996 r. nie była napisana przez pracownika skarżącej Spółki, o czym świadczy oświadczenie pracownika Spółki z dnia 26 lipca 1996 r., pana Leszka W.

O prawdziwości tego oświadczenia, zdaniem skarżącej, dowodzi fakt, iż w dniu 21 maja 1996 r. I Urząd Skarbowy w G. nadał przesyłkę w Urzędzie Pocztowym w G., a więc skarżący musiał odebrać przesyłkę w dniu 22 maja 1996 r., co potwierdzają zapisy w książce doręczeń korespondencji.

Skarżąca uznała, iż z ustalonego stanu faktycznego wynika, że to Urząd Pocztowy w G. przyjął zaskarżone postanowienie i Urząd Skarbowy w G. w dniu 21 maja 1996 r. sam mylnie wypisał datę 21 maja 1996 r. jako dzień doręczenia pracownikowi skarżącego.

W dalszej części skargi strona podniosła merytoryczne zarzuty odnośnie zaskarżonego postanowienia organu pierwszej instancji.

W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa w G. wnosząc o jej oddalenie w pełni podtrzymała motywy rozstrzygnięcia zaskarżonego postanowienia a dodatkowo podkreśliła, iż z akt sprawy wynika, że Urząd Skarbowy w G. wysłał zaskarżone postanowienie w dniu 20 maja 1996 r. Data i podpis potwierdzającego odbiór przesyłki jest identycznego koloru. Nadto Naczelnik Urzędu Pocztowego w G. wyjaśnił (na żądanie organu odwoławczego), iż Urząd Pocztowy zamieszcza datownik na zwrotnym poświadczeniu odbioru - po doręczeniu przesyłki. Z tych ustaleń w ocenie organu odwoławczego wynika, że zażalenie zostało wniesione z uchybieniem terminu, a jednocześnie wobec niewskazania przez stronę innych argumentów uzasadniających przywrócenie uchybionego terminu, skarga winna ulec oddaleniu.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sąd administracyjny wyposażony został w funkcje kontrolne, które w razie zaskarżenia decyzji (postanowienia), ograniczają się do badania zgodności zaskarżonego postanowienia z przepisami prawa (art. 21 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym - Dz. U. Nr 74, poz. 368 z późn. zm.).

W ustalonym stanie faktycznym skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Organy podatkowe w zakresie wystarczającym dla rozstrzygnięcia sprawy zebrały materiał dowodowy a dokonanej ocenie zebranego materiału nie można zarzucić dowolności.

Przede wszystkim w oparciu o zwrotne poświadczenie odbioru postanowienia Urzędu Skarbowego z dnia 16 maja 1996 r. organy podatkowe prawidłowo ustaliły, że postanowienie zostało doręczone skarżącej spółce w dniu 21 maja 1996 r. O powyższym świadczy nie tylko data wpisana obok podpisu odbiorcy, ale również datownik naniesiony na potwierdzenie odbioru. Urząd Przewozu Poczty Wydział Oddawczy w odpowiedzi na zapytanie Urzędu Skarbowego z dnia 27 września 1996 r. wyjaśnił, że dopiero po doręczeniu przesyłki Urząd Pocztowy zamieszcza datownik na zwrotnym poświadczeniu odbioru.

Skarżąca Spółka pomija milczeniem fakt, że zwrotne poświadczenie odbioru w części zawierającej opis pisma, jego numer, przedmiot sprawy, adresata wypełniane jest przez nadawcę - w tym przypadku przez Urząd Skarbowy, zawiera również datę nadania przesyłki, tj. 20 maja 1996 r.

Skoro potwierdzenie odbioru musi być odesłane do nadawcy, stąd wręcz nielogicznym jest twierdzenie skarżącej, że data stempla pocztowego naniesiona na potwierdzeniu odbioru, to data nadania pisma przez nadawcę w Urzędzie Pocztowym.

Kolejnym dowodem potwierdzającym doręczenie przesyłki skarżącej Spółce w dniu 21 maja 1996 r. jest nadesłany przez Urząd Pocztowy zbiorowy dowód odbioru przesyłek poleconych. Z powyższego wynika, w sposób nie budzący wątpliwości, że skarżącej Spółce w dniu 21 maja 1995 r. doręczono dwie przesyłki z Urzędu Skarbowego, jest pieczątka Spółki, podpis pracownika, data odbioru oraz podpis doręczyciela.

Dodatkowo na postanowieniu Urzędu Skarbowego z dnia 16 maja 1996 r. figuruje datownik, z którego wynika że przyjęto do wysłania 20 maja 1996 r.

Jedynym dowodem mającym świadczyć w ocenie skarżącej, że przesyłka została nadana przez Urząd Skarbowy do Urzędu Poczty w dniu 21 maja 1996 r., a nie w dniu 20 maja 1996 r. - jest oświadczenie pracownika Spółki, p. Leszka W., który stwierdził, że jako pracownik gospodarczy Spółki w okresie od kwietnia do czerwca sporadycznie odbierał korespondencję oraz, że nigdy nie wpisywał daty odbioru na zwrotnym poświadczeniu.

Nie można wykluczyć, że datę odbioru wpisał doręczyciel, jednakże o ile tak się stało to i tak nie ma to wpływu na ustalenie prawidłowego terminu doręczenia przesyłki.

Oświadczenie pracownika Spółki dowodzi jedynie o braku należytego pouczenia przez władze spółki o sposobie odbioru korespondencji i konieczności wpisywania faktycznej daty odbioru z uwagi na konsekwencje związane z odbiorem chociażby tak ważnych przesyłek jakimi są decyzje, czy postanowienia Urzędów Skarbowych.

Bez znaczenia dla sprawy jest również data odnotowania otrzymanej korespondencji przez skarżącą w dzienniku podawczym. Rzeczą podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, korzystającego z obsługi prawnej jest przeszkolenie podległych pracowników tak - co do prawidłowego odbioru korespondencji, jak i jej obiegu celem zachowania terminów do złożenia odwołania. Wszelkie błędy popełnione przez podległych pracowników obciążają Spółkę jako pracodawcę.

Skoro zaskarżone postanowienie wydane zostało zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, strona uchybiła terminowi do wniesienia zażalenia, tym samym na mocy art. 27 ust. 1 cyt. ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, należało orzec jak w wyroku.

Dodatkowo należy zauważyć, iż wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania nie podlega rozpoznaniu przez NSA, a jedynie - zgodnie z przepisem art. 59 § 2 k.p.a. - przez organ odwoławczy, a więc przez Izbę Skarbową.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.