Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2723715

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku
z dnia 21 sierpnia 2019 r.
I SA/Gd 1027/19
Podstawa opodatkowania akcyzą z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu.

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń.

Sędziowie: WSA Janina Guść, NSA Alicja Stępień (spr.).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 21 sierpnia 2019 r. sprawy ze skargi J.R. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 29 marca 2019 r. nr (...) w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego oddala skargę.

Uzasadnienie faktyczne

W dniu 11 stycznia 2017 r. do Urzędu Celnego wpłynęła złożona przez J.R. deklaracja AKC-U wraz z dokumentami zakupu pojazdu marki Porsche Cayenne o nr VIN (...) oraz dokumentami odprawy celnej. Samochód został zakupiony w USA, dopuszczony do swobodnego obrotu na terenie Niemiec, gdzie zostały zapłacone należności celne przywozowe. W dniu 31 grudnia 2017 r. dokonano nabycia wewnątrzwspólnotowego przedmiotowego samochodu.

W deklaracji jako podstawę opodatkowania wskazano kwotę 39.014 zł, stawkę podatku 18,6% i kwotę podatku akcyzowego do zapłaty 7.257 zł.

W wyniku sprawdzenia wartości podobnych pojazdów na rynku polskim w katalogu Info-Ekspert ustalono, że średnia wartość rynkowa podobnych pojazdów w Polsce w grudniu 2016 r. wyniosła 236.000 zł brutto (161.755 zł netto).

Naczelnik Urzędu Skarbowego pismem dnia 11 stycznia 2017 r. wezwał J.R. do zmiany wysokości podstawy opodatkowania lub wskazania przyczyn uzasadniających podanie jej wysokości w kwocie znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej.

W treści odpowiedzi z dnia 11 stycznia 2017 r. strona wskazała, iż samochód nabyła w dniu 13 października 2016 r. od firmy "A" jako samochód używany z certyfikatem salvage - według amerykańskich przepisów kwalifikowany jako szkoda całkowita za cenę 8 500 USD.

W ramach czynności sprawdzających Naczelnik Urzędu Skarbowego pismem z dnia 13 maja 2017 r., zwrócił się do Starostwa Powiatowego o przesłanie uwierzytelnionych kserokopii dokumentów przedłożonych do pierwszej rejestracji przedmiotowego pojazdu w kraju.

Ponadto pismem z dnia 6 grudnia 2017 r. organ pierwszej instancji wezwał stronę do przesłania dokumentów handlowych związanych zakupem i naprawą nabytego wewnątrzwspólnotowo samochodu, które pozostało bez odpowiedzi.

Postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2018 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego wszczął z urzędu postępowanie podatkowe w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki Porsche Cayenne o nr VIN (...).

Pismem z dnia 29 maja 2018 r. znak (...) Naczelnik Urzędu Skarbowego wezwał ponownie podatnika do przesłania potwierdzeń przelewów dokumentujących koszty poniesione w związku z zakupem pojazdu marki Porsche Cayenne o nr VIN (...), wyciągu z konta walutowego, z którego dokonana została płatność oraz dokumentów handlowych związanych z zakupem części i napraw samochodu.

Odpowiedzi strona udzieliła w piśmie z dnia 7 czerwca 2018 r., w którym zawarła wyjaśnienia o treści będącej powtórzeniem wyjaśnień z dnia 11 stycznia 2017 r. oraz załączyła zdjęcia uszkodzonego pojazdu, umowę zakupu pojazdu za kwotę 8 500 USD i potwierdzenie przelewu na kwotę 8.000 USD.

Decyzją z dnia 8 października 2018 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego określił J.R. zobowiązanie w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki Porsche Cayenne o nr VIN (...) w wysokości 29.020,00 zł, w tym podatek do zapłaty 21.763,00 zł.

Strona odwołała się od powyższej decyzji w piśmie z dnia 29 października 2018 r., wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania w sprawie przedkładając jednocześnie opinię rzeczoznawcy samochodowego M.C. z dnia 22 października 2018 r.

W toku postępowania odwoławczego, w celu uzupełnienia materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, organ drugiej instancji przeprowadził dowód z przesłuchania świadków w osobie rzeczoznawcy M.C. oraz dokonującego naprawy pojazdu Z.R. Treść zeznań została utrwalona w protokole z dnia 14 stycznia 2019 r. oraz z dnia 4 lutego 2019 r.

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej decyzją z dnia 29 marca 2019 r. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu decyzji przypomniano, że strona zakupiła samochód marki Porsche Cayenne w USA za kwotę 8.500 USD, na podstawie rachunku z dnia 13 października 2016 r. W przeliczeniu na PLN (wg kursu z dnia zakupu 3,9164), jest to kwota 33.289 zł.

Odprawa celna i dopuszczenie do obrotu miały miejsce w dniu 6 grudnia 2016 r. w B. W zgłoszeniu celnym wskazano kwotę z rachunku 8.500 USD (po przeliczeniu 8.017,36 Euro), cło w wysokości 801,74 Euro oraz podatek VAT od przywozu 1.770,63 Euro. Umieszczono w nim adnotację, iż był to samochód z uszkodzeniami powypadkowymi. W wydanym "Zaświadczeniu o braku zastrzeżeń odnośnie dopuszczenia samochodu albo przyczepy do ruchu" wskazano, iż nie istnieją jakieś zastrzeżenia przeciwko dopuszczeniu do ruchu tego pojazdu.

W dniu 11 stycznia 2017 r. strona złożyła deklarację AKC-U z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego przedmiotowego pojazdu. Zadeklarowano w niej podstawę opodatkowania w wysokości 39.014 zł oraz podatek akcyzowy do zapłaty w kwocie 7.257 zł, przy zastosowaniu stawki akcyzy 18,6%. Organ, do którego wpłynęła deklaracja dokonał czynności sprawdzających, w wyniku których wartość brutto przedmiotowego pojazdu na podstawie katalogu Info Expert z grudnia 2016 r. wyniosła 236.000 zł (wartość netto 161.755 zł).

W dniu 2 maja 2017 r. przeprowadzono okresowe badanie techniczne z wynikiem pozytywnym, a w dniu 4 maja 2017 r. samochód został za pośrednictwem komisu sprzedany za kwotę 166.000 zł. Zarejestrowany po raz pierwszy w kraju został na podstawie decyzji Starosty nr (...) z dnia 12 maja 2017 r.

Jak wynikało z materiału dowodowego, Naczelnik Urzędu Skarbowego dwukrotnie wzywał podatnika o przedstawienie dowodów potwierdzających wykonanie napraw w przedmiotowym pojeździe (rachunków, faktur zakupu części oraz usługi naprawy samochodu) jak również dokumentów potwierdzających poniesione koszty w związku z dokonanym zakupem. W odpowiedzi na drugie wezwanie w piśmie z dnia 7 czerwca 2018 r. strona poinformowała, iż zakupiony przez nią w USA samochód był uszkodzony, a ceny samochodów powypadkowych na tym rynku są niższe niż w Polsce. Do korespondencji zostały załączone min. Zdjęcia uszkodzonego, rozmontowanego i będącego w trakcie naprawy pojazdu.

Mając powyższe na uwadze, w niniejszej sprawie organ pierwszej instancji zakwestionował wysokość podstawy opodatkowania podanej przez podatnika.

Naczelnik Urzędu Skarbowego w wydanej decyzji uznał, iż wskazana w deklaracji podstawa opodatkowania znacznie, gdyż prawie 4-krotnie odbiega od średniej wartości rynkowej podobnych pojazdów. Zdaniem organu zaistniały przesłanki do weryfikacji wysokości podstawy opodatkowania.

Celem określenia należnego do zapłaty podatku akcyzowego organ pierwszej instancji za średnią wartość rynkową przyjął wartość brutto pojazdu zawartą w katalogu Info Ekspert (227.600 zł) pomniejszoną o 23% podatku VAT i o 18,6% podatku akcyzowego. Podstawa opodatkowania określona w decyzji z dnia 8 października 2018 r. znak (...) wyniosła 156.021 zł, natomiast podatek 29.020 zł, a podatek do zapłaty 21.763 zł (uwzględniając zapłatę akcyzy do deklaracji AKC-U z dnia 11 stycznia 2017 r. w wysokości 7.257 zł).

Wskazano, że do odwołania strona załączyła opinię sporządzoną przez rzeczoznawcę samochodowego M.C. z dnia 22 października 2018 r.

Jak wynikało z opinii, wartość bazowa netto została określona na kwotę 191.870 zł, na podstawie notowań wartości rynkowych z katalogu "Pojazdy samochodowe - Wartości rynkowe XII-2016, a następnie skorygowana o korektę:

* za wyposażenie dodatkowe + 6.316,00 zł,

* za pierwszą rejestrację - 4.472,00 zł.

W związku z powyższym, wartość pojazdu nieuszkodzonego na dzień 31 grudnia 2016 r. wyniosła: 193.700 zł.

Rzeczoznawca w swojej opinii zastosował trzy metody: stopnia uszkodzenia pojazdu, urealnionego oraz zredukowanego kosztu naprawy i określił wartość pojazdu w stanie uszkodzonym na kwotę 74.600 zł. Rzeczoznawca opracował także, na podstawie systemu AUDATEX, oddzielny szczegółowy kosztorys napraw przedmiotowego pojazdu. Łączna kwota napraw wyniosła 145.050,10 zł netto.

Badając powtórnie niniejszą sprawę, organ odwoławczy dokonał ponownej analizy zgromadzonych w sprawie dowodów. Zbadano m.in. (zgodnie z art. 104 ust. 8 ustawy o podatku akcyzowym), czy wysokość podstawy opodatkowania w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki Porsche Cayenne bez uzasadnionej przyczyny znacznie odbiega od średniej wartości rynkowej podobnego samochodu osobowego. Ponadto poddał ocenie materiał dowodowy zgromadzony na etapie postępowania odwoławczego.

Przedstawiając wraz z odwołaniem opinię rzeczoznawcy strona wskazała, iż nie złożyła na żądanie organu pierwszej instancji dowodów w postaci faktur naprawy i zakupu części, gdyż faktur za naprawę nie podsiada, a rachunków zakupu części nie gromadziła. Jednocześnie skarżąca wyjaśniła, iż naprawa samochodu odbyła się z udziałem tzw. pracy własnej i wykonana była przez męża i syna skarżącej, którzy są wykwalifikowanymi mechanikami samochodowymi oraz dysponują specjalistycznym sprzętem i narzędziami niezbędnymi do przeprowadzenia takiej naprawy. Jak wynika z załączonego wyciągu z ewidencji działalności gospodarczej, Z.R. prowadzi działalność w zakresie usług motoryzacyjnych.

Z przedstawionej przez stronę opinii rzeczoznawcy z dnia 22 października 2018 r. wynikało, iż wartość pojazdu uszkodzonego (74.600 zł) stanowi 32,77% średniej wartości rynkowej brutto ustalonej przez organ pierwszej instancji (227.000 zł) podobnego samochodu osobowego. Jak wskazano powyżej, w niniejszej decyzji wartość samochodu bez uszkodzeń ustalono na 193.700 zł, a łączny koszt napraw na 145.050,10 zł, co stanowi 74,88% wartości pojazdu.

W pierwszej kolejności organ odwoławczy wskazał, że wnioski płynące z treści powyższej opinii w zakresie oceny stanu technicznego badanego pojazdu, które zawarł rzeczoznawca, wynikają przede wszystkim z okazanej rzeczoznawcy dokumentacji fotograficznej pojazdu i informacji uzyskanych od właściciela pojazdu. Oględzin pojazdu nie przeprowadzono, co wynika z zapisu w opinii oraz zeznań rzeczoznawcy. Sama zaś wycena została sporządzona dnia 22 października 2018 r., czyli prawie po dwóch latach od daty powstania obowiązku podatkowego oraz uzyskaniu w dniu 2 maja 2017 r. zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu nr (...). Tym samym dowód ten nie może zostać uznany za wiarygodny i nie sposób stwierdzić, że zawarta w opinii obszerna kalkulacja naprawy nr (...) przedstawia faktyczne uszkodzenia pojazdu.

Jak wynikało z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie samochód miał uszkodzony tył. Potwierdzają to zarówno wydruk aukcji ze strony serwisu aukcyjnego C. jak również zapisy zawarte w zaświadczeniu o odzyskanym pojeździe.

W ocenie organu odwoławczego, mając na uwadze doświadczenie życiowe i logikę, wykonane zdjęcia nie wskazują na podane w kosztorysie (załączniku do ww. opinii) uszkodzenia, uzasadniające tak wysoki koszt naprawy. W ocenie organu nieuzasadnione ekonomicznie byłoby naprawianie używanego pojazdu za ponad 145.000 zł, przy średniej wartości rynkowej 193.000 zł. Dodatkowo podkreślić trzeba, że strona za swój samochód zapłaciła w przeliczeniu na PLN nieco ponad 33.000 zł. Tym bardziej zatem ryzykowne byłoby przeznaczenie na jego naprawę kwoty ponad czterokrotnie przekraczającej cenę zakupu.

Analiza przedstawionej przez stronę opinii, w świetle poczynionych przez organ ustaleń oraz zebranych dowodów, zdaniem organu wskazuje na to, iż nie może ona stanowić podstawy do określenia wysokości podstawy opodatkowania podatkiem akcyzowym.

Wskazano, że celem wyjaśnienia stanu faktycznego oraz zbadania/udokumentowania stopnia uszkodzenia pojazdu, organ pierwszej instancji dwukrotnie wzywał podatnika do dostarczenia dokumentów potwierdzających przeprowadzone naprawy, zakupione lub zamówione części, w tym dowody płatności. Strona nie przedstawiła jednak żadnych dowodów potwierdzających zakup potrzebnych do naprawy części. W treści odwołania wyjaśniła, iż nie posiada faktur dokumentujących koszty naprawy, a rachunków potwierdzających zakup części nie gromadziła. Wskazała jednocześnie, iż naprawa samochodu została dokonana z udziałem pracy własnej przez męża i syna, którzy są wykwalifikowanymi mechanikami samochodowymi kilku specjalności.

Przesłuchany w charakterze świadka, mąż strony Z.R. zeznał, iż dokonywał naprawy samochodu będącego przedmiotem niniejszego postępowania, opisał jego stan oraz zakres prac, które zostały wykonane w trakcie jego naprawy. Jednocześnie zeznał, że nie posiada rachunków dokumentujących zakup niezbędnych części, jak również nie potrafił dokładnie wskazać, gdzie ich dokonywał. Nie był w stanie także określić kosztów dokonanej naprawy.

W ocenie organu odwoławczego zeznania świadka były sprzeczne z pozostałym zgromadzonym materiałem dowodowym, w związku z tym należy je uznać za niewiarygodne.

W pierwszej kolejności wskazano, iż świadek zeznał, iż samochód był rozbity z przodu i z tyłu oraz był częściowo zdekompletowany, gdyż nie posiadał foteli oraz pasów bezpieczeństwa. Tymczasem jak wynika z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy - (...) (zaświadczenie o odzyskanym pojeździe), opis aukcji wraz załączonymi do niej zdjęciami samochodu - pojazd miał uszkodzony jedynie tył, a w środku znajdowały się fotele. Dodatkowo, co istotne, świadek jako osoba zawodowo trudniąca się naprawą samochodów, nie był w stanie podać szczegółowych informacji związanych z przeprowadzoną naprawą.

W ocenie organu odwoławczego, nie ma żadnych wątpliwości, iż wykazana w deklaracji C-U podstawa opodatkowania samochodu marki Porsche Cayenne w wysokości 39.014 zł znacznie odbiega od jego średniej wartości rynkowej. Pomimo, iż strona przedłożyła wraz z odwołaniem opinię rzeczoznawcy Dyrektor Izby Administracji Skarbowej nie uznał jej za dowód wiarygodny. Strona nie wykazała dowodami, iż rzeczywiście koszt napraw przedmiotowego samochodu oscylował w granicach 145.000 zł.

Jak podnoszono w decyzji, strona postępowania nie złożyła do akt sprawy żadnych dowodów potwierdzających poniesione przez nią koszty związane z naprawą samochodu. Przesłane zdjęcia naprawianego pojazdu niewątpliwie świadczą o jego uszkodzeniu, jednakże nie przedstawiają pożądanej przez organy informacji odnośnie poniesionych kosztów napraw i części, które musiały zostać w samochodzie wymienione. Brak jest tym samym dowodu, że koszty te wyniosły 145.000 zł, jak wynika z opinii M.C.

Mając na uwadze powyższe, organ odwoławczy, celem określenia zobowiązania podatkowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki Porsche Cayenne, przyjął wartość brutto w kwocie 227.600 zł.

Do dalszych obliczeń należało ww. wartość pomniejszyć o podatek VAT i akcyzę (wg stawek odpowiednio 23% i 18,6%). Podstawa opodatkowania wyniosła zatem 156.021 zł. Podatek akcyzowy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki Porsche Cayenne wyniósł 29.020 zł (156.021 zł x 18,6%).

Mając na uwadze fakt, iż strona zapłaciła w dniu 11 stycznia 2017 r. 7.257 zł tytułem podatku wykazanego w deklaracji (...), należnym do zapłaty pozostanie kwota 21.763 zł.

J.R. nie nie zgadzając się ze stanowiskiem organu odwoławczego, zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 29 marca 2019 r. i wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy organowi drugiej instancji do ponownego rozpoznania.

Wydanej decyzji strona zarzuciła naruszenie przepisów:

I. art. 104 ust. 8 i 9 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym poprzez:

a) uznanie, że wysokość podstawy opodatkowania nie powinna znacznie odbiegać od średniej wartości rynkowej samochodu, podczas gdy przepis ustawy nie wprowadza wymogu unifikacji cen wszystkich sprowadzanych z zagranicy samochodów lecz wskazuje, że rozbieżność musi wynikać z uzasadnionej przyczyny, a sądy administracyjne wyraźnie stanęły na stanowisku, że uzasadnioną przyczyną może być również specyfika rynku, na którym dokonano nabycia,

b) nieuwzględnienie - przy ocenie istnienia uzasadnionych przyczyn - specyfiki rynku nabycia pojazdu i związanego z tym zróżnicowaniem cen względem cen uzyskiwanych w Polsce,

c) przyjęcie jako podstawy opodatkowania cen z polskiego rynku, podczas gdy w rzeczywistości nie zanegowano ceny nabycia pojazdu,

d) nieuwzględnienie koniecznych kosztów naprawy uszkodzonego pojazdu tylko z tego powodu, że strona nie dysponowała dokumentami potwierdzającymi zakupy.

II. art. 121 § 1 w zw. z art. 124 w zw. z art. 187 § 1 w zw. z art. 191 ustawy Ordynacja podatkowa poprzez uznanie, że strona nie poniosła wydatków na naprawy w określonej wysokości przy czym dowody przedstawione przez stronę uznane zostały za niewiarygodne bez prezentacji dowodu przeciwnego.

Organ wniósł w odpowiedzi na skargę o jej oddalenie.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

W podatku akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego, podstawę opodatkowania, co do zasady, stanowi kwota, którą podatnik jest obowiązany zapłacić za samochód osobowy - art. 104 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym (u.p.a.). Ustawodawca przewidział jednak pewne odstępstwa od tej zasady, opierając podstawę opodatkowania na kryterium wartości samochodu. Tak jest w przypadku, o którym mowa w art. 104 ust. 8 i 9 u.p.a.

Skarżąca w treści skargi sformułowała zarzut nieuwzględnienia specyfiki rynku nabycia pojazdu i związanego z tym zróżnicowania cen względem cen uzyskiwanych w Polsce. Wskazując na powyższe podniosła, iż samochód był uszkodzony, a ceny takich samochodów na rynku amerykańskim są znacząco niższe niż w Polsce, co z kolei uzasadnia ich nabycie, pomimo konieczności poniesienia znaczących nakładów na naprawę.

W tym miejscu, powołując się na przepis art. 104 ust. 11 u.p.a., należy zauważyć, że czym innym jest zdefiniowana ustawowo średnia wartość rynkowa samochodu osobowego, a czym innym jest kwota, jaką nabywca jest obowiązany zapłacić, i którą zapłacił za samochód osobowy w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego. Wartość jest pojęciem ekonomicznym odnoszącym się do samochodu osobowego o określonych cechach technicznych. Wartość stanowi pojęcie zobiektywizowane ekonomicznie, będące pochodną cech towaru. Dlatego okoliczności nabycia wynikające z pertraktacji cenowych nie stanowią przesłanki uzasadniającej określenie podstawy opodatkowania na poziomie innym niż wartość samochodu osobowego. Okoliczności te nie wpływają na wartość pojazdu, jedynie kształtują jego cenę. Wartość ta, jako określana na zasadzie wyjątku od reguły wynikającej z art. 104 ust. 1 pkt 2 u.p.a., nie będzie nawiązywała do kwoty, jaką nabywca zobowiązany jest zapłacić. Ma być ona wartością obiektywną, a taka siłą rzeczy, nie może ograniczać się jedynie do uwzględniania jedynie wyjątkowo korzystnych okoliczności dokonania zakupu, wynikających np. ze skutecznie przeprowadzonych negocjacji cenowych.

Mając to na uwadze uznać należy za prawidłowy pogląd okoliczność nabycia samochodu osobowego, od firmy "A" przez skarżącą nie stanowi przesłanki uzasadniającej określenie podstawy opodatkowania na poziomie innym niż wartość samochodu osobowego. Okoliczność ta nie miała wpływu na wartość samochodu, ale ukształtowała jedynie jego cenę. Natomiast obowiązkiem organu podatkowego, zgodnie z powołanymi przepisami prawa, było określenie prawidłowej wysokości podstawy opodatkowania oraz należnego podatku akcyzowego.

Zgodnie z treścią art. 104 ust. 8 ustawy o podatku akcyzowym, jeżeli wysokość podstawy opodatkowania w przypadku m.in. nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego, bez uzasadnionej przyczyny znacznie odbiega od średniej wartości rynkowej tego samochodu osobowego, organ podatkowy wzywa podatnika do zmiany wysokości podstawy opodatkowania lub wskazania przyczyn uzasadniających podanie jej wysokości w kwocie znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej samochodu osobowego. Nieudzielenie odpowiedzi na powyższe, lub niedokonanie zmiany wysokości podstawy opodatkowania lub niewskazanie przyczyn uzasadniających podanie jej wysokości znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej podobnego samochodu osobowego, daje organowi podatkowemu (na podstawie art. 104 ust. 9 wskazanej ustawy) podstawy do określenia wysokości podstawy opodatkowania.

Jak wynika z akt sprawy, w wyniku sprawdzenia wartości podobnych pojazdów na rynku polskim w katalogu Info-Ekspert ustalono, że średnia wartość rynkowa podobnych pojazdów w Polsce w grudniu 2016 r. wyniosła 236.000 zł brutto (161.755 zł netto). Wskazana z kolei przez podatnika w deklaracji AKC-U podstawa opodatkowania to 39.014 zł. Dlatego też uznano, iż różnica pomiędzy kwotą wskazaną w deklaracji podatkowej, a średnią wartością rynkową auta (brutto), jest na tyle znaczna, aby wszcząć postępowanie w sprawie ustalenia podstawy opodatkowania z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego przedmiotowego samochodu osobowego oraz określenia wysokości zobowiązania podatkowego.

W rozpoznawanej sprawie w wyniku przeprowadzonej analizy złożonych dokumentów uznano, iż przyczyny wskazywane przez stronę, jako uzasadniające podanie podstawy opodatkowania w kwocie znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej pojazdu nie znajdują potwierdzenia w zgromadzonym materiale dowodowym. W zgromadzonym materiale dowodowym znajdują się zdjęcia pochodzące ze strony internetowej (...), które przedstawiają pojazd z uszkodzonym tyłem. Dokumentacja fotograficzna załączona przez stronę do akt postępowania, wykonana podczas naprawy rozmontowanego samochodu, wobec nie przedstawienia żadnych dowodów potwierdzających poniesione koszty naprawy, nie może stanowić dowodu uzasadniającego rozmiar uszkodzeń pojazdu, a co za tym idzie zadeklarowaną podstawę opodatkowania. Brak było możliwości ustalenia faktycznego stanu pojazdu na dzień jego nabycia oraz na dzień dokonania czynności opodatkowanej.

Zdaniem Sądu, nie można się zgodzić również z zarzutem zakwestionowania przez organ złożonej przez stronę opinii rzeczoznawcy.

Z opinii tej wynika, iż wartość pojazdu uszkodzonego (74.600 zł) stanowi 32,77% średniej wartości rynkowej brutto ustalonej przez organ pierwszej instancji (227.000 zł) podobnego samochodu osobowego. Wartość samochodu bez uszkodzeń ustalono na 193.700 zł, a łączny koszt napraw na 145.050,10 zł, co stanowi 74,88% wartości pojazdu.

Zdaniem Sądu w zaskarżonej decyzji zasadnie podkreślono, iż wnioski płynące z treści powyższej opinii w zakresie oceny stanu technicznego badanego pojazdu, które zawarł rzeczoznawca, wynikają przede wszystkim z okazanej rzeczoznawcy dokumentacji fotograficznej pojazdu i informacji uzyskanych od właściciela pojazdu. Oględzin pojazdu nie przeprowadzono, co wynika z zapisu w opinii oraz zeznań rzeczoznawcy. Sama zaś wycena została sporządzona dnia 22 października 2018 r., czyli prawie po dwóch latach od daty powstania obowiązku podatkowego oraz uzyskaniu w dniu 2 maja 2017 r. zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu nr (...). Tym samym dowód ten nie mógł zostać uznany za wiarygodny i odnoszący się do faktycznych uszkodzeń pojazdu.

Należy zwrócić uwagę, że organ odwoławczy wyraźnie zaakcentował w swojej decyzji, iż przedstawiając wraz z odwołaniem opinię rzeczoznawcy strona wskazała, iż nie złożyła na żądanie organu pierwszej instancji dowodów w postaci faktur naprawy i zakupu części, gdyż faktur za naprawę nie podsiada, a rachunków zakupu części nie gromadziła.

Przesłuchany w charakterze świadka, mąż strony Z.R. zeznał, iż dokonywał naprawy samochodu będącego przedmiotem niniejszego postępowania, opisał jego stan oraz zakres prac, które zostały wykonane w trakcie jego naprawy. Jednocześnie zeznał, że nie posiada rachunków dokumentujących zakup niezbędnych części, jak również nie potrafił dokładnie wskazać, gdzie ich dokonywał. Nie był w stanie także określić kosztów dokonanej naprawy. W tej sytuacji prawidłowa jest ocena organu odwoławczego, że zeznania świadka są sprzeczne z pozostałym zgromadzonym materiałem dowodowym, w związku z tym należy je uznać za niewiarygodne.

Świadek ten zeznał, iż samochód był rozbity z przodu i z tyłu oraz był częściowo zdekompletowany, gdyż nie posiadał foteli oraz pasów bezpieczeństwa. Tymczasem jak wynikało z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy - SALVAGE CERTYFIKATE (zaświadczenie o odzyskanym pojeździe), opis aukcji wraz z załączonymi do niej zdjęciami samochodu - pojazd miał uszkodzony jedynie tył, a w środku znajdowały się fotele. Dodatkowo, co istotne, świadek jako osoba zawodowo trudniąca się naprawą samochodów, nie był w stanie podać szczegółowych informacji związanych z przeprowadzoną naprawą.

Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd uznał, że w sprawie nie naruszono art. 104 ust. 8 i ust. 9 ustawy o podatku akcyzowym. Zobowiązanie podatkowe zostało ustalone prawidłowo, w oparciu o udzielone na podstawie art. 104 ust. 9 ww. ustawy uprawnienie.

Wbrew zarzutom skarżącej nie doszło również do naruszenia art. 121 § 1 w zw. z art. 124 w zw. z art. 187 § 1 w zw. z art. 191 Ordynacji podatkowej.

Zgodnie z art. 120 O.p. organy podatkowe działają na podstawie prawa. Z art. 121 § 1 O.p. wynika natomiast, że postępowanie podatkowe powinno być prowadzone w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych. Z uregulowania tego należy wyprowadzić więc wniosek, że organ podatkowy, na którym ciąży z mocy ustawy obowiązek ustalenia stanu faktycznego sprawy, musi czuwać, jako dysponent tego postępowania, aby prowadzone przez niego postępowanie doprowadziło do wydania prawidłowego rozstrzygnięcia. Odmienna od oczekiwań strony ocena dowodów (np. sporządzonej na zlecenie strony opinii rzeczoznawcy) nie musi automatycznie oznaczać naruszenia reguł postępowania dowodowego, w tym zasady zaufania do organów podatkowych (art. 121 § 1 O.p.). Całokształt przeprowadzonego w tej sprawie postępowania wskazuje, że było ono prowadzone w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych. Skarżąca miała zapewniony aktywny udział w prowadzonym postępowaniu, miała możliwość składania wyjaśnień i dowodów oraz skorzystania z prawa wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego. Organy podatkowe, respektując zasady postępowania podatkowego, w tym zasadę prawdy obiektywnej oraz zasadę swobodnej oceny dowodów, dokonały wszechstronnej oceny wiarygodności i mocy dowodowej dowodów, na których oparły swoją decyzję. To, że ocena ta jest dla podatnika niekorzystna, nie jest równoznaczne z naruszeniem jakiegokolwiek przepisu proceduralnego.

Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł o oddaleniu skargi (art. 151 p.p.s.a.).

DSz

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.