Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1795387

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku
z dnia 11 lutego 2015 r.
I SA/Bk 628/14
Zwrot należności egzekucyjnych, gdy wszczęcie i prowadzenie egzekucji było niezgodne z prawem.

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Urszula Barbara Rymarska.

Sędziowie WSA: Paweł Janusz Lewkowicz, Jacek Pruszyński (spr.).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 11 lutego 2015 r. sprawy ze skargi M. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia (...) października 2014 r. nr (...) w przedmiocie odmowy zwrotu kosztów egzekucyjnych oddala skargę

Uzasadnienie faktyczne

Naczelnik Urzędu Skarbowego w B. prowadził postępowanie egzekucyjne do majątku Pana M. K. (dalej powoływany także jako: "Skarżący") na podstawie tytułu wykonawczego nr (...), celem wyegzekwowania należności podatkowych w kwocie 192.593,00 zł wynikających z decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w B. z (...).02.2013 r. nr (...). W toku prowadzonej egzekucji organ egzekucyjny wyegzekwował zobowiązanie podatkowe w kwocie 92.270,11 zł, odsetki za zwłokę 4.167,60 zł, koszty egzekucyjne w kwocie 11.703,25 zł i koszty upomnienia 8,80 zł.

Decyzją z (...).03.2014 r. nr (...) Dyrektor Izby Skarbowej w B. uchylił ww. decyzję z (...).02.2013 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B. i ustalił zobowiązanie podatkowe w kwocie 26.144,00 zł. Wierzyciel (...).04.2014 r. dokonał aktualizacji tytułu wykonawczego nr (...).

Wnioskiem z dnia (...).04.2014 r., Skarżący wystąpił o zwrot nienależnie pobranych kosztów egzekucyjnych wraz z należnymi odsetkami. Zaznaczył, że postępowanie egzekucyjne prowadzono na podstawie tytułu wykonawczego wystawionego w oparciu o decyzję wymiarową, która została uchylona. Oznacza to, że wszczęcie i prowadzenie egzekucji było niezgodne z prawem, a tym samym, zgodnie z treścią art. 64c § 3 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2014 r. poz. 1619 z późn. zm., dalej powoływana jako u.p.e.a.), organ egzekucyjny winien zwrócić zobowiązanemu pobrane koszty wraz z należnymi odsetkami.

Postanowieniem z (...).05.2014 r. nr (...) Naczelnik Urzędu Skarbowego w B. określił koszty egzekucyjne powstałe w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym na podstawie tytułu wykonawczego nr (...) w wysokości 11.790,55 zł i stwierdził, że koszty te obciążają Skarżącego. Dyrektor Izby Skarbowej w B., po rozpatrzeniu zażalenia z (...).05.2014 r., postanowieniem z (...).06.2014 r. nr (...) uchylił ww. postanowienie organu pierwszej instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia.

Naczelnik Urzędu Skarbowego w B. po ponownym rozpatrzeniu sprawy, postanowieniem z (...).08.2014 r. nr (...) odmówił zwrotu wyegzekwowanych kosztów egzekucyjnych w kwocie 11.703,25 zł. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazał, że dochodzone i wyegzekwowane w przeprowadzonym postępowaniu należności, w tym koszt egzekucyjne były wymagalne zarówno w dniu wystawienia tytułu wykonawczego, skierowania tytułu do egzekucji, jak i nadania klauzuli wykonalności. Koszty egzekucyjne zostały wyegzekwowane przed wznowieniem, a następnie uchyleniem i zmianą decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w B. ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego. Dlatego też zaistniała sytuacja nie mogła stanowić przesłanki wymienionej w art. 59 § 1 pkt 2 u.p.e.a. do umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego nr (...). Po zmianie decyzji będącej podstawą wystawienia tytułu wykonawczego, tytuł ten został zaktualizowany i postępowanie egzekucyjne było kontynuowane.

Na powyższe postanowienie Skarżący wniósł zażalenie, w którym podniósł, że postępowanie egzekucyjne prowadzone w oparciu o tytuł wykonawczy nr (...) powinno być umorzone na podstawie art. 59 § 1 pkt 3 u.p.e.a., zgodnie z którym postępowanie egzekucyjne umarza się, jeżeli egzekwowany obowiązek został określony niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z decyzji organu administracyjnego, orzeczenia sądowego albo bezpośrednio z przepisu prawa. Wskazał, że w podobnej sprawie wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z (...).04.2008 r. sygn. akt I FSK 517/07. Ponadto zaznaczył, że Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 22 marca 2013 r. sygn. akt OSK 2236/11, stwierdził że konsekwencją umorzenia postępowania egzekucyjnego jest przywrócenie stanu istniejącego przed wszczęciem egzekucji, a zatem w przypadku umorzenia postępowania egzekucyjnego wierzyciel jest zobowiązany do zwrotu zobowiązanemu wyegzekwowanych należności. Stąd skutkiem umorzenia postępowania egzekucyjnego powinien być zwrot kwoty wyegzekwowanej lub wpłaconej dobrowolnie grzywny w celu przymuszenia. W tym przedmiocie organ egzekucyjny nie wydaje żadnego postanowienia. Nie przewiduje tego bowiem żaden przepis u.p.e.a. Zwrot kwoty stanowi czynność faktyczną (materialno-techniczną).

Postanowieniem z (...) października 2014 r., Nr (...) Dyrektor Izby Skarbowej w B. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie odmawiające zwrotu kosztów egzekucyjnych w kwocie 11.703,25 zł.

Organ podkreślił, że zasadą jest, że to zobowiązany ponosi odpowiedzialność za powstałe koszty egzekucyjne. Przepisy u.p.e.a. przewidują co prawda możliwość obciążenia wierzyciela kosztami egzekucyjnymi, ale tylko w przypadkach przewidzianych w art. 64c § 4 i art. 64c § 3 ustawy.

Zgodnie z art. 64c § 4 u.p.e.a. wierzyciel pokrywa koszty egzekucyjne, jeżeli nie mogą być one ściągnięte od zobowiązanego. W przedmiotowej sprawie nie zaistniała przesłanka określona w art. 64c § 4 u.p.e.a. dotycząca braku możliwości ściągnięcia kosztów od zobowiązanego, gdyż te zostały wyegzekwowane. Stosownie zaś do art. 64c § 3 u.p.e.a., jeżeli po pobraniu od zobowiązanego należności z tytułu kosztów egzekucyjnych okaże się, że wszczęcie i prowadzenie egzekucji było niezgodne z prawem, należności te, wraz z naliczonymi od dnia ich pobrania odsetkami ustawowymi, organ egzekucyjny zwraca zobowiązanemu, a jeżeli niezgodne z prawem wszczęcie i prowadzenie egzekucji spowodował wierzyciel, obciąża nimi wierzyciela. Brak jest jednak podstaw do stwierdzenia w niniejszej sprawie, że wszczęcie i prowadzenie egzekucji było niezgodne z prawem, co w konsekwencji prowadziłoby do zwrotu zobowiązanemu pobranych kosztów egzekucyjnych wraz z ustawowymi odsetkami, na podstawie art. 64c § 3 u.p.e.a.

Tytuł wykonawczy nr (...) z (...).03.2013 r. został wystawiony na podstawie decyzji ostatecznej Dyrektora Izby Skarbowej w B. z (...).02.2013 r. nr (...). Nie zawierał on żadnych wad, które wykluczałyby od samego początku prowadzenia egzekucji, a zatem postępowanie to zostało prawidłowo wszczęte i prowadzone. Skarżący nie zgłaszał zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego, nie zapadło żadne rozstrzygnięcie wskazujące na niezgodność z prawem wydanego tytułu, czy niezgodne z prawem wszczęcie i prowadzenie egzekucji. Dlatego też brak jest podstaw do zwrotu Skarżącemu wyegzekwowanych kosztów egzekucyjnych.

Zdaniem organu, uchylenie decyzji stanowiącej podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego i ustalenie zobowiązania w niższej wysokości, nie może stanowić podstawy do zwrotu kosztów egzekucyjnych na podstawie art. 64c § 3 u.p.e.a. Jak bowiem stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu do wyroku z 29 stycznia 2013 r. sygn. akt II FSK 3020/12 "zgodność z prawem decyzji podatkowej, na podstawie której wierzyciel wystawił i doręczył zobowiązanemu tytuł wykonawczy, nie stanowi kryterium oceny zgodności z prawem wszczęcia i prowadzenia postępowania egzekucyjnego, o której mowa w art. 64c § 3 u.p.e.a., nawet jeżeli w charakterze organu podatkowego i wierzyciela działa ten sam organ administracji".

Na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wywiódł Skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wnosząc o jego uchylenie oraz poprzedzającego jego wydanie postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. z (...).08.2014 r. Skarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie:

- art. 64 § 1 pkt 4 u.p.e.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i uznanie, iż podstawą naliczenia opłaty jest pierwotna kwota należności określona w tytule wykonawczym o numerze (...) z (...).03.2013 r., w sytuacji gdy podstawą naliczenia opłaty egzekucyjnej powinna być wysokość zobowiązania Skarżącego określona w zaktualizowanym tytule wykonawczym,

- art. 64c § 3 u.p.e.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i uznanie, iż prowadzenie egzekucji było zgodne z prawem,

- art. 60 § 1 u.p.e.a. w związku z art. 59 § 1 pkt 3 tej ustawy poprzez jego niezastosowanie, co skutkuje brakiem zwrotu kosztów egzekucyjnych.

W uzasadnieniu skargi wskazano, że w wyniku wznowienia, na wniosek Skarżącego, postępowania podatkowego Dyrektor Izby Skarbowej w B. decyzją z (...).03.2014 r. skorygował zobowiązania objęte tytułem wykonawczym nr (...) poprzez uchylenie ostatecznej decyzji z (...).02.2013 r. i ustalenie zobowiązania w niższej kwocie, tj. 26.144 zł. Z chwilą uprawomocnienia się decyzji wydanej po wznowieniu postępowania, przestało istnieć zobowiązanie podatkowe w starej wysokości, a zaczęło istnieć w nowej, niższej wysokości, od dnia wydania pierwotnej decyzji ostatecznej. Aktualizacja tytułu wykonawczego nastąpiła (...).04.2014 r., zaś zwrot nadpłaconego podatku wraz z odsetkami, będącego różnicą między kwotą wyegzekwowaną, a kwotą podatku wynikającą z ostatecznej decyzji, nastąpił (...).04.2014 r.

Zaznaczył, że w postanowieniu organu pierwszej instancji w sprawie odmowy zwrotu kosztów egzekucyjnych nie podano podstawy naliczenia kosztów egzekucyjnych oraz podstawy prawnej uchylenia przez organ egzekucyjny czynności egzekucyjnych przed otrzymaniem od wierzyciela aktualizacji tytułu wykonawczego. Z kolei organ II instancji w ogóle nie odniósł się do wysokości kosztów egzekucyjnych, przyjmując jako właściwą wartość podaną w wysokości wyegzekwowanych kosztów egzekucyjnych. Zdaniem Skarżącego, organ II instancji dopuścił się naruszenia art. 64 § 1 pkt 4 u.p.e.a. poprzez uznanie, że podstawą naliczenia opłaty egzekucyjnej jest pierwotna kwota należności określona w tytule wykonawczym nr SM2/2033/13, gdy podstawą naliczenia opłaty egzekucyjnej powinno być zobowiązanie podatkowe określone w zaktualizowanym tytule wykonawczym z (...).04.2014 r.

W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Skarbowej w B., podtrzymując stanowisko w sprawie, wniósł o jej oddalenie.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga jest nieuzasadniona.

Na wstępie wskazać przede wszystkim należy, czego najwyraźniej nie dostrzega strona skarżąca, że niniejsze postępowanie dotyczy zwrotu kosztów egzekucyjnych na podstawie wniosku złożonego przez Skarżącego w dniu 18 kwietnia 2014 r. W złożonym wniosku Skarżący wskazał, że zwrot powinien nastąpić w oparciu o art. 64c § 3 u.p.e.a. Oznacza powyższe, w świetle art. 134 § 1 p.p.s.a., że będąc związany granicami sprawy administracyjnej, sąd nie może uczynić przedmiotem rozpoznania legalności innej sprawy administracyjnej niż ta, która była przedmiotem rozpoznania przez organ egzekucyjny. Tym samym, część z podniesionych w skardze zarzutów, jako nie związanych ze sprawą dotyczącą zwrotu kosztów egzekucyjnych, nie mogła odnieść oczekiwanych przez Skarżącego skutków, bowiem wykraczała poza zakres merytoryczny sprawy będącej przedmiotem oceny legalności przez sąd administracyjny.

Przepis art. 64c § 1 u.p.e.a. stanowi, że opłaty za czynności egzekucyjne oraz wydatki związane z postępowaniem egzekucyjnym obciążają zobowiązanego, z zastrzeżeniem § 2-4. Zasadą zatem jest, że to zobowiązany ponosi odpowiedzialność za powstałe koszty egzekucji, chyba że ustawa stanowi inaczej.

Zdaniem Skarżącego w stanie faktycznym sprawy zaistniała sytuacja, w której egzekucja była niezgodna z prawem.

W ocenie Sądu, nie sposób się zgodzić z takim twierdzeniem. Wskazać bowiem należy, że stosownie do art. 64c § 3 u.p.e.a., jeżeli po pobraniu od zobowiązanego należności z tytułu kosztów egzekucyjnych okaże się, że wszczęcie i prowadzenie egzekucji było niezgodne z prawem, należności te, wraz z naliczonymi od dnia ich pobrania odsetkami ustawowymi, organ egzekucyjny zwraca zobowiązanemu, a jeżeli niezgodne z prawem wszczęcie i prowadzenie egzekucji spowodował wierzyciel, obciąża nimi wierzyciela.

Nie ma sporu pomiędzy stronami, że w momencie wszczynania postępowania egzekucyjnego ((...).03.2013 r.) nie było wiedzy jakoby była ona niezgodna z prawem. Skarżący nie kwestionował bowiem, że dobrowolnie nie wykonał obowiązku wynikającego z ostatecznej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia (...).02.2013 r., także po otrzymaniu upomnienia, ani nie stawiał organowi egzekucyjnemu zarzutów naruszenia art. 29 u.p.e.a., który ustanawia obowiązek każdorazowego badania dopuszczalności egzekucji przez organ egzekucyjny. Dysponując decyzją mogącą stanowić podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego, wierzyciel miał nie tylko prawo, ale wręcz obowiązek podjęcia działań zmierzających do wszczęcia postępowania egzekucyjnego. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 18 października 2011 r. sygn. akt II GSK 1030/10 - jeżeli tytuł wykonawczy został prawidłowo wystawiony i nie zawierał wad, które wykluczałyby od samego początku prowadzenie egzekucji na jego podstawie to znaczy, że postępowanie egzekucyjne zostało prawidłowo wszczęte i prowadzone. Istotą regulacji art. 64c § 3 u.p.e.a. jest zatem ocena prowadzenia samej egzekucji, a nie ocena postępowań administracyjnych prowadzonych przez inne organy administracji publicznej. W warunkach opisanych w art. 64c § 3 u.p.e.a., zarówno niezgodne z przepisami ustawy wszczęcie, jak i prowadzenie egzekucji musi być spowodowane działaniem lub zaniechaniem wierzyciela, a więc takim postępowaniem, które narusza przepisy ustawy nakazujące lub zakazujące wierzycielowi podejmowania określonych czynności przed lub w trakcie prowadzonej egzekucji. Zadaniem organu orzekającego w przedmiocie kosztów egzekucyjnych jest ustalenie, czy w toku postępowania egzekucyjnego zostało wydane orzeczenie, które skutkuje wyłączeniem odpowiedzialności zobowiązanego za koszty egzekucyjne, wskazujące że wszczęcie lub prowadzenie egzekucji było niezgodne z prawem (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13 sierpnia 2014 r. sygn. akt II FSK 2025/12).

Oceny legalności prowadzonego postępowania egzekucyjnego, wbrew stanowisku Skarżącego, nie zmienia późniejsze uchylenie i zmiana decyzji stanowiącej podstawę prawną wystawionego tytułu wykonawczego w sprawie, będące następstwem postępowania wznowieniowego. Trafnie organ egzekucyjny podniósł, że nie jest uprawniony do badania prawidłowości obowiązku określonego w decyzji, stanowiącego przedmiot egzekucji. Kontrola decyzji wymiarowej realizowana może być we właściwym postępowaniu jurysdykcyjnym, a nie w postępowaniu egzekucyjnym. Organ nie może w takim przypadku ponosić kosztów egzekucyjnych powstałych w wyniku tak przeprowadzonej egzekucji, co miałoby miejsce gdyby zaniechał obciążenia tymi kosztami zobowiązanego. W doktrynie zgodnie przyjmuje się, że uchylenie, po zakończeniu postępowania egzekucyjnego, decyzji stanowiącej podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego nie może stanowić podstawy do zwrotu kosztów egzekucyjnych na podstawie art. 64c § 3 u.p.e.a. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 29 stycznia 2013 r. sygn. akt II FSK 3020/12 "zgodność z prawem decyzji podatkowej, na podstawie której wierzyciel wystawił i doręczył zobowiązanemu tytuł wykonawczy, nie stanowi kryterium oceny zgodności z prawem wszczęcia i prowadzenia postępowania egzekucyjnego, o której mowa w art. 64c § 3 u.p.e.a., nawet jeżeli w charakterze organu podatkowego i wierzyciela działa ten sam organ administracji.".

Odnosząc się do poszczególnych zarzutów skargi, należało uznać je za bezzasadne. W kwestii umorzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 59 § 1 pkt 3 u.p.e.a. zgodzić się należało z organem, że kwestia ta nie mogła być przedmiotem rozpoznania w sprawie dotyczącej zwrotu kosztów egzekucyjnych.

Z akt sprawy nie wynika, aby Skarżący występował do organu z wnioskiem o umorzenie postępowania egzekucyjnego, czy też uchylenie dokonanych, poszczególnych czynności egzekucyjnych. Wbrew twierdzeniom Skarżącego, wskazany w skardze wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 kwietnia 2008 r. sygn. akt I FSK 517/07 dotyczył odmiennego stanu faktycznego, bowiem odnosił się do kwestii umorzenia postępowania egzekucyjnego, prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego opartego na nieistniejącej decyzji podatkowej. Taka sytuacja w niniejszej sprawie nie miała miejsca, bowiem po uchyleniu pierwotnej decyzji i ustaleniu zobowiązania w niższej wysokości (na mocy decyzji z (...).03.2014 r.) nie były podejmowane dalsze czynności egzekucyjnej, wręcz przeciwnie - postępowanie, z uwagi na wyegzekwowania pełnej należności nie było kontynuowane i w dniu (...).04.2014 r. uchylono zajęcie rachunku bankowego Skarżącego. Wszelkie koszty egzekucyjne, jakie powstały w niniejszej sprawie i jakimi został obciążony Skarżący powstały w trakcie obowiązywania pierwotnej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia (...).02.2013 r.,

w oparciu o prawidłowo wystawiony tytuł wykonawczy z dnia (...).03.2013 r., a zatem nie można przyjąć, jak twierdzi to Skarżący, że powstały one w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym niezgodnie z prawem.

W błędzie pozostaje Skarżący, twierdząc że wydanie w przedmiotowej sprawie decyzji obniżającej wysokość zobowiązania podatkowego modyfikuje je na dzień wydania decyzji pierwotnej. Podkreślić należy, że zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu nieujawnionych źródeł przychodów powstaje w wyniku doręczenia decyzji ustalającej to zobowiązanie (art. 21 § 1 pkt 2 o.p.), a nie z mocy prawa. Tym samym, wydanie nowej decyzji, uchylającej dotychczasową decyzję i ustalającą zobowiązanie w niższej wysokości, skutkowało zmniejszeniem wysokości zobowiązania podatkowego dopiero od dnia doręczenia nowej decyzji, a nie od chwili doręczenia decyzji pierwotnej. Oznacza to, że w dacie wszczęcia w 2013 r. postępowania egzekucyjnego na Skarżącym ciążyło zobowiązanie w wysokości 192.593,00 zł, a nie w wysokości 26.144,00 zł, jak wynika to z nowej decyzji. Fakt, iż w wyniku wydania nowej decyzji Skarżącemu zostały zwrócone nienależnie wyegzekwowane należności wraz z odsetkami za zwłokę, liczonymi od dnia wyegzekwowania kwot, a nie wydania nowej decyzji, nie świadczy że nowa decyzji zmodyfikowała ciążące na Skarżącym zobowiązanie wynikające z pierwotnej decyzji, lecz jedynie o tym, że w sprawie wystąpiła nadpłata (art. 72 § 1 o.p.), która musiała być zwrócona Skarżącemu.

Podobnie należało ocenić zarzut związany z nieustosunkowaniem się organu do kwestii wysokości kosztów egzekucyjnych w sprawie. Zaznaczyć należy, że Skarżący, składając wniosek w dniu (...).04.2014 r. o zwrot kosztów egzekucyjnych wraz z należnymi odsetkami nie kwestionował wysokości naliczonych i wyegzekwowanych od niego kosztów egzekucyjnych. Skoro organ w trakcie prowadzonego postępowania, na podstawie prawidłowo wystawionego tytułu wykonawczego z dnia (...).03.2013 r. o nr (...) wyegzekwował od Skarżącego koszty egzekucyjne w wysokości 11.703,25 zł, to Dyrektor Izby Skarbowej w B. wydając zaskarżone postanowienie, słusznie przyjął, że sprawa dotyczy zwrotu kosztów właśnie w takiej wysokości. Twierdzenie Skarżącego, że podstawą naliczenia kosztów egzekucyjnych powinna być wysokość zobowiązania Skarżącego określona w zaktualizowanym tytule wykonawczym z dnia (...).04.2014 r. nie znajduje oparcia zarówno w obowiązujących przepisach, jak i stanie faktycznym sprawy, bowiem w oparciu o tenże, zmodyfikowany tytuł wykonawczy w sprawie nie były podejmowane czynności egzekucyjne, a w konsekwencji w oparciu o tenże tytuł nie powstały żadne koszty egzekucyjne.

Mając powyższe na względzie, Sąd nie stwierdziwszy naruszeń prawa, w oparciu o art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) orzekł o oddaleniu skargi.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.