Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2720715

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku
z dnia 18 września 2019 r.
I SA/Bk 258/19

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Anna Dziemianowicz (spr.).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku po rozpoznaniu w dniu 18 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku z dnia 14 sierpnia 2019 r. w sprawie ze skargi D. S. na decyzję Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w B. z dnia (...) maja 2019 r. nr (...) w przedmiocie odmowy rozpatrzenia wniosku o dofinansowanie ze środków PFRON uczestnictwa w turnusie rehabilitacyjnym postanawia: odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku

Uzasadnienie faktyczne

Wyrokiem z dnia 14 sierpnia 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił skargę D. S. na decyzję Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w B. z dnia (...) maja 2019 r., nr (...), w przedmiocie odmowy rozpatrzenia wniosku o dofinansowanie ze środków PFRON uczestnictwa w turnusie rehabilitacyjnym.

W dniu 26 sierpnia 2019 r. skarżący złożył wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku w ww. sprawie.

Postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2019 r. odmówiono skarżącemu sporządzenia uzasadnienia wyroku, z uwagi na uchybienie ustawowego terminu do złożenia tego wniosku.

W dniu 6 września 2019 r. do tut. sądu wpłynął wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, w którym podniósł, że z uwagi na posiadanie znacznego stopnia niepełnosprawności oraz poruszanie się na wózku inwalidzkim, aby dostać się do sądu musi złożyć zapotrzebowanie na dowiezienie w Urzędzie Miejskim, który nie zawsze ma wolny termin

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, zważył co następuje:

Wniosek nie mógł być uwzględniony z powodu upływu terminu do żądania sporządzenia uzasadnienia wyroku.

Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, dalej: p.p.s.a.) czynność w postępowaniu administracyjnym podjęta po upływie terminu jest bezskuteczna. Stosownie jednak do art. 86 § 1 p.p.s.a., sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Jak stanowi art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.).

Nie wystarczy więc powołać okoliczności świadczących o braku winy strony w uchybieniu terminu, lecz należy je również uprawdopodobnić. Uprawdopodobnienie jest środkiem zastępczym dowodu. Nie daje ono pewności, a jedynie wiarygodność prawdopodobieństwo twierdzenia o danej okoliczności (por. J. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda (w:) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Warszawa 2015, s. 463). Oznacza to, że strona nie musi przedstawiać na poparcie swoich twierdzeń dowodów, dających pewność, że powołane okoliczności wystąpiły, lecz jedynie uwiarygodnić ich wystąpienie.

Sąd może przywrócić termin jedynie pod warunkiem wniesienia prośby o jego przywrócenie w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu z równoczesnym dopełnieniem czynności, dla której termin był określony oraz uprawdopodobnieniem przez wnioskodawcę braku winy w jego uchybieniu. Intencją ustawodawcy przy tworzeniu przepisów regulujących instytucję przywrócenia terminu było umożliwienie stronie obrony swoich praw czy interesów w sytuacji, gdy upływ terminów procesowych wywołał dla niej negatywne skutki prawne, przy jednoczesnym założeniu, że strona dołożyła wszelkich możliwych starań, aby takich negatywnych konsekwencji uniknąć. Pierwszorzędne znaczenie dla rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym ma ustalenie, że fakt uchybienia przez stronę terminowi nie nastąpił z jej winy. Dla takiej oceny konieczne jest nie tylko dokonanie analizy okoliczności podnoszonych przez stronę, lecz również całości okoliczności sprawy (zob. postanowienie NSA z dnia 27 stycznia 2015 r., sygn. akt II GZ 13/15, LEX nr 1640543).

Z akt sprawy wynika, że skarżący złożył wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku w dniu 26 sierpnia 2019 r., a zatem po upływie ustawowego terminu przewidzianego dla dokonania tej czynności procesowej. W związku z ww. uchybieniem terminu postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2019 r. odmówiono skarżącemu sporządzenia uzasadnienia wyroku. Postanowienie to zostało doręczone w dniu 29 sierpnia 2019 r. dorosłemu domownikowi (k. 58), a zatem siedmiodniowy termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminie upłynął skarżącemu wraz z dniem 5 września 2019 r.

Skarżący w dniu 6 września 2019 r. złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, a zatem uczynił to już po upływie wyznaczonego przez sąd terminu. W uzasadnieniu powołał się na niepełnosprawność oraz problem z wolnymi terminami na dowiezienie w Urzędzie Miejskim. Wskazać jednak należy, że skarżący jako osoba niepełnosprawna, wymagająca stałej opieki musi mieć tę opiekę zapewnioną, a złożenie wniosku nie wymagało jego osobistego stawiennictwa w sądzie - wykazując się należytą starannością oraz dbałością o swoje interesy mógł i powinien zlecić nadanie przesyłki na poczcie swojemu opiekunowi, członkowi rodziny, bądź też sąsiadowi. Ponadto skarżący powołując się na problemy z zamówieniem transportu nie uzasadnił na czym miałyby one polegać. Jeżeli bowiem niemożliwy był transport na dany termin i spotkał się z odmową to w ocenie sądu, chcąc powoływać się na taki powód uchybienia ustawowego terminu, powinien to szczegółowo omówić we wniosku o przywrócenie terminu, czego nie zrobił. Zdaniem sądu zatem skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu.

Przy ocenie czy uchybienie terminu było zawinione należy brać pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Skoro art. 87 § 2 p.p.s.a. stanowi, że we wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy po stronie zainteresowanego przywróceniem terminu, to należy uznać, że jakikolwiek stopień zawinienia strony w uchybieniu terminu (nawet lekkie niedbalstwo) powoduje niedopuszczalność jego przywrócenia. Przywrócenie terminu może więc mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu jest więc dopuszczalne wyłącznie w przypadku zaistnienia obiektywnych, występujących bez woli strony, okoliczności, które mimo dołożenia przez stronę odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w terminie (por. postanowienie NSA z dnia 12 lutego 2015 r., sygn. akt I OZ 91/15, LEX nr 1643289).

W tych warunkach nie można było przyjąć, że skarżący uprawdopodobnił wystąpienie okoliczności uniemożliwiających mu złożenie w terminie wniosku o przywrócenie terminu do sporządzenia uzasadnienia wyroku z dnia 14 sierpnia 2019 r.

Mając powyższe na uwadze, postanowiono jak w sentencji postanowienia.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.