Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1978227

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku
z dnia 17 lutego 2016 r.
I SA/Bk 17/16

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia SO del. do WSA Małgorzata Anna Dziemianowicz (sprawozdawca).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia Dyrektora Izby Celnej w B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 15 stycznia 2016 r. wstrzymujące wykonanie zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi T. Sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia (...) grudnia 2015 r. nr (...) w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gry na automacie poza kasynem gry postanawia:

1.

uchylić zaskarżone postanowienie;

2.

odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji;

3.

zwrócić Dyrektorowi Izby Celnej w B. z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku uiszczony wpis od zażalenia w kwocie 100 (słownie: stu) złotych.

Uzasadnienie faktyczne

Postanowieniem z dnia 15 stycznia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, na wniosek T. Spółki z o.o. w W., wstrzymał wykonanie decyzji Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia (...) grudnia 2015 r. w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry. Sąd uznał, że spółka uprawdopodobniła w wystarczający sposób, że wykonanie decyzji może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. W ocenie WSA wysokość kary w rozpoznawanej sprawie (12.000 zł) w połączeniu z ilością spraw tego rodzaju rozpatrywanych przed Sądem (kilkadziesiąt sprawy), może wpłynąć na uzasadnione przypuszczenie utraty płynności finansowej Spółki i nawet ogłoszenia jej upadłości.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył Dyrektor Izby Celnej w B., wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w Białymstoku. Zarzucił naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm. - dalej: "p.p.s.a."), które miało bezpośredni wpływ na wydanie orzeczenia, bowiem Sąd uznał, że warunek uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków jest spełniony poprzez ilość spraw (kilkadziesiąt) obecnie zarejestrowanych w WSA w Białymstoku dot. wymierzenia Spółce kary pieniężnej za urządzenie gier na automatach poza kasynem gry oraz oświadczeniu prezesa zarządu o łącznej wysokości kar pieniężnych uiszczonych przez Spółkę. Sąd nie odniósł się natomiast do kondycji finansowej spółki. Uprawdopodobnienie wystąpienia przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., należy wiązać zdaniem organu z ogólną kondycją finansową Spółki w momencie zawisłości postępowania. Udzielenie ochrony tymczasowej nie może być oderwane od rzeczywistej sytuacji podmiotu.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie jest oczywiście uzasadnione, co w konsekwencji uzasadniało w tej sprawie skorzystanie przez tut. Sąd z instytucji tzw. autokontroli zaskarżonego postanowienia bez przesyłania akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu. W takim przypadku wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie może je uchylić i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo (zob. art. 195 § 2 p.p.s.a.).

Jak wynika z poczynionych ustaleń, żalący się organ trafnie zarzucił błędne przyjęcie przez Sąd, że skarżąca Spółka wykazała w sprawie przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd może wstrzymać wykonanie aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zamknięty, a wykazanie ich wystąpienia jest rzeczą wnioskodawcy.

W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalił się już pogląd, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków ma miejsce, gdy nie będzie już możliwy późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, lub powrót do stanu pierwotnego.

Zgodzić się należy z żalącym się organem, że skarżąca Spółka nie wskazała żadnej okoliczności stanowiącej o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyż powołała się tylko ogólnikowo na kwotę już uiszczonych kar z tego samego tytułu - nie wskazując nawet jej wysokości - i inne toczące się postępowania. Nie wykazano w jakikolwiek sposób, jaka jest obecnie rzeczywista kondycja finansowa Spółki. Tym samym nie sposób ocenić czy rzeczywiście zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania decyzji. Samo twierdzenie skarżącej o generowanej stracie jest niewystarczające do oceny wpływu wykonania zaskarżonej decyzji na możliwość powstania znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Zaznaczyć należy, że nawet fakt ewentualnego wyegzekwowania nałożonej kary pieniężnej przed rozpoznaniem skargi i ewentualne jej uwzględnienie nie skutkuje nieodwracalnymi skutkami, bowiem w takim wypadku wskazana skarżoną decyzją należność zostanie Spółce zwrócona. Na inne okoliczności powodujące trudne do odwrócenia skutki Spółka nie wskazała, zaś Sąd nie ma możliwości prowadzenia z urzędu postępowania w tym zakresie.

Nie bez znaczenia dla oceny zasadności złożonego zażalenia oraz odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji miał również fakt, że w kilkunastu postanowieniach z dnia 9 i 11 lutego 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny uwzględnił zażalenia Dyrektora Izby Celnej w B. i uchylił postanowienia tut. Sądu w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji dotyczących skarżącej Spółki. (m.in. w sprawach II GZ 12/16, II GZ 37/16, II GZ 38/16, II GZ 67/16, II GZ 68/16).

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji o uchyleniu zaskarżonego postanowienia. O odmowie udzielenia stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji orzeczono w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. Orzeczenie o zwrocie uiszczonego wpisu od zażalenia znajduje zaś podstawę w treści art. 225 p.p.s.a.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.