Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2723415

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy
z dnia 17 września 2019 r.
I SA/Bd 369/19
Wydatki na aparaturę naukowo-badawczą jako podstawa ulgi B+R.

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Szulc.

Sędziowie WSA: Halina Adamczewska-Wasilewicz, Leszek Kleczkowski (spr.).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 września 2019 r. sprawy ze skargi C. C.Sp. z o.o. w T. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia (...) nr (...) w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych

1. uchyla zaskarżoną interpretację,

2. zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz C.C.Sp. z o.o. w T. kwotę 697 zł (sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania

Uzasadnienie faktyczne

W złożonym wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych spółka podała, że w związku z prowadzoną przez siebie działalnością badawczo-rozwojową spółka zamierza skorzystać z ulgi badawczo-rozwojowej. Wnioskodawca podał, że z uwagi na duży stopień wymagań, jakie posiadają superkomputery będące własnością spółki, musi korzystać ze specjalistycznej usługi kolokacji, w ramach której ma miejsce udostępnianie aparatury w postaci łączy internetowych o bardzo wyspecjalizowanych parametrach, przestrzeni, która spełnia wymogi umożliwiające optymalną pracę superkomputerów, poprzez m.in. przygotowanie specjalnej infrastruktury do chłodzenia cieczą superkomputerów, systemu przesyłu danych między różnymi węzłami i szafami superkomputerów i innych powiązanych elementów informatycznych niezbędnych do realizacji usługi kolokacji. W związku z tym stale posiłkuje się wsparciem innych przedsiębiorców w tym zakresie. Podmioty te świadczą usługi udostępniania aparatury specjalistycznej - odpowiedniej dla ww. superkomputerów, której wnioskodawca nie posiada. Spółka kupuje usługi wykorzystania aparatury, które firma zewnętrzna wykonuje samodzielnie, z wykorzystaniem własnej aparatury lub usługi udostępniania aparatury specjalistycznej, którą spółka wykorzystuje w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, natomiast firma zewnętrzna udostępnia tę aparaturę, zapewniając jednocześnie właściwe warunki do korzystania z tej aparatury. Usługi wykorzystania aparatury i udostępniania aparatury w ramach usługi kolokacji są wykorzystywane przez wnioskodawcę do prowadzenia działalności badawczo-rozwojowej, ale częściowo także do pozostałej działalności, niestanowiącej działalności badawczo-rozwojowej. Bez tych usług nie byłaby możliwa realizacja prac badawczo-rozwojowych i zweryfikowanie założeń projektów. Skarżąca we wniosku szczegółowo przedstawiła opis świadczonej usługi wskazując, że umowa nie jest zawierana z podmiotem powiązanym z podatnikiem w rozumieniu art. 11 ust. 1 i 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: "u.p.d.o.p."). Podała, że koszt związany z wykorzystaniem ww. usług i aparatury do realizacji działalności badawczo-rozwojowej jest i będzie wyodrębniany z całego kosztu usługi i aparatury.

W związku z powyższym opisem spółka zadała pytanie, czy do kosztów kwalifikowanych wymienionych rodzajowo w art. 18d ust. 2 pkt 4 i 4a u.p.d.o.p. może zaliczyć poniesione w 2018 r. oraz odpowiednio w kolejnych latach podatkowych koszty nabycia usług kolokacji serwerów, opisanych w stanie faktycznym, w takiej części, w jakiej są one wykorzystywane do prowadzonych prac badawczo-rozwojowych? Zdaniem wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym zostały spełnione wszystkie przesłanki do zastosowania ulgi podatkowej.

Interpretacją indywidualną z dnia (...). Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdził, że stanowisko przedstawione we wniosku jest nieprawidłowe.

W uzasadnieniu organ zaznaczył, że w niniejszej sprawie istotna jest kwestia, czy opisaną we wniosku aparaturę można uznać za aparaturę badawczo-rozwojową. W tym zakresie organ wskazał, że u.p.d.o.p. nie definiuje, co należy rozumieć pod pojęciem aparatury badawczo-rozwojowej. Zaznaczył, że w świetle wyjaśnień Głównego Urzędu Statystycznego, aparatura naukowo-badawcza to zestawy urządzeń badawczych, pomiarowych lub laboratoryjnych o małym stopniu uniwersalności i wysokich parametrach technicznych (zazwyczaj wyższych o kilka rzędów dokładności pomiaru w stosunku do typowej aparatury stosowanej dla celów produkcyjnych lub eksploatacyjnych). Do aparatury naukowo-badawczej nie zalicza się sprzętu komputerowego i innych urządzeń nie wykorzystywanych bezpośrednio do realizacji prac B+R. Biorąc pod uwagę wyjaśnienia Głównego Urzędu Statystycznego organ stwierdził, że kolokacja nie ma znamion usługi odpłatnego udostępniania urządzeń o małym stopniu uniwersalności i wysokich parametrach technicznych. Wskazując na definicję zawartą w internetowym słowniku języka polskiego organ podał, że kolokacja jest czynnością umieszczania urządzeń klienta w profesjonalnej serwerowni oraz zapewnienie ochrony, konserwacji, obsługi i stałego podłączenia do Internetu. Nie można zatem zakwalifikować jej do usług polegających na udostępnianiu aparatury naukowo-badawczej. W konsekwencji, wnioskodawca nie może zaliczyć do kosztów kwalifikowanych wymienionych rodzajowo w art. 18d ust. 2 pkt 4 i 4a u.p.d.o.p., poniesionych w 2018 r. oraz odpowiednio w kolejnych latach podatkowych, kosztów nabycia usług kolokacji serwerów, w takiej części, w jakiej są one wykorzystywane do prowadzonych prac badawczo-rozwojowych.

W skardze spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej interpretacji w całości, zarzucając jej naruszenie:

- art. 14b § 2 i 3 w zw. z art. 14c § 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (dalej: "O.p.") poprzez wydanie interpretacji w oparciu o odmienny stan faktyczny od przedstawionego we wniosku, poprzez przyjęcie przez organ znaczenia usług kolokacji serwerów w oparciu o znaczenie językowe (definicję słownikową) tego pojęcia i pominięcie szczegółowego opisu tych usług i aparatury wykorzystywanej w ramach tych usług oraz pominięcie okoliczności, iż są to usługi kolokacji superkomputerów, co wiąże się wysokim wyspecjalizowaniem aparatury do obsługi tego typu komputerów, podczas gdy indywidualna interpretacja winna stanowić ocenę stanowiska skarżącego wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny, przy uwzględnieniu całego stanu faktycznego lub zdarzeń przyszłych przedstawionych we wniosku o interpretację, których organ nie może badać ani też przyjmować ustaleń odmiennych lub dodatkowych w stosunku do przedstawionego opisu, w konsekwencji organ nie dokonał oceny usług wchodzących w zakres usług nazwanych we wniosku ogólnie usługami kolokacji serwerów, a jedynie usług kolokacji serwerów w ogólnym językowym znaczeniu, które ma znacznie węższy zakres niż usługi opisane w stanie faktycznym;

- art. 14b § 1 w zw. z art. 14c § 1 i 2 O.p. poprzez wydanie interpretacji w niepełnym zakresie w stosunku do przedstawionego stanu faktycznego i zadanego pytania, gdyż organ w ogóle nie odniósł się do tego, czy wskazane koszty mogą być uznane za koszty kwalifikowane w takiej części, w jakiej opisane usługi kolokacji serwerów są wykorzystywane do działalności badawczo-rozwojowej, podczas gdy organ ma obowiązek wydać interpretację w indywidualnej sprawie podatnika, jaka została przedstawiona we wniosku o interpretację i interpretacja ma zawierać ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym w razie negatywnej oceny, przy czym zarówno ocena jak i uzasadnienie prawne powinno być kompletne i wyjaśniać wątpliwości podatnika, skoro zatem w stanowisku prawnym wskazano, że w ocenie spółki usługi kolokacji serwerów stanowią koszty kwalifikowane w takiej części, w jakiej są one wykorzystywane do prowadzonych prac badawczo-rozwojowych, to organ powinien dokonać oceny także w tym zakresie i wyjaśnić, czy taka możliwość istnieje i dlaczego;

- art. 18d ust. 2 pkt 4 oraz 4a u.p.d.o.p. poprzez jego błędną wykładnię przejawiającą się w przyjęciu, że nabycie usług kolokacji serwerów, w ramach których skarżąca nabywa usługi wykorzystania aparatury oraz odpłatnie korzysta z aparatury opisanej w stanie faktycznym, nie stanowi kosztów kwalifikowanych określonych w ww. przepisach, podczas gdy z właściwie dokonanej wykładni przepisu wynika, że opisane we wniosku o interpretację usługi kolokacji serwerów obejmujące wykorzystanie opisanej we wniosku aparatury, stanowią koszty kwalifikowane w postaci nabycia usług wykorzystania aparatury naukowo-badawczej oraz odpłatnego korzystania z aparatury naukowo-badawczej, gdyż jest to aparatura wysoko specjalistyczna, dostosowana do bardzo wysokich parametrów superkomputerów, mająca w związku z tym mały stopień uniwersalności i wysokie parametry techniczne, a zatem posiadająca cechy aparatury naukowo-badawczej.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej interpretacji.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm.), dalej: "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach.

Zakres kontroli sprawowanej przez wojewódzkie sądy administracyjne określa ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066), stanowiąc w art. 1 ust. 2, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

W myśl art. 57a p.p.s.a. skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Oceniając zaskarżoną indywidualną interpretację z punktu widzenia legalności, Sąd uznał, iż narusza ona prawo.

W złożonym wniosku o udzielenie interpretacji indywidulanej skarżąca wskazała, że prowadzi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W działalności tej wnioskodawca używa superkomputerów, tj. komputerów znacznie przewyższających możliwościami powszechnie używane komputery i korzysta ze specjalistycznej usługi kolokacji, w ramach której ma miejsce udostępnianie aparatury w postaci łączy internetowych o bardzo wyspecjalizowanych parametrach oraz przestrzeni, wyposażonej w odpowiednią infrastrukturę, umożliwiającą prawidłową pracę tych komputerów. Dlatego stale posiłkuje się wsparciem innych przedsiębiorców w tym zakresie. Podmioty te świadczą usługi udostępniania aparatury specjalistycznej odpowiedniej dla ww. superkomputerów, której wnioskodawca nie posiada. Aparatura ta jest niezbędna do realizacji prac badawczo-rozwojowych. Spółka we wniosku przedstawiła dokładny opis świadczonej usługi. W związku z tym skarżąca zadała pytanie, czy może zaliczyć do kosztów kwalifikowanych wymienionych w art. 18d ust. 2 pkt 4 i 4a u.p.d.o.p. w 2018 r. oraz odpowiednio w kolejnych latach podatkowych usługi nabycia serwerów, w takiej części, w jakiej są one wykorzystywane do prowadzonych prac badawczo rozwojowych. Zdaniem spółki korzystanie z usług i aparatury opisanych w stanie faktycznym sprawy jest istotnym elementem, niezbędnym do prowadzenia prac badawczo-rozwojowych przez wnioskodawcę i wydatki z tego tytułu może odliczyć od podstawy opodatkowania jako koszty kwalifikowane. Natomiast organ uznał to stanowisko za nieprawidłowe. Według Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej kolokacja jest czynnością umieszczania urządzeń klienta w profesjonalnej serwerowni oraz zapewnienie ochrony, konserwacji, obsługi i stałego podłączenia do internetu. Zatem nie można jej zakwalifikować do usług polegających na udostępnianiu aparatury naukowo-badawczej.

W tak zarysowanym sporze rację należy przyznać spółce. Należy zauważyć, że w myśl art. 18d ust. 1 u.p.d.o.p., podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej "kosztami kwalifikowanymi". Zgodnie z art. 18 ust. 2 pkt 4 u.p.d.o.p., za koszty kwalifikowane uznaje się odpłatne korzystanie z aparatury naukowo-badawczej wykorzystywanej wyłącznie w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, jeżeli to korzystanie nie wynika z umowy zawartej z podmiotem powiązanym z podatnikiem w rozumieniu art. 11 ust. 1 i 4. Z kolei art. 18d ust. 2 pkt 4a u.p.d.o.p. stanowi, że za koszty kwalifikowane uznaje się nabycie usługi wykorzystania aparatury naukowo-badawczej wyłącznie na potrzeby prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, jeżeli zakup usługi nie wynika z umowy zawartej z podmiotem powiązanym z podatnikiem w rozumieniu art. 11 ust. 1 i 4.

W świetle powyższej regulacji podatnik może odliczyć od podstawy opodatkowania wydatki na odpłatne korzystanie z aparatury naukowo-badawczej lub nabycie usługi wykorzystania aparatury naukowo-badawczej, wykorzystywanej wyłącznie w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, i gdy korzystanie to nie wynika z umowy zawartej z podmiotem powiązanym z podatnikiem w rozumieniu art. 11 ust. 1 i 4 u.p.d.o.p.

Zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy ma ustalenie, czy w opisanym przez skarżącą stanie faktycznym mamy do czynienia odpłatnym korzystaniem z aparatury naukowo-badawczej lub nabyciem usługi wykorzystania aparatury naukowo-badawczej od firm zewnętrznych. Odrzucając taką możliwość organ odwołał się do definicji aparatury naukowo-badawczej przyjętej przez GUS, w świetle której aparatura naukowo-badawcza to zestaw urządzeń badawczych, pomiarowych lub laboratoryjnych o małym stopniu uniwersalności i wysokich parametrach technicznych. Do aparatury tej nie zalicza się sprzętu komputerowego i innych urządzeń niewykorzystywanych bezpośrednio do realizacji prac B+R. Następnie organ, posługując się potocznym rozumieniem słowo "kolokacja" wywiódł, że oznacza ono umieszczania urządzeń klienta w profesjonalnej serwerowni oraz zapewnienie ochrony, konserwacji, obsługi i stałego podłączenia do internetu. W konsekwencji organ stwierdził, biorąc pod uwagę wyjaśnienia GUS, że kolokacja nie ma znamion odpłatnego udostępnienia urządzeń o małym stopniu uniwersalności i wysokich parametrach technicznych. Jest to czynność umieszczania urządzeń klienta w profesjonalnej serwerowni oraz zapewnienie ochrony, konserwacji, obsługi i stałego podłączenia do internetu. Tym samym, zdaniem Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, nie można jej zakwalifikować do usług polegających na udostępnianiu aparatury naukowo-badawczej.

W rozumowaniem tym nie można się zgodzić. W pierwszej kolejności nie można zaakceptować odwołania się przez organ do definicji "aparatury naukowo-badawczej" przyjętej przez GUS. Pojęcie "aparatury" użyte w art. 18d ust. 2 pkt 4 i 4a u.p.d.o.p. nie zostało zdefiniowane przez ustawodawcę. W takim razie zasadne jest dla ustalenia znaczenia tego terminu odwołanie się do jego rozumienia w języku potocznym. Zgodnie bowiem z regułami języka normatywnego, w aktach normatywnych należy posługiwać się poprawnymi wyrażeniami językowymi w ich podstawowym i powszechnie przyjętym znaczeniu (por. wyrok SN z dnia 8 maja 1998 r., I CKN 664/97; wyrok NSA z dnia 16 czerwca 1994 r., SA/Po 243/94; L. Morawski, Zasady wykładni prawa, Toruń 2006, s. 89-90). W znaczeniu potocznym aparat to "urządzenie spełniające określone zadania w wyniku zachodzących w nim procesów fizycznych lub chemicznych, które w przeciwieństwie do działania maszyn nie służy do przetwarzania lub wytwarzania energii mechanicznej." Natomiast aparatura to "zespół aparatów współpracujących przy wykonywaniu określonych zadań" (Słownik Języka Polskiego, pod red. M. Szymczaka, Warszawa 1978, t. I, s. 67-68). Aparatura ta powinna być wykorzystywana w działalności naukowo-badawczej, której definicje zawiera art. 4a pkt 26 u.p.d.o.p. W świetle powyższego stwierdzić należy, że aparatura naukowo-badawcza to zespół współpracujących urządzeń wykorzystywanych w twórczej działalności obejmującej badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowane w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Pojęcie badań naukowych i prac rozwojowych zostało zdefiniowane w art. 4a pkt 27 i 28 u.p.d.o.p.

W oparciu zatem o tak skonstruowaną definicję "aparatury naukowo-badawczej", a nie definicję sformułowaną przez GUS dla celów statystycznych organ powinien dokonać oceny, czy skarżąca może skorzystać z ulgi podatkowej wskazanej w art. 18d ust. 2 pkt 4 i 4a u.p.d.o.p. Okoliczność, że także spółka we wniosku o udzielenie interpretacji odwołała się do wyjaśnień GUS w zakresie znaczenia terminu "aparatury naukowo-badawczej" nie oznacza, że w oparciu o te wyjaśnienia należy dokonywać kwalifikacji działań skarżącej. Stanowisko strony zawarte we wniosku o udzielenie interpretacji podlega weryfikacji przez organ. Zresztą w skardze spółka odwołała się do potocznego znaczenia słowa "aparatura".

Ponadto, uzasadnienie wydanej interpretacji jest niepełne, gdyż organ nie ocenił wszystkich istotnych dla sprawy argumentów wnioskodawcy. W tym względzie należy zauważyć, że w zakresie świadczonej na rzecz skarżącej usługi kolokacji organ odwołał się do językowego rozumienia słowa kolokacja i przyjął, że polega ona na umieszczania urządzeń klienta w profesjonalnej serwerowni oraz zapewnienie ochrony, konserwacji, obsługi i stałego podłączenia do internetu. Tymczasem strona we wniosku o udzielenie interpretacji wskazała, że z uwagi na duży stopień wymagań, jakie posiadają superkomputery będące własnością wnioskodawcy, musi korzystać ze specjalistycznej usługi kolokacji, w ramach której ma miejsce udostępnianie aparatury w postaci łączy internetowych o bardzo wyspecjalizowanych parametrach, a także przestrzeni, która spełnia wymogi umożliwiające optymalną pracę superkomputerów, poprzez m.in. przygotowanie specjalnej infrastruktury do chłodzenia cieczą superkomputerów, systemu przesyłu danych między różnymi węzłami i szafami superkomputerów i innych powiązanych elementów informatycznych niezbędnych do realizacji usługi kolokacji. Strona dokonała także dokładnego opisu świadczonej usługi, na która składa się np. dzierżawa włókien światłowodowych, udostępnianie portu w sieci VTELECOM (por. str. 3-4 wniosku). Zakres świadczonej usługi kolokacji opisany przez skarżącą wykracza poza rozumienie tej usługi przez organ. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej powinien odnieść się do całego przedstawionego przez spółkę stanu faktycznego i stanowiska strony, mając na uwadze wszystkie przedstawione okoliczności, w szczególności to, że opisane usługi i wykorzystywana aparatura dotyczą superkomputerów.

Wskazać należy, że zgodnie z art. 14c § 1 i § 2 O.p. interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Można odstąpić od uzasadnienia prawnego, jeżeli stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie. W razie negatywnej oceny stanowiska wnioskodawcy interpretacja indywidualna zawiera wskazania prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym. Naruszeniem tego przepisu, w sytuacji gdy - zdaniem organu interpretacyjnego - stanowisko wnioskodawcy jest nieprawidłowe, jest zarówno brak praktycznie konkretnego odniesienia się organu interpretacyjnego do stanowiska wnioskodawcy (por. wyrok NSA z dnia 23 kwietnia 2013 r., sygn. akt I FSK 660/12), jak i lakoniczne i niewyczerpujące przedstawienie uzasadnienia prawnego przedstawionego stanu faktycznego (por. wyrok NSA z dnia 5 stycznia 2017 r., sygn. akt II FSK 392/15). Uzasadnienie prawne stanowiska organu interpretacyjnego musi stanowić rzetelną informację dla wnioskodawcy, dlaczego w jego sprawie dane przepisy nie znajdują zastosowania, a także dlaczego wyrażony przez niego pogląd nie zasługuje na uwzględnienie. Uzasadnienie tego stanowiska musi być na tyle wyczerpujące, aby wynikało z niego, że organ ocenił wszystkie istotne dla sprawy argumenty wnioskodawcy. Powinno więc ono zawierać wywód prawny, z którego będzie jednoznacznie wynikać z jakich powodów stanowisko i argumenty wnioskodawcy organ uznał za nietrafne i jakie argumenty przemawiały za stanowiskiem organu. Uzasadnienie interpretacji musi być zatem wyczerpujące i kompleksowo odnosić się do zawartego stanowiska w kontekście przedstawionego stanu faktycznego (por. wyroki NSA: z dnia 6 stycznia 2010 r., sygn. akt I FSK 1216/09; z dnia 17 maja 2011 r., sygn. akt II FSK 74/10).

Zaskarżona interpretacja powyższych wymogów nie spełnia. W toku ponownego zajmowania się sprawą organ powinien merytorycznie odnieść się do całego przedstawionego przez skarżącą stanu faktycznego w zakresie świadczonej na jej rzecz usługi kolokacji. Za niezgodne z prawem należy uznać należy takie działanie organu interpretującego, w którym uznaje on stanowisko wnioskodawcy za nieprawidłowe, nie wyjaśniając w świetle wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności, dlaczego wyrażony przez niego pogląd nie zasługuje na uwzględnienie. W tym zakresie organ naruszył art. 14c § 1 i § 2 O.p. Organ w sposób nieprawidłowy dokonał także interpretacji pojęcia "aparatury naukowo-badawczej", co narusza art. 18d ust. 2 pkt 4 i 4a u.p.d.o.p.

Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 146 § 1 i art. 145 § 1 pkt 1 lit. a oraz c) p.p.s.a., Sąd uchylił zaskarżoną interpretację. O kosztach postępowania sądowego orzeczono zgodnie z art. 200, art. 205 § 2 i art. 209 p.p.s.a. Na koszty te składa się uiszczony wpis sądowy ((...) zł), wynagrodzenie pełnomocnika ((...) zł) i uiszczona opłata skarbowa od udzielonego pełnomocnictwa (17 zł).

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.