Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 648032

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy
z dnia 9 czerwca 2010 r.
I SA/Bd 347/10

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Leszek Kleczkowski.

Sędziowie WSA: Halina Adamczewska-Wasilewicz, Ewa Kruppik-Świetlicka (spr.).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 9 czerwca 2010 r. sprawy ze skargi Cz. N. na decyzję Dyrektora (...) Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w (...) z dnia (...) lutego 2010 r. nr (...) w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego

1.

uchyla zaskarżoną decyzję,

2.

określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana w całości,

3.

zasądza od Dyrektora (...) Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w (...) na rzecz skarżącego kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania

Uzasadnienie faktyczne

Wnioskiem z dnia 5 maja 2009 r. C. N. wystąpił do Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w T. o przyznanie płatności na 2009 r. w zakresie:

a.

jednolitej płatności obszarowej (JPO)

b.

oraz płatności uzupełniającej do powierzchni grupy upraw podstawowych (UPO) do działek rolnych A/A1 o powierzchni 2,54 ha, B/B1 o powierzchni 1,98 ha oraz C/C1 o powierzchni 3,09 ha. Łączna powierzchnia gruntów zadeklarowanych do płatności wyniosła 7,61 ha.

Decyzją z dnia (...) Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w T. przyznał wnioskodawcy płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego w pomniejszonej wysokości.

Organ wskazał, że w wyniku kontroli administracyjnej działki A/A1,stwierdzono zawyżenie powierzchni zadeklarowanej (2,54 ha) w stosunku do powierzchni stwierdzonej, która zdaniem organu wynosi 2,24 ha. Tym samym powierzchnia zakwalifikowana dla jednolitej płatności obszarowej oraz dla uzupełniającej płatności obszarowej wyniosła 7,31 ha a nie 7,61 tak jak deklarował wnioskodawca.

W odwołaniu skarżący zarzucił zaniżenie rzeczywistej powierzchni działki rolnej A/A1. Wskazał, że teren na ww. działce jest pochylony w kierunku jeziora i rosną na nim drzewa i z tego względu pomiary prowadzone przez satelitę nie uwzględniają powierzchni działki, tam gdzie pada cień drzew.

Decyzją z dnia (...) Dyrektor (...) Oddziału Regionalnego ARiMR w T. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Wskazał, że na podstawie przeprowadzonego postępowania ustalono, iż rzeczywista powierzchnia działki rolnej A/A1 wynosi 2,24 ha.

Organ podniósł, że powierzchnia ta została stwierdzona w oparciu o system informacji geograficznej, o którym mowa w art. 17 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniającego rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1782/2003.

Wskazał, że zgodnie z tym przepisem, w ramach kontroli administracyjnej korzysta się z: technik skomputeryzowanego systemu informacji geograficznych, w tym najlepiej ortoobrazów lotniczych lub satelitarnych (ortofotomap), przy zastosowaniu jednolitego standardu gwarantującego dokładność co najmniej równą dokładności kartografii w skali 1:10 000.

Po ponownym przeprowadzeniu kontroli administracyjnej z wykorzystaniem pomiaru powierzchni użytkowanej rolniczo na ortofotomapie, Dyrektor (...) Oddziału Regionalnego ARiMR w T. stwierdził, że ustalenia organu I instancji są prawidłowe.

Organ odwoławczy dokonał ponownego pomiaru powierzchni działki ewidencyjnej nr 136/3, położonej w obrębie ewidencyjnym Ś., gminie I. K., na której położone jest działka rolna A/A1.

Wynik pomiaru organu II instancji jest zgodny z ustaleniami, dokonanymi przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR.

Pomiaru dokonano na ortofotomapie z uwzględnieniem wyrysu granic działki rolnej A/A1 przedstawionego przez wnioskodawcę na załączniku graficznym.

Biorąc pod uwagę wyniki powyższych pomiarów, organ stwierdził, że ustalona powierzchnia działki rolnej A/A1 nie została przez organ zaniżona. Odnosząc się do zarzutu nieuwzględnienia przy pomiarach ukształtowania terenu, organ wyjaśnił, że ortofotomapy cyfrowe wykonane w układzie współrzędnych płaskich prostokątnych"1992" tj. państwowym systemem odniesień przestrzennych, stanowią najlepsze ogólnie dostępne źródło dokonywania pomiarów powierzchni oraz interpretacji w zakresie zagospodarowania i użytkowania gruntów. Stanowią one podstawowy dokument do wykonywania pomiarów i kompleksowej oceny powierzchni kwalifikowanej w ramach działki. Żaden pomiar powierzchni i odległości, zgodnie z przepisami prawa geodezyjno-kartograficznego, nie może być prowadzony po ukształtowaniu powierzchni terenu, wszystkie pomiary prowadzi się w tzw. rzucie ortogonalnym (prostopadłym). Ortofotomapa jest bezpośrednim odzwierciedleniem tego wymogu. Powierzchnia i odległości są mierzone na ortofotografii, która nie jest rodzajem zdjęcia lecz mapą, która posiada skalę, gwarantuje dokładność pomiaru na poziomie 0,25 m do 0,5 m. Zatem zarzut skarżącego, że teren na działce 136/3 jest pochylony, nie może więc stanowić podstawy do zakwestionowania wyniku pomiaru. Organ zaznaczył również, że pomiar powyższy został wykonany w sposób uwzględniający zadrzewienie na skraju działki, przylegającym do jeziora, tzn. wraz z ewentualnymi cieniami drzew. Z powyższych względów brak jest uzasadnienia do przeprowadzania dodatkowej kontroli powierzchni poprzez kontrolę na miejscu.

W konsekwencji powyższych ustaleń, organ odwoławczy stwierdził, że Kierownik Biura Powiatowego ARiMR zasadnie wykluczył z płatności zadeklarowaną powierzchnię, która przekraczała powierzchnię ustaloną o 0,30 ha i stosownie do art. 51 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania zasady współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniach Rady (WE) nr 1782/2003 i (WE) nr 73/2009, oraz wdrażania zasady współzależności przewidzianej w rozporządzeniu Rady (WE) nr 479/2008, pomniejszył przyznane płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego o kwotę (...) zł w stosunku do JPO oraz o kwotę (...) zł w stosunku do UPO.

W skardze do tut. Sądu strona wniosła o uchylenie decyzji i ponownie przywołał te same argumenty jak w odwołaniu. Dodatkowo wskazał, że ustalona przez organ powierzchnia działki 136/3 jest niezgodna ze stanem faktycznym albowiem przedmiotowa działka ma w rzeczywistości powierzchnię 2,58 ha, co znajduje odzwierciedlenie w wypisie z rejestru gruntów.

Strona zarzuciła, że wykonane pomiary powierzchni nie są prawidłowe ponieważ pomijają powierzchnię działki, którą przedziela rów melioracyjny.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Odnosząc się do zarzutu nieuwzględnienia działki ewidencyjnej nr 146/1 organ podkreślił, że działka ta nie była deklarowana we wniosku, a także że granice działki rolnej A/A1 wskazane na załączniku graficznym, również nie obejmowały tej działki a ponadto z przedstawionego przez stronę rejestru gruntów nie wynika, aby skarżący był użytkownikiem tejże działki.

Na rozprawie skarżący wskazał, że działka o numerze 146/1 jest jego własnością i to organ z niezrozumiałych dla strony względów nadał ww. numerację. Podniósł, że w poprzednich latach przyznano mu płatności w pełnym wymiarze z uwzględnieniem także i tej kwestionowanej powierzchni.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1296) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły prawa, i to przynajmniej w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Mając powyższe na uwadze sąd stwierdza, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem a to oznacza, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem sporu jest odpowiedź na pytanie czy organy zasadnie wykluczyły z płatności działkę o powierzchni 3000 m2 tj. 0,30 ha i w konsekwencji czy zasadnie zastosowały przepisy rozporządzeń unijnych pomniejszając płatności o kwotę (...) zł w ramach wsparcia bezpośredniego w stosunku do JPO oraz o kwotę (...) zł w stosunku do UPO.

W sprawie mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemu wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2008 r. Nr 170, poz. 1051 ze zm.)

Zgodnie z art. 7 ust. 1 cyt. ustawy rolnikowi przysługuje JPO na będące w jego posiadaniu w dniu 31 maja roku, w którym złożył wniosek - grunty rolne wchodzące w skład gospodarstwa rolnego, kwalifikujące się do objęcia płatnościami zgodnie z art. 143b ust. 5 rozporządzenia Nr 1782/2003 pod warunkiem, że:

1.

na ten dzień posiada działki rolne o łącznej pow. nie mniejszej niż w załączniku XX do rozporz. Nr 1973/2004

2.

wszystkie grunty rolne są utrzymane zgodnie z normami przez cały rok kalendarzowy;

2 a. przestrzega wymogów przez cały rok kalendarzowy;

3.

został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych, ewidencji wniosków o pomoc.

Zgodnie z art. 7 ust. 2 rolnikowi który w danym roku spełnia ww. warunki do JPO przysługują płatności UZUPEŁNIAJĄCE do pow. upraw:

*

chmielu;

*

roślin na paszę uprawianych na użytkach zielonych;

*

innych roślin - położonych na działkach objętych wnioskiem JPO

W myśl art. 7 ust. 4 cyt. ustawy płatności ustala się jako iloczyn deklarowanej pow. przez rolnika po uwzględnieniu zmniejszeń wynikających z nieprawidłowości i stawek za 1 ha tej pow. w oparciu o art. 51 ust. 1 rozporządzenia Komisji WE Nr 796/2004.

Zgodnie z art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. płatności są przyznawane na wniosek rolnika.

Przedmiotowy wniosek złożono 5 maja 2009 r. i wskazano działki o nr 38/1, 38/2, 46/3 48/2 oraz 136/3 położone w obrębie ewidencyjnym Ś., gmina I. K. Zdaniem organu strona dopiero w skardze wskazała działkę 146/1, która nie była objęta wnioskiem. Organ wyraził opinię, że rolnik nie wyjaśnił kwestii czy sporną działkę posiada. Zdaniem rolnika sporna działka była zawsze w jego posiadaniu i była zaliczana w latach ubiegłych do gruntów objętych dopłatami. Na rozprawie rolnik podniósł, że to organ z niezrozumiałych dla rolnika względów nadał działce za rowem melioracyjnym osobną numerację.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że organy nie wyjaśniły w sposób nie budzący wątpliwości - zasadniczej kwestii a mianowicie czyją własnością jest sporna działka oraz w jakich okolicznościach nadano temu gruntowi nr ewidencyjny.

Mając powyższe na uwadze Sąd skargę uznał za uzasadnioną i w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. zNr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł, jak w sentencji wyroku. O kosztach orzeczono w oparciu o art. 200, o wykonalności na podstawie art. 152 cyt. ustawy.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.