Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1617467

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy
z dnia 24 czerwca 2013 r.
I SA/Bd 16/13

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia Leszek Kleczkowski.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. O. R. D. we W. o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 12 marca 2013 r., sygn. akt I SA/Bd 16/13 w sprawie ze skargi W. O. R. D. we W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia (...) nr (...) w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2010 r. postanawia odmówić przywrócenia terminu

Uzasadnienie faktyczne

Wyrokiem z dnia 12 marca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę W. O. R. D. we W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia (...) nr (...) w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości. Wyrok wraz z uzasadnieniem i stosownym pouczeniem o możliwości i trybie wniesienia środka zaskarżenia został doręczony stronie w dniu 9 kwietnia 2012 r.

Złożoną przez pełnomocnika strony skarżącej skargę kasacyjną od powyższego wyroku Sąd postanowieniem z dnia 27 maja 2013 r. odrzucił, jako złożoną po terminie. Postanowienie doręczono pełnomocnikowi w dniu 31 maja 2013 r.

Pismem z dnia 5 czerwca 2013 r. nadanym w placówce pocztowej w dniu 7 czerwca 2013 r. pełnomocnik strony radca prawny A. K. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 12 marca 2013 r. W uzasadnieniu podniosła, że prowadzi indywidualną kancelarię i nie zatrudnia pracowników. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem odebrał mąż pełnomocnika na podstawie pełnomocnictwa do odbioru korespondencji. Korespondencję w niniejszej sprawie przekazał jako odebraną łącznie z innymi sprawami W. O. R. D. w dniu (...) Pełnomocnik podniosła, że została wprowadzona w błąd co do daty doręczenia wyroku wraz z uzasadnieniem w niniejszej sprawie, przez co bez własnej winy złożyła skargę kasacyjną po terminie przewidzianym dla jej wniesienia. O uchybieniu terminowi dowiedziała się po doręczeniu postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej w dniu 31 maja 2013 r. Powyższe okoliczności świadczą, w ocenie pełnomocnika, o braku winy po stronie W. O. R. D.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W świetle postanowień zawartych w art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w jego uchybieniu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.).

Podkreślić należy, że art. 86 § 1 p.p.s.a. nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu Sądu. Daje to zatem Sądowi możliwość uwzględnienia wszystkich okoliczności jakie uzna za istotne (por. postanowienie SN z dnia 22 lipca 1999 r., sygn. akt I PKN 273/99, OSNAP 2000 Nr 20, poz. 757).

Brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona (lub jej pełnomocnik) nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 października 2002 r., sygn. akt V SA 793/03, Mon.Praw. 2002, nr 23, s 1059 oraz postanowienie WSA w Warszawie z dnia 21 lutego 2006 r. sygn. akt I SAB/Wa 78/2005).

W orzecznictwie wskazuje się, iż następujące okoliczności faktyczne nie uzasadniają przywrócenia uchybionego terminu: zwolnienie lekarskie od pracy (wyrok NSA z dnia 4 listopada 1998 r., III SA 1243/97); dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa przez stronę (wyrok NSA z dnia 8 stycznia 2002 r., II SA/Wr 1329/01); niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw (postanowienie NSA z dnia 10 lutego 2000 r., SA/Sz 1117/99); nieznajomość prawa (wyrok NSA z dnia 6 listopada 1998 r., I SA/Łd 153/97); przebywanie w areszcie śledczym (postanowienie NSA z dnia 20 października 2004 r., FZ 432/04); choroba wymagająca leżenia, jeżeli skarżący mógł nadać pismo w ustawowym terminie korzystając z pomocy domowników (postanowienie NSA z dnia 15 grudnia 2004 r., OZ 809/04).

Należy podkreślić, że pojęcie winy strony w uchybieniu terminu w postępowaniu sądowym obejmuje swym zakresem także winę osób trzecich - w tym przypadku pełnomocnika - upoważnionych przez stronę do dokonania określonej czynności (por. wyrok NSA z dnia 12 kwietnia 2002 r., sygn. akt I SA/Gd 1676/99). Za działania i zaniechania pełnomocnika w zakresie powierzonych mu czynności procesowych odpowiedzialność ponosi strona.

Mając na uwadze powyższe wywody w kontekście zaistniałego stanu faktycznego, rozpatrując złożony przez pełnomocnika strony skarżącej wniosek o przywrócenie terminu w oparciu o przesłankę braku winy Sąd stwierdza, że w przedmiotowej sprawie kryterium to nie zostało spełnione, ponieważ pełnomocnik strony nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu.

Argumentacja pełnomocnika skarżącej opiera się na twierdzeniu, że skarga została wniesiona z przekroczeniem terminu, gdyż jej domownik (mąż) wprowadził ją w błąd co do terminu odbioru przesyłki zawierającej wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 12 marca 2013 r. W ocenie Sądu wyjaśnienia pełnomocnika strony skarżącej świadczą o jego winie i nie mogą stanowić przesłanki do przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Podnieść należy, że strona skarżąca działa przez radcę prawnego, a więc profesjonalnego pełnomocnika. W związku z tym, przy ustalaniu winy skarżącego w niezachowaniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, jak wskazano wyżej należy mieć na uwadze działania pełnomocnika oraz to, że zaniedbania osób, którymi on się posługuje, obciążają jego samego, a zatem nie stanowią one o braku winy strony skarżącej w zachowaniu terminu.

W szczególności zaniedbanie przez osobę, której prowadząca kancelarię radcowską powierzyła odbiór pism, czynności koniecznej do zachowania terminu do wniesienia skargi, tj. nie poinformowanie o dacie odbioru pisma, nie uzasadnia przywrócenia uchybionego terminu. Obiektywny miernik staranności, której należy oczekiwać od każdego pełnomocnika należycie dbającego o interesy swojego mocodawcy, w tym od profesjonalisty - radcy prawnego będącego pełnomocnikiem strony skarżącej, obejmuje wymóg właściwego zorganizowania pracy kancelarii. W pojęciu tym niewątpliwie mieści się odpowiednia organizacja odbioru korespondencji oraz nadawania pism do sądów w odpowiednim terminie. Wiąże się to z odpowiedzialnością za prowadzenie sprawy strony oraz odpowiedzialnością za prawidłowy przebieg całego postępowania sądowego (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 sierpnia 2009 r., sygn. akt II GZ 184/09). Sprawy wewnętrznej organizacji kancelarii w żadnym wypadku nie mogą być podstawą do uznania, iż zaistniałe z powodu tej organizacji uchybienie terminu do dokonania określonej czynności procesowej było niezawinione (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 lutego 2009 r., sygn. akt II OZ 139/09).

Podkreślenia wymaga, że pełnomocnik, który zgodził się reprezentować stronę, ma obowiązek działania w imieniu i na rzecz mocodawcy z równą starannością, jak gdyby działał na własną rzecz. W przedmiotowej sprawie pełnomocnik powinien zadbać o zachowanie terminowości przy dokonywaniu czynności przed sądem administracyjnym. Skoro zlecił odbiór przesyłek innej osobie, to ciążył na nim obowiązek starannego wyboru tej osoby lub odpowiedniego jej pouczenia (por. postanowienie NSA z 10 maja 2004 r., sygn. akt FZ 7/04). Powyższe okoliczności przesądzają zatem, że nie można mówić o "braku winy" w rozumieniu art. 86 § 1 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze, Sąd postanowił jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.