Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 54515

Postanowienie
Naczelnego Sądu Administracyjnego (do 2003.12.31) w Warszawie
z dnia 12 grudnia 2000 r.
I SA 743/00

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: sędzia NSA Jerzy Sulimierski (spr.).

Sędziowie NSA: Elżbieta Stebnicka, Zbigniew Rausz.

Protokolant: Jolanta Zagrzejewska.

Uzasadnienie faktyczne

Postanowieniem z dnia 9 maja 2000 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi Stanisława W. na decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia 22 marca 2000 r. w przedmiocie odmowy zwrotu nieruchomości, Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił skargę. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, iż stosownie do przepisu art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) od skargi pobiera się wpis. W myśl § 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 października 1995 r. w sprawie wpisu od skarg na decyzje administracyjne oraz akty i czynności z zakresu administracji publicznej (Dz. U. Nr 117, poz. 563 ze zm.) w wypadku, gdy skargę, od której pobierany jest wpis stały, wnosi adwokat lub radca prawny, wniesienie wpisu winno nastąpić wraz z wniesieniem skargi. Skarga w rozpoznawanej sprawie podlegała wpisowi stałemu (§ 3 ust. 1 pkt 5 "c" powołanego rozporządzenia Rady Ministrów) i wniesiona została przez radcę prawnego, lecz wpis nie został uiszczony. W tej sytuacji na podstawie art. 27 ust. 2 ustawy o NSA w zw. z § 7 ww. rozporządzenia Rady Ministrów należało orzec o odrzuceniu skargi.

Pełnomocnik Stanisława W. wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu należnego od skargi. W uzasadnieniu wniosku podał, że działając jako pełnomocnik wnioskodawcy Stanisława W. złożył do Naczelnego Sądu Administracyjnego w W. skargę na decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast w W., dotyczącą zwrotu wywłaszczonej nieruchomości. Skarżący wyjaśnia, że skarga została złożona w terminie. Wykonanie czynności związanych z nadaniem pisma w urzędzie pocztowym i uiszczeniem wpisu zlecił współpracownicy Bożenie K., w związku z wyjazdem służbowym w dniach od 17.04.00 r. do 20.04.00 r. Bożena K. miała wykonać czynności zgodnie z pozostawionymi jej adnotacjami na piśmie. W związku z przerwą w pracy w okresie świątecznym, jak i wydłużonym weekendem w miesiącu kwietniu i maju br. - pełnomocnik w szczególności wyjaśnia, iż miał ograniczone możliwości w nadzorowaniu wykonania jego poleceń. Skarga została sporządzona i wysłana dwa tygodnie przed upływem terminu w tym celu, aby spełnione zostały również inne wymogi proceduralne związane z jej złożeniem. Okazało się - jak stwierdza - że nie został uiszczony wpis sądowy przez pracownika. Uchybienie to wynikło z uwagi na wyjazd służbowy pełnomocnika i brak możliwości bezpośredniego nadzoru nad wykonywaniem zleconych przez niego czynności. W ocenie wnioskodawcy uchybienie terminu opłaty wpisu nie nastąpiło zatem z jego winy, ponieważ czynności związanych z wysyłką skargi i opłatami bezpośrednio sam nie wykonywał. Na tę okoliczność załącza oświadczenie Bożeny K. Skoro obecnie wpis został uiszczony, zdaniem wnioskodawcy ustała przyczyna odrzucenia skargi.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W opisanej wyżej sytuacji wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego w świetle obowiązujących przepisów prawa nie mógł być uwzględniony z powodu zawinionego przez pełnomocnika uchybienia ustawowego terminu, omówionego w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 maja 2000 r.

Zgodnie z art. 58 § 1 k.p.a w zw. z art. 59 i art. 35 ust. 3 ustawy o NSA skarżący powinien uprawdopodobnić okoliczności uzasadniające wniosek, a więc w szczególności brak winy w niedochowaniu obowiązku uiszczenia wpisu wraz z wniesieniem skargi. W okolicznościach opisanych przez skarżącego pełnomocnika Stanisława W. niezachowanie terminu do uiszczenia wpisu nie zostało uprawdopodobnione takimi okolicznościami, które pozwalałyby na przyjęcie, że jest ono niezawinione, jak tego wymaga przepis art. 58 § 1 Kpa. Wadliwa organizacja przebiegu odebranej korespondencji pomiędzy upoważnionym pracownikiem a radcą prawnym w przedmiocie nadania skargi i wpisu nie może stanowić usprawiedliwionej przyczyny uchybienia terminu. Obojętne jest przy tym, czy przyjęty obieg korespondencji dokonywał się na podstawie zawinionej osobiście pracownicy, a której skutki prawne jej działań ponosi zleceniodawca danych czynności, w tym przypadku skarżący pełnomocnik.

Uznając, że nie została spełniona przesłanka do przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego należnego od skargi, o której mowa w art. 58 § 1 k.p.a., Sąd na zasadzie art. 58 § 1 k.p.a. w zw. z art. 59 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) postanowił jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.